Κοινωνικό σχόλιο για τον “άλλον” αγοραίο έρωτα σήμερα στη Λέσχη Reviewed by Momizat on . Paradise: Love. Ο έρωτας της μοναξιάς, από την πλευρά των γυναικών, σε μια αυστριακή ταινία με σκηνοθετική μαεστρία   ΥΠΟΘΕΣΗ Η Teresa είναι πενήντα χρονών Paradise: Love. Ο έρωτας της μοναξιάς, από την πλευρά των γυναικών, σε μια αυστριακή ταινία με σκηνοθετική μαεστρία   ΥΠΟΘΕΣΗ Η Teresa είναι πενήντα χρονών Rating: 0

Κοινωνικό σχόλιο για τον “άλλον” αγοραίο έρωτα σήμερα στη Λέσχη

Κοινωνικό σχόλιο για τον “άλλον” αγοραίο έρωτα σήμερα στη Λέσχη

Paradise: Love. Ο έρωτας της μοναξιάς, από την πλευρά των γυναικών, σε μια αυστριακή ταινία με σκηνοθετική μαεστρία

 

ΥΠΟΘΕΣΗ
PARADISEΗ Teresa είναι πενήντα χρονών, ζει στην Αυστρία και έχει μια κόρη που μπαίνει στην εφηβεία. Αποφασίζει να πάει ένα ταξίδι στις παραδεισένιες ακτές της Κένυας. Εκεί αναδεικνύεται σε Sugar Mama, το παρατσούκλι που αποδίδεται στις μεγαλούτσικες Ευρωπαίες που αναζητούν την παρέα νεαρών Αφρικανών με αντάλλαγμα χρήματα και δώρα. Η Teresa θα γευτεί τις χάρες διάφορων ντόπιων νεαρών, γνωστών ως Beach Boys για να καταλήξει στο απογοητευτικό συμπέρασμα ότι στις ειδυλλιακές παραλίες της Κένυας δεν υπάρχει χώρος για αληθινά ειδύλλια.

 

ΚΡΙΤΙΚΗ

Ο πιο γνωστός Αυστριακός σκηνοθέτης μετά τον Μίκαελ Χάνεκε (αλλά αρκετά μετά…), έχει αποκτήσει το δικό του φανατικό κοινό που περιμένει με ανυπομονησία πότε ο Ούλριχ Ζάιντλ, ως άλλο χέρι του Θεού, θ’ αποφασίσει να εκθέσει τα ελαττώματα των ανθρώπων, να τους κρίνει με την κάμερά του και να αποκαλύψει την κοινωνία ως ένα ακόμα freak show. Με το «Import Export» αλλά και τις παλιότερες ταινίες του, όπως το «Models» ή το «Dog Days» ο Ζάιντλ έκανε ακριβώς αυτό, δυναμώνοντας κάθε φορά το βαθμό αποστροφής, αηδίας και, φυσικά, αυτοκριτικής του θεατή, μια και οι ήρωες της οθόνης ζούσαν όχι κάπου μακριά, αλλά μάλλον στο διπλανό κάθισμα. Μπορεί το σινεμά του Σάιντλ ν’ αγγίζει το expoloitation – ή, από την άλλη πλευρά, ένα μηδενιστικό κοινωνικό σχολιασμό – αυτή του όμως η οξύτητα είναι που του έχει χαρίσει όχι μόνο βραβεία, αλλά και μια σειρά πιστών θαυμαστών.

PARADISE2Ο Σάιντλ είναι, πέρα από τις θεματικές προθέσεις του, εξαιρετικός σκηνοθέτης και δημιουργεί σκηνές με αριστοτεχνική δομή, πανέμορφη φωτογραφία και δυνατή ατμόσφαιρα γεμάτη περιεχόμενο. Μέσα σ’ αυτά τα πλάνα τοποθετεί το απόγειο της αμοιβαίας εκμετάλλευσης. Η Τερέζα και οι «φίλες» της εξασκούν την παράδοση της αποικιοκρατίας, αντιμετωπίζουν τους Κενυάτες ως αντικείμενα έτοιμα να προσφέρουν υπηρεσίες και ηδονίζονται στην ιδέα και μόνο ότι στην Αφρική υπάρχει γι’ αυτές μια παιδική χαρά χωρίς ενοχές. Από την άλλη πλευρά, οι Κενυάτες ξεζουμίζουν τις sugar mammas, ζητώντας τους (και παίρνοντας) χρήματα για να καλύψουν τις ανάγκες τις δικές τους και όλης τους της οικογένειας. Η ιδιότυπη αυτή πορνεία είναι, μάλιστα, απόλυτα θεσμοθετημένη, με τους νεαρούς να γνωρίζουν αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά κι όποια άλλη γλώσσα μπορεί να τους φανεί χρήσιμη και με την εκεί κοινότητα να αποδέχεται και να υποστηρίζει το εμπόριο της μαύρης σάρκας ως «είδος με μεγάλη ζήτηση».

 

Κοινωνικό σχόλιο
Ξεκινώντας ο θεατής να παρακολουθεί το ιδιόμορφο αυτό φιλμ, το πρώτο πράγμα που παρατηρεί είναι η πολιτισμικά τριτοκοσμική κατάσταση που υπάρχει σ`έναν παραδεισένιο μορφολογικά τόπο. Άνθρωποι χωρίς καμία αξιοπρέπεια, που δέχονται να γίνουν σεξουαλικά αντικείμενα αποκρουστικών γυναικών, που υπομένουν τον εξευτελισμό χωρίς να λένε κουβέντα, που προσπαθούν με ψέματα να εξασφαλίσουν κάποιο χρηματικό ποσό και που θεωρούν τα λεφτά και τις ευρωπαϊκές χώρες ως τη μοναδική ευκαιρία να βγουν απ` τη μιζέρια που είναι υποχρεωμένοι να ζουν.
Στα μάτια των ανθρώπων αυτών, λοιπόν, ο έρωτας των μεσήλικων γυναικών προς το πρόσωπό τους αποτελεί με άλλα λόγια το εισιτήριό τους για τον παράδεισο, κι αντίστοιχα η αναζωογόνηση που προσφέρει ο έρωτάς τους στις λευκές τουρίστριες λειτουργεί θαυματουργά στην ψυχολογία τους. Όντας όμως σχέσεις άκρως επιφανειακές κι απέχοντας πολύ από το αγνό, ειλικρινές κι ουσιαστικό συναίσθημα του πραγματικού έρωτα, είναι καταδικασμένες ν` αποτύχουν. Βλέποντας, λοιπόν, τον συμβιβασμό και την ανοχή και των δύο πλευρών, γεννάται στον θεατή ένα αίσθημα λύπησης προς άπαντες τους ήρωες.

 PARADISE3

Tip: Το «Paradise: Love» είναι το πρώτο μέρος μιας τριλογίας που ξεκινά ο Ούλριχ Ζάιντλ κάτω από τον τίτλο του «Παραδείσου» – το δεύτερο μέρος θα έχει ως υπότιτλο την «Ελπίδα» και ως θέμα την εμπειρία της κόρης της Τερέζα σ’ ένα ινστιτούτο αδυνατίσματος και το τρίτο θα λέγεται «Πίστη» και θα καταπιάνεται, φυσικά, με την Εκκλησία. Οσο για ερωτική αγορά του «Paradise: Love», είναι η ίδια με την οποία είχε ασχοληθεί ο Λοράν Καντέ πριν λίγα χρόνια στην ταινία «Vers le Sud» με τη Σαρλότ Ράμπλινγκ.

 

Info

Ημερομηνία προβολής: 27 Ιανουαρίου 2014

Paradies: Liebe (Παράδεισος του Ερωτα, Paradise: Love)

Σκηνοθεσία: Ούλριχ Ζάιντλ

Με τους: Ηθοποιοί: Μάργκαρετ Τίζελ, Πίτερ Καζούνγκου, Ίνγκε Μο, Ντούνζα Σόβινετζ, Γκάμπριελ Μουάρουα, Κάρλος Μκουτάνο

Είδος: Δραματική

Διάρκεια: 120′

Χρονιά: 2012

Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Γερμανικά – Αγγλικά – Σουαχίλι

Χώρα: Αυστρία

 

ΠΟΥ, ΠΟΤΕ, ΠΟΣΟ

Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2014, στον δημοτικό κινηματογράφο, μύλος Ματσόπουλου

Ωρα έναρξης 21.45
Εισιτήρια: Κάρτα μέλους 20 ευρώ (10 ευρώ για άνεργους/φοιτητές) συν 2 ευρώ ανά ταινία. Μη μέλη 5 ευρώ

 

Δείτε το τρέιλερ εδώ

 

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή