Στα Τρίκαλα «Τιμούν έναν δωσίλογο στρατηγό» – Πρωτοβουλία για την επέτειο του 1925 Reviewed by Momizat on . ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ  1925                              «Τιμούν έναν δωσίλογο στρατηγό»      Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ μας, μετά από αγώνα ετών, ανέδειξε και συν ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ  1925                              «Τιμούν έναν δωσίλογο στρατηγό»      Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ μας, μετά από αγώνα ετών, ανέδειξε και συν Rating: 0

Στα Τρίκαλα «Τιμούν έναν δωσίλογο στρατηγό» – Πρωτοβουλία για την επέτειο του 1925

Στα Τρίκαλα  «Τιμούν έναν δωσίλογο στρατηγό» – Πρωτοβουλία για την επέτειο του 1925

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ

ΤΟΥ  1925

 

                           «Τιμούν έναν δωσίλογο στρατηγό»

 

   Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ μας, μετά από αγώνα ετών, ανέδειξε και συντέλεσε τα μέγιστα ώστε να αναγνωριστεί και επίσημα η μεγάλη Αγροτική Λαϊκή Εξέγερση του 1925 στα Τρίκαλα, που ήταν σκόπιμα και μεθοδευμένα κλεισμένη στο ντουλάπι της λήθης. Στα γεγονότα του 1925, όπως αποδείχτηκε, ο ρόλος του Χρήστου Καβράκου υπήρξε δολοφονικός.

   Η μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα των Αθηνών «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» με άρθρο-ρεπορτάζ της, με τίτλο «Τιμούν έναν δωσίλογο στρατηγό», που υπογράφεται από τον Δημήτρη Τερζή και δημοσιεύτηκε παραμονές Χριστουγέννων,ανέδειξε το θέμα «Καβράκος» σε πανελλαδική κλίμακα.

   Αναδημοσιεύουμε ολόκληρο το άρθρο που αξίζει να διαβαστεί από όλους τους Τρικαλινούς, και όχι μόνο:

   «Τιμούν έναν δωσίλογο στρατηγό.

     Συντάκτης: Δημήτρης Τερζής.

 Η τοποθέτηση μιας… «πειραγμένης» φωτογραφίας ενός εξαιρετικά αμφιλεγόμενου προσώπου ανάμεσα στα υπόλοιπα φωτογραφικά εκθέματα του Στρατιωτικού Μουσείου της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ), που εγκαινιάστηκε πριν από λίγες μέρες στα Τρίκαλα, προκαλεί αντιδράσεις και, κυρίως, προκαλεί την ίδια την ιστορική μνήμη.

   Το εικονιζόμενο πρόσωπο είναι αυτό του στρατηγού Χρήστου Καβράκου και η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στις 27 Απριλίου 1941, τη μέρα που ο ίδιος, με την ιδιότητα του στρατιωτικού διοικητή Αθηνών, παραδίδει τα κλειδιά της πόλης των Αθηνών στους Γερμανούς κατακτητές και συγκεκριμένα στον συνταγματάρχη Χέρμαν φον Σέφεν.

   Η παράδοση έγινε στο καφενείο «Παρθενών», στη συμβολή των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας.

    Στη φωτογραφία φαίνεται καθαρά να χαμογελά προς τους Γερμανούς αξιωματικούς, οι οποίοι έχουν «κοπεί» απ’ τη φωτογραφία -για προφανείς λόγους μάλλον- ωστόσο, λόγω της γωνίας λήψης της, παραμένει στο πλάνο ένας Γερμανός στρατιώτης ή υπαξιωματικός (αν κρίνουμε από το κράνος του), ο οποίος διακρίνεται πίσω απ’ τον Καβράκο.

 Το καφεδάκι

  Μάλιστα, ο τελευταίος όχι μόνο χαμογελούσε, αλλά επιχείρησε να… κεράσει και καφέ τους Γερμανούς αξιωματικούς, όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα» (24/04/2010), στο οποίο μιλά ο αυτόπτης μάρτυς της εποχής εκείνης, Μάρκος Γλεντζάκης, γιος του ιδιοκτήτη του καφενείου, Ανδρέα Γλεντζάκη.

  Για την Ιστορία και μόνο, οι Γερμανοί αρνήθηκαν το κέρασμα και ήταν εμφανές πως ήθελαν να τελειώνει η παράδοση μια ώρα αρχύτερα.

  Ωστόσο, αυτό δεν ήταν το μοναδικό μελανό σημείο στην πορεία του Χρήστου Καβράκου. Μάλιστα, σε μια εποχή που η προσπάθεια αναθεώρησης της Ιστορίας εξελίσσεται σε… μάστιγα και μια και συνεχίζεται η προσπάθεια τοποθέτησης του Καβράκου στο πάνθεον εκείνων που αντιστάθηκαν στον κατακτητή, αξίζει να ξαναδούμε τα μελανά σημεία της πορείας του.

  Ο Χρήστος Καβράκος γεννήθηκε στα Τρίκαλα την 1η Ιανουαρίου 1882. Κατετάγη εθελοντής στο στράτευμα και εξήλθε από τη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού Πεζικού.

  Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους και στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Διετέλεσε διοικητής του 4ου Συντάγματος Πεζικού Λάρισας (1924), του 5ου Συντάγματος Τρικάλων (1924-1933), διευθυντής του 1ου γραφείου του ΓΕΣ, υπαρχηγός του ΓΕΣ (1935-1936), φρούραρχος Αθηνών (1936), διοικητής ΧΙ Μεραρχίας (1938-1940) και στρατιωτικός διοικητής Αθηνών το 1941. Το 1942 αποστρατεύτηκε λόγω ορίου ηλικίας, προαχθείς σε αντιστράτηγο.

  Στις 2 Φεβρουαρίου του 1925, ως επικεφαλής αποσπάσματος, καλείται να καταπνίξει την αγροτική-λαϊκή εξέγερση των Τρικάλων που έμεινε στην ιστορία ως «τρικαλινό Κιλελέρ».

   Πρωτοστατεί τότε στη δολοφονία 7 διαδηλωτών και στον τραυματισμό άλλων 25. Στη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας αναρριχάται στη στρατιωτική ιεραρχία, διατελεί φρούραρχος των Αθηνών και στη συνέχεια υπαρχηγός του ΓΕΣ.

   Στην κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου ο στρατηγός Καβράκος, αντί να ηγηθεί της αντίστασης, ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή της Πανελλήνιας Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών τον Ιούνιο 1941.

   Μαζί με άλλους 100 αξιωματικούς ανέλαβαν τη συγκέντρωση των σιτηρών της χώρας για τις ανάγκες των κατακτητών.

   Το καλοκαίρι του 1941 ο Χρήστος Καβράκος, με την ιδιότητα του διευθυντή, μαζί με τον νομάρχη Τρικάλων Σάββα Χώτζη, απαγορεύουν στους Μεγαλοκαλυβιώτες να πωλούν τα σιτηρά και τους υποχρεώνουν να παραδίνουν τις πλεονάζουσες ποσότητες σίτου στην Ένωση Γεωργικών Συνεταιρισμών.

  Τελικά, στα Δεκεμβριανά του 1944 συνελήφθη από την Πολιτοφυλακή του ΕΛΑΣ και εκτελέστηκε στον Υμηττό για δωσιλογισμό.

 

  «Πιστός στρατιώτης»

  Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση Καραμανλή, λίγο μετά την πτώση της χούντας, αποφάσισε να δώσει το όνομά του στο στρατόπεδο των Τρικάλων -στο οποίο φιλοξενείται σήμερα το μουσείο- επιχειρώντας ένα πρωτοφανές ιστορικό «ξέπλυμα» που διατηρείται ώς σήμερα.

   Το ζήτημα ονομασίας του στρατοπέδου ανακινήθηκε το 2007 με ερώτηση της βουλευτίνας του ΠΑΣΟΚ, Σούλας Μερεντίτη, ωστόσο, ο τότε υπουργός Αμυνας Ευάγγ. Μεϊμαράκης απάντησε πως «από τα ως άνω στοιχεία προκύπτει ότι το όνομα του στρατηγού Χρήστου Καβράκου πληροί όλες τις προϋποθέσεις της Γενικής Διαταγής περί “Ονομασιών-Μετονομασιών Στρατοπέδων”».

  Στην απάντηση υπάρχει ακόμα εκτενής αναφορά στο βιογραφικό του στρατηγού Καβράκου, ο οποίος παρουσιάζεται ουσιαστικά ως ένας καλός και πιστός στρατιώτης της πατρίδας. Εννοείται πως δεν υπάρχει καμία αναφορά στην υπόλοιπη, πλούσια δράση του.

  Αξίζει να αναφερθεί επίσης ότι επί δικτατορίας (1973) το όνομά του δόθηκε σε δρόμο της πόλης, ενώ υπάρχει και προτομή του. Ως σήμερα, και παρά τις αντιδράσεις πολλών Τρικαλινών, εξακολουθεί να τιμάται ως στρατιωτική φυσιογνωμία».

  

    Τέλος, αναφέρουμε τα επιγραμματικά λόγια της ερευνήτριας εξ Αθηνών κ. Χρηστίνας Σωτήρχου:

  • Ο Καβράκος δεν έχει καμία θέση στον πίνακα των στρατηγών του Μουσείου ,κάτω από τον στρατηγό Νικόλαο Πλαστήρα που καταδίκασε σε θάνατο  για «εσχάτη προδοσία» στις 5/5/1935.  Είναι ιεροσυλία.
  • Ο Καβράκος δεν έχει καμία θέση δίπλα στον στρατηγό Κωνσταντίνο Βεντήρη, τον αρχηγό του Ελληνικού στρατού Μέσης Ανατολής και Αρχηγός ΓΕΣ.
  • Ο Καβράκος δεν έχει καμία θέση να συνυπάρχει με τον στρατηγό Στέφανο Σαράφη, το στρατιωτικό διοικητής του ΕΛΑΣ.
  • Ο Καβράκος δεν έχει καμία θέση να συνυπάρχει με στον ήρωα ταγματάρχη Δημήτριο Κασλά τον Διοικητή του 2ου Τάγματος του 5ουΣυντάγματος Τρικάλων που υπερασπιζόταν το 731.
  • Ο Καβράκος δεν έχει καμία θέση ανάμεσα σε όσους πολέμησαν για την για την ελευθερία της πατρίδας μας.
  • Ο Καβράκος δεν έχει καμία θέση ανάμεσα σε Έλληνες αξιωματικούς.

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή