Κοινωνία πνευματικής αποσύνθεσης Reviewed by Momizat on . Σε κάθε σχετική συζήτηση στις αρχές της κρίσης, υποστήριζα σθεναρά πως οι οικονομικές επιπτώσεις της δεν θα ήταν το μεγαλύτερο κακό. Η διάλυση των «ηθικών φραγμ Σε κάθε σχετική συζήτηση στις αρχές της κρίσης, υποστήριζα σθεναρά πως οι οικονομικές επιπτώσεις της δεν θα ήταν το μεγαλύτερο κακό. Η διάλυση των «ηθικών φραγμ Rating: 0

Κοινωνία πνευματικής αποσύνθεσης

Κοινωνία πνευματικής αποσύνθεσης

Σε κάθε σχετική συζήτηση στις αρχές της κρίσης, υποστήριζα σθεναρά πως οι οικονομικές επιπτώσεις της δεν θα ήταν το μεγαλύτερο κακό.
Η διάλυση των «ηθικών φραγμάτων», της «δημοκρατικής γέφυρας» και των «αλληλέγγυων δρόμων» φάνταζαν στη σκέψη μου ως το δυνατό σενάριο. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια δυστυχώς δικαιώθηκα, βλέποντας τον κοινωνικό ιστό να τσακίζεται μες στη ζούγκλα που βιώνουμε καθημερινά. Μια Ελλάδα δυόμιση ταχυτήτων με τους Μεν να προσπαθούν με οποιοδήποτε τρόπο να κρατάνε στα «υπόγειά» τους τον πλούτο της χώρας και τους Δε να παλεύουν να σωθούν από τον πάτο του πηγαδιού. Κι ένα Ήμισυ να στέκεται με κάθε μορφή αλληλεγγύης όρθιο, βάζοντάς τα ακόμα και με την ανθρώπινη αντοχή, ελπίζοντας ανιδιοτελώς σε έναν καλύτερο κόσμο.
Ο «παράς» εξουσίαζε όλα αυτά τα χρόνια κρυφά ή φανερά, τσέπες και συνειδήσεις με αποτέλεσμα η πολιτική να μεταμορφωθεί σε Παραπολιτική… για να μην αναφέρω την Παιδεία και την Πληροφόρηση.
Σκέψη και ανάλυση των γεγονότων γίνονται μόνο κάτω από κομματική ταμπέλα με συνέπεια η κοινωνία να είναι μάρτυρας «οπαδικής αντιμετώπισης» αν τυχόν δεν ακολουθήσεις τη «γραμμή». Δεν ήταν βεβαίως αιτία η κρίση αλλά μονάχα η αφορμή. Η κοινωνία είχε αρχίσει να σαπίζει εδώ και χρόνια τοποθετώντας σε μιαν άκρη να σκονίζονται τη Γνώση και την Παιδεία για να μείνει χώρος για χορό του επιθυμητού «Φανταχτερού Φαίνεσθαι». Εφόσον δεν παλέψαμε για να ‘χουμε και τον Άρτο και το Θέαμα, διαλέξαμε το Θέαμα. Μα κάποια στιγμή τα φώτα της μαρκίζας καίγονται και μένουμε στο σκοτάδι δεν το σκεφτήκαμε ποτέ και το πληρώνουμε. Οι συνήθεις ύποπτοι που επιλέγουμε για Ηγέτες (επειδή δεν μάθαμε να ζούμε χωρίς τσοπάνο) αποδείχτηκαν πολιτικοί Τιραμόλα επαγγελματίες μακρυχέρηδες.
Εμείς;

Χρήστος Κοτρώτσιος
Συγγραφέας

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή