Εντοπίστηκε η σορός του Γιώργου Μπαλταδώρου Reviewed by Momizat on . Η σορός του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου εντοπίστηκε από αλιευτικό ,  σήμερα το πρωί ανοιχτά της Σκύρου. Την είδηση επιβεβαίωσε με δηλώσεις του ο Δήμαρχος Σκύρο Η σορός του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου εντοπίστηκε από αλιευτικό ,  σήμερα το πρωί ανοιχτά της Σκύρου. Την είδηση επιβεβαίωσε με δηλώσεις του ο Δήμαρχος Σκύρο Rating: 0

Εντοπίστηκε η σορός του Γιώργου Μπαλταδώρου

Εντοπίστηκε η σορός του Γιώργου Μπαλταδώρου

Η σορός του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου εντοπίστηκε από αλιευτικό ,  σήμερα το πρωί ανοιχτά της Σκύρου. Την είδηση επιβεβαίωσε με δηλώσεις του ο Δήμαρχος Σκύρου, Μίλτος Χατζηγιαννάκης, σημειώνοντας ότι δίπλα στην σορό του Γιώργου Μπαλταδώρου εντοπίστηκαν και μερικά συντρίμμια του Mirage 2000-5 της Πολεμικής Αεροπορίας.
Η σορός του σμηναγού  έχει μεταφερθεί στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας.

 

Πολλοί ψαράδες από το νησί αλλά και από τα κοντινά νησιά πήραν μέρος στις έρευνες, καθώς το επέτρεψαν οι καιρικές συνθήκες.

Υπενθυμίζεται πως χθες εντοπίστηκαν στην περιοχή των ερευνών η κάσκα του άτυχου χειριστή, η μικρή σωστική λέμβος και το κιτ επιβίωσης που διέθεται το Mirage στο cockpit.

Την ίδια στιγμή εκτιμάται πως το κουφάρι του Mirage 2000-5 βρίσκεται σε βάθος 300 μέτρων.

Τώρα οι έρευνες έχουν εστιαστεί στον εντοπισμό του καθίσματος του άτυχου σμηναγού, καθώς εκεί βρίσκεται και ο καταγραφέας πτήσης (το μαύρο κουτί). Η ανάλυση των στοιχείων που έχει καταγράψει θα ρίξει φως στα αίτια της πτώσης του μοιραίου μαχητικού.

Θλίψη επικρατεί στη γειτονιά του πιλότου Γιώργου Μπαλταδώρου. Το πρωί της Παρασκευής, στο σπίτι του άτυχου σμηναγού βρέθηκε ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, αντιπτέραρχος Χρήστος Χριστοδούλου, ο οποίος ήθελε να συλλυπηθεί προσωπικά τη χήρα του Γιώργου Μπαλταδώρου.

Ο αρχηγός του ΓΕΑ δεν έμεινε πολλή ώρα στο σπίτι. Όταν βγήκε, δεν θέλησε να κάνει δηλώσεις, σεβόμενος το πένθος της οικογένειας. «Δεν είναι σωστό. Θα κάνουν δηλώσεις άλλοι», είπε χαρακτηριστικά ο αρχηγός ΓΕΑ.

Γιώργος Μπαλταδώρος: Η ζωή που δεν έζησε

Ο Γιώργος ήθελε να πετάει. Είχε γεννηθεί πιθανότατα γι’ αυτό, όπως και οι περισσότεροι ιπτάμενοι της Πολεμικής μας Αεροπορίας, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται.

Είναι σίγουρο ότι μικρό παιδί, στο Μορφοβούνι της Καρδίτσας, είχε γυρίσει το κεφάλι του προς τον ουρανό, όταν άκουγε τον χαρακτηριστικό θόρυβο που αφήνουν οι τουρμπίνες ενός μαχητικού.

Αυτές που του «έκλεψαν» την καρδιά, τόσο, που μεγαλώνοντας ήξερε σίγουρα ένα πράγμα: Θα γινόταν πιλότος μαχητικού, θα πέταγε πάνω από τα σύννεφα.

Ήταν ένα χαμογελαστό παιδί, ένας πολύ καλός μαθητής και η χαρά του όταν πέρασε στην Ικάρων, απλά δεν περιγράφεται.

Μόνο που αυτή η χαρά έμελλε να διαρκέσει λίγο παραπάνω από δέκα χρόνια γι’ αυτόν τον σμηναγό με το χαμόγελο, την αποφασιστικότητα και το πάθος για την ζωή.

Μια ζωή που δεν έζησε, επειδή η μοίρα, η κακιά ώρα, μια βλάβη ή ότι και να συνέβη στην μοιραία τελευταία αποστολή του Γιώργου Μπαλταδώρου, είχαν αποφασίσει να μην γυρίσει πίσω. Είχαν αποφασίσει να μην ξαναδεί τα δύο μικρά παιδιά του, ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι και την σύζυγό του που λάτρευε, αυτή που ζούσε με την αγωνία που έχουν όλες οι γυναίκες των ιπταμένων.

Την αγωνία για το αν θα πάνε όλα καλά όταν σηκωθεί στον αέρα για να αναχαιτίσει τους Τούρκους, την αγωνία όταν φεύγει για ασκήσεις ή όταν ανακαλούν ξαφνικά την άδειά του επειδή υπάρχει ανάγκη.

Όσο κι αν είχε μάθει να ζει με αυτό το συναίσθημα της αβεβαιότητας κάθε φορά που ο Γιώργος της πετούσε, της ήταν αδύνατο χθες το μεσημέρι να αποδεχθεί ότι δεν θα τον ξαναδεί ποτέ.

Ο άντρας της λάτρευε αυτό που έκανε όπως όλοι οι έλληνες πιλότοι, ζούσε για τα scramble και τα readiness, ένιωθε την αδρεναλίνη να εκτοξεύεται μέσα στο cockpit του Mirage 2000-5 με το οποίο πετούσε.

Δεν τον ένοιαζε η καταπόνηση από τους στροβιλισμούς που αυξάνουν τα G, από το οξυγόνο που ανέπνεε και έμοιαζε να μην είναι αρκετό, όταν εμπλεκόταν σε αερομαχίες.

Στο σπίτι του ο θρήνος ήρθε για να μείνει από χθες. Συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι έσπευσαν για να πράξουν το αυτονόητο.

Να συμπαρασταθούν στην οικογένειά του, να κλάψουν άλλοι βουβά και άλλοι φανερά για ένα 34χρονο παιδί που «έπεσε υπέρ πίστεως και πατρίδος».

Έπεσε, χωρίς να έχει αγκαλιάσει την γυναίκα και τα παιδιά του το φετινό Πάσχα.

Βρισκόταν στην Σκύρο λόγω της αυξημένης έντασης με τους «γείτονες» και τις συνεχιζόμενες προκλήσεις φυλάσσοντας Θερμοπύλες, και έφυγε μετά από μια αναχαίτιση, που έμελλε να είναι η τελευταία της σύντομης διαδρομής που είχε η ζωή του.

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή