Χρήστος Κολοκοτρώνης – Κορυφαίος Tρικαλινός λαϊκός στιχουργός (ΑΦΙΕΡΩΜΑ) Reviewed by Momizat on . Ο Χρήστος Κολοκοτρώνης τελείωσε το δημοτικό σχολείο στη Γλυκομηλιά Καλαμπάκας Τρικάλων, όπου έκανε και τις πρώτες χορωδίες με τα παιδιά του χωριού, και κατόπιν Ο Χρήστος Κολοκοτρώνης τελείωσε το δημοτικό σχολείο στη Γλυκομηλιά Καλαμπάκας Τρικάλων, όπου έκανε και τις πρώτες χορωδίες με τα παιδιά του χωριού, και κατόπιν Rating: 0

Χρήστος Κολοκοτρώνης – Κορυφαίος Tρικαλινός λαϊκός στιχουργός (ΑΦΙΕΡΩΜΑ)

Χρήστος Κολοκοτρώνης – Κορυφαίος Tρικαλινός λαϊκός στιχουργός (ΑΦΙΕΡΩΜΑ)
Ο Χρήστος Κολοκοτρώνης τελείωσε το δημοτικό σχολείο στη Γλυκομηλιά Καλαμπάκας Τρικάλων, όπου έκανε και τις πρώτες χορωδίες με τα παιδιά του χωριού, και κατόπιν το γυμνάσιο, στην Κατοχή. Υπηρέτησε τη θητεία του, 6 χρόνια, στη Χωροφυλακή (γεγονός που αργότερα τον βοήθησε στη σχέση του με τη λογοκρισία, προκειμένου να ηχογραφήσει ορισμένα από τα κοινωνικά, με πολιτική χροιά, τραγούδια του).
Από τα μαθητικά του χρόνια έγραφε ποιήματα και έκανε ρεπορτάζ για λογαριασμό τοπικών εφημερίδων: «Αναγέννηση» των Τρικάλων, «Θεσσαλία» του Βόλου και στον «Εθνικό Παλμό». Διάβαζε ποίηση κάθε είδους, ιστορία και κλασική λογοτεχνία: Σέξπιρ, Ερρίκο Χάινε, Βίκτορα Ουγκώ κ.α.
Το 1947 κατέβηκε στην Αθήνα. Ο Λάζαρος Πηνιάτογλου τον ώθησε στη δημοσιογραφία και για ένα διάστημα εργάστηκε κοντά του, στις εφημερίδες «Ελληνικόν Αίμα» και «Εθνική Γλόγα». Το 1949, μέσω του πρωταγωνιστή του θεάτρου Κυριάκου Μαυρέα – για τον οποίο έγραψε πολλά κείμενα, έμμετρα και πεζά – γνωρίστηκε με τον Μανώλη Χιώτη.

Τα πρώτα του τραγούδια ηχογραφήθηκαν το 1950: «Τύχη γιατί με κυνηγάς» και «Ποια καρδιά δεν θα ραΐσει», σε μουσική Βασίλη Τσιτσάνη, χωρίς να μπει το όνομά του στην ετικέτα του δίσκου. Στο ξεκίνημά του έγραψε, ακόμη, το «Πλουσιόπαιδο» που μελοποίησε ο Μανώλης Χιώτης και το «Βόλτα στην Ελλάδα», σε μουσική του Βασίλη Τσιτσάνη. Η πρώτη εμφάνισή του ονόματός του στην ετικέτα του δίσκου έγινε το 1951 με το «Πειραίας και Αθήνα» που ερμήνευσε η Σωτηρία Μπέλλου. Υπήρξε από τους ανανεωτές του λαϊκού στίχου κατά τη δεκαετία του ’50, εποχή που εξέφρασε με μοναδικό τρόπο. Το στιχουργικό του ύφος υπήρξε άμεσο και μεστό, συχνά σε πρώτο πρόσωπο, ενώ, ανέδειξε και το τραγούδι της κοινωνικής διαμαρτυρίας, με το οποίο καθιερώθηκε ο Στέλιος Καζαντζίδης, για τον οποίο έγραψε πάνω από 100 τραγούδια!. Στη μετεμφυλιακή περίοδο έγραψε ορισμένους από τους πιο καίριους στίχους για εξορίες και φυλακές: «Άλλα παλικάρια μες στη μαύρη γη, άλλα εξορία κι άλλα φυλακή», «Αργά θλιβερά η καμπάνα σημαίνει, ποιος έχει σειρά, ποιος λεβέντης πεθαίνει;», «Κι απόψε μελλοθάνατος, στης φυλακής το βάθος», «Δεσμοφύλακες ανοίξτε», «Βγάλτε το, το παλικάρι μέσα από τη φυλακή» και πολλά άλλα. 


Συνέδεσε τ’ όνομά του με τη χρυσή περίοδο της Columbia και πρωταγωνίστησε επί δύο δεκαετίες. Μαζί με την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, τον Χαράλαμπο Βασιλειάδη και τον Κώστα Βίρβο αποτέλεσαν τη χρυσή στιχουργική τετράδα του μεταπολεμικού λαϊκού τραγουδιού. Εκτός από λαϊκά έγραψε στίχους για ελαφρά, έντεχνα και δημοτικά, και, σε κάποιες περιπτώσεις, έγραψε και μουσικές. Επίσης έγραψε με τα ψευδώνυμα Μ. Θεσσαλός, Χρήστος Κύπριος, Α. Διαμαντής κ.α., ενώ στις ετικέτες των δίσκων χρησιμοποίησε και το όνομά της συζύγου του Μέλπως, καθώς και τα Θ. και Σ. Κολοκοτρώνης.

Όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο Γιώργος Ζαμπέτας, υπήρξε «μεγάλος γλεντζές ο Χρήστος, πολύ μεγάλος. Ήτανε, βέβαια, και μεγάλος στιχουργός, πολύ μεγάλος. Τι δεν έχει γράψει αυτός ο άνθρωπος! Τι όμορφη που είσαι όταν κλαις, και φτάνει…».

Από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’50 δημιούργησε και δικά του λαϊκά κέντρα με συγκροτήματα που έγραψαν ιστορία, όπως τα «Απόψε φίλα με» και «Κολοκοτρώνης» στην Ιερά Οδό, όπου εμφανίστηκαν ο Στράτος Παγιουμτζής, ο στενός του συνεργάτης Βασίλης Καραπατάκης, ο φίλος του Άκης Πάνου, ο Βασίλης Ζαφειρόπουλος, ο Ορφέας Κρεούζης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Πέτρος Αναγνωστάκης και πολλοί άλλοι, ενώ εκεί έκανε το ντεμπούτο του ο Μανώλης Αγγελόπουλος.

Ακόμη, είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια προγραμμάτων όπως του «Ροσινιόλ» με τον Βασίλη Τσιτσάνη, τη Ζωή Νάχη, τον Πέτρο Αναγνωστάκη και τον Γιάννη Κατσιμίχα, και του κέντρου «Ξημερώματα» με την Καίτη Γκρέυ, τον Γιαννάκη Αγγέλου και τον Γιάννη Πουλόπουλο, ο οποίος στη δισκογραφία μπήκε με τραγούδια του Χρήστου Κολοκοτρώνη. Εκτός από τον Στέλιο Καζαντζίδη, είχε εκτεταμένη συνεργασία με την Πόλυ Πάνου (στις εταιρείες ΝΙΝΑ και Βεντέττα), ενώ, στήριξε και νέους τραγουδιστές, όπως τον Πόλυ Κερμανίδη και τον Στάθη Καζαντζίδη.

Από τη δεκαετία του ’70 και μέχρι το τέλος της ζωής του ερμήνευε ο ίδιος τα τραγούδια του, τόσο στα κέντρα όσο και στους δίσκους. Τον θυμάμαι, στα χρόνια του ’80, να τραγουδά σ’ ένα κεντράκι που υπήρχε κάτω από τις εξέδρες του γηπέδου της ΑΕΚ, καθώς, και στην τελευταία εμφάνισή του, στα χρόνια του ’90, πάλι στη Νέα Φιλαδέλφεια, επί της Δεκελείας. Τελευταίος δίσκος του ήταν «Το παρών και το παρελθόν», στον οποίο τον συνόδευσε με το μπουζούκι του ο παλιός συνεργάτης του Γιάννης «Σπόρος» Σταματίου. Έφυγε από καρδιακό επεισόδιο, στο σπίτι του στην Καλογρέζα, την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 1999. 


Τραγούδια του σε πρώτη εκτέλεση ερμήνευσαν οι: Ι. Γεωργακοπούλου, Σωτ. Μπέλλου, Στρ. Παγιουμτζής, Μ. Νίνου, Πρ. Τσαουσάκης, Τ. Μπίνης, Θ. Ευγενικός, Ρ. Στάμου, Στ. Τζουανάκος, Γ. Κυριαζής, Δ. Ρουμελιώτης, Γ. Παπασιδέρης, Δ. Ζάχος, Σ. Κολλητήρη, Τ. Βέρρα, Στ. Καζαντζίδης, Μαρινέλλα, Γρ. Μπιθικώτσης, Μ. Λίντα, Π. Γαβαλάς, Γ. Λύδια, Μ. Αγγελόπουλος, Κ. Γκρέυ, Στρ. Διονυσίου, Π. Πάνου, Β. Περπινιάδης, Σπ. Ζαγοραίος, Στ. Καμπάνης, Γ. Κουλουκάκης, Μ. Καναρίδης, Μπ. Τσετίνης, Π. Αναγνωστάκης, Αντ. Μουστάκας, Απ. Νικολαϊδης, Στάθης Καζαντζίδης, Π. Κερμανίδης, Μ. Χατζοπούλου, Τρίο Μορένο, Τρίο Μπελκάντο, Κ. Θύμη, Γ. Μάνος, Τ. Μαρούδας, Ν. Γούναρης, Φ. Πολυμέρης, Σ. Παναγόπουλος, Μ. Μελάγια, Κ. Μπελίντα, Γιοβάννα, Σ. Σαμπάχ, Ζ. Φυτούση, Β. Μοσχολιού, Δούκισσα, Τ. Βοσκόπουλος κ.α.

Στίχους του μελοποίησαν κυρίως ο Μαν. Χιώτης, ο Βασ. Καραπατάκης, ο Στ. Χρυσίνης και ο Θόδ. Δερβενιώτης, αλλά και οι: Β. Τσιτσάνης, Γ. Παπαϊωάννου, Απ. Καλδάρας, Μπ. Μπακάλης, Γ. Κλουβάτος, Γ. Λαύκας, Ηλ. Ποτοσίδης, Τ. Λαβίδας, Γ. Τατασόπουλος, Γ. Σταματίου, Γρ. Μπιθικώτσης, Γ. Παπαδόπουλος, Λ. ΜΑρκέας, Α. Σμυρναίος, Μ. Πορτοκάλης, Μ. Θεοδωράκης κ.α.

Μερικά από τα τραγούδια του:

Βόλο-Λάρισα-Καρδίτσα (Β. Τσιτσάνης)
Το ποινικό μητρώο σου (Μ. Χιώτης)
Εγώ το πλουσιόπαιδο (Μ. Χιώτης)

Το κορίτσι απόψε θέλει (Γ. Τατασόπουλος)
Μια Κυριακή στη φυλακή (Στ. Παντελίδης)
Καταστροφές και συμφορές (Θ. Δερβενιώτης)
Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Είδα κι έπαθα κυρά μου (Στ. Χρυσίνης)
Τι όμορφη που είσαι όταν κλαις (Στ. Χρυσίνης – Γ. Παπαδόπουλος)
Ποτέ την μάνα μην πικραίνεις (Γ. Κλουβάτος)
Τα μαλλιά τα γκρίζα (Ηλ. Ποτοσίδης)
Η πληγωμένη μου καρδιά (Θ. Δερβενιώτης)
Απόψε φίλα με (Μ. Χιώτης)
Μεσάνυχτα βαθιά σκοτεινιασμένα (Γ. Λαύκας)
Το κλάμα της πενιάς (Μ. Χιώτης)
Η κοινωνία με κατακρίνει (Β. Καραπατάκης)
Ας είν’ καλά τα’ αγόρι μου (Μ. Χιώτης)
Μάμπο ζεϊμπεκάνο (Θ. Δερβενιώτης)
Μπρος στα κλειστά παράθυρα (Μ. Χιώτης)
Καθένας με τον πόνο του (Θ. Δερβενιώτης)
Σκότωσέ με ή Το μαχαίρι (Μ. Χιώτης)
Πολλές φορές (Μ. Χιώτης)
Θεσσαλονίκη μου μεγάλη φτωχομάνα (Μ. Χιώτης)
Έξω απ’ άδικο
Τώρα που ήρθες είναι αργά (Μ. Χιώτης)
Αν ήξερες ποιος είμ’ εγώ (Μ. Χιώτης)
Εσύ δεν είσαι άνθρωπος (Μ. Χιώτης)
Καλύτερα μια μαχαιριά (Μ. Χιώτης)
Δεν σε λησμονώ (Στ. Καζαντζίδης)
Ουίσκι, τζιν & φρούμελ (Β. Καραπατάκης)
Κοινωνία ένοχη (Στ. Καζαντζίδης)
Σβήσε τη φλόγα (Μ. Χιώτης)
Δεν είμαι ένοχος
Εγώ με την αξία μου (Στ. Καζαντζίδης)
Μελαχρινή τσιγγάνα μου
Το τελευταίο ποτηράκι (Μ. Χιώτης)
Κόκκινα τριαντάφυλλα (Β. Καραπατάκης)
Το αλκοολίκι (Β. Καραπατάκης)
Μια καινούρια κοινωνία
Θα το πω φανερά (Στ. Καζαντζίδης)
Υπάρχουν και καλά παιδιά
Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ (Μ. Χιώτης)
Στο άδειο προσκεφάλι (Μπ. Δαλιάνης)
Δεν βρήκα έναν άνθρωπο (Στ. Καζαντζίδης)
Κάποιο πρωινό στον Πειραιά (Μ. Θεοδωράκης)
Στο έρημο λιμάνι (Μ. Θεοδωράκης)
Σε ποιο βουνό (Μ. Θεοδωράκης)
Στης αμαρτίας το στρατί
Ασυμόρφωτη

VIDEO

 ogdoo.gr

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή