Δεν φτάνουν οι ποιητές και η οργή Reviewed by Momizat on . Το πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας παραμένει άκρως σεισμογενές και τρομερά επικίνδυνο. Ότι συμβαίνει αυτές τις μέρες στο ΠΑΣΟΚ και στην ΔΗΜΑΡ είναι το φλεγόμενο στ Το πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας παραμένει άκρως σεισμογενές και τρομερά επικίνδυνο. Ότι συμβαίνει αυτές τις μέρες στο ΠΑΣΟΚ και στην ΔΗΜΑΡ είναι το φλεγόμενο στ Rating: 0

Δεν φτάνουν οι ποιητές και η οργή

Δεν φτάνουν οι ποιητές και η οργή

Το πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας παραμένει άκρως σεισμογενές και τρομερά επικίνδυνο.
Ότι συμβαίνει αυτές τις μέρες στο ΠΑΣΟΚ και στην ΔΗΜΑΡ είναι το φλεγόμενο στόμιο του ηφαιστείου  Το έδαφος από κάτω κοχλάζει.
Αρχηγοί θα αμφισβητηθούν. Θα γκρεμίζονται από τα βάθρα τους και θα αποσύρονται σαν «πολιτικά μπάζα», μαζί με τις ευθύνες τους.
Αν και στο κάτω κάτω της γραφής: «…Δεν φταίνε αυτοί. Τόσοι ήταν…» (1)
Αρχηγοί –ανθρωπάκια, « μικροί το δέμας» και σε πλήρη αναντιστοιχία με τα τεράστια προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας, πολλά από τα οποία δημιούργησαν εσκεμμένα οι ίδιοι, παλεύουν ξεπουλώντας τα πάντα στον βωμό της προσωπικής τους διάσωσης.
Κόμματα καταπίνονται μέσα στα ρήγματα των πολιτικών σεισμών των ημερών και άλλα αναδύονται μέσα από την καυτή λάβα των ανθρώπινων προβλημάτων.
Είμαστε ακόμα στην αρχή και έχουμε να δούμε πολλά ακόμη.
Το κοινωνικό- πολιτικό εκκρεμές της Ελλάδας δονείται βίαια και ακανόνιστα , παρασύροντας και γκρεμίζοντας ότι το εμποδίζει στις ανεξέλεγκτες αιωρήσεις του.
Οι κομματικοί- ιδεολογικοί σχηματισμοί, πρωτοπορία κάποτε, απέμειναν να τρέχουν πίσω από τα γεγονότα σαν γύφτικα κάρα, φορτωμένα με όλη την παλιατζίδικη πραμάτεια τους.
Και ότι καινούργιο αναδύεται, θα περάσει πρώτα μέσα από την πολιτική και κοινωνική θερμοκοιτίδα με όποιες πιθανότητες επιβίωσης, ακολουθώντας την μοίρα όλων των πρόωρων και ανώριμων πραγμάτων.
Θα δούμε πολλά ακόμη. Οι μάγοι θα βγάλουν από τα καπέλα τους πολλούς λαγούς: Κεντροαριστερούς, κεντροδεξιούς, ακροδεξιούς, νεοσοσιαλιστικούς, ορθόδοξους και μη αριστερούς, ακόμα και ονοματολογία από το οικοσύστημα θα ανασύρουν για να μας πείσουν. Ακόμα και συνοικέσια συμφερόντων η ιδεολογικής αμηχανίας θα προκύψουν.
Τίποτα όμως απ’ όλα αυτά δεν κρίνεται ικανό να σηματοδοτήσει το μέλλον. Και όποιες προσπάθειες να κάνει κανείς για προβλέψεις, κινδυνεύει να υποστεί τον εξευτελισμό της απόλυτης αστοχίας
Μένουν μόνον οι ευχές και οι ελπιδοφόρες προσδοκίες μέσα από «…την καταιγίδα που θα γεννήσει ο νους του ανθρώπου…» (2) και που σαρώνοντας τα πάντα θα προετοιμάσει την πορεία για το μέλλον
Φτάνουν όμως οι ποιητές και η οργή;
Χρειάζεται η ενημέρωση και η επίγνωση που προκύπτουν μέσα από την παιδεία και την εθνική συνείδηση. Εχουμε;
Αν όχι, πάλι θα μας ξεγελάσουν.

 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΙΜΤΣΑΣ  Christos.gim@gmail.com

(1)   Μανόλης Αναγνωστάκης

(2)   Οδυσσέας Ελύτης

 

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή