Ο Κοινωνικός φιλελευθερισμός του Χατζηγάκη Reviewed by Momizat on . Ο Μικέλης Χατζηγάκης συνεχίζει να ισορροπεί μεταξύ μακροπολιτικης και μικροπολιτικής. Συνεχίζει να κάνει επισκέψεις σε θεσμικούς φορείς στα Τρίκαλα αλλά παράλλη Ο Μικέλης Χατζηγάκης συνεχίζει να ισορροπεί μεταξύ μακροπολιτικης και μικροπολιτικής. Συνεχίζει να κάνει επισκέψεις σε θεσμικούς φορείς στα Τρίκαλα αλλά παράλλη Rating: 0

Ο Κοινωνικός φιλελευθερισμός του Χατζηγάκη

Ο Κοινωνικός φιλελευθερισμός του Χατζηγάκη

Ο Μικέλης Χατζηγάκης συνεχίζει να ισορροπεί μεταξύ μακροπολιτικης και μικροπολιτικής. Συνεχίζει να κάνει επισκέψεις σε θεσμικούς φορείς στα Τρίκαλα αλλά παράλληλα και να αρθρογραφεί για σημαντικά ζητήματα σε κορυφαίες Αθηναϊκές εφημερίδες. Πρόσφατο παράδειγμα το άρθρο του στα «ΝΕΑ» όπου διατύπωσε την ανάγκη να στραφούμε σε κοινωνικά φιλελεύθερες λύσεις που θα στηρίζουν την ανάπτυξη της οικονομίας χωρίς να αφήνουν τους πιο αδύναμους πίσω. Ο Μικέλης πιστεύει στην δύναμη της πολιτικής να βελτιώσει την ζωή των πολιτών και δεν τον βάζει κάτω. Άλλωστε είναι μόνο 33 ετών με δυνατό βιογραφικό, και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε….

Σχόλια (4)

  • Jim Riflevinegar

    Τον …Μαντά τον ξέραμε, σπούδασε στην Αμερική, ήταν νέος με δυνατό βιογραφικό και πολλά υποσχόμενος. Τον …Σκούταρη ψάχνουμε.

    Απάντηση
  • K.J.

    Εκει κατα Χαρβαρντ μερια…. διδασκουν οτι φιλελευθερες πολιτικες και αναπτυξη της οικονομιας δεν συμβιβαζονται με προστασια των αδυναμων!!!! Ο Μικελης η απουσιαζε, η μας δουλευει!!!
    Βαρυγδουπα λογια , να τσιμπαει το ποπολο!!!!!

    Απάντηση
  • Δικαιόπολης

    Από τη μελέτη του άρθρου του Μικέλη δεν προκύπτει καμιά σαφή και ξεκάθαρη πρόταση. Απορώ αν αυτοί είναι οι οικονομολόγοι του περίφημου Harvard University! Ειλικρινά δεν κατάλαβα τι θέλει να μας πει. Δηλαδή: Είναι υπέρ του λιγότερου ή του περισσότερου κράτους. Εν ολίγοις πρέπει να δοθούν όλα στους ιδιώτες . Τι προτείνει ακριβώς ;
    Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα:
    “Το δεύτερο σκέλος αφορά τον ρόλο του κράτους. Τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες η φιλοσοφία για τον ρόλο του κράτους συμπυκνώνεται σε αυτό που είχε πει ο Ρέιγκαν: «μικρότερο κράτος ίσον καλύτερο κράτος». Από το 80’ και μετά το ένα κράτος μετά το άλλο στον Δυτικό κόσμο άρχισε να ιδιωτικοποιεί κρατικές επιχειρήσεις και να περικόπτει κρατικές δραστηριότητες. Σε μεγάλο βαθμό αυτή η πολιτική ήταν σωστή καθώς το κράτος δεν μπορεί να έχει ρόλο επιχειρηματία. Και δεν μπορεί να έχει ρόλο επιχειρηματία για δύο λόγους: πρώτον, γιατί δεν διαθέτει την τεχνογνωσία και, δεύτερον, γιατί νοθεύει τον ανταγωνισμό. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και τομείς που το κράτος οφείλει να έχει ρόλο και παρέμβαση, δίπλα στην ιδιωτική πρωτοβουλία, όπως στους ευαίσθητους τομείς της υγείας, της παιδείας, και της γεωργίας.”
    Δηλαδή δίπλα στα ιδιωτικά σχολεία , τα πανεπιστήμια και τα νοσοκομεία θα υπάρχουν ως βοηθητικά τα δημόσια κλπ.
    Σε ότι αφορά την αμφισβήτηση του νεοφιλελευθερισμού από τους εμπνευστές του, τους νεοφιλελεύθερους καρβουνιάρηδες , αυτή δείχνει ανύπαρκτη, καθότι αυτοί είναι οι θεωρητικοί προστάτες των επωφελούμενων από αυτήν δηλαδή των εχόντων και κατεχόντων τα μέσα παραγωγής, απλά γράφουν κάτι για να παραμένουν στην επικαιρότητα και να περνάει και ή ώρα στην ουσία δεν θέλουν την αλλαγή της. Τι μεγάλη υποκρισία !!!!!
    Αναμένω τις απαντήσεις σας.

    Δικαιόπολης

    Απάντηση
  • Ένας

    Οι αστοί πολιτικοί φλυαρούν χωρίς ξεκάθαρες θέσεις, τοποθετήσεις και απαντήσεις, για να αποδείξουν τελικα ποση αξία έχει η σιωπή. Μιλώντας γενικολογα και ασυναρτητα, κρύβουν με αυτό τον τρόπο τεχνηέντως, το γεγονός ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των λίγων και εκλεκτών μεγαλοεπιχειρηματιών τους που αυτοί ως αντάλλαγμα, τους χρηματοδοτούν. Από κοντά τους, ξεπουλημενοι αστοί καθηγητές, επιστήμονες και δημοσιο-καφροι, που τους πληρώνουν κι αυτούς για να εξωραϊσουν την καπιταλιστική δουλεία στα μάτια των μικρονοων-μικροαστων. Ο καπιταλισμός, πλέον, είναι ένα παγκόσμιο σύστημα καταπίεσης και οικονομικής εξαθλίωσης της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού του πλανήτη, που απειλεί θανάσιμα άμεσα, ακόμα και την ίδια την ύπαρξη του και του ανθρώπινου είδους επίσης.
    Η μεγαλύτερη οικονομική επιστήμη, ως σήμερα, και θεωρία της πολιτικής οικονομίας, αυτή του Μαρξισμού, δηλαδή της πραγματικής δημοκρατίας, σε συνδυασμό με την οικολογια, αποσιωπάται σκόπιμα και δολια παντοιοτρόπως, από τα ΜΜΕ ως το εκπαιδευτικό σύστημα και την ακαδημαϊκή κοινότητα, επειδή εξυπηρετεί τα συμφέροντα της πλειοψηφίας, κάτι που προφανώς υπονομεύει τα συμφέροντα της ολιγαρχίας των οικονομικά ισχυρών.
    Στον κοσμο υπάρχουν δύο κόμματα. Στο ένα είναι εκείνοι που εργάζονται και παράγουν τα υλικά μέσα για την ύπαρξη της κοινωνίας και του πολιτισμού, και στο άλλο τα κοπρόσκυλα (και οι συν αυτώ) που εκμεταλλεύονται, καταπιέζουν και εξαθλιωνουν αυτούς που εργάζονται και παράγουν.

    Απάντηση

Αφήστε ένα σχόλιο

Επιστροφή στην κορυφή