Γ. Κυρίτσης: Πρέπει να κάνουμε επιθετική πολιτιστική πολιτική Reviewed by Momizat on . Τι γυρεύει ένας ηθοποιός και σεναριογράφος επιτυχημένων τηλεοπτικών σειρών στη Βουλή; Αυτή τη φορά, ο Γιώργος Κυρίτσης αποφάσισε να ασχοληθεί με τον πολιτιστικό Τι γυρεύει ένας ηθοποιός και σεναριογράφος επιτυχημένων τηλεοπτικών σειρών στη Βουλή; Αυτή τη φορά, ο Γιώργος Κυρίτσης αποφάσισε να ασχοληθεί με τον πολιτιστικό Rating: 0

Γ. Κυρίτσης: Πρέπει να κάνουμε επιθετική πολιτιστική πολιτική

Γ. Κυρίτσης: Πρέπει να κάνουμε επιθετική πολιτιστική πολιτική

Τι γυρεύει ένας ηθοποιός και σεναριογράφος επιτυχημένων τηλεοπτικών σειρών στη Βουλή; Αυτή τη φορά, ο Γιώργος Κυρίτσης αποφάσισε να ασχοληθεί με τον πολιτιστικό τομέα, με την ιδιότητα του πολιτικού και συγκεκριμένα ως βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Γίνονται προσπάθειες από την πλευρά του πολιτικού συστήματος, ώστε η «βαριά βιομηχανία» της χώρας μας, ο πολιτισμός, να αρθεί στο ύψος που του αξίζει να είναι;

Αυτό που κατάλαβα είναι ότι η τέχνη και το σύστημα είναι δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Εδώ μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα, μόνο αν υπάρξει ένα στρατηγικό σχέδιο, ένα όραμα που θα εδραιώσει την Ελλάδα ως τον απόλυτο πόλο έλξης πολιτισμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν σχέδια, προτάσεις, αλλά πρέπει να γίνουν αποδεκτές από το σύστημα. Πέρα απ’ όλα αυτά, η τέχνη, το θέατρο, η ποίηση, το μυθιστόρημα είναι και δουλειά της εκπαίδευσης. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι ο κόσμος έχει ανάγκη να εκφραστεί και βλέπω π.χ. καταπληκτικές προσπάθειες από ερασιτεχνικές ομάδες θεάτρου στην επαρχία. Αυτό όμως πρέπει να βοηθιέται, όχι να «πνίγεται». Αλλά επειδή είμαστε και αισιόδοξοι, θα το παλέψουμε!

 Ποιες είναι οι δικές σας προτάσεις;

Κάθε καλοκαίρι έχουμε παραστάσεις στην Επίδαυρο. Αυτές λοιπόν, τις μαγνητοσκοπείς, τις μοντάρεις, τις μεταφράζεις σε αρκετές γλώσσες, φτιάχνεις ένα DVD, στο οποίο αναφέρεις τα στοιχεία του έργου (πότε γράφτηκε, γιατί γράφτηκε, πόσες φορές έχεις παιχτεί) και  τότε αρχίζεις να τα στέλνεις σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου, σε όλους τους πολιτιστικούς συλλόγους του κόσμου, στα Κοινοβούλια, στα αντίστοιχα Υπουργεία. Με αυτόν τον τρόπο, δείχνεις τι πολιτισμό παράγουμε ως χώρα. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει επίσης, να φτιάξουμε ακόμη άλλα έξι κρατικά θέατρα ανά περιφέρεια. Χρειάζεται ένα μεγάλο στρατηγικό σχέδιο.

k2Η πολιτική έχει σχέση με το θέατρο, με την έννοια της παθοποιίας, της ρητορικής;

Όχι. Οι ηθοποιοί είναι πολύ ειλικρινείς. Προσπαθούν να παίξουν έναν ρόλο, δεν λένε ψέματα. O ηθοποιός που ξέρει να παίζει, έχει μέσα του την αλήθεια. Δηλαδή εάν δεν μπεις μέσα σε ένα ρόλο, θα πρέπει να έχεις την αλήθεια του ήρωα που υποδύεσαι. Θυμάμαι όταν έπαιζα το έργο του Πιραντέλλο «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα», ο ήρωας που υποδυόμουν ήταν ένας ρόλος ημιτελής και γι’ αυτό θεωρώ πως είναι ένας πολύ σπουδαίος ρόλος. Έφευγα από την πρόβα και πήγαινα στο Πεδίο του Άρεως, όπου έμενα τότε και προσπαθούσα να βρω ότι, αφού είναι ημιτελής, πρέπει να έχει και ένα πρόβλημα ακόμα και στην κίνηση, στον τρόπο που μπορεί να περπατάει, όταν κάτι δεν είναι ολόκληρο. Προσπαθούσα να του βρω ένα περίεργο βάδισμα. Ο ηθοποιός δεν παραμυθιάζει, υποφέρει και ο ίδιος. Η ερώτηση του Άμλετ, μέσω του Σαίξπηρ, «Μα γιατί η Εκάβη κλαίει;», δείχνει ακριβώς την αλήθεια του ηθοποιού.

 

Ξεκινήσατε ως ηθοποιός. Η συγγραφική από πότε μπήκε στο μυαλό σας;

Αυτό το είχα από παιδί. Έγραφα από μαθητής. Το πρώτο μου θεατρικό, το είχα γράψει στην Πέμπτη Γυμνασίου, δηλαδή στη Δευτέρα Λυκείου. Μάλιστα, είχε γίνει αναφορά σε εφημερίδα ότι ο μαθητής με το όνομα τάδε, έγραψε ένα δικό του ολοκληρωμένο θεατρικό έργο. Μετά, στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη που μπήκα, γράφαμε κείμενα και μετά τα παίζαμε. Ήταν πολύ σπουδαίο σχολείο και πολύ σπουδαίος δάσκαλος και κατάλαβα αργότερα τι μου έδωσε στη δουλειά μου. Κάποια στιγμή τον αμφισβήτησα, όπως κάνουμε όλοι στην αρχή, αλλά μετά κατάλαβα πόσο σπουδαίος είναι και πόσο μας έμαθε όλη αυτή τη βασική υποδομή – πόσα προσόντα πρέπει να έχει ένας ηθοποιός, ποια εργαλεία πρέπει να μάθει να χρησιμοποιεί για να μπορεί να παίξει – και του οφείλω πάρα πολλά. Όσο μεγαλώνεις, όσο παίζεις, τόσο περισσότερο φοβάσαι, γιατί τότε καταλαβαίνεις πιο βαθιά τα πράγματα.

Πώς βλέπετε το επίπεδο της τέχνης και του πολιτισμού σήμερα;

Υπάρχουν πολλά ταλαντούχα νέα παιδιά, με ανησυχίες, με οράματα και κάνουν πολύ ωραία πράγματα, τις περισσότερες φορές και δωρεάν. Είναι συγκλονιστική η προσπάθεια που κάνουν. Θέλουν να παλέψουν πολύ και το προσπαθούν. Αυτές είναι πράξεις αξιέπαινες.

Πώς είναι να εργάζεσαι με τη σύζυγό σου;

Με την Έλενα Ακρίτα (τη σύζυγό του) δεν δουλεύαμε μαζί στο ίδιο τραπέζι. Απλώς συζητούσαμε μαζί τα σαββατοκύριακα τι θα γίνει παρακάτω στο σενάριο της σειράς. Δεν είχαμε καθημερινή τριβή. Απλώς κάθε σαββατοκύριακο προχωρούσαμε όλη την ιστορία. Η Έλενα είναι ένα ιδιοφυές και γοητευτικό άτομο με ανατρεπτικές ιδέες. Έχει ένα απίστευτο χιούμορ, το οποίο μας σώζει από πολλά πράγματα. Αυτό που αρέσει και στους δυο μας είναι να παίρνουμε ένα αυτοκίνητο και να πηγαίνουμε σε κάποιο μέρος της Ελλάδας. Την αγαπάμε πολύ τη χώρα μας. Για ταξίδι του μέλιτος, ξεκινήσαμε από την Αλεξανδρούπολη και κατεβήκαμε μία-μία τις πόλεις. Ποτέ δεν μας άρεσαν αυτά τα εξωτικά μέρη, τύπου Μαλδίβες….

k3Ποιο είναι το όνειρό σας για την τέχνη;

Η Ελλάδα έχει καλοκαίρι. Εγώ θα ήθελα, ας πούμε στα Τρίκαλα, που είναι η πατρίδα μου, να έχουμε ένα ετήσιο φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου. Που; Δεν με νοιάζει η αίθουσα. Στον Αη-Γιώργη, στο ανοιχτό χωράφι, όπου θα είναι με το μηχανάκι το αγόρι με την κοπέλα του, με το μπουφάν του κάτω και θα είναι: σήμερα αυτή η ταινία, αύριο η άλλη ταινία, τον άλλο χρόνο θα έχουμε γαλλικό σινεμά, ιταλικό σινεμά, αμερικάνικο σινεμά. Ο στόχος είναι να έρθουν οι νέοι και όλοι να αγαπήσουμε τον κινηματογράφο. Αυτό θα ήταν επιθετική τέχνη!

 

Κλέαρχος Παπαγεωργίου

(Αναδημοσίευση από adartes107.gr)

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή