Η τύχη ενός ιστορικού μας κτιρίου Reviewed by Momizat on . Αυτές τις μέρες απασχολούν τον τοπικό τύπο οι «περιπέτειες» και τα προβλήματα των 3ου και 32ου Δημοτικών σχολείων της πόλης μας. Έχει ήδη αναφερθεί ότι το 3ο Δη Αυτές τις μέρες απασχολούν τον τοπικό τύπο οι «περιπέτειες» και τα προβλήματα των 3ου και 32ου Δημοτικών σχολείων της πόλης μας. Έχει ήδη αναφερθεί ότι το 3ο Δη Rating: 0

Η τύχη ενός ιστορικού μας κτιρίου

Η τύχη ενός ιστορικού μας κτιρίου

Αυτές τις μέρες απασχολούν τον τοπικό τύπο οι «περιπέτειες» και τα προβλήματα των 3ου και 32ου Δημοτικών σχολείων της πόλης μας.

Έχει ήδη αναφερθεί ότι το 3ο Δημοτικό σχολείο Τρικάλων είναι έργο της περιόδου 1928-1932, της τελευταίας κυβέρνησης του Ελευθερίου Βενιζέλου, με υπουργούς Παιδείας αρχικά τον Κωνσταντίνο Γόντικα και μετέπειτα τον Γεώργιο Παπανδρέου. Η  μεγαλύτερη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση για το ελληνικό κράτος που σχεδιάστηκε, απέδωσε μέσα σε λίγα χρόνια περίπου 6.000 αίθουσες διδασκαλίας σε περισσότερα από 3.000 σχολεία .

Για την υλοποίηση του μεγαλεπήβουλου αυτού προγράμματος για την εξασφάλιση της σχολικής στέγης ανατέθηκε σε πλήθος αρχιτεκτόνων η εκπόνηση των αναγκαίων μελετών.

Οι μελετητές, νέοι ως επί το πλείστον αρχιτέκτονες, διαπνεόμενοι από τις αρχές της μοντέρνας αρχιτεκτονικής και του πρόσφατου για την εποχή εκείνη κινήματος του Bauhaus, άφησαν σπουδαία έργα, που αποτελούν πνευματικό πλούτο για τη νεώτερη ελληνική ιστορία.

Βασικά στοιχεία αυτού του κινήματος ήταν η απλότητα της κατασκευής και η απόρριψη κάθε περιττού στοιχείου διακοσμητικού ή φορμαλιστικού, η λειτουργικότητα της κάτοψης ή του αντικειμένου, η χρηστικότητα του κτιρίου ως σύνολο. Έμφαση δίνεται ιδιαίτερα σε γεωμετρικές φόρμες – καθαρότητα των όγκων – και στο χρώμα.

Η πόλη μας ευτύχησε να έχει δύο σχολεία της δημιουργικής εκείνης περιόδου, το 3ο και 5ο.

Απ’ αυτά, το 3ο δημοτικό σχολείο, αποτελεί αντιπροσωπευτικότερο δείγμα, είναι έργο του Θουκυδίδη Βαλεντή που απεφοίτησε από την Αρχιτεκτονική σχολή του Ε.Μ.Π. το 1930 και θεωρείται ένας απ’ τους βασικούς εκπροσώπους του μοντερνισμού στην Ελλάδα.

Είναι προφανές ότι τα σχολικά κτίρια εκείνης της περιόδου αποτελούν παρά την έντονη χρήση τους μέχρι σήμερα, σπουδαία κελύφη χρήσης που μπορούν να χαρακτηρισθούν όχι απλώς διατηρητέα αλλά και μνημεία της νεοελληνικής αρχιτεκτονικής.

Καθίσταται ως εκ τούτου επιτακτική ανάγκη αρχικά η επιδίωξη χαρακτηρισμού τους από το Υπουργείο Πολιτισμού ως διατηρητέων μνημείων και η ακόλουθη αποκατάσταση – διατήρηση τους στην αρχική μορφή, με μια πλήρη και εμπεριστατωμένη μελέτη και με αυστηρά περιορισμένες τις σχετικές βελτιώσεις που η μελέτη θα υποδείκνυε ως επιβεβλημένες.

Βέβαια μετά την ανέγερση του νέου διδακτηρίου του 3ου σε ‘’ασφυκτική επαφή’’ με το αξιόλογο υπάρχον 3ο δημοτικό -για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω –  η αρχική εικόνα του σχολείου έχει σημαντικά αλλοιωθεί.

Επιπλέον, η εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζει σήμερα το σχολείο είναι απόρροια της υποβάθμισης της αξίας του από το Δήμο και την πολιτεία γενικώτερα για δεκαετίες ολόκληρες και  δεν μπορεί η σημερινή οικονομική κρίση να δικαιολογήσει τη σημερινή κατάσταση. Οι προτεραιότητες είναι σαφείς και ο Δήμος πρέπει να ενεργήσει πάραυτα για την αποκατάσταση των ζημιών και τη σύγχρονη ανάδειξη του κτιρίου – μνημείου.

 

ΘΥΜΙΟΣ ΣΑΛΙΑΧΗΣ

Αρχιτέκτων μηχανικός – Γεωπόνος – Αρχιτέκτων τοπίου

ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΣΑΛΙΑΧΗ

Αρχιτέκτων μηχανικός – MArch

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή