Καίσαρες και ομαδάρχες κατασκήνωσης ή Ψαριανός διαγραφόμενος Reviewed by Momizat on . Η αδικία σ’ αυτόν τον κόσμο δεν έχει σύνορα και τελειωμό. Δεν ξέρω αν η αδικία είναι (σαν τον αντίποδά της, τη δικαιοσύνη) και τυφλή. Αυτό που ξέρω πάντως είναι Η αδικία σ’ αυτόν τον κόσμο δεν έχει σύνορα και τελειωμό. Δεν ξέρω αν η αδικία είναι (σαν τον αντίποδά της, τη δικαιοσύνη) και τυφλή. Αυτό που ξέρω πάντως είναι Rating: 0

Καίσαρες και ομαδάρχες κατασκήνωσης ή Ψαριανός διαγραφόμενος

Καίσαρες και ομαδάρχες κατασκήνωσης ή  Ψαριανός διαγραφόμενος

Η αδικία σ’ αυτόν τον κόσμο δεν έχει σύνορα και τελειωμό. Δεν ξέρω αν η αδικία είναι (σαν τον αντίποδά της, τη δικαιοσύνη) και τυφλή. Αυτό που ξέρω πάντως είναι ότι μερικούς συνανθρώπους  μας τους δοκιμάζει σκληρά και χωρίς να το αξίζουν. Να, όπως τον μέχρι πρότινος βουλευτή της –πάλαι ποτέ πολλά υποσχόμενης και ήδη φυλλορροούσας- ΔΗΜΑΡ κ. Γρηγόρη Ψαριανό. Δεν φτάνει που η ηγεσία της τον διέγραψε, αναπολόγητο και ίσως απροετοίμαστο για κάτι τέτοιο, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, δεν καταδέχθηκε καν να του το γνωστοποιήσει με κάποιον, από τους συνήθεις, τρόπο. Για να συμβεί έτσι το ανήκουστο και εξοργιστικό μαζί: να πληροφορηθεί τη διαγραφή του από ο κόμμα του οποίου, σημειωτέον, υπήρξε συνιδρυτής από τον ομαδάρχη της κατασκήνωσης στον Κάλαμο όπου πήγε την κόρη του, ο οποίος ομαδάρχης, εντελώς συμπτωματικά, το είχε ακούσει από το ραδιόφωνο.

Μετά σου λέει ο άλλος ιστορίες (παραμύθια, καλύτερα) για κόμματα που ομνύουν στις δημοκρατικές διαδικασίες και την ανανέωση. Που τάχα αναγνωρίζουν και σέβονται στην πράξη την άλλη (και κυρίως την ενοχλητική) άποψη. Αν ήταν έτσι τα δημοκρατικά κόμματα, αναρωτιέται κανείς πώς θα επιβίωναν, έστω σαν καρικατούρες του γνωστού επιφανούς Ρωμαίου αυτοκράτορα, οι σύγχρονοι Καίσαρες;

Από τον κανόνα αυτόν (των ηγετών καισαρικής, άλλοι, δικαιολογημένα, θα έλεγαν και σταλινικής, κοπής) δεν μπόρεσε –παρά τις ελπίδες που είχε καλλιεργήσει σ’ ένα ευρύτερο κοινό- να ξεφύγει, δυστυχώς, ούτε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ κ. Φώτης Κουβέλης. Και είναι αλήθεια, βέβαια, ότι, για κάποιο διάστημα τουλάχιστον, ανέχθηκε –με βαριά καρδιά βέβαια- τις αλλεπάλληλες παρεκτροπές του ανοικονόμητου κ. Ψαριανού, ο οποίος είχε φτάσει στο σημείο να συνομιλεί ανοιχτά με νεότευκτο κόμμα. Ακόμα και να εξετάζει σοβαρά την πιθανή προσχώρησή του σ’ αυτό.

Τελικά όμως ο κ. Κουβέλης δεν μπόρεσε να αντισταθεί στις αφόρητες πιέσεις του Καίσαρα που έκρυβε μέσα του και ύψωσε κατά του κ. Ψαριανού τη ρομφαία της διαγραφής. Ή, αν προτιμάτε και λίγη γλαφυρότητα στην κουβέντα μας, της αναγκαστικής (ή βίαιης υπό μιαν έννοια) αποβίβασης από το (κομματικό) τρένο, για να θυμηθούμε την τακτική και πρακτική που είχε εγκαινιάσει -με πανθομολογούμενη λαμπρή επιτυχία (πρωτοποριακή σχολή δημιούργησε και σ’ αυτόν τον τομέα)- ο αείμνηστος ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Παπανδρέου.

Το ποια θα είναι από εδώ και στο εξής η (πολιτική) πορεία του κ. Ψαριανού είναι κάτι που αποκλειστικά θα το κρίνει και θα το αποφασίσει ο ίδιος. Αυτό που εμείς μπορούμε να σημειώσουμε είναι ότι στην πολιτική, όπως τουλάχιστον ασκείται στις μέρες μας, κρίσιμο –και χρήσιμο θα έλεγα σε τελική ανάλυση- ρόλο έχουν πια, εκτός από τους Καίσαρες, και οι ομαδάρχες κατασκήνωσης.

 

ΝΙΚΟΣ ΕΠ. ΦΑΛΑΓΚΑΡΑΣ (nicfalag@yahoo.gr)

ΥΓ. Δεν μπορώ να μην ομολογήσω δημόσια ότι ο κ. Ψαριανός συγκαταλέγεται στη χορεία των πολιτικών εκείνων (Πάγκαλος κ.λπ.) που εκτιμώ βαθύτατα, όχι τόσο για την ούτως ή άλλως αξιόλογη πολιτική τους παρουσία, όσο γιατί όσες φορές βρέθηκα σε αδιέξοδο («τώρα τι γράφεις»), αυτοί, σαν από μηχανής θεοί και χωρίς να υποβληθώ στον κόπο να τους το ζητήσω, πράγμα κάθε άλλο παρά εύκολο τουλάχιστον από τεχνικής απόψεως, μου έδωσαν τη λύση. Τους οφείλω γι’ αυτό την ευγνωμοσύνη μου.

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή