Οι χαρταετοί πετούν από τρικαλινό συγγραφέα Reviewed by Momizat on . Οποία χαρά, να βλέπεις το βιβλίο ενός τρικαλινού να παίρνει σάρκα και οστά. Και η χαρά να είναι μεγαλύτερη, όταν ο συγκεκριμένος άνθρωπος, σου κρατά συντροφιά μ Οποία χαρά, να βλέπεις το βιβλίο ενός τρικαλινού να παίρνει σάρκα και οστά. Και η χαρά να είναι μεγαλύτερη, όταν ο συγκεκριμένος άνθρωπος, σου κρατά συντροφιά μ Rating: 0

Οι χαρταετοί πετούν από τρικαλινό συγγραφέα

Οι χαρταετοί πετούν από τρικαλινό συγγραφέα

alexΟποία χαρά, να βλέπεις το βιβλίο ενός τρικαλινού να παίρνει σάρκα και οστά. Και η χαρά να είναι μεγαλύτερη, όταν ο συγκεκριμένος άνθρωπος, σου κρατά συντροφιά με τα ποιήματα – έστω και μέσω facebook – ή έχεις ανταλλάξει απόψεις, έχεις συζητήσει. Ο Αλέξανδρος Βαναργιώτης, είναι ένας από τους τέσσερις νέους συγγραφείς των οποίων έργα επέλεξαν να εκδώσουν οι εκδόσεις «Παράξενες μέρες», στη σειρά με τίτλο «Παράξενες μέρες στην Ελλάδα». Στο σχετικό σημείωμα, ο εκδοτικός οίκος σημειώνει: «Οι εκδόσεις Παράξενες Μέρες παρουσιάζουν τους πρώτους συγγραφείς της σειράς «Παράξενες Μέρες στην Ελλάδα». Παρουσιάζουμε τέσσερις νέους Έλληνες συγγραφείς που έχουν ήδη δώσει δείγματα της γραφής τους και τώρα κάνουν μέσα από τις εκδόσεις μας το επόμενο βήμα. Πρόκειται για τέσσερα βιβλία εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους, που πιστεύουμε ότι εκφράζουν με ιδανικό τρόπο τη δική μας επιθυμία να προσφέρουμε κάτι διαφορετικό στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία και την επιθυμία του αναγνώστη να διαβάσει βιβλία που εκφράζουν αυτές ακριβώς τις Παράξενες Μέρες που ζούμε».

Εμείς θα αναφερθούμε στη συλλογή διηγημάτων του Αλέξανδρου Βαναργιώτη, καθηγητή φιλολόγου στο 3ο Γυμνάσιο Τρικάλων. Εχει τίτλο Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΧΑΡΤΑΕΤΩΝ. Διαβάστε τα ακόλουθα σημειώματα:

 -η-θεωρία-των-χαρταετών

Κατεβαίνουμε ξανά και ξανά στο ποτάμι. Σαν τα νερά του κάποτε ορμητική η ζωή μας αναζήτησε τη θάλασσα. Σαν τα νερά του περνούν από μπροστά μας οι φίλοι και οι δικοί μας, τα τραγούδια που μας άρεσαν, τα καλοκαίρια που περιμέναμε. Μια υ­γρα­σί­α ξε­στρα­τί­ζει α­πό τους δρό­μους των μα­τι­ών μας για να ε­νω­θεί με την υ­γρα­σί­α της πό­λης. Μνήμες, αισθήματα μας κατακλύζουν. Σαν φυ­σα­λί­δες νε­ρού που κο­χλά­ζει α­νε­βαί­νουν στην ε­πι­φά­νεια και σπά­νε ήχοι και ει­κό­νες του χθες…  Μια αί­σθη­ση α­πώ­λειας και ο­δύ­νης μέ­σα μας. Α­που­σιά­ζουν οι οι­κεί­ες, α­γα­πη­μέ­νες μορ­φές. Πο­τέ τό­σο ά­γνω­στος κό­σμος, πο­τέ τό­σο ξέ­νη η πό­λη…

 

Ιστορίες απλές, οικείες, γραμμένες με τρυφερότητα και νοσταλγία αλλά και κάποιες που ανήκουν στο χώρο της φανταστικής λογοτεχνίας. Ιστορίες της «διπλανής πόρτας», γνώριμες και γι’ αυτό οικείες αλλά ταυτόχρονα εντελώς διαφορετικές από τις συνηθισμένες «νοσταλγικές» αφηγήσεις μέσα από την εντελώς ιδιότυπη γραφή ενός σύγχρονου συγγραφέα: Κάποιος που επιστρέφει μετά από χρόνια σε μια πόλη αλλαγμένη και προσπαθεί να πιάσει το νήμα της επανασύνδεσης, ένας παραμυθάς και σινεφίλ θείος, μια γειτόνισσα που γράφει στίχους δίχως να το ξέρει κανείς, ηλικιωμένοι που παλεύουν με τις απώλειες και τη μνήμη, παιδιά που τα ωριμάζει ο πόλεμος, εμμονές και φετίχ, στοιχειωμένα σπίτια και έρημες πόλεις, έρωτες, χαρταετοί, σχολεία που κλείνουν, αποτελούν την πρώτη ύλη των διηγημάτων. Όλα αυτά δηλαδή τα συνηθισμένα και καθημερινά, τα σπουδαία όμως, που ακολουθούν σαν ίσκιοι τους ανθρώπους στη μεγάλη λιτανεία της ζωής.

 

           Τα χρόνια των χαρταετών, όπως ονομάζω την περίοδο από τότε που πρωτοείδα χαρταετό έως σήμερα, πολλοί χαρταετοί δεν ανέβηκαν ποτέ ή τσακίστηκαν στο πρώτο πέταγμά τους από κακούς χειρισμούς του ιδιοκτήτη τους. Άλλοι μπλέχτηκαν σε καλώδια ή κλαδιά κι αφέθηκαν εκεί να τους κουρελιάζει ο άνεμος. Πάντα θαύμαζα εκείνους που με αυτοθυσία προσπαθούσαν να ξεμπλέξουν τους αετούς τους…

 

 

Το βιογραφικό του από τον εκδοτικό οίκο, είναι το ακόλουθο:

«Ο Αλέξανδρος Βαναργιώτης γεννήθηκε στα Τρίκαλα Θεσσαλίας το 1966. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων και εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη Μέση Δημόσια Εκπαίδευση. Διηγήματα ή ποιήματα του δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά «Πλανόδιον», «Μπιλιέτο», «Εντευκτήριο», «Οροπέδιο», «Πανδώρα», «Κηρήθρες», «Εμβόλιμον», “Γραφή”, “Μανδραγόρας” και «Ραπόρτο». Δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο το 2009 με τίτλο «Διηγήματα για το τέλος της μέρας», εκδόσεις λογείον».
Δεν λένε, ότι πρόκειται για προσηνή άνθρωπο, που με τη γραφή (και την ορθή χρήση της γλώσσας!) σπέρνει συναισθήματα, εξαγάγει βιώματα και δημιουργεί συγκινήσεις…

 

 

 

Η θεωρία των χαρταετών

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Αλέξανδρος Βαναργιώτης

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γρηγόρης Παπαδογιάννης &  strangeland

ΕΞΩΦΥΛΛΟ: Πίνακας, της εικαστικού Μαρίας Καραχρήστου

ΣΕΙΡΑ: Παράξενες Μέρες στην Ελλάδα -01

ΣΕΛΙΔΕΣ: 148

ΣΧΗΜΑ: 14,8Χ 21

ISBN  978-618-80905-0-7

Να σημειώσουμε ακόμη ότι η κ. Μαρία Καραχρήστου, η οποία φιλοτέχνησε τον πίνακα που κοσμεί το εξώφυλλο, έχει εκθέσει – ως εικαστικός που είναι – στα Τρίκαλα, λίγο πριν τις εκλογές του Ιούνη του 2012, στο γραφείο του συμπολίτη αρχιτέκτονα Θάνου Οικονόμου, σε μια σύμπλευση χώρου και εικαστικών.

 

Τα άλλα τρία βιβλία της ίδιας σειρά, είναι:

Το μυθιστόρημα της Μηλέβας Αναστασιάδου: Όμορφες Μέρες

Το αφήγημα της Άννας Κοκκινίδου: Συνομιλώντας

& τις παράδοξες ιστορίες της Αντριάνας Μίνου: Παιδικά Νουάρ

 

 

Θανάσης Μιχαλάκης

Σχόλια (3)

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή