Μισθοδικείο, ή «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει» Reviewed by Momizat on . Είναι κάτι παραπάνω από προκλητική η πρόσφατη απόφαση του ειδικού δικαστηρίου, του γνωστούως Μισθοδικείου, που εκδικάζει οικονομικές υποθέσεις των δικαστικών λε Είναι κάτι παραπάνω από προκλητική η πρόσφατη απόφαση του ειδικού δικαστηρίου, του γνωστούως Μισθοδικείου, που εκδικάζει οικονομικές υποθέσεις των δικαστικών λε Rating: 0

Μισθοδικείο, ή «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει»

Μισθοδικείο, ή «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει»

Είναι κάτι παραπάνω από προκλητική η πρόσφατη απόφαση του ειδικού δικαστηρίου, του γνωστούως Μισθοδικείου, που εκδικάζει οικονομικές υποθέσεις των δικαστικών λειτουργών και στην περίπτωσηταιριάζει απόλυτα η σοφή λαϊκή παροιμία: «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει».

Έκρινε λοιπόν (για μια ακόμα φορά) με ψήφους 7-2, ότι οι περικοπές στις συντάξεις των δικαστώνκαι των εισαγγελέων είναι αντισυνταγματικές και πρέπει να αναπροσαρμοστούν στα επίπεδα του 2012, όταντότε μειώθηκαν με σχετικό νόμο. Ευτυχώς που υπήρξε και μειοψηφία, για να  διαφυλάσσει στο ελάχιστο τοκύρος του δικαστικού κλάδου. Στο δε στερούμενο σοβαρότητας σκεπτικό,  αναφέρεται εκτός των άλλων καιτο εξής: «Δεν ελήφθη υπόψη το κύρος και η αποστολή του δικαστικού και η σημασία αυτού για την πραγμάτωσητου κράτους δικαίου»!!.

Και δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά, που το περιούσιο σινάφι των δικαστικών προκαλεί την ελληνικήκοινωνία. Όλες οι περικοπές μισθών και συντάξεων όλων των κλάδων των εργαζομένων(συνεπείαμνημονίων), κρίθηκαν συνταγματικές και νόμιμες, αλλά μόνο οι μειώσεις στις δικές τους αποδοχέςαντισυνταγματικές…

Κι όλα αυτά σε χρονική περίοδο, που η οικονομία της χρεοκοπημένης  χώρας εποπτεύεται από τουςδανειστές και οι εργαζόμενοι  δοκιμάζονται σκληρά από την λιτότητα , τη ανέχεια, τη φτώχεια και τηνανεργία.

Το τονίζω με επιείκεια και  μετά λόγου γνώσεως, πως και στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε μιαπροκλητική και ανεύθυνη συμπεριφορά των δικαστικών λειτουργών, χωρίς την στοιχειώδη κοινωνικήευαισθησία και αλληλεγγύη. Γιατί όταν έχουν τον τρόπο και την εξουσία, να εξαιρούν τον εαυτό τους από τηνκοινή συνεισφορά στην οικονομική κρίση, μήπως και ορθοποδήσουμε ως κοινωνικό σύνολο, τότε ξεπερνάνετα όρια της ξεδιαντροπιάς και της ξεφτίλας.

Φαλαγκάρας Σταύρος, εκπαιδευτικός

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή