“Παρκάρω όπου θέλω, γιατί έτσι θέλω” – ή και γιατί δεν βρίσκω χώρο… Reviewed by Momizat on . Καμία ελπίδα. Ο καθένας στάθμευε όπου ήθελε χθες σήμερα το πρωί στα Τρίκαλα. Κυριολεκτικά. Οι παραπάνω φωτογραφίες τραβήχτηκαν σε διάστημα ελάχιστων λεπτών η μί Καμία ελπίδα. Ο καθένας στάθμευε όπου ήθελε χθες σήμερα το πρωί στα Τρίκαλα. Κυριολεκτικά. Οι παραπάνω φωτογραφίες τραβήχτηκαν σε διάστημα ελάχιστων λεπτών η μί Rating: 0

“Παρκάρω όπου θέλω, γιατί έτσι θέλω” – ή και γιατί δεν βρίσκω χώρο…

“Παρκάρω όπου θέλω, γιατί έτσι θέλω” –  ή και γιατί δεν βρίσκω χώρο…

Καμία ελπίδα. Ο καθένας στάθμευε όπου ήθελε χθες σήμερα το πρωί στα Τρίκαλα. Κυριολεκτικά. Οι παραπάνω φωτογραφίες τραβήχτηκαν σε διάστημα ελάχιστων λεπτών η μία από την άλλη, πλην της κεντρικής. Μέχρι να μεταβούμε στον ποδηλατόδρομο της Καποδιστρίου, τα 4 σταθμευμένα αυτοκίνητα είχαν αποχωρήσει.

Το δε μποτιλιάρισμα στην κεντρική πλατεία ήταν απίστευτο. Κάποια στιγμή, κατά τις 11, εμφανίστηκε και ένας τροχονόμος, ο οποίος δεν μπόρεσε να κάνει και πολλά. Οσο διάστημα κυκλοφορούσαμε, δεν είδαμε πολλούς στην πόλη. Αλλά δεν είδαμε και τη Δημοτική Αστυνομία… Ναι, αυτή την οποία η μνημονιακή συγκυβέρνηση κατήργησε. Εξάλλου, τι τους νοιάζει; Δεν κυκλοφορούν τα μέλη της κυβέρνησης ή όσοι τη στηρίζουν πολιτικά, τέτοια μέρα, παραμονή Πρωτοχρονιάς, στην αγορά για ψώνια. Αντιθέτως, κυκλοφορούν, όσοι την ψήφισαν. Και διαπίστωσα και αυτοί και όλοι οι τρικαλινοί και οι χιλιάδες επισκέπτες, ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως ελπίδα να ασχοληθεί κάποιος στα σοβαρά με το κυκλοφοριακό. Ναι, είμαστε η πόλη με την καλύτερη (μοναδική στην Ελλάδα) συμπεριφορά προς πεζούς. Αλλά και η πόλη με έλλειψη σχεδιασμού για τα επόμενα 20 τουλάχιστον χρόνια, με έναν «σταυρό» κομμένο από την πεζοδρόμηση της Ασκληπιού, με ελάχιστους χώρους στάθμευσης. Και, φυσικά, δεν είναι λύση μόνο η εφαρμογή του Συστήματος Ελεγχόμενης Στάθμευσης. Ούτε ο ωχαδερφισμός («σιγά μωρέ, μια μέρα τον χρόνο συμβαίνουν αυτά). Αυτά συμβαίνουν πλέον, σχεδόν κάθε μέρα στα Τρίκαλα. Και η συνδυαζόμενη έλλειψη πραγματικής παιδείας, η έλλειψη σεβασμού στον εαυτό μας, η έλλειψη, παραλλήλως, χώρου να αφήσει κάποιος το αυτοκίνητο, διότι για τον οποιονδήποτε λόγο θέλει ή πρέπει να το πάρει, οδηγούν σε ένα χάος. Τι θα συμβεί, λοιπόν, με αυτό; Είναι ποιότητα ζωής και αυτό.

Θανάσης Μιχαλάκης
park1

park2

park4

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή