“Επί Ασπαλάθων” ο Παμφύλιος Αρδιαίος, ο πανάθλιος Τύραννος Reviewed by Momizat on . Σαράντα επτά ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το πραξικόπημα των συνταγματαρχών που βύθισε τη χώρα μας για 7 χρόνια στο σκοτάδι, προδίδοντας την Κύπρο Σαράντα επτά ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το πραξικόπημα των συνταγματαρχών που βύθισε τη χώρα μας για 7 χρόνια στο σκοτάδι, προδίδοντας την Κύπρο Rating: 0

“Επί Ασπαλάθων” ο Παμφύλιος Αρδιαίος, ο πανάθλιος Τύραννος

“Επί Ασπαλάθων” ο Παμφύλιος Αρδιαίος, ο πανάθλιος Τύραννος

Σαράντα επτά ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το πραξικόπημα των συνταγματαρχών που βύθισε τη χώρα μας για 7 χρόνια στο σκοτάδι, προδίδοντας την Κύπρο και οδηγώντας σε βασανιστήρια, φυλακές και εξορίες χιλιάδες Ελληνες. Τα τελευταία χρόνια επιχειρείται μια ωραιοποίηση της φασιστικής επταετίας μέσω διαφόρων εκφράσεων για τα δήθεν οικονομικά θαύματα της χούντας. Επειδή η μνήμη κσι η γνώση είναι “όπλα”, αναδημοσιεύουμε διάφορα κείμενα και ταινίες αναφορικά με τη χούντα.

Στο σημερινό μας αφιέρωμα περιλαμβάνονται:
1. Το χρονικό της Δικτατορίας 1967-1974 – Παντελής Βούλγαρης
Το 37λεπτο ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Παντελή Βούλγαρη, «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967-1974», ταινία η οποία περιέχει πολύτιμο αρχειακό υλικό, από την κηδεία των Γεωργίου Παπανδρέου και Γιώργου Σεφέρη ως τις δίκες του Αλέκου Παναγούλη και άλλων αγωνιστών. «Σε αυτό το φιλμ υπάρχει ό,τι καταφέραμε εμείς που μείναμε στον τόπο», είπε ο σκηνοθέτης. Σιγά σιγά άρχισε να καταγράφει ό,τι μπορούσε με μια κάμερα Super 8.
Φυλακές του Μπογιατίου, κάποια στρατοδικεία. Αργότερα το υλικό έφθασε στο Παρίσι, όπου ο Κώστας Γαβράς το είδε μαζί με τον Κρις Μαρκέρ. Αμέσως βοήθησαν τον Βούλγαρη, στέλνοντάς του μια μηχανή 16 mm και φιλμ. Έτσι συνεχίστηκε η κινηματογράφηση. Όλα αυτά, όμως, γίνονταν κρυφά. Έπρεπε να έχεις ειδική άδεια για να κυκλοφορείς με κάμερα στους δρόμους της Αθήνας. Δεν έλειψαν οι δυσκολίες και τα κυνηγητά. Αλλά αυτό δεν πείραζε γιατί «καταγράψαμε σημαντικά πράγματα από ταράτσα σε ταράτσα, όπως τα γεγονότα στη Νομική. Ίσως η ποιότητα να μην είναι πάρα πολύ καλή, όμως το γεγονός που καταγράφεις είναι»…

Δείτε το εδώ


2. Τα υποτιθέμενα «οφέλη» της Χούντας

Τον τελευταίο καιρό έχουν πληθύνει τα δημοσιεύματα, που θέλουν τη χούντα να έχει ωφελήσει τη χώρα μας. Πρόκειται για μια διογκούμενη τάση, η οποία οφείλεται στα παρατράγουδα της δημοκρατίας στη χώρα μας και στην εν γένει κρίση που τη μαστίζει, κατάσταση που δίνει την αφορμή στους απανταχού χουντόφιλους να μας θυμίσουν, πόσο καλά ήταν στην Ελλάδα της περιόδου 1967-1974. Βοηθάει, βέβαια, και το γεγονός, ότι μετά από 36 χρόνια οι μνήμες πολλών έχουν ξεθωριάσει και είναι εύκολο σε ένα καπάτσο παραποιητή της ιστορίας να εξωραΐσει την πραγματικότητα της εποχής εκείνης. Επειδή, όμως, η σύγχρονη ιστορία με τα τόσα ντοκουμέντα δεν αναθεωρείται, καλό είναι να δούμε ένα προς ένα τα επιχειρήματα των συμπαθούντων τη δικτατορία των συνταγματαρχών, ώστε να διαπιστώσουμε το «καλό» που αυτή έκανε στην Ελλάδα. Η συνέχεια εδώ

 

3. Τα (οικονομικά) σκάνδαλα των Συνταγματαρχών – Διονύσης Ελευθεράτος

Μια εξωφρενική «μόδα» των τελευταίων ετών τείνει να περιβάλλει με ιδιότυπο φωτοστέφανο τους πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου 1967! Απόρροια του αναπόφευκτου θυμού, αναμεμειγμένου όμως με άγνοια ή και σκοπιμότητα, η πολιτική(;) αυτή «μόδα» παράγει τη θεωρία ότι κατά την επταετή δικτατορία τέθηκε σε γύψο και… η διαφθορά. Ότι η χούντα φρουρούσε, σαν κέρβερος, το δημόσιο χρήμα και τις αρχές της «χριστής διοίκησης»… Οι ίδιοι οι συνταγματάρχες δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι στον 21ο αιώνα έμελλε να μνημονεύονται με… επαίνους. «Εκείνοι τουλάχιστον δεν έκλεψαν», «δεν έκαναν περιουσίες», «ε, ρε Παπαδόπουλο που χρειάζονται τα σημερινά λαμόγια»... Από το 2010 κι εντεύθεν οι έπαινοι επεκτάθηκαν και στα της οικονομίας: «Επί χούντας ο κόσμος έτρωγε ψωμάκι», «αν δεν μιλούσες ζούσες καλά», «τότε δεν υπήρχε οικονομική κρίση στην Ελλάδα, όπως σήμερα»

Τη συνέχεια διαβάζουμε εδώ, καθώς και δύο αναλυτικότερα άρθρα του ίδιου δημοσιογράφου εδώ και εδώ.

 

4. Η δίκη της χούντας (Κορυδαλλός, 1975) – Θεοδόσης Θεοδοσόπουλος

Ταινία-ντοκιμαντέρ η οποία αναφέρεται στην δίκη των πραξικοπηματιών της 21ης Απριλίου του 1967. Προβάλλονται ντοκουμέντα από την εν λόγω δίκη με τις απολογίες του Παπαδόπουλου, του Αγγελή, του Πατακού κ.ά. Ο σκηνοθέτης ενδιάμεσα παραθέτει ιστορικά ντοκουμέντα που φανερώνουν πως φτάσαμε στην Χούντα του 1967 (μεταξικό καθεστώς, Δεκεμβριανά, Εμφύλιος, δίκη Μπελλογιάννη, δολοφονία Λαμπράκη κ.ά.). Από τον φακό περνάνε σχεδόν όλοι οι πρωταγωνιστές εκείνης της ταραγμένης περιόδου, όπως ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Ιωάννης Μεταξάς, ο Γεώργιος και ο Ανδρέας Παπανδρέου, η Μελίνα Μερκούρη και πολλοί άλλοι. Πρόκειται για ένα πολύ καλό ιστορικό ντοκιμαντέρ που παραχωρεί στην κρίση του θεατή πρωτογενές ιστορικό υλικό προς μελέτη. Σκηνοθεσία: Θεοδόσης Θεοδοσόπουλος. Κυκλοφόρησε το 1981.

Δείτε τη εδώ

5. Το πολιτιστικό έγκλημα της Χούντας – Ρένα Θεολογίδου

Εκπομπή με θέμα τα εγκλήματα αισθητικής και τις ολέθριες συνέπειες της απριλιανής δικτατορίας στην πολιτιστική ζωή του τόπου. Επισημαίνεται ότι η επιβολή της χούντας ανέκοψε βίαια την πνευματική αναγέννηση της δεκαετίας του ’60 στην Ελλάδα, επιβάλλοντας μια αισθητική εθνικοπατριωτικών εξάρσεων και κακού γούστου. Μιλούν: ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, ο καθηγητής Δημήτρης Μαρωνίτης, ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Φιλιππίδης και ο σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος. Τις αφηγήσεις των καλεσμένων της εκπομπής πλαισιώνουν πλάνα αρχείου από γεγονότα της περιόδου. Μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται αποσπάσματα από το ανατρεπτικό σίριαλ «Εκείνος κι Εκείνος», μια από τις ελάχιστες φωτεινές στιγμές της ελληνικής τηλεόρασης, που έκανε τότε τα πρώτα της βήματα σε μια ζοφερή εποχή λογοκρισίας.
Δείτε τη εδώ

  «Επί ασπαλάθων …»

 
Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού
πάλι με την άνοιξη.
Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες
το κόκκινο χώμα κι ασπάλαθοι
δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια
και τους κίτρινους ανθούς.
Απόμακρα οι αρχαίες κολόνες, χορδές μιας άρπας αντηχούν ακόμη …

Γαλήνη.
– Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;
Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού τ’ αυλάκια·
τ’ όνομα του κίτρινου θάμνου
δεν άλλαξε από εκείνους τους καιρούς.
Το βράδυ βρήκα την περικοπή:
«Τον έδεσαν χειροπόδαρα» μας λέει
«τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν
απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο, κουρέλι».

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του
ο Παμφύλιος Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος.

Γιώργος Σεφέρης, 31 του Μάρτη 1971

Το ποίημα «Επί ασπαλάθων…» είναι το τελευταίο που συνέθεσε ο Γιώργος Σεφέρης και αποτελεί μια καταγγελία κατά της δικτατορίας και -πολύ περισσότερο- ένα πρόκριμα για τη βίαιη τιμωρία που θα έπρεπε να αποδοθεί στους μυσαρούς δικτάτορες. Το καθεστώς ανελευθερίας, που διένυε την πέμπτη του χρονιά, προκαλούσε έντονη δυσαρέσκεια στον ποιητή, ο οποίος μέσα από έναν τυχαίο συνειρμό φέρνει στο νου του την τιμωρία που είχε επιβληθεί στον Αρδιαίο -έναν αδελφοκτόνο και πατροκτόνο τύραννο της Παμφυλίας- όπως αυτή καταγράφεται στην Πολιτεία του Πλάτωνα.
 Μια πρώτη ανάλυση του ποιήματος μπορείτε να βρείτε εδώ

 
Πηγή στοιχείων: Αξιοπρέπεια και αντοχή

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή