« Οι γραμμές μας αδυνατίζουν και δεν διακρίνω εφεδρείες στον ορίζοντα» – του Δημήτρη Παπαθανασίου Reviewed by Momizat on . « Οι γραμμές μας αδυνατίζουν και δεν διακρίνω εφεδρείες στον ορίζοντα» Από επιστολή του Καρλ Μαρξ στον Φρίντριχ Ένγκελς (1849) jimpap17@yahoo.gr   Σε αυτό « Οι γραμμές μας αδυνατίζουν και δεν διακρίνω εφεδρείες στον ορίζοντα» Από επιστολή του Καρλ Μαρξ στον Φρίντριχ Ένγκελς (1849) jimpap17@yahoo.gr   Σε αυτό Rating: 0

« Οι γραμμές μας αδυνατίζουν και δεν διακρίνω εφεδρείες στον ορίζοντα» – του Δημήτρη Παπαθανασίου

« Οι γραμμές μας αδυνατίζουν και δεν διακρίνω εφεδρείες στον ορίζοντα» – του Δημήτρη Παπαθανασίου

« Οι γραμμές μας αδυνατίζουν και δεν διακρίνω εφεδρείες στον ορίζοντα» Από επιστολή του Καρλ Μαρξ στον Φρίντριχ Ένγκελς (1849)

jimpap17@yahoo.gr  

Σε αυτό το νοτιανατολικό σημείο της γηραιάς ηπείρου ένα πράγμα συναντά κανείς στο πέρασμα της ιστορίας από τις αρχές του 20ου αιώνα και μετά, τη δυναμική και καθοριστική για τις πολιτικές εξελίξεις παρουσία του λαϊκού παράγοντα.

Από την επανάσταση στο Γουδί και το φιλοβενιζελικό κίνημα, τον αντιφασιστικό αγώνα στα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας και την ηρωική εθνική αντίσταση της κατοχής με πρωταγωνιστές το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, από το Δημοκρατικό Στρατό στον εμφύλιο, μέχρι την ΕΔΑ , τους «Λαμπράκηδες» , το 1-1-4 και τους αγώνες για τη δημοκρατία, από την αντιδικτατορική πάλη, μέχρι τους  αγώνες της μεταπολίτευσης για κοινωνική και πολιτική αλλαγή και τέλος το αντιμνημονιακό κίνημα ενάντια στην τρόικα και τους εγχώριους τοποτηρητές της, όλες αυτές οι λαϊκές και κινηματικές δράσεις και άλλες μικρότερες , απέδειξαν ότι ο ελληνικός λαός ποτέ σχεδόν δεν έμεινε απαθής  απέναντι στις μεγάλες ιστορικές προκλήσεις της κάθε χρονικής συγκυρίας, αλλά αντίθετα καθόριζε τις μετέπειτα πολιτικές εξελίξεις αναλαμβάνοντας ενεργό ρόλο στο προσκήνιο της ιστορίας του τόπου.

Μπορεί οι ολιγάρχες και το κεφάλαιο να ήθελαν, αλλά συνήθως δεν κατάφερναν να  «περάσουν ατουφέκιστοι». Ακόμα και όταν ο λαϊκός παράγοντας αποδυναμώνονταν,  γρήγορα επανέρχονταν και επανακαθόριζε τις εξελίξεις χαλώντας τους τα σχέδια.  

Αντίθετα η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται αν μη τι άλλο από την ολοκληρωτική υποχώρηση κάθε κινηματικής και πολιτικής δράσης, από την αποδυνάμωση κάθε μορφής διεκδίκησης και κυρίως από την ισοπέδωση του μαζικού, συλλογικού χαρακτήρα κάθε μορφής αγώνα.

Αποτέλεσμα εικόνας για συλλαλητηριο πλατεια συνταγματος

Η εμπειρία του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ ασφαλώς και οδήγησε σε απογοήτευση το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνικής πλειοψηφίας, όσων δηλαδή είχαν συνταχθεί διεκδικώντας μια διαφορετική Ελλάδα από αυτήν που επιφύλασσαν η ευρωπαϊκή ελίτ και τα χρηματοοικονομικά κέντρα, αλλά δεν μπορεί να δικαιολογήσει το στραπάτσο του κινήματος μέσα σε λιγότερο από μια 5ετία, από την άνιση και ηρωική μάχη των πλατειών στη σημερινή αποτελμάτωση, όπου φθάσαμε να θεωρούνται  ως «κίνημα» τα τρυκάκια και οι μπογιές του «Ρουβίκωνα».

Θα πρέπει να αναζητήσουμε και αλλού τους γενεσιουργούς δεσμούς της σημερινής πρωτοφανούς απάθειας των μαζών και ιδίως αυτών που πλήττονται περισσότερο από τη συνέχεια και το βάθεμα της κρίσης, απέναντι στην πολιτική και την κοινωνική μετεξέλιξη. Ας μην σταθούμε όμως σε πομπώδεις αναλύσεις και αναπόδεικτες θεωρίες.

Το καλύτερο θα ήταν να τους αναζητήσει  ο καθένας μας μέσα του.

ΥΓ. Το «ΚΟΝΤΡΑ ΕΠΙΘΕΣΗ» θα αναστείλει για κάποιο χρονικό διάστημα τις δημοσιεύσεις του, χωρίς να είναι εφικτός τώρα ο καθορισμός της χρονικής διάρκειας αυτής της αναστολής. Αν είναι πάντως μεγάλη, θα είναι μάλλον για καλό.

(Η ιστοσελίδα ΤΡΙΚΚΗPRESS φιλοξενεί, αλλά δεν δεσμεύεται απαραίτητα από τα όσα διατυπώνει η στήλη και για αυτό παρέχει στους αναγνώστες τ

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή