Ανθρώπων έργα στον Κλεινοβό πριν 70 χρόνια: Βραβείο αναγνώρισης και μήνυμα για σήμερα Reviewed by Momizat on . Μια ιστορία από αυτές που δείχνουν, όχι μόνο το ανθρώπινο πρόσωπο στην περίοδο της κατοχής, αλλά και την αγάπη για ζωή, τον κίνδυνο, το πάθος για αλληλοβοήθεια, Μια ιστορία από αυτές που δείχνουν, όχι μόνο το ανθρώπινο πρόσωπο στην περίοδο της κατοχής, αλλά και την αγάπη για ζωή, τον κίνδυνο, το πάθος για αλληλοβοήθεια, Rating: 0

Ανθρώπων έργα στον Κλεινοβό πριν 70 χρόνια: Βραβείο αναγνώρισης και μήνυμα για σήμερα

Ανθρώπων έργα στον Κλεινοβό πριν 70 χρόνια: Βραβείο αναγνώρισης και μήνυμα για σήμερα

Μια ιστορία από αυτές που δείχνουν, όχι μόνο το ανθρώπινο πρόσωπο στην περίοδο της κατοχής, αλλά και την αγάπη για ζωή, τον κίνδυνο, το πάθος για αλληλοβοήθεια, την αντίσταση με κάθε τρόπο στον ναζισμό, τις μικρές, καθημερινές αντιστάσεις ανθρώπων “που δεν τους πιάνει το μάτι σου”, την αλληλεγγύη, τον μη διαχωρισμό βάσει θρησκειών, αποκαλύπτει σήμερα το “Εθνος”. Πρόκειται για τη διάσωση επτά Εβραίων στο θρήσκευμα Ελλήνων από μια οικογένεια τρικαλινών από τον Κλεινοβό, πράξη για την οποία βραβεύτηκαν χθες με μετάλλιο από το Μουσείο Ολοκαυτώματος, οι απόγονοι των ανθρώπων που έσωσαν μια οικογένεια.
(Στην κεντρική φωτό:  Το ζεύγος Πίσπα, σε φωτογραφία της δεκαετίας του ΄40, που βραβεύτηκε μετά θάνατον από το Ισραήλ)

«Εμείς τους ναζιστές τους ζήσαμε και ξέρουμε. Οι νέοι σήμερα νομίζουν ότι ο ναζισμός είναι ένα παιχνίδι. Δεν είναι όμως»…

Οι μνήμες ζουν εβδομήντα χρόνια

Η Δήμητρα Πίσπα κι ο αδελφός της Θανάσης Πίσπας, που διανύουν την 8η δεκαετία της ζωής τους, ταξίδεψαν χθες από το Κλεινοβό Τρικάλων μέχρι την Αθήνα μαζί με συζύγους, παιδιά κι εγγόνια. Η περίσταση ήταν ξεχωριστή.

Ο πρεσβευτής του Ισραήλ, Αριε Μέκελ, απένειμε το μετάλλιο και τον τίτλο του «Δικαίου των Εθνών» από το Μουσείο του Ολοκαυτώματος Γιαντ Βασέμ στον παππού και στη γιαγιά τους, που δεν ζουν πια, για τη διάσωση της εβραϊκής οικογένειας Ναχμία στην Κατοχή.

Μόλις μπήκαν στην πρεσβευτική κατοικία έπεσαν στις αγκαλιές των Ναχμία, που ήρθαν ειδικά για την τελετή στην Αθήνα: Ο Δαυίδ που γεννήθηκε το 1944 σε ένα δωμάτιο χωρίς παράθυρα στο σπίτι του Πίσπα στο Κλεινοβό, ο αδελφός του Πέπο που γεννήθηκε το 1947 στη Φλώρινα, η αδελφή τους Ρίνα, τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Μέσα από τις αγκαλιές και τα φιλιά, μια συγκλονιστική ιστορία αναδύθηκε.

Η οικογένεια Ναχμία ζούσε στη Φλώρινα, που τελούσε υπό ιταλική κατοχή. Διέφυγε τον Απρίλιο του 1943, όταν οι Γερμανοί ζήτησαν από τους Ιταλούς να στείλουν τους ενήλικους Εβραίους στη Θεσσαλονίκη με σκοπό να τους οδηγήσουν στο Αουσβιτς.

Ο Θ. Πίσπας συναντά τον Δ. Ναχμία. Πριν από 70 χρόνια, ο Δαυίδ γεννιόταν στο φιλόξενο σπίτι του Θανάση.

Ο Θ. Πίσπας συναντά τον Δ. Ναχμία. Πριν από 70 χρόνια, ο Δαυίδ γεννιόταν στο φιλόξενο σπίτι του Θανάση.

Ο Αβισάρ και η Ρεβέκκα Ναχμία, ανδρόγυνο, καθώς και ο Ντάριο, αδελφός της Ρεβέκκας, με τη σύζυγό του Αλλέγρα και τον γιο τους Ντίνο κρύφτηκαν ανάμεσα στους αντάρτες στα Γρεβενά μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου του 1943. Ο Αβισάρ προμήθευε τους αντάρτες καπνό και ο Ντάριο ήταν τσαγκάρης. Η Αλλέγρα ήταν έγκυος κι έτσι μεταφέρθηκαν όλοι στο Κλεινοβό, όπου βρήκαν καταφύγιο στο σπίτι του κοινοτάρχη Θανάση Πίσπα.

Στεγάστηκαν σε δύο δωματιάκια χωρίς παράθυρα. Η γυναίκα του Θανάση, Ευαγγελία, ήταν μαία και ξεγέννησε την Αλλέγρα και τη Ρεβέκκα. Το χωριό ήταν απομονωμένο. Οταν πλησίαζαν οι Γερμανοί, οι δύο οικογένειες διέφευγαν στα δάση μαζί με τους αντάρτες. «Από το υστέρημά μας ζήσαμε όλοι μαζί. Ηταν αξιοπρεπείς κι ευγενικοί άνθρωποι. Είχαμε ένα μποστάνι και δεν πείραζαν τίποτα αν δεν τους λέγαμε», λέει ο 74χρονος εγγονός του Θανάση Πίσπα. Εκρυβαν περίπου ενάμιση χρόνο τους Εβραίους στο σπίτι τους. Δεν φοβούνταν; «Αφού μας κυνηγούσαν ούτως ή άλλως οι Γερμανοί, τι να φοβηθούμε; Ο παππούς μου δεν ήταν από τους καταδότες. Ηθελε να σώσει τον συνάνθρωπό του. Τι θα πει Εβραίος, Μωαμεθανός, Χριστιανός; Είμαστε όλοι άνθρωποι κι αυτό είναι πάνω από θρησκείες και φυλές».

Η αδελφή του Δήμητρα και ο σύζυγός της Γιώργος Παπάντος ανησυχούν πολύ για την άνοδο της Χρυσής Αυγής. «Αυτό θα διορθωθεί αν βοηθηθεί η Ελλάδα. Ο ναζισμός εκμεταλλεύεται την ανέχεια», λένε. Για «αναβίωση ενός επικίνδυνου νεοναζισμού στην Ελλάδα, που δημιουργεί επικίνδυνες καταστάσεις για τον λαό και τη χώρα» έκανε λόγο ο πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, Βενιαμίν Αλμπάλα. Ο Ισραηλινός πρέσβης χαρακτήρισε τη βράβευση «πολύ επίκαιρη, καθώς είναι σημαντικό να αναδειχθεί το αληθινό πρόσωπο του Ελληνα που διακινδυνεύει τη ζωή του για να σώσει τον συνάνθρωπό του». Πάνω από 300 Ελληνες έχουν λάβει τον τίτλο του «Δικαίου των Εθνών» μέχρι σήμερα.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΧΑΡΗΣ ΓΚΙΚΑΣ

 

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
ΔΑΥΙΔ ΝΑΧΜΙΑ

Ο κ. Δαυίδ Ναχμία

Ο κ. Δαυίδ Ναχμία

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ ΠΟΤΕ!
Μιλώντας λίγα ελληνικά, ο Δαυίδ Ναχμία, ο γιος της Ρεβέκκας που γεννήθηκε μέσα στο σπίτι της οικογένειας Πίσπα το 1944, όταν η οικογένειά του κρυβόταν από τους ναζί στο Κλεινοβό, δεν έκρυψε χθες τη συγκίνησή του. Από το 1970 έψαχνε τους απογόνους του Θανάση και της Ευαγγελίας. Ηρθε στην Ελλάδα με την προτροπή των γονιών του, αναζήτησε ίχνη στο Διαδίκτυο, προσπάθησε μέσω της Εκκλησίας. Πριν από έναν χρόνο πήγε στο Κλεινοβό κι έπεσε πάνω στον δισέγγονο του Θανάση, Γιώργο Πίσπα. Αυτό ήταν. «Οι γονείς μου διέφυγαν δύο μέρες πριν οι ναζί μπουν στη Φλώρινα. Πήγαν με τα πόδια στην Καστοριά, παντρεύτηκαν εκεί και μετά περιπλανήθηκαν έξι μήνες στα βουνά, περπατώντας από το ένα χωριό στο άλλο αναζητώντας καταφύγια.

Ακριβώς 70 χρόνια πριν από σήμερα (σ.σ. χθες), στις 26 Νοεμβρίου 1943, η θεία μου η Αλλέγρα γεννούσε τον εξάδελφό μου Ισαάκ στο σπίτι του Θανάση και της Ευαγγελίας στο Κλεινοβό. Σχεδόν έναν χρόνο μετά γεννήθηκα κι εγώ». Η οικογένεια Ναχμία ζει σήμερα στο Ισραήλ, αλλά συμμετέχει στην κοινότητα των Εβραίων Φλωρινιωτών που αριθμεί 200 μέλη. «Παρόλο που φύγαμε από τη Φλώρινα και την Ελλάδα, η Φλώρινα δεν μας εγκατέλειψε ποτέ. Η μαμά μου πάντα παραπονιόταν πως δεν κρατάμε αρκετά τις παραδόσεις».

(Πηγή ethnos.gr)

 

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή