Ο πραγματικός πολιτισμός των Τρικάλων περιμένει την αξιοποίηση και ανάδειξή του Reviewed by Momizat on . [caption id="attachment_6932" align="alignleft" width="209"] Ο Δημήτρης Κατσικογιάννης[/caption] Την ημέρα έναρξης του «μύλου των ξωτικών», ίσως ως αντίβαρο στο [caption id="attachment_6932" align="alignleft" width="209"] Ο Δημήτρης Κατσικογιάννης[/caption] Την ημέρα έναρξης του «μύλου των ξωτικών», ίσως ως αντίβαρο στο Rating: 0

Ο πραγματικός πολιτισμός των Τρικάλων περιμένει την αξιοποίηση και ανάδειξή του

Ο πραγματικός πολιτισμός των Τρικάλων περιμένει την αξιοποίηση και ανάδειξή του
katsikogiannis

Ο Δημήτρης Κατσικογιάννης

Την ημέρα έναρξης του «μύλου των ξωτικών», ίσως ως αντίβαρο στο τι σημαίνει ανάδειξη και άλλων πτυχών της πόλης, ο κ. Δημ. Γκολοβράντζας, επί σειρά ετών μέλος του ΔΣ του Δημοτικού Θεάτρου και συμμέτοχος σε διάφορες πολιτιστικές δράσεις μέσω του ΠΟΔΤ, καταθέτει πρόταση για την αξιοποίηση του Μουσείου Δημήτρη και Λέγκως Κατσικογιάννη. Ενός μουσείου ουσιαστικά ανύπαρκτου και άγνωστου, που δεν έχει αξιοποιηθεί ή αναδειχθεί. Ενός μουσείου με μοναδικά έργα, με αναφορές στην αντίσταση και στην καθημερινότητα των απλών ανθρώπων του λαού μας, με μοναδικό «ξαδερφάκι» το μουσείο Ερμιτάζ στη Ρωσία, όπου επίσης δώρισε έργα του ο καλλιτέχνης! Και είναι τόσο άγνωστο! Όπως άγνωστο είναι το τι συμβαίνει με το ιδιοκτησιακό καθεστώς, με την τήρηση των όρων της δωρεάν από τις εκάστοτε δημοτικές αρχές, με την κατάσταση των προπλασμάτων των γλυπτών και τον όρο της δωρεάς για «χύσιμό» τους σε μπρούντζο, για τα έργα του καλλιτέχνη που έχουν ζωγραφιστεί σε απλό χαρτί και σε ποια κατάσταση βρίσκονται αυτά, για τις συνθήκες συντήρησης όλων των έργων, για την παλιότερη υφιστάμενη πρόταση για αξιοποίηση…

Σειρά ζητημάτων δηλαδή, για ένα τόσο σημαντικό για την πόλη μουσείο. ΙΣως η παρέμβαση του κ. Δημ. Γκολοβράντζα ευαισθητοποίηση τη δημοτική αρχή, αυτή και την επόμενη, όποια κι αν είναι.
Θανάσης Μιχαλάκης
* Εδώ υπάρχει σύνδεσμος για παλιότερο άρθρο στον «Ριζοσπάστη» σχετικά με το έργο του καλλιτέχνη

 

ΜΟΥΣΕΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗ & ΛΕΓΚΩΣ ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗ:

Μια πρόταση για την αξιοποίησή του

 

golobrantzasΔημήτρης Γκολοβράντζας

Φιλόλογος-Πολιτικός Επιστήμονας

Μάστερ στη Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων

Μάστερ στις Διδακτικές και Ψυχολογικές Μεθόδους στην Εκπαίδευση

 

Σε ένα περιβάλλον που μεταλλάσσεται και εξελίσσεται ασταμάτητα τόσο δημογραφικά όσο και τεχνολογικά θα πρέπει οι διαχειριστές της πόλης και του πολιτισμού να αποδέχονται καινοτόμες προτάσεις και πάνω απ’ όλα να χαράζουν στο μέλλον σωστή επικοινωνιακή στρατηγική, αξιοποιώντας την πολιτισμική κληρονομιά του τόπου.

 

Έχουμε χρέος ως ενεργοί πολίτες να εκδηλώνουμε έμπρακτα το ενδιαφέρον για την αξιοποίηση και προβολή του πολιτιστικού πλούτου της πόλης μας.

Ορμώμενος από αυτό το χρέος παρουσιάζω και προτείνω στο μελλοντικό Δήμαρχο της πόλης μας μια ολοκληρωμένη και ρεαλιστική πρόταση, προκειμένου να πειστεί για την επαναλειτουργία και το άνοιγμα στο κοινό του Μουσείου-Πινακοθήκη «Δημήτρη & Λέγκως Κατσικογιάννη». Το μουσείο διαθέτει μια πλούσια και σπάνια συλλογή έργων, τα οποία ο καλλιτέχνης Δημήτρης Κατσικογιάννης δώρισε στο Δήμο Τρικκαίων. Το μουσείο παραμένει κλειστό εδώ και αρκετά χρόνια.

Ο σχεδιασμός της πρότασης μου άπτεται μιας στρατηγικής πολιτισμού, με καινοτόμα στοιχεία, συγκεκριμένους στόχους και προοπτικές βιωσιμότητας για το μουσείο. Η στρατηγική αποσκοπεί στην αναδιοργάνωση, αναβάθμιση και αξιοποίηση του πολιτισμικού του πλούτου αλλά και στην ανάγκη πολιτιστικής επικοινωνίας που θα αυξήσει τη δημοτικότητα και επισκεψιμότητά του στο μέλλον, ικανοποιώντας τις  ανάγκες του κοινού ως το μέσο για τη δια βίου εκπαίδευση και ψυχαγωγία.

Το μουσείο «Δημήτρη και Λέγκως Κατσικογιάννη» από τη σύστασή του (197/1993 Απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου Τρικκαίων) υπαγόταν στον Π.Ο.Δ.Τ. και συγκεκριμένα στον «τομέα εικαστικών τεχνών» (Ο.Ε.Υ). Αργότερα, συστάθηκε ως Ν.Π.Δ.Δ., (ΦΕΚ, 1974/2004), διοικούμενο από 11 μελές Διοικητικό Συμβούλιο, με πρόεδρο το Δήμαρχο (2007), αλλά δε λειτούργησε μέχρι σήμερα.

Η ίδρυση του μουσείου φέρει την επωνυμία του καλλιτέχνη και της συζύγου του και δρομολογήθηκε μέσα από μια τυχαία γνωριμία του με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου. (Ο τελευταίος συμμετείχε για πολλά χρόνια σε θεσμικά όργανα του Δήμου και προσέφερε με ανιδιοτέλεια τις υπηρεσίες του). Αν και ο Κατσικογιάννης δεν καταγόταν από την πόλη των Τρικάλων, ωστόσο κληροδότησε με δωρεά στο Δήμο Τρικκαίων ολόκληρο το έργο.

Το μουσείο – πινακοθήκη αποτελεί ένα μοναδικό μουσείο «Φιλίας και Αντίστασης των λαών». Τα έργα είναι εμπνευσμένα από τους αγώνες των αγροτών και εργατών και από τα γεγονότα που σημάδεψαν τη νεότατη – σύγχρονη ελληνική και παγκόσμια ιστορία (Εθνική Αντίσταση, Βιετνάμ- Κύπρος, Παλαιστίνη, Πολυτεχνείο κ.α.).

Παρά το γεγονός ότι το όνομα του καλλιτέχνη απουσιάζει από τη βιβλιογραφία στην Ιστορία της Τέχνης, ο Δουλγερίδης (κριτικός Τέχνης) χαρακτηρίζει το έργο του Κατσικογιάννη ως την «ΚΙΒΩΤΟ πάνω στην οποία ακουμπάνε οι καταφρονεμένοι λαοί όπου γης». Η αξία του, συνεπώς, παίρνει παγκόσμια διάσταση και ενδιαφέρον και κεντρικό σημείο αναφοράς στη ζωή των ανθρώπων.

Η ιδιαιτερότητα, επομένως, που παρουσιάζει το μουσείο Κατσικογιάννη συνίσταται στο μοναδικής αξίας έργο τόσο σε όγκο όσο και σε πολιτισμική αξία, προσδίδοντας την ιδιαίτερη ταυτότητά του ως σύνολο ιδεών, αξιών και παραδόσεων. Αυτό θεωρώ ότι αποτελεί και το συγκριτικό πλεονέκτημα ως περιφερειακό μουσείο, συμβάλλοντας στην κοινωνική και πολιτική συνείδηση του επισκέπτη.

Το έργο απαριθμεί 1236 πίνακες, 114 γλυπτά και σχέδια πρώτης έμπνευσης, παρουσιάζει δε «ολόκληρη την πολεμική, ειρηνική και επαναστατική ζωή των λαών που αγωνίζονται για τα ανθρώπινα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας»

kats1Πιο αναλυτικά: Τα έργα που δώρισε ο καλλιτέχνης είναι: 1236 έργα ζωγραφικής «κατανεμόμενα σε 16 “οικογενειακά σύνολα”, 35 γλυπτά, 43 ανάγλυφα σε γύψο, και 36 προπλάσματα, τα οποία, όπως αναγράφεται στο Προσύμφωνο Δωρεάς αρ. 36309/1992, αναλαμβάνει ο Δήμος Τρικκαίων την υποχρέωση «να τα μετατρέψει  (εγχύσει) σε ορείχαλκο με φροντίδα και δαπάνες του».

Είναι, ως εκ τούτου, ένα μοναδικό μνημείο της μεταπολεμικής καλλιτεχνικής έκφρασης, τόσο στον ελλαδικό όσο και στο βαλκανικό χώρο, όπως επίσης είναι ένα προϊόν το οποίο «μπορεί να προσφερθεί σε μια αγορά», καθόσον έχει πολιτιστικό νόημα και περιεχόμενο και αφορά ένα ευρύ κοινό.

Πρόταση για την αξιοποίησή του

 

Η πρόταση αφορά στον επανορισμό της λειτουργίας και της αποστολής του μουσείου Κατσικογιάννη, το οποίο συνιστά φορέα πολιτισμού και παράγοντα διατήρησης, ανάπτυξης και ενίσχυσης της πολιτισμικής κληρονομιάς. Μέχρι σήμερα ο πολιτιστικός σχεδιασμός του Π.Ο.Δ.Τ., στην εποπτεία του οποίου ανήκε το μουσείο, παράπαιε μέσα σε ένα αυτοσχεδιαστικό μοντέλο εμφανώς συγκυριακό. Εμφανής ήταν και  η αδυναμία των εκάστοτε διαχειριστών να επιλέγουν στρατηγικά μοντέλα, που θα προσαρμόζονταν στις οικονομικο – κοινωνικές, πολιτισμικές συνθήκες, ανάγκες και ιδιαιτερότητες της τοπικής κοινωνίας, αλλά και στις τεχνολογικές εξελίξεις, που πρόβαλαν ως πρόκληση.

Λόγω, λοιπόν, απουσίας πολιτικής πολιτισμού από τον Π.Ο.Δ.Τ. και γενικότερης αδιαφορίας από το Δήμο Τρικκαίων, το μουσείο-πινακοθήκη σήμερα παραμένει κλειστό.

Επειδή τα μουσεία αποτελούν διακριτό τμήμα του πολιτιστικού τοπίου και αντιμετωπίζουν προκλήσεις και ευκαιρίες, και επειδή το εν λόγω μουσείο απειλείται από πολλούς κινδύνους και κυρίως από την αδιαφορία των ιθυνόντων, προτείνω μια καινοτόμο και ρεαλιστική πρόταση για τον επανορισμό της λειτουργίας και της αποστολής του.

Ο σχεδιασμός της πρότασης άπτεται μιας στρατηγικής πολιτισμού με συγκεκριμένους στόχους και προοπτικές βιωσιμότητας. Η στρατηγική αποσκοπεί στην αναδιοργάνωση, αναβάθμιση και αξιοποίηση του πολιτισμικού πλούτου του μουσείου Κατσικογιάννη αλλά και στην ανάγκη πολιτιστικής επικοινωνίας που θα αυξήσει τη δημοτικότητα και επισκεψιμότητά του στο μέλλον και θα συμβάλει στην καλλιέργεια επαφής και αλληλοτροφοδότησης με το κοινό, όπως επίσης και στον ενεργητικό ρόλο των επισκεπτών.

Γι’ αυτόν το λόγο, στόχος είναι να μεταφερθεί προς τη νέα Δημοτική Αρχή η αίσθηση μιας ρεαλιστικής και υλοποιήσιμης πρότασης με κύρια αναφορά την ολιστική προσέγγιση για τη βιωσιμότητα του μουσείου Κατσικογιάννη, ώστε να καλύπτει όλους τους τομείς δράσης του καθώς και στο μελλοντικό του ρόλο στο σύγχρονο πολιτισμικό τοπίο.

Το σχέδιο-πρόταση θέτει σαφείς και ξεκάθαρους στόχους, επιμερισμό αρμοδιοτήτων, ανάλυση του προγράμματος, βασικές αρχές, πάνω στις οποίες πρέπει να στηριχτεί, τεχνική υποδομή, ανάλυση της αγοράς (κοινού), προϋπολογισμό και τέλος, χρονικό ορίζοντα υλοποίησης. Καθοριστικό δε ρόλο στην ανάδειξη του μουσείου Κατσικογιάννη θεωρώ την επικοινωνιακή πολιτική, που πρέπει να αναπτύξει ο Δήμος Τρικκαίων.

Με δεδομένο ότι ο πολιτισμός θα πρέπει να θεωρηθεί άμεση πηγή έμπνευσης για την ανάπτυξη, το τεράστιο και κορυφαίας καλλιτεχνικής αξίας έργο που διαθέτει το μουσείο Κατσικογιάννη, μπορεί να συμβάλλει στην πολιτισμική ανάπτυξη της πόλης.

Η πρότασή για μια ολιστική προσέγγιση του μουσείου περιλαμβάνει τους παρακάτω άξονες:

Α. Το νομικό καθεστώς του Μουσείου: Ως πρώτη φροντίδα είναι να γίνει σαφές το νομικό καθεστώς και η εκχώρηση αρμοδιοτήτων.

Β. Εξωτερική αναβάθμιση: Αφορά κυρίως στη διαμόρφωση, στις αισθητικές παρεμβάσεις, στην προσβασιμότητα (χώρος parking), σήμανση, στον καθαρισμό περιβάλλοντος χώρου, φωτισμό και κυρίως  στην ασφάλεια του κτιρίου.

Γ. Εσωτερικές επεμβάσεις και προστασία των έργων: Η παρούσα κατάσταση θέτει σε κίνδυνο τα έργα του καλλιτέχνη εξαιτίας της υγρασίας, της έλλειψης θέρμανσης, απειλής από πυρκαγιά και κλοπή. Το μουσείο στερείται λειτουργικότητας, καθόσον απουσιάζουν stand, υπομνηματικά κείμενα και προθήκες για τα προπλάσματα.

Προτείνεται η τοποθέτηση συρταριέρων για την ασφάλεια των έργων που δεν είναι καδραρισμένα, έκθεση των προπλασμάτων σε προθήκες από plexiglass, υπομνηματικά κείμενα, υποστηρικτικό πληροφοριακό υλικό προκειμένου να λειτουργήσουν τα έργα ως αντικείμενα παιδείας και αναψυχής. Τέλος, τοποθέτηση πυροσβεστήρων, θέρμανση και όργανα ελέγχου για τη θέρμανση και την υγρασία..

kats2Δ. Ενημέρωση και διαφήμιση του μουσείου: Τοποθέτηση ενημερωτικών πινακίδων κατά μήκος του δρόμου Τρικάλων – Πύλης, ενημερωτικά φυλλάδια, αφίσες και banners, διαφήμιση σε τουριστικά πρακτορεία κυρίως για τους τουρίστες που επισκέπτονται τα ορεινά θέλγητρα (Ελάτη – Περτούλι), ενημερωτικά φυλλάδια και αφίσες στα ξενοδοχεία της πόλης των Τρικάλων και στις τουριστικές κωμοπόλεις και στα χωριά. Επίσης φυλλάδια και αφίσες στα πρακτορεία ΚΤΕΛ και σταθμό ΟΣΕ, στα σχολεία της πόλης και στους όμορους νομούς. Επιγραφές και banners στις εισόδους της πόλης καθώς και αφίσες στο εμπορικό κέντρο και στους κεντρικούς δρόμους. Ιστοσελίδα στο διαδίκτυο με συνεχή ενημέρωση.

ΣΤ. Διοικητική στελέχωση: Στελέχωση με εξειδικευμένο προσωπικό, όπως επιμελητή ή διευθυντή, διοικητικό προσωπικό, μουσειολόγο – μουσειοπαιδαγωγό (για την εκπόνηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων), ηλεκτρολόγο, καθαρίστριες, προσωπικό, φύλακες, και εξωτερικούς συνεργάτες (αρχιτέκτονα εκθέσεων, συντηρητή, γραφίστα, χορηγικό σύμβουλο).

Ειδικότερα όμως ο διαχειριστής του μουσείου επιβάλλεται να διαθέτει κατάλληλες γνώσεις, να κατανοεί ο ίδιος τις προκλήσεις που προβάλλει το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. Τα επίπεδο γνώσεων θα είναι γι’ αυτόν πηγή δύναμης και μοχλός διαπραγμάτευσης.

 

Ε. Μουσείο και Κοινωνία της Πληροφορίας και της Γνώσης: Το πλαίσιο της αντίληψης της Κοινωνίας της Πληροφόρησης αναφέρεται «στη μεγάλη αύξηση της ροής των πληροφοριών …την αύξηση της σημασίας της γνώσης, ως πηγής πλούτου και δύναμης….και στη μεγάλη εξάρτηση των σύγχρονων πολιτικών και οικονομικών συστημάτων από την πληροφόρηση και τις επικοινωνιακές τεχνολογίες» (Μακ Κουέϊλ, 1997).

Οι νέες τεχνολογίες χαρακτηρίζονται επαναστατικές όχι μόνο γιατί έχουν αλλάξει ποσοτικά και ποιοτικά την πληροφορία,  αλλά γιατί κάνουν δυνατή την εμπειρία αυτής ψηφιοποίησης, δηλαδή επικοινωνούν. Γι’ αυτό, πρέπει να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες των νέων τεχνολογιών που έχει στη διάθεσή του ο οργανισμός αλλά και οι διαχειριστές πολιτισμού για την αποτελεσματική διαχείριση των συλλογών του και την οργάνωση των εκδηλώσεων και υπηρεσιών.

Η εξοικείωση με τις νέες τεχνολογίες θα βοηθήσει στην ανάπτυξη στρατηγικής του μουσείου στην καταγραφή, προστασία, συντήρηση του πολιτιστικού αποθέματος, καθώς επίσης στην οργάνωση και διαχείρισή του μέσα από βάσεις δεδομένων και προγράμματα, που εμπεριέχουν ψηφιοποιημένες πληροφορίες. Με αυτόν τον τρόπο θα γίνει η γνωστοποίηση και προβολή του πολιτιστικού αποθέματός του στο ευρύτερο κοινό με την ενεργό συμμετοχή του μουσείου στις υπερλεωφόρους της πληροφορίας.

Είναι ανάγκη να ασκηθεί ψηφιακή στρατηγική για τον πολιτισμό, ώστε να συμβάλλει καθοριστικά στη διάδοση του ψηφιακού περιεχομένου σε ευρύτερα και πιο πολυσυλλεκτικά ακροατήρια. Δυστυχώς, η ιστοσελίδα του μουσείου Κατσικογιάννη www.trikalacity.gr/html/36  ελάχιστες πληροφορίες δίνει για την ύπαρξη και τη δράση του.

Πρότασή είναι το μουσείο «Δημήτρη και Λέγκως Κατσικογιάννη» να μπει σε ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα: ‘Κοινωνία της Πληροφορίας’ με άξονα: «Παιδεία – Πολιτισμός» και Μέτρο: Τεκμηρίωση, αξιοποίησης και ανάδειξη του ελληνικού πολιτισμού». Το προτεινόμενο έργο θα μπορούσε να έχει τίτλο: «Δημιουργία πολιτισμικού ψηφιακού υποβάθρου με μηχανισμούς διαχείρισης για το μουσείο Δημήτρη και Λέγκως Κατσικογιάννη».

Στο τεχνικό δελτίο θα προσδιορίζονται οι φάσεις (ημερομηνίες, προϋπολογισμός, χρονικές εκτιμήσεις), το αντικείμενο του έργου, ήτοι: δημιουργία ενός πολυμεσικού τίτλου που θα περιλαμβάνει στοιχεία από τη συλλογή του μουσείου Κατσικογιάννη, που θα ψηφιοποιηθούν στο πλαίσιο του έργου σε τρεις ευρωπαϊκές γλώσσες, ήτοι ελληνική, αγγλική και γερμανική. Έτσι μια πολυμεσική βάση δεδομένων μπορεί να χρησιμεύσει ως συλλογική μνήμη.

Στο πλαίσιο του έργου θα πρέπει να προβλέπεται η προμήθεια και εγκατάσταση υποδομών διαχείρισης και διάχυσης, ώστε το ψηφιακό υπόβαθρο να διατεθεί στους πολίτες και στους επισκέπτες του.

Επίσης, στο πλαίσιο της παρούσας πράξης θα πρέπει να περιλαμβάνεται: η πρόσληψη κατάλληλου προσωπικού, η εκπαίδευσή του στη χρήση και λειτουργία, η αξιοποίηση του συστήματος. Τέλος, το έργο να έχει χρονοδιάγραμμα υλοποίησης.

Οι ψηφιακές πολιτιστικές συλλογές και πιο συγκεκριμένα τα έργα του καλλιτέχνη Κατσικογιάννη κρίνω ότι μπορούν να συμβάλουν:

  • στη διάσωση του πολιτιστικού υποβάθρου,
  • στη διάχυση αυτού του υποβάθρου στο ευρύ κοινό,
  • στη διασύνδεση της πολιτισμικής κληρονομιάς, με άλλες ψηφιακές πολιτισμικές συλλογές άλλων φορέων πολιτισμού,
  • στη χρήση του υλικού στην εκπαίδευση και σε ποικίλες ερευνητικές μελέτες και δραστηριότητες και
  • στην ανάδειξη της περιοχής και συγκεκριμένα των Τρικάλων, ενισχύοντας την τουριστική προβολή και τουριστική ανάπτυξη της πόλης.

Όμως η αποτελεσματικότητα των νέων τεχνολογιών  εξαρτάται από την ύπαρξη σταθερής και συνειδητής στρατηγικής, που είναι ανάγκη να αναπτύξουν οι διαχειριστές του Δήμου και του μουσείου.

 

Ζ. Χάραξη επικοινωνιακής στρατηγικής: Το μουσείο Κατσικογιάννη πρέπει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της βιομηχανίας του ελεύθερου χρόνου και να αποτελέσει το μέσο για τη δια βίου εκπαίδευση και ψυχαγωγία. Μια ολιστική προσέγγιση, δηλαδή ολοκληρωμένη προσπάθεια επικοινωνίας με το κοινό που αφορά στην προσέλκυσή του, στην κατανόηση των αναγκών του και στην κάλυψή τους θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες, ώστε να γίνει πιο ανοικτό και πιο «επαγγελματικό».

kats3Επομένως οι τρόποι επικοινωνίας τόσο μέσα όσο και έξω από το μουσείο, όπως, εσωτερική εμφάνιση, συμπεριφορά των υπαλλήλων, φιλική ατμόσφαιρα,  δραστηριότητες – εκδηλώσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα και σύνδεσή του μουσείου με τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, δημιουργία ιστοσελίδας στο διαδίκτυο, διαφημιστικά έντυπα και διαδραστική τεχνολογία, αλλά και εξωτερική εμφάνιση, αφίσες, banners, διασύνδεση με μορφωτικούς συλλόγους, όλοι αυτοί είναι σημαντικοί παράγοντες για να λειτουργήσει το μουσείο Κατσικογιάννη ως επικοινωνιακό κύτταρο.

Η επικοινωνιακή στρατηγική πρέπει να θέτει συγκεκριμένους στόχους που σχετίζονται με τα χαρακτηριστικά και το μέγεθος του ακροατηρίου που επιδιώκεται να προσεγγιστεί, καθώς και τα μηνύματα που σχεδιάζονται και προωθούνται.

Η. Θεμελιακές Αρχές Λειτουργίας: Οι βασικές θεμελιακές αρχές Ευαισθητοποίηση,  Συμμετοχή, Συνειδητοποίηση πάνω στις οποίες πρέπει να στηριχτεί η επικοινωνιακή πολιτική του μουσείου, θα μεταμορφώσουν το μουσείο Κατσικογιάννη σε μέσο δια βίου εκπαίδευσης και αναψυχής.

 

Θ. Πόροι: Τόσο η ετήσια τακτική χρηματοδότηση του μουσείου από το Δήμο Τρικκαίων με ξεχωριστό προϋπολογισμό, όσο και η αναζήτηση χορηγών για την ενίσχυση συγκεκριμένων πολιτιστικών δραστηριοτήτων ή σκοπών αλλά και η πολιτική αυτοχρηματοδότησής του από τα έσοδα (πωλητήριο καρτών, αφισών, κ.α.) θα προσδώσουν ευελιξία στο μουσείο για την εκπόνηση προγραμμάτων και δράσεων, γιατί δεν είναι λίγες οι αξιόλογες προτάσεις που απορρίπτονται, επειδή ακριβώς δεν έχουν εξασφαλιστεί οι χρηματοικονομικοί πόροι που αυτές απαιτούν.

 

β. Συμβολή της πρότασης στη βιωσιμότητα του Μουσείου

 

Η βιωσιμότητα ενός Πολιτιστικού Οργανισμού – Μουσείου αφορά στην ανάγκη επιβίωσης αυτού μέσα σε ένα κλίμα συνεχών αλλαγών στο διεθνές περιβάλλον αλλά και σε μια σειρά από παράγοντες, ώστε να διατηρεί στο διηνεκές την κατανάλωση σε ένα σταθερό επίπεδο.

Τέτοιοι παράγοντες που πρέπει να εξασφαλιστούν αφορούν κυρίως στη δημιουργία σταθερών δεσμών με την τοπική κοινωνία και το ευρύτερο κοινό, στα πλεονεκτήματα των πολιτισμικών αγαθών του έναντι άλλων στο ανταγωνιστικό περιβάλλον, στην αύξηση των πόρων, είτε με σταθερή χρηματοδότηση από το Δήμο, είτε εξασφάλιση  πόρων από τρίτους (χορηγίες, δωρεές), στην προώθηση του εθελοντισμού, στην προσέγγιση του κοινού, στην ενθάρρυνση της διοικητικής και διαχειριστικής αποτελεσματικότητας – κατά κύριο λόγο ικανότητα που πρέπει να έχει ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής– στην ένταξη του μουσείου Κατσικογιάννη σε δίκτυα για την ανταλλαγή ιδεών και πρωτότυπων δράσεων και τέλος στην αξιοποίηση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και Προγραμματικών ανάμεσα στο Δήμο Τρικκαίων και το Υπουργείο Πολιτισμού.

Πάνω απ’ όλα όμως για την επίτευξη αυτών των στόχων αλλά και τη βιωσιμότητά του μουσείου Κατσικογιάννη, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη στρατηγικής και στρατηγικής σκέψης, γιατί είναι οργανικά δεμένη η βιωσιμότητα του μουσείου με αυτήν.

Η βιωσιμότητά του απέναντι στις προκλήσεις του μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος και του ανταγωνισμού καθιστά αναγκαίο το στρατηγικό του προγραμματισμό, πολύ δε  περισσότερο στη σύγχρονη εποχή της παγκοσμιοποίησης, που οι εξελίξεις εκφράζουν την εμφάνιση μιας παγκόσμιας πληροφοριακής τάξης – ένα διεθνές σύστημα παραγωγής, διανομής και κατανάλωσης πληροφοριών και που οι διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης μεταβάλλουν αυτήν τούτη τη μορφή πολλών οργανώσεων, οι οποίες υποχρεώνονται να ανταγωνιστούν η μια την άλλη σε παγκόσμιο επίπεδο. Επομένως, ο στρατηγικός σχεδιασμός του δεν είναι απλώς απαραίτητος, αλλά επιβεβλημένος για την βιωσιμότητά του.

 kats

γ. Καινοτόμα στοιχεία της πρότασης

 

Η πρόταση

  • αναδεικνύει την κοινωνική και πολιτισμική διάσταση της λειτουργίας του μουσείου Κατσικογιάννη καθώς και την αλληλεπίδρασή με την τοπική κοινωνία. Για το λόγο αυτόν πρέπει να έχει ως αποστολή την υπηρεσία της κοινωνίας, να είναι ανοικτό στο κοινό με σκοπό τη μελέτη, την εκπαίδευση (την παιδεία) και την ψυχαγωγία (ή τέρψη). Οι πολίτες θα αποκτήσουν συνείδηση περιφερειακή, που αποτελεί συνισταμένη της εθνικής ταυτότητας αλλά και ευθύνη για την ανάπτυξη του τόπου.
  • Το μουσείο θα αποτελέσει πόλο έλξης για τους τουρίστες, γιατί με την επίσκεψη θα αποκομίσουν μουσειακή εμπειρία, επικοινωνία, αναζήτηση της πραγματικής ζωής και ποιότητα στο ταξίδι τους.
  • Η χρήση της πληροφορικής τεχνολογίας θα δημιουργήσει νέου τύπου αγαθά, ενώ ταυτόχρονα θα ανοίξει νέους δρόμους διάχυσης των ψηφιακών προϊόντων.
  • Η πρόταση αναδεικνύει την ολιστική προσέγγιση του μουσείου ως μέσου επικοινωνίας και αναφέρεται σε μια ολοκληρωμένη προσπάθεια επικοινωνίας με το κοινό που αφορά στην προσέλκυσή του, στην κατανόηση των αναγκών του και στην κάλυψή του. Επικοινωνιακή στρατηγική, που πρέπει να ακολουθήσουν οι διαχειριστές του Δήμου Τρκκαίων για να εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα του μουσείου και την καταξίωσή του στη συνείδηση του κοινού.

 

δ. Η Φυσιογνωμία του Κοινού και οι Ανάγκες που θα ικανοποιήσει

 

Η ανάλυση του κοινού αποτελεί μια από τις φάσεις της στρατηγικής επικοινωνίας και κρίνεται απαραίτητη να μελετηθεί η ταυτότητα του κοινού, οι ιδιαιτερότητες και τα βασικά γνωρίσματα των ατόμων που συνθέτουν το κοινό. Εξάλλου η πρόσβαση του κοινού στα καλλιτεχνικά αγαθά και το εύρος των επιλογών προσδιορίζονται επίσης από τους όρους και τις προϋποθέσεις που θέτει η συγκρότηση των μαζικών μέσων.

Όπως, λοιπόν, όλα τα μουσεία έτσι και το μουσείο Κατσικογιάννη προκειμένου να επιτύχει την επικοινωνία, πρέπει να στρέψει το ενδιαφέρον του στο κοινό. Αυτό απαιτεί καλή γνώση της φυσιογνωμίας του, των αναγκών και των προσδοκιών του κοινού. Είναι ανάγκη να αξιολογήσει τόσο τους εξωτερικούς παράγοντες (ηλικία, φύλο, μόρφωση, κοινωνική και οικονομική κατάσταση, καταγωγή, επαγγελματική ενασχόληση), όσο και τους εσωτερικούς, αν είναι εφικτό, (προσωπικότητα, πεποιθήσεις, προσωπικές εμπειρίες).

Επομένως, το πολιτισμικό επίπεδο του κοινού, οι κοινωνικοί παράγοντες που το επηρεάζουν, τα προσωπικά χαρακτηριστικά και οι ψυχολογικοί παράγοντες εντάσσονται στη λογική της στρατηγικής, που πρέπει να ασκήσει ο Δήμος, ώστε αξιοποιώντας την πρόταση και ειδικότερα το πολιτισμικό προϊόν, που αυτή εμπεριέχει, να ικανοποιήσει τις ανάγκες γνώσης, ψυχαγωγίας και της δια βίου μάθησης, γιατί ο δημιουργός και το πολιτιστικό προϊόν δεν μπορούν πια να λειτουργούν ανεξάρτητα από τον κοινωνικό ιστό.

Το μουσείο Κατσικογιάννη, όπως άλλωστε όλα τα μουσεία, απευθύνεται σε ένα ποικιλόμορφο κοινό, καλύπτοντας τις δραστηριότητες του ελεύθερου χρόνου, τη διασκέδαση και την ψυχαγωγία του ανομοιογενούς αυτού κοινού. Χρέος του, επίσης, είναι να βοηθήσει το κοινό να εκμεταλλευτεί αποτελεσματικά τα αποθέματα πληροφοριών στην ανεξάρτητη αναζήτηση γνώσης, όπως επίσης να ανιχνεύσει τα ενδιαφέροντά τους, τα βιώματά τους, τις γνώσεις, τους τρόπους αντίληψης και ανάγκες τους με στόχο να σχεδιάζει δραστηριότητες και άλλες επικοινωνιακές και εκπαιδευτικές πρακτικές που θα κινητοποιούν τους επισκέπτες στην ενεργητική προσέγγιση του μουσειακού υλικού.

 

Καταθέτω δημόσια την παραπάνω πρόταση, διότι έχει διαπιστωθεί ότι περιφερειακά μουσεία που εφάρμοσαν καινοτόμες προτάσεις έχουν αναπτύξει μέχρι σήμερα ιδιαίτερη πολιτιστική δράση σε πολλούς τομείς. Ένα τέτοιο μουσείο – πινακοθήκη είναι αυτό του Γ. Ι. Κατσίγρα, στη Λάρισα, το οποίο, αντίστοιχα,  προέκυψε από δωρεά μιας πολύτιμης συλλογής «781 έργων ζωγραφικής, χαρακτικών και σχεδίων» των Γεωργίου και Καίτης Κατσίγρα, στο Δήμο Λάρισας και το οποίο αποτελεί ένα νεοσύστατο περιφερειακό Μουσείο. Στεγάζεται σε ένα νέο, σύγχρονο κτίριο και οργανώθηκε με βάση σύγχρονες μουσειολογικές, μουσειογραφικές μελέτες και με προμήθεια κατάλληλου εξοπλισμού.

Από το 1986 σ’ αυτόν το χώρο λειτουργούν «το «Ελεύθερο Εργαστήρι Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών» με τμήματα Ζωγραφικής, Αγιογραφίας, Ψηφιδωτού, Κεραμικής, Μπατίκ, Βιβλιοθήκη, χώροι εκθέσεων, φωτογραφικό εργαστήριο, εργαστήρια συντήρησης, γραφεία διοίκησης.

Στη διάρκεια δε κάθε εκπαιδευτικής χρονιάς πραγματοποιούνται εκδηλώσεις εικαστικού και εκπαιδευτικού χαρακτήρα, καθώς και εικαστικοί διαγωνισμοί.

Φιλοξενούνται στο χώρο της Πινακοθήκης – Μουσείου επιλογές από την 1η  Biennale Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, αλλά και στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής αποστολής έχει ήδη υλοποιήσει εκπαιδευτικά προγράμματα, που απευθύνονταν σε μαθητές της πόλης της Λάρισας.

Πολύμορφες επίσης δραστηριότητες εντάσσονται και στη μελλοντική του μουσειακή πολιτική, όπως «συνεργασία με Μουσεία, Πινακοθήκες, Πνευματικά Ιδρύματα της Ελλάδας και του Εξωτερικού, εκθέσεις, παραγωγές,  μετακλήσεις καλλιτεχνών, ημερίδες, συνέδρια Ιστορίας της Τέχνης […] biennale νέων καλλιτεχνών»

 

Δεν απέχουμε πολύ από τη Λάρισα. Μπορούμε να επιδείξουμε το ίδιο ενδιαφέρον και ζήλο. Στο χέρι μας είναι να αναδείξουμε το Μουσείο – Πινακοθήκη «Δημήτρη & Λέγκως Κατσικογιάννη». Έτσι απλά: στη μνήμη και στο σεβασμό προς το δωρητή της πόλης μας.

 

 

Αφήστε το σχόλιο σας

© 2014 ΤΡΙΚΚΗpress • Υποστήριξη WebColors

Επιστροφή στην κορυφή