Αγνωστη λέξη η απεργία στα Τρίκαλα Reviewed by Momizat on . Ενας αστικός μύθος λέει ότι οι Γάλλοι, όταν στις 5 Μαΐου 1940 έχθηκαν επίθεση από τους Ναζί, αναφώνησαν ένα μεγαλοπρεπέσταο Pourqouis? ("Γιατί" να πάμε να πολεμ Ενας αστικός μύθος λέει ότι οι Γάλλοι, όταν στις 5 Μαΐου 1940 έχθηκαν επίθεση από τους Ναζί, αναφώνησαν ένα μεγαλοπρεπέσταο Pourqouis? ("Γιατί" να πάμε να πολεμ Rating: 0

Αγνωστη λέξη η απεργία στα Τρίκαλα

Αγνωστη λέξη η απεργία στα Τρίκαλα

Ενας αστικός μύθος λέει ότι οι Γάλλοι, όταν στις 5 Μαΐου 1940 έχθηκαν επίθεση από τους Ναζί, αναφώνησαν ένα μεγαλοπρεπέσταο Pourqouis? (“Γιατί” να πάμε να πολεμήσουμε;). Εδωσαν μερικές μάχες, αλλά η γερμαανική τακτική του Blietzkrieg (ας πούμε, ταχύτατο χτύπημα), σε συνδυασμό με την εμμονή των Γάλλων σε συνθήκες πολέμου όπως στον πρώτο παγκόσμιο, ηττήθηκαν κατά κράτος σε ελάχιστο διάστημα.

Μεταφέρετε, λοιπόν, αυτά τα συμβάντα, στα καθ’ ημάς. Και στην απεργία των δημοσίων υπαλλήλων στα Τρίκαλα. Η συμμετοχή κατά τη δεύτερη ημέρα, ήταν επιεικώς απογοητευτική. Τα δικαστήρια λειτούργησαν κανονικά, στο νοσοκομείο η συμμετοχή ηταν στο 2%, οι δάσκαλοι – νηπιαγωγοί συμμετείχαν με ποσοστό 1,69%, οι καθηγητές με ποσοστό 2,4%, στην Π.Ε. Τρικάλων με ποσοστό 1,8% και στο Δημαρχείο Τρικάλων με ποσοστό 0%… (πλην του ΔΣ των εργαζομένων).

Αυτά τα ενδεικτικά στοιχεία καταγράφουν το μέγεθος δύο προβλημάτων: Αδυναμία των κινηματικών διαδικασιών να πείσουν για ην αναγκαιότητα συμμετοχής σε απεργίες και κινητοποιήσεις. Και, το δεύτερο, πανηγυρική εμφάνιση του συστήματος του “ωχαδερφισμού”, με τη γνωστή φράση: εμένα θα απολύσουν;

Φυσικά εσένα θα απολύσουν! Πρώτον εσένα. Οπως εκαναν με τους 27 εκπαιδευτικούς τχνικών ειδικοτήτων από τα ΕΠΑΛ του νομού, με τους 33 δημοτικούς αστυνομικούς και με τους 33 υπαλλήλους του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας που ήδη από σήμερα τίθενται σε διαθεσιμότητα.

Η ντουφεκιά στον αέρα με τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών μία και μόνη ημέρα σε ποσοστό 90% και η απειροελάχιστη συμμετοχή στην απεργία της ΑΔΕΔΥ, καταδεικνύουν, επίσης, ότι στα Τρίκαλα υφίσταται και μια μικροαστική αντίληψη των πραγμάτων. Αυτή, που λέει ότι “ας αγωνιστούν οι άλλοι, έχω παιδί να σπουδάσω”. Ενώ οι άλλοι, είναι όλοι τους πάμπλουτοι και απεργούν για πλάκα.

Ενίοτε, η προσωπική ευθύνη οφείλει να αντιστοιχηθεί με την ευθύνη για το μέλλον.

Θανάσης Μιχαλάκης

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή