Ανοιχτό γράμμα της Κατερίνας Μπλέτσα: Να γίνουμε αυτό που αξίζουμε! Reviewed by Momizat on . Την Κατερίνα Μπλέτσα τη γνωρίσαμε μέσω του ευρωπαϊκού διαγωνισμού φωτογραφίας για ανθρώπους με σπάνιε παθήσεις. Χαρήκαμε όλοι με την πρωτιά της, με τόσους συναν Την Κατερίνα Μπλέτσα τη γνωρίσαμε μέσω του ευρωπαϊκού διαγωνισμού φωτογραφίας για ανθρώπους με σπάνιε παθήσεις. Χαρήκαμε όλοι με την πρωτιά της, με τόσους συναν Rating: 0

Ανοιχτό γράμμα της Κατερίνας Μπλέτσα: Να γίνουμε αυτό που αξίζουμε!

Ανοιχτό γράμμα της Κατερίνας Μπλέτσα: Να γίνουμε αυτό που αξίζουμε!

Την Κατερίνα Μπλέτσα τη γνωρίσαμε μέσω του ευρωπαϊκού διαγωνισμού φωτογραφίας για ανθρώπους με σπάνιε παθήσεις. Χαρήκαμε όλοι με την πρωτιά της, με τόσους συνανθρώπους μας που συμμερίστηκαν την προσπάθειά της. Όχι για το δώρο, το βραβείο. Αλλά για το εφαλτήριο μιας ευισθητοποίησης αρχικώς και δράσης στη συνέχεια, για ανθρώπους που χρησιμοποιούν αμαξίδιο για τη μετακίνησή τους.
Ο διαγωνισμός ήταν η αφορμή, για να διαχυθεί και απλωθεί το μήνυμα: Τα Τρίκαλα να γίνουν προσβάσιμη πόλη σε χρήστες αμαξιδίου.

Ηδη έχουμε γράψει σχετικά (εδώ και εδώ)
Πλέον, η Κατερίνα απευθύνει σε όλους τους κατοίκους των Τρικάλων (και όχι μόνο) κάλεσμα για μια απλή υπογραφή. Υπογραφή μέσω μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε συγκεκριμένη σελίδα κατάθεσης – διακίνησης αιτημάτων. Οι υπογραφές ήδη συγκεντρώνονται, αλλά λόγω του διαγωνισμού, η σχετική καμπάνια δεν προχώρησε με πιο γρήγορο ρυθμό. Σήμερα, η Κατερίνα μιλά ανοιχτά και δημοσίως σε όλους μας. Απευθύνει κάλεσμα για κάτι παραπάνω από μια υπογραφή: απευθύνει έκκληση στη λογική. Αυτή που λέει ότι είναι αδιανόητο, μια από τις πιο επίπεδες πόλεις της χώρας, να διαθέτουν ελάχιστες ράμπες, κακοφτιαγμένες, πολλάκις καταργημένες στην πράξη, ενίοτε ανοήτως οριοθετημένες και σαφώς, σε λίγα σημεία.

Ακολουθεί το ανοιχτό γράμμα της Κατερίνας και, στο τέλος, η διεύθυνση της ιστοσελίδας για την υπογραφή σας στο αίτημα προς το Δημοτικό Συμβούλιο Τρικκαίων.
Η trikkipress.gr συμμερίζεται απολύτως τη εν λόγω δράση και θα συμβάλλει στην προώθησή της.

Θανάσης Μιχαλάκης

 Το γράμμα

Είμαι η Κατερίνα Μπλέτσα, 32 χρονών, είμαι δασκάλα ειδικής αγωγής, ζω και εργάζομαι στα Τρίκαλα και εκτός των άλλων είμαι άτομο με  αναπηρία. Συμμετείχα εντελώς τυχαία στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό φωτογραφίας Eurordis για άτομα που ζουν  με σπάνιες παθήσεις… Αυτή η συμμετοχή  δεν ήταν για να κερδίσω έναν διαγωνισμό, αλλά για να καταφέρω να καταλάβουν όσο γίνεται περισσότεροι ότι η ζωή θέλει χαμόγελο και αγώνα.

Αν δεν κάνεις και κάτι μόνος σου, αν εγκαταλείψεις τον αγώνα, αν σταματήσεις να διεκδικείς, η ζωή σε προσπερνάει χωρίς να σε ρωτήσει. Και κάποιοι ξεχνούν εύκολα, πόσο το τωρινό μπορεί να μην σημαίνει παντοτινό. Μιας και είμαστε όλοι εν δυνάμει άτομα με αναπηρία.  Κατάφερα με τη βοήθεια όλων να πάρω την πρώτη θέση. Η πρώτη φάση αφορούσε σε ανοιχτή ψηφοφορία κοινού, όπου η φωτογραφία μου αναδείχτηκε πρώτη ανάμεσα σε 350 άλλες, με 15.051 ψήφους. Στη δεύτερη φάση, μια δωδεκαμελής ευρωπαϊκή επιτροπή έκρινε τη φωτογραφία μου ως την καλύτερη του διαγωνισμού.

katerinaΜε αφορμή αυτό, θεώρησα πως ήταν κατάλληλη στιγμή να μιλήσω ανοιχτά, αφού μου δίνεται η ευκαιρία, για την αναπηρία και τον τρόπο σκέψης μου και τις δυσκολίες και τα εμπόδια της κοινωνίας και της πολιτείας απέναντι στα άτομα με αναπηρία. Η πάθησή μου εκδηλώθηκε αρχικά με προβλήματα αστάθειας και έχει εξελιχθεί σε σοβαρή κινητική αναπηρία. Κινούμαι εδώ και 8 χρόνια με αναπηρικό αμαξίδιο.

Το πώς διαχειρίζεται την αναπηρία του ο καθένας είναι καθαρά προσωπικό του θέμα… Μην εστιάζεις στην αναπηρία μου. Ανθρωπος είμαι, όπως όλοι, και τυχαίνει να έχω και αναπηρία… Δουλεύω, τρώω, βγαίνω με τους φίλους μου, αθλούμαι (όταν δεν τεμπελιάζω), ερωτεύομαι, νευριάζω, γελάω, κλαίω, γουστάρω να ασχολούμαι με τη μόδα… Στα πρακτικά θέματα απλά λειτουργώ με άλλον τρόπο. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Η αναπηρία δεν είναι ιδιότητα. Είναι ένα απ’ τα πολλά χαρακτηριστικά που έχω… Πάνω απ’ όλα είμαι άνθρωπος και με λένε Κατερίνα και έχω τα ίδια δικαιώματα με όλους.

Στα ΑμεΑ συμπεριλαμβάνονται άτομα με  σωματικές, νοητικές, πνευματικές ή αισθητηριακές βλάβες, οι οποίες, σε αλληλεπίδραση με διάφορα εμπόδια, δύνανται να παρεμποδίσουν την πλήρη και αποτελεσματική συμμετοχή τους στην κοινωνία σε ίση βάση με τους άλλους. Είμαι χρήστρια αναπηρικού αμαξιού, γι’ αυτό και αναφέρομαι στα προβλήματα προσβασιμότητας και προσπελασιμότητας που απορρέουν από την αναπηρία μου, γιατί αυτά βιώνω και γνωρίζω καλύτερα. Αναγνωρίζω πως  η προσβασιμότητα είναι το κλειδί για την άρση του αποκλεισμού των ΑμεΑ και θα ‘πρεπε να ‘ναι καθολική, δηλαδή για όλους (τύφλους, κωφούς κ.α.)

Ένα από τα δυσκολότερα ζητήματα που έχει να αντιμετωπίσει ένα άτομο με αναπηρία, είναι η αρνητική στάση της κοινωνίας απέναντί του. Αναπηρία δεν σημαίνει ανικανότητα. Τα άτομα με αναπηρία έχουν πολλές δυνατότητες και μπορούν να εξελιχθούν αν τους το επιτρέψουν οι συνθήκες και το περιβάλλον. Αντίθετα, η κοινωνία και η Πολιτεία είναι ανίκανες να το δεχτούν αυτό, τόσο στη θεωρία, όσο και στην πράξη.

Μια μεγάλη κατηγορία πολιτών που χαρακτηρίζεται ως «εμποδιζόμενα άτομα», στην οποία περιλαμβάνονται και τα άτομα με αναπηρία, αντιμετωπίζει δυσχέρειες στην αυτόνομη διαβίωση και διακίνηση, εξ αιτίας του λανθασμένου ή παρωχημένου σχεδιασμού των κτηρίων, των μέσων μαζικής μεταφοράς, της εργονομίας των εγκαταστάσεων και της διαμόρφωσης των κοινοχρήστων και κοινωφελών χώρων Ποσοστό περίπου 15% του πληθυσμού της χώρας είναι άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ), ενώ στα εμποδιζόμενα αντιστοιχεί ένα ποσοστό περίπου 50%, δηλαδή ένας στους δύο πολίτες δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την αστική υποδομή, με αποτέλεσμα την περιθωριοποίησή του.

Τα Τρίκαλα έχουν πολλές δυνατότητες, είναι μικρή – σχετικά – πόλη, με κέντρο διαχειρίσιμο από περιηγητές, και το σημαντικότερο, είναι ε-πί-πε-δη. Οπότε, τι πιο λογικό από το να γίνει ακόμη πιο προσβάσιμη; Είναι δυνατόν να υπάρχει προσβασιμότητα στο διαδίκτυο απ’ όλη την πόλη (κάτι για το οποίο τόσο καμαρώνουμε) αλλά όχι προσβασιμότητα στην ίδια την πόλη;  Άντε λοιπόν, να κάνουμε κάτι!!

Μια υπογραφή με ένα email στο ψήφισμα, για μια εντελώς συμβολική πράξη, είναι το ευκολότερο. Σε αυτό χρειάζομαι τη βοήθεια όλων σας. Δεν κάνω τίποτα το ιδιαίτερο και το σπουδαίο, παρά μόνο ζητάω τα αυτονόητα… για μένα και για όλους όσοι είναι στη θέση μου…

«Το δυνατό από το αδύνατο είναι μια συλλαβή μακριά. Και ως δασκάλα, κάτι ξέρω από συλλαβές». Η ισοτιμία και η δίκαιη αντιμετώπιση σε ένα τόσο απλό αίτημα επιτάσσει την άμεση κινητοποίηση όλων μας.

Δεν έχουμε πλέον δικαιολογίες. Πρέπει να γίνουμε αυτό που αξίζουμε!

Κατερίνα Μπλέτσα

Η ιστοσελίδα για την υπογραφή σας, βρίσκεται εδώ
Λειτουργεί και σχετική ομάδα στο facebook, εδώ

Σχόλια (1)

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή