Τρίκαλα – Σκληρές εσωκομματικές αψιμαχίες εν όψει εξουσίας  Reviewed by Momizat on .       Γράφει ο Ειδικός Συνεργάτης Δεν είναι άγνωστο φαινόμενο οι «εμφύλιοι» μέσα στη συντηρητική παράταξη. Πολύ συχνά σφάζονται μεταξύ τους τα βουλευτικά γραφεί       Γράφει ο Ειδικός Συνεργάτης Δεν είναι άγνωστο φαινόμενο οι «εμφύλιοι» μέσα στη συντηρητική παράταξη. Πολύ συχνά σφάζονται μεταξύ τους τα βουλευτικά γραφεί Rating: 0

Τρίκαλα – Σκληρές εσωκομματικές αψιμαχίες εν όψει εξουσίας 

Τρίκαλα – Σκληρές εσωκομματικές αψιμαχίες εν όψει εξουσίας 

     

Γράφει ο Ειδικός Συνεργάτης

Δεν είναι άγνωστο φαινόμενο οι «εμφύλιοι» μέσα στη συντηρητική παράταξη. Πολύ συχνά σφάζονται μεταξύ τους τα βουλευτικά γραφεία των νεοδημοκρατών, αλλά και δεν μένουν αμέτοχοι στη διαμάχη για περισσότερη προβολή και κυρίως διανομή της εκλογικής πελατείας ακόμα και πολιτικοί παράγοντες δεύτερης και τρίτης κατηγορίας, γεμίζοντας τις παραπολιτικές στήλες.

Αυτό όμως που απασχολεί την τοπική επικαιρότητα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι μάλλον πρωτόγνωρο.

Δύο διακεκριμένα στελέχη του, αιρετοί και οι δυο στις σημαντικότερες βαθμίδες της τοπικής αυτοδιοίκησης, ο Δήμαρχος Τρικκαίων και ο Αντιπερειφεριάρχης Τρικάλων,  έχουν εισέλθει εδώ και καιρό σε ένα αδυσώπητο διαγκωνισμό μεταξύ τους, για το ποιος θα επικρατήσει στο εσωτερικό μέτωπο του κόμματός, με απόλυτο θεατή τον μοναδικό βουλευτή του στα Τρίκαλα, που προφανώς επαναπαυμένος στη σίγουρη επανεκλογή του και στην 54ήμερη θητεία του ως υπουργός ανάπτυξης, σίγουρα απολαμβάνει το θέαμα του «εμφυλίου» πολέμου.

Για να είμαστε ακριβείς, ο δήμαρχος Δημήτρης Παπαστεργίου εισήλθε στον κομματικό πυρήνα μάλλον πρόσφατα, όταν και προσήλθε «άκων-έκων» να ψηφίσει στις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη αρχηγού στη Ν.Δ., αφού βέβαια λίγο νωρίτερα είχε εκλεγεί δήμαρχος ως «λευκός» και «αμόλυντος» από κομματικές εξαρτήσεις, παρασύροντας πολλούς συμπολίτες να τσιμπάνε στη δήθεν υπερκομματική του υποψηφιότητα !!!

Από την άλλη ο αντιπεριφερειάρχης Χρήστος Μιχαλάκης όντας «παλιά καραβάνα» στα νεοδημοκρατικά κατατόπια, ξεκίνησε ως γνήσιος ΟΝΝΕΔίτης , όταν και κρατήθηκε ως «όμηρος» για δύο ώρες στο εκλογικό κέντρο του ΠΑΣΟΚ την παραμονή των εκλογών του 1985, επειδή έσπαζε τα ταμπλό που έφεραν τη φωτογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου!!!

Προφανώς ο δεύτερος δεν καλοβλέπει το «μπάσιμο» της ομάδας Παπαστεργίου στα οργανωτικά του κόμματος, μετά τη δημαρχιακή εκλογή και ασφαλώς και δεν της αναγνωρίζει κομματική διαδρομή για να μπορεί να διεκδικήσει αντίστοιχο θεσμικό ρόλο, αλλά και δυνατότητα εκπροσώπησης.

Είναι όμως μόνο αυτό ή πίσω από τις οργανωτικές αψιμαχίες κρύβεται και μια βαθιά πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση;

Ο Παπαστεργίου ως χαϊδεμένο παιδί της συγκυβέρνησης (οι ΑΝΕΛ τον είχαν υποστηρίξει ανοικτά εκλογικά, μερικοί συριζαίοι τεχνηέντως υπόγεια), αλλά όντας και χαρακτηριστικό πρότυπο διακυβέρνησης Μητσοτάκη (νεοφιλελεύθερος , φανατικός οπαδός του «Μένουμε πάση θυσία Ευρώπη», εκπρόσωπος της καλής αστικής τοπικής κοινωνίας), θέλει η δεύτερη του θητεία να έχει χαρακτηριστικά «Ιούλιου Καίσαρα», δηλαδή να αναγνωρισθεί ως ηγέτης υπερκομματικού και υπερτοπικού διαμετρήματος χάρη στις δικές  του αποκλειστικά δυνατότητες και ικανότητες και όχι επειδή έτυχε της κομματικής υποστήριξης ενός μηχανισμού που δεν θα μπορεί να ελέγχει .

Από την άλλη ο Μιχαλάκης, ως γνήσιο παιδιού του αλωνιού και όχι του σαλονιού, μπορεί να μην ποντάρει στις καινοτόμες και ρηξικέλευθες πρακτικές του , ούτε στην πολιτική του επινόηση και λεκτική ευφράδεια, αλλά σαφώς υπερτερεί στην αποτελεσματική διακυβέρνηση που επιδεικνύει χρόνια, εκφράζει τον μέσο κάτοικο ακόμα και του πιο απομακρυσμένου χωριού που δεν διαθέτει free wi fi , απολαμβάνοντας δημοφιλία άνω του 65%, αλλά και μπορεί να επιδείξει παράσημα κομματικής παρουσίας, όταν ο ιδιότυπος ανταγωνιστής του ιδιώτευε κατασκευάζοντας φωτοβολταϊκά ή όταν παλιότερα το «έπαιζε» υπεράνω κομμάτων.

Η κόντρα αυτή στην ουσία δεν είναι προσωπική ή τουλάχιστον δεν είναι μόνο προσωπική.Αναδεικνύει την εσωτερική διαμάχη τμημάτων του χώρου της δεξιάς με την λαϊκή και τη νεοφιλελεύθερη εκδοχής της, για το ποιο κομμάτι θα επικρατήσει στη νομή της κυβερνητικής αλλά και κάθε είδους εξουσίας, μετά το τέλος των δανειακών συμβάσεων και την μετά ΣΥΡΙΖΑ εποχή.

Αν και ακόμα δεν έχουν ξεκαθαριστεί οι νέοι κανόνες και οι όροι του  παιγνιδιού αυτού, φαίνεται ότι κάποιοι επιχειρούν από τώρα να πάρουν καλή θέση στην αφετηρία, σπρώχνοντας έστω και λίγο άγαρμπα, ο ένας τον άλλο.     

Τρίκαλα 11 Απριλίου 2018

Αριστερός Ψάλτης 

Σχόλια (1)

  • Απλή αναλογική

    Αν συνεχίσει έτσι ο «μεγάλος» Παπαστέργιος η απλή αναλογική θα τον στείλει ξανά πίσω στα φωτοβολταϊκά του πάρκα!

    Απάντηση

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή