Βραδιά αφιερωμένη στον Λυκούργο Καλλέργη Reviewed by Momizat on . Θεατρικά κοστούμια και φωτογραφίες από εμβληματικούς ρόλους που ενσάρκωσε στη σκηνή ο Λυκούργος Καλλέργης, βραβεία, πτυχία και τιμητικές διακρίσεις, η γραφομηχα Θεατρικά κοστούμια και φωτογραφίες από εμβληματικούς ρόλους που ενσάρκωσε στη σκηνή ο Λυκούργος Καλλέργης, βραβεία, πτυχία και τιμητικές διακρίσεις, η γραφομηχα Rating: 0

Βραδιά αφιερωμένη στον Λυκούργο Καλλέργη

Βραδιά αφιερωμένη στον Λυκούργο Καλλέργη

Θεατρικά κοστούμια και φωτογραφίες από εμβληματικούς ρόλους που ενσάρκωσε στη σκηνή ο Λυκούργος Καλλέργης, βραβεία, πτυχία και τιμητικές διακρίσεις, η γραφομηχανή, τα γυαλιά, τα βιβλία, οι μεταφράσεις του, αλλά και τα μαγικά σύνεργα του μακιγιάζ, που χρησιμοποιούσε ο μεγάλος ηθοποιός, βρήκαν φιλόξενη γωνιά στο καμαρίνι του, που από χθες στεγάζεται στο «Θέατρο Ελεύθερη Έκφραση» στην Κυψέλη. Τα εκθέματα συμπληρώνουν συνδικαλιστικές και κομματικές ταυτότητες από την πολιτική του διαδρομή, αλλά και προσωπικά αντικείμενα και σύνεργα μιας ζωής αφιερωμένης στο θέατρο, την εκπαίδευση και την κοινωνία.

Το καμαρίνι του Λυκούργου Καλλέργη εγκαινίασε ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, Άγγελος Δεληβορριάς, μετά το τέλος της παράστασης «Ξανθίππη, η γυναίκα του Σωκράτη», του Γιώργου Α. Χριστοδούλου. Η παράσταση ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του σπουδαίου ηθοποιού από την πρωταγωνίστρια και σύντροφό του για 38 χρόνια, Τζένη Κολλάρου-Καλλέργη.

«Η αρχική ιδέα ήταν το καμαρίνι να στηθεί στο Θεατρικό Μουσείο, καθώς ο Λυκούργος μαζί με τον κριτικό θεάτρου Γιάννη Σιδέρη ήταν ιδρυτικά μέλη του, αλλά έκλεισε . Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα για τη χώρα που γέννησε το θέατρο. Με αφορμή την παράσταση που ανεβάζουμε σκέφτηκα πως είναι μία καλή ευκαιρία να βρει στέγη στο αίθριο του θεάτρου» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Τζένη Κολλάρου-Καλλέργη.

Στο καμαρίνι εκτίθενται χειρόγραφα, προσωπικά αντικείμενα, μετάλλια, φωτογραφίες παραστάσεων που αποκαλύπτουν την πολύπλευρη καλλιτεχνική και πολιτική δραστηριότητα του σπουδαίου ηθοποιού.

Μέσα από φωτογραφίες και δημοσιεύματα ζωντανεύουν μνήμες από ιστορικές παραστάσεις της «Λαϊκής Σκηνής» της δεκαετίας του ’30, του «Θεάτρου Τέχνης» καθώς και της χρυσής εποχής του Εθνικού Θεάτρου και του κινηματογράφου. Ακόμη, φιλοξενούνται κοστούμια από ρόλους – σταθμούς της καριέρας του Λ. Καλλέργη: Από το «Βυθό» του Γκόρκι, το «Κοκτέιλ Πάρτυ» του Τ. Σ. Έλιοτ, από έργα του Τσέχωφ καθώς και από τραγωδίες που παίχτηκαν στην Επίδαυρο, στο Ηρώδειο και σε άλλα αρχαία θέατρα.

Ο θεατρικός μονόλογος του Γιώργου Χριστοδούλου ξύπνησε μνήμες στην Τζένη Κολλάρου-Καλλέργη. «Ο Λυκούργος είχε ερμηνεύσει το ρόλο του Σωκράτη στη φιλοσοφική τραγωδία του καθηγητή Κώστα Ε. Μπέη «Σωκράτης – Ωρα Απιέναι», που παρουσιάστηκε το 2001, σε σκηνοθεσία Γιώργου Ρεμούνδου, στο Ηρώδειο. Μία συγκλονιστική ερμηνεία που έμελλε να είναι και το κύκνειο άσμα του. Όπως έχει πει και ο Κώστας Μπέης: «ο Καλλέργης ανέστησε το Σωκράτη ή ο Σωκράτης ευτύχησε να ξαναέρθει στη σύγχρονη ζωή μέσω του ήθους και της υποκριτικής δύναμης του Λ. Καλλέργη» .Όταν πήρα στα χέρια μου το έργο του Γιώργου Χριστοδούλου, το κείμενο μου θύμιζε τις εικόνες του Σωκράτη με τον Λυκούργο. Έτσι σκέφτηκα να εμπλουτίσω τον μονόλογο της Ξανθίππης με κινηματογραφικά πλάνα του Λυκούργου από τον Γ. Ρεμούνδο που είχαν προβληθεί στην παράσταση στο Ηρώδειο» σημειώνει η ηθοποιός.

Μιλώντας για το ρόλο της η ίδια αναφέρει: «Η Ξανθίππη είναι μία γυναίκα παρεξηγημένη από την ιστορία. Έχει τη φήμη της στρίγγλας, της μέγαιρας, αλλά μαζί με την Ασπασία είναι οι δύο γυναίκες που άφησαν ιστορία στον 5ο αιώνα. Πρόκειται για μια σημαντική προσωπικότητα. Στην πορεία των χρόνων η Ξανθίππη στο έργο δικαιώνεται από τον συγγραφέα και δικαιώνονται μαζί της όλες οι Ξανθίππες στους αιώνες. Γιατί μετά από 2.500 χρόνια ανακαλύπτει κανείς ότι τα προβλήματα των γυναικών (της μητέρας, της κόρης, της συζύγου) δεν διαφέρουν από τότε. Ήταν μία γυναίκα που έζησε δίπλα σε ένα δύσκολο άνθρωπο, γιατί δεν είναι εύκολο να πορεύεσαι στη ζωή με έναν άνθρωπο τέτοιας πνευματικότητας και ευφυΐας όπως ήταν ο Σωκράτης. Αυτό ήταν για μένα και ένα κίνητρο για το ρόλο γιατί έζησα τη ζωή μου πλάι στον δικό μου «Σωκράτη», τον Λυκούργο. Και νιώθω σαν σύγχρονη Ξανθίππη».

Σκηνές γυναικείας ζηλοτυπίας, πικρά παράπονα αλλά και καυστικά σχόλια διαδέχονται με καταιγιστικό τρόπο το ένα το άλλο, στην παράσταση που σκηνοθετεί η Μαίρη Ιγγλέση. Η περίφημη Ξανθίππη με σαρκαστικό χιούμορ και βιτριολικά σχόλια μιλάει για τα καθημερινά και άγνωστα του μεγάλου φιλοσόφου.

Ωστόσο, ο θεατρικός μονόλογος αποκαλύπτει και τη μεγάλη αγάπη της προς τον Σωκράτη. Η αγωνιώδης δίκη, η συγκλονιστική απολογία, η τραγική κατάληξη έως το κώνειο, μα πάνω απ’ όλα, η τελευταία συνάντηση των δυο συντρόφων στο κελί του μελλοθανάτου, παρουσιάζονται με τρυφερότητα για τις ανθρώπινες στιγμές του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου που υμνήθηκε και λατρεύτηκε όσο λίγοι.

Στην προχθεσινή παράσταση παραβρέθηκαν, μεταξύ άλλων, οι ηθοποιοί Άγγελος Αντωνόπουλος, Νίκος Γαλανός, Γιάννης Βόγλης, Σπύρος Μπιμπίλας, Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Χαριτίνη Καρόλου, Μέλπω Ζαρόκωστα. Παρόντες ήταν, επίσης, οι γλύπτες Ασπασία Παπαδοπεράκη και Γιώργος Καλακαλλάς, ο σκηνογράφος Κώστας Βελινόπουλος, οι πανεπιστημιακοί Κώστας Μπέης, Γιώργος Μπαμπινιώτης και Γιώργος Κασιμάτης.

Το καμαρίνι του Λυκούργου Καλλέργη, σε επιμέλεια της σκηνογράφου Πέννυς Αμπλά, γειτνιάζει με αυτό της Άννας Παϊταζή και κοσμούν από κοινού το αίθριο του «Θεάτρου Ελεύθερη Έκφραση».

ΑΠΕ

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή