Στο φως δύο χαμένες ταινίες της Finos Film Reviewed by Momizat on .   Δύο ιστορικές ταινίες του ελληνικού σινεμά, που επί δεκαετίες θεωρούντο χαμένες, βλέπουν και πάλι το φως. Την καλή αυτή είδηση μας μετέφερε ο Στάθης Καμβασινό   Δύο ιστορικές ταινίες του ελληνικού σινεμά, που επί δεκαετίες θεωρούντο χαμένες, βλέπουν και πάλι το φως. Την καλή αυτή είδηση μας μετέφερε ο Στάθης Καμβασινό Rating: 0

Στο φως δύο χαμένες ταινίες της Finos Film

Στο φως δύο χαμένες ταινίες της Finos Film

Δύο ιστορικές ταινίες του ελληνικού σινεμά, που επί δεκαετίες θεωρούντο χαμένες, βλέπουν και πάλι το φως. Την καλή αυτή είδηση μας μετέφερε ο Στάθης Καμβασινός της Finos Film. Πρόκειται για τις ταινίες της δεκαετίας του ’40 «Το τραγούδι του χωρισμού» και «Μαρίνα» με τον Δημήτρη Μυράτ, τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και την ανερχόμενη τότε τραγουδίστρια Στέλλα Γκρέκα. Και οι δύο ταινίες αποκαταστάθηκαν από την Ταινιοθήκη της Ελλάδας και μετά το Πάσχα θα παιχτούν από τον ΟΤΕ TV στο κανάλι του που προβάλλει αποκλειστικά ελληνικές ταινίες.

Της ΕΥΑΝΝΑΣ ΒΕΝΑΡΔΟΥ, από την Ελευθεροτυπία

«Το τραγούδι του χωρισμού» (1939)

«Το τραγούδι του χωρισμού» (1939)

* «Το τραγούδι του χωρισμού» (1939) θεωρείται η πρώτη ομιλούσα ταινία του ελληνικού κινηματογράφου με σύγχρονο ήχο (υπήρξαν και κάποιες προγενέστερες αλλά με ντουμπλάζ). Είναι όμως και η πρώτη (και μοναδική) ταινία που σκηνοθέτησε ο Φιλοποίμην Φίνος -σε παραγωγή της Σκούρας Φιλμ. Το φιλμ είχε διασωθεί σε εξαιρετικά κακή κατάσταση εικόνας και ήχου που έκανε αδύνατη την προβολή της. Πήρε χρόνια στον Τάσο Αδαμόπουλο της Ταινιοθήκης να την αποκαταστήσει…

Μια όμορφη Αθηναία (Ευγενία Δανίκα), που παραθερίζει στην Υδρα, ερωτεύεται έναν Υδραίο ψαρά (Λάμπρος Κωνσταντάρας) και τον κλέβει από την κοπέλα του (Λήδα Μιράντα), για να τον αναδείξει σε τραγουδιστή στα κέντρα διασκέδασης της Αθήνας. Εκείνος, όμως, ένα χρόνο μετά και με τη συμβουλή του φίλου του Ζαργάνα (Αλέκος Λειβαδίτης, αδελφός του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη και θείος του ηθοποιού Θάνου Λειβαδίτη), θα επιστρέψει τελικά στην πιστή (και υπομονετική) κοπέλα του.

Η πρώτη προβολή της ταινίας το 1940 συνοδεύτηκε από διάφορα προβλήματα (ο κόσμος την έβλεπε διακεκομμένη στην αίθουσα) και θεωρήθηκε μάλλον αποτυχία στην εποχή της. Ο Φίνος μάλιστα έλεγε: «Μας έφερε ο Μπόγρης ένα καλό σενάριο και το κάναμε πιλάφι!». Σήμερα, ωστόσο, αποτελεί πολύτιμο ντοκουμέντο.

«Μαρίνα» (1947)

«Μαρίνα» (1947)

* Η «Μαρίνα» (1947), σκηνοθετημένη από τον αξέχαστο Αλέκο Σακελλάριο, ήταν εξαφανισμένη, μέχρι που μια κόπια της εντοπίστηκε στην Αίγυπτο. Εξ ου και οι διπλοί αραβικοί και γαλλικοί υπότιτλοι που συνοδεύουν την αποκατεστημένη κόπια.

Ηρωίδα, μια νησιωτοπούλα (Στέλλα Γκρέκα) που έρχεται από το νησί της στην Αθήνα για να καταλήξει τραγουδίστρια σε καμπαρέ. Εκεί, γνωρίζεται με ένα ναυτικό, τον Βάσο (Λάμπρος Κωνσταντάρας). Οι πειρασμοί της πόλης, όμως, δεν καταφέρνουν να σβήσουν από την καρδιά της τη νοσταλγία για την παλιά ζωή της στο νησί. Ούτε για τον Δημήτρη (Δημήτρης Μυράτ), ένα παλικάρι που την αγαπά και την περιμένει να γυρίσει στο νησί. Η Μαρίνα επιστρέφει, παντρεύεται τον Δημήτρη και αποκτά μαζί του ένα παιδί. Οταν, έπειτα από χρόνια, στο νησί έρχεται τυχαία ο Βάσος, η Μαρίνα θα του ζητήσει να μη φανερώσει το παρελθόν της στον άντρα της…

Η αποκατάσταση και ανάδειξη των δύο αυτών ταινιών είναι μόνο η αρχή, καθώς η Finos Film, όπως μας ενημέρωσε ο κ. Καμβασινός, «έχει ως βασική προτεραιότητα τον εντοπισμό και την αποκατάσταση όλων των χαμένων ή κατεστραμμένων ταινιών της εταιρείας». Και πράγματι, υπάρχουν τουλάχιστον άλλες δέκα που περιμένουν να διασωθούν. Κι ενώ, όπως φαίνεται, η τρίτη ταινία της Finos Film, «Η Βίλα με τα νούφαρα», με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Μυράτ, έχει χαθεί για πάντα (ήδη από τότε), υπάρχουν ελπίδες να «ζωντανέψουν» και πάλι άλλες δημοφιλείς ταινίες όπως ο «Γρουσούζης», με τον Ορέστη Μακρή, τη Γεωργία Βασιλειάδου και τον Ντίνο Ηλιόπουλο. «Αυτή τη στιγμή το υλικό της ταινίας είναι σχεδόν κατεστραμμένο -αν επιχειρήσουμε να το προβάλουμε μπορεί να αναφλεγεί», εξηγεί ο Στ. Καμβασινός. Ομως είναι αισιόδοξος: «Πιστεύουμε πως θα βρούμε την ταινία σε κάποιο άλλο format».

Μια δεύτερη ζωή για τον παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο…

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή