Θερινή προβολή, σπάνια ταινία, δροσιστικές πινελιές από την Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων Reviewed by Momizat on . Ανάμεσα στους αγώνες του μουντιάλ…. Μετά τον καύσωνα και πριν από αυτόν… Λίγο πριν σχεδιαστούν οι – όποιες – διακοπές… Και επειδή τόσον καιρό διαπιστώθηκε μια σ Ανάμεσα στους αγώνες του μουντιάλ…. Μετά τον καύσωνα και πριν από αυτόν… Λίγο πριν σχεδιαστούν οι – όποιες – διακοπές… Και επειδή τόσον καιρό διαπιστώθηκε μια σ Rating: 0

Θερινή προβολή, σπάνια ταινία, δροσιστικές πινελιές από την Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων

Θερινή προβολή, σπάνια ταινία, δροσιστικές πινελιές από την Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων

Ανάμεσα στους αγώνες του μουντιάλ….

Μετά τον καύσωνα και πριν από αυτόν…

Λίγο πριν σχεδιαστούν οι – όποιες – διακοπές…

Και επειδή τόσον καιρό διαπιστώθηκε μια σαφής κενότητα στην ολότητα της ύπαρξης και της αμφίδρομης σχέσης προβολών – ποτών

brunetteΗ Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων ξανάρχεται!
Την ερχόμενη Δευτέρα 30 Ιουνίου 2014 και με δεδομένο ότι ξέρουμε από τώρα τον νικητή του βραδινού αγώνα, δεν υπάρχει κανένα απολύτως εμπόδιο για μια θερινή απόδραση.
Για μια ταινία στη δροσιά, για μια ταινία δροσιστική.
Και κωμωδία δηλαδή και σε περιβάλλον εξόχως άνετο: στι 10 το βράδυ, στην πισίνα (σχεδόν μέσα…) του πάρκου Αη Γιώργη, θα προβληθεί η σχεδόν άγνωστη και σπανιότατη για την Ελλάδα ταινία «My favorite brunette» (Αγαπημένη μου καστανή, η ακριβής μετάφραση).
μόνο που η ταινία δεν αναφέρεται απλώς σε μια καστανή. Είναι μια σαφής παρωδία ταινιών νουάρ, σαν το Γεράκι της Μάλτας, συνδυάζοντας χιούμορ και μυστήριο.

 

ΥΠΟΘΕΣΗ

Ο Ρόνι Τζάκσον είναι ένας φωτογράφος μωρών
που από την πτέρυγα των θανατοποινιτών στο San Quentin, λέει στους δημοσιογράφους πώς βρέθηκε εκεί: προσέχοντας το γραφείο του γείτονά του ,ιδιωτικού ντετέκτιβ, καλείται από την ακαταμάχητη Βαρώνη Montay να βρει το χαμένο Βαρώνο κι έτσι σύντομα βρίσκεται μπλεγμένος
σε μια υπόθεση δολοφονίας

ΚΡΙΤΙΚΗ

brunette1Τόσο στο Γεράκι, όσο και στο My Favorite Brunette, δευτεραγωνιστεί o Peter Lorre, στην πρώτη περίπτωση σαν πραγματικός κακός και στην δεύτερη σαν παρωδία του εαυτού του και των ρόλων που καθιέρωσε σε αντίστοιχες ταινίες. Δίπλα στον Bob Hope εμφανίζεται στο ρόλο της μοιραίας γυναίκας η Dorothy Lamour, παρτενέρ των Hope και Bing Crosby στην σειρά κωμωδιών Road to… (Singapore κτλ.). Η ταινία μιμείται την περίπλοκη υπόθεση ταινιών όπως Το Γεράκι της Μάλτας (όπου ένα αντικείμενο αναζητείται επί ματαίω) ή Ο μεγάλος ύπνος (η ταινία-υπόδειγμα μπαρόκ πλοκής, όπου η τελική λύση είναι μία υποσημείωση χωρίς ουσιαστικό νόημα), τοποθετώντας επιπλέον την παρανόηση γύρω από την ταυτότητα του πρωταγωνιστή στο κέντρο της (ένας φωτογράφος παιδιών που ονειρεύεται να γίνει ιδιωτικός ντέτεκτιβ).

Το ενδιαφέρον της έγκειται στο ότι αποτελεί μία συστηματική παρωδία του φιλμ νουάρ – ειδικά εκείνου που βασίζεται στον συνδυασμό σκληροτράχηλος ντέτεκτιβ/επικίνδυνη (και ψεύτρα) μοιραία γυναίκα –, παρωδία που πραγματοποιείται επιπλέον τόσο κοντά χρονικά με ορισμένα από τα αξιολογότερα δείγματα του είδους. Αυτό οφείλεται σε δύο κυρίως λόγους: στην μεγάλη απήχηση του φιλμ νουάρ στο κινηματογραφικό κοινό και στην έμφυτη (;) στο είδος κωδικοποίηση των βασικών χαρακτήρων και της πλοκής, που καθιστούσε εύκολη την φαρσική αναπαραγωγή τους. Όταν ο Bob Hope εκφράζει την επιθυμία του να μοιάσει με ένα κινηματογραφικό ήρωα (“All my life I wanted to be a hardboiled detective like Humphrey Bogart or Dick Powell or even Alan Ladd” – και πού να το φανταζόταν ο Dick Powell όταν αποφάσιζε να κάνει το Murder, My Sweet…), δεν διαφέρει κατʼουσίαν από ένα σημερινό έφηβο, που πιθανότατα θα προτιμούσε να είναι ο Spiderman ή ο Wolverine. Η έλξη του ανδρικού προτύπου που κατασκευάζει και προβάλλει το νουάρ είναι αδιαμφισβήτητη (το τι συμβαίνει με το γυναικείο πρότυπο είναι άλλη ιστορία) – και δεν υπάρχει καλύτερη παρωδία της επιθυμίας να ενσαρκώσει κανείς τον ήρωα του νουάρ από το Play it again, Sam (1972) του Γούντι Άλεν, όπου δέχεται αισθηματικές συμβουλές από ένα φανταστικό alter ego με την μορφή του Μπόγκαρτ.
(Από την Nandia Foteini Vlachou, πηγή theblogathonians.wordpress.com)
Info
Τίτλος: My favorite brunette
Ετος: 1947
Είδος: (ρομαντική) κομεντί, μυστηρίου
Σκηνοθεσία: Elliott Nugent
Σενάριο: Edmund Beloin, Jack Rose
Ηθοποιοί: Bob Hope, Dorothy Lamour, Peter Lorre
Εικόνα: Ασπρόμαυρη
Διάρκεια: 88 λεπτά
Χώρα: ΗΠΑ

brunette2

 

ΠΟΥ, ΠΩΣ, ΠΟΤΕ ΠΟΣΟ

Τη Δευτέρα 30 Ιουνίου 2014, στις 10 μ.μ., στην πισίνα του πάρκου Αη Γιώργη. Αν θέλετε, παίρνετε και το μαγιό σας. Είσοδος δωρεάν!

 

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή