Ποίηση με ουσία και άποψη Reviewed by Momizat on . Τον ποιητή Γιώργο Χ. Θεοχάρη φιλοξένησε το βιβλιοπωλείο «Κηρήθρες» την περασμένη Παρασκευή. Ο εκ Φωκίδας ποιητής, μετά την εργασία σε βιομηχανία παραγωγής αλουμ Τον ποιητή Γιώργο Χ. Θεοχάρη φιλοξένησε το βιβλιοπωλείο «Κηρήθρες» την περασμένη Παρασκευή. Ο εκ Φωκίδας ποιητής, μετά την εργασία σε βιομηχανία παραγωγής αλουμ Rating: 0

Ποίηση με ουσία και άποψη

Ποίηση με ουσία και άποψη

Τον ποιητή Γιώργο Χ. Θεοχάρη φιλοξένησε το βιβλιοπωλείο «Κηρήθρες» την περασμένη Παρασκευή.
Ο εκ Φωκίδας ποιητής, μετά την εργασία σε βιομηχανία παραγωγής αλουμινίου ασχολήθηκε εξ ολοκλήρου με τη ποίηση. Εχει εκδώσει τα έργα:
Πτωχόν μετάλλευμα”, έκδοση του περιοδικού “Εμβόλιμον”, Άσπρα Σπίτια, 1990 – “Αμειψισπορά”, Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λεβαδείας, Λειβαδιά, 1996 – “Ενθύμιον”, Καστανιώτης, Αθήνα, 2004 – “Δίστομο, 10 Ιουνίου 1944: το ολοκαύτωμα”, Σύγχρονη Έκφραση, Αθήνα, 2010
Το βιβλίο του «Δίστομο, 10 Ιουνίου 1944: το ολοκαύτωμα»  πήρε το Κρατικό Βραβείο Χρονικού – Μαρτυρίας (2011).

Επίσης διευθύνει το λογοτεχνικό περιοδικό “Εμβόλιμον” και μετέχει στη σύνταξη της εφημερίδας “Book Press”. Το περιοδικό Εμβόλιμον που διευθύνει ο Γιώργος Χ, Θεοχάρης , όπως και το περιοδικό Παρέμβαση που επιμελείται ο συγγραφέας – ποιητής Β. Π. Καραγιάννης  στην Κοζανη, τιμήθηκαν για την συμβολή τους στη νεοελληνική λογοτεχνία, στα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2013.
Ποιήματά του δημοσιεύτηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά και μεταφράστηκαν στα γαλλικά, αγγλικά και ισπανικά. Δημοσιεύει επίσης δοκιμιακά σημειώματα και κείμενα λογοτεχνικής κριτικής. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Στην ποιητική αυτή βραδιά, το έργο του ποιητή παρουσίασε ο συγγραφέας – ποιητής Αλέξανδρος Βαναργιώτης, ενώ αποσπάσματά του διάβασαν δύο άλλες σημαντικές ποιήτριες της πόλης, οι Ελένη Αλεξίου και Γεωργία Κολοβελώνη. Παρακάτω παρατίθεται ένα ποίημα που διάβασε η κ. Κολοβελώνη:

Ο ΕΝΕΣΤΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΕΛΛΟΝΤΑ

Θα περάσουν χρόνια πολλά.
Οι παγετώνες της απουσίας θα έχουν καλά κρυσταλλώσει
τους βολβούς των ματιών μου,
ακίνητους ωσάν διάφραγμα ανοιγμένο στις αναμνήσεις.
Θα περάσουν χρόνια πολλά.
Η ευωδία των νεκρανθέμων θα έρπει
στο νωπό χώμα των καινούριων τάφων.
Μέσα στο χώμα το φθαρτό μου κορμί
θ’ αποζητά απεγνωσμένα τη χαμένη του έλξη.
Απεγνωσμένα θα γυρεύει τη μνήμη
μήπως μπορέσει να ταριχεύσει την ύπαρξη.
Απεγνωσμένα και μάταια, σκέπτομαι,
γιατί τα όμορφα όνειρα θα είναι τότε
ένας σωρός ρημαγμένα προϊόντα αποσαθρώσεως
και οι καλές μου ελπίδες, ωσάν δέμα φρυγάνων,
θα έχουν ήδη καεί
και η στάχτη τους εξατμισμένη θα είναι
στις πηγές των δακρύων.

Θα περάσουν χρόνια πολλά.
Το πικραμένο μου βλέμμα θα βρίσκεται
σε νάρκη βλαστήσεως
αναμένοντας την κρίσιμο θερμοκρασία
που θα προκύψει από το ζέον των λέξεων
για να λάμψει ξανά.
Τόσον καιρό κάτω απ’ το χώμα η θλιφτή μου φωνή
δεν θα μπορεί ν’ αντικρούσει τ’ αγκιδωμένα λόγια
που για μένα θα λένε οι επιζώντες.
Θα περάσουν χρόνια πολλά.
Των αιώνων οι άνεμοι θα έχουν σαρώσει
ως και τον έσχατο κόκκο του φτωχού μου σαρκίου.
Πάνω απ’ το χώμα το υφάδι των λέξεων
θα πλέκει το σήμερα σε μια νέα τελετουργία
με το στημόνι της γλώσσας
κι εγώ τίποτε άλλο δεν θα γνωρίζω
πάρεξ ότι εν όσω ζούσα μπόρεσα να φανταστώ.

Αμειψισπορά, 1996

theoxaris_poihsi theoxaris_poihsi1 theoxaris_poihsi4

 

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή