Χριστούγεννα στην Κινηματογραφική λέσχη με… Λυσιστράτη α λα Μαροκινά Reviewed by Momizat on . Οι γυναίκες ενός απομονωμένου χωριού στο βουνό Ατλαντας του Μαρόκο αναγκάζονται να κουβαλούν καθημερινά νερό στα σπίτια τους απ” τις πηγές του βουνού. Μια μέρα, Οι γυναίκες ενός απομονωμένου χωριού στο βουνό Ατλαντας του Μαρόκο αναγκάζονται να κουβαλούν καθημερινά νερό στα σπίτια τους απ” τις πηγές του βουνού. Μια μέρα, Rating: 0

Χριστούγεννα στην Κινηματογραφική λέσχη με… Λυσιστράτη α λα Μαροκινά

Χριστούγεννα στην Κινηματογραφική λέσχη με… Λυσιστράτη α λα Μαροκινά

Οι γυναίκες ενός απομονωμένου χωριού στο βουνό Ατλαντας του Μαρόκο αναγκάζονται να κουβαλούν καθημερινά νερό στα σπίτια τους απ” τις πηγές του βουνού. Μια μέρα, μετά από ένα τραγικό συμβάν αποφασίζουν ότι όλα τελειώνουν εδώ. Η Leila (Leila Bekhti) έχει μόλις έρθει από άλλο τόπο. Με τη δύναμη της «ξένης» εναντιώνεται στα κατεστημένα και τις άγραφες παραδόσεις. Οι γυναίκες του χωριού αποφασίζουν: τέρμα οι αγκαλιές, τέρμα το σεξ με τους συντρόφους τους. Απεργία από κάθε συζυγικό καθήκον μέχρι να δεχθούν οι άνδρες να φέρνουν εκείνοι το νερό στο χωριό.

pigi1

Η ΤΑΙΝΙΑ

Οι γυναίκες διεκδικούν την ισότητα μέσα από το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή. Ο Ρουμάνος στην καταγωγή αλλά εγκατεστημένος πια στη Γαλλία σκηνοθέτης Radu Mihaileanu, βασισμένος στην κωμωδία του Αριστοφάνη, που γράφτηκε και διδάχθηκε το 411 π.Χ. παρουσιάζει στην πέμπτη του ταινία, τη Λειλά (Leila Bekhti – «Paris, Je t’aime») ως μία μοντέρνα Λυσιστράτη στο εξωτικό περιβάλλον του Μαρόκου. Στο σύγχρονο – feelgood ανατολίτικο παραμύθι που κατέπληξε το κοινό των Καννών στο Φεστιβάλ 2011, η Λεϊλά, διεκδικεί με μοναδικό της όπλο τον έρωτα, ισότητα στη μόρφωση, στα δικαιώματα και στη ζωή, σήμερα και εν έτη 2012. Στο πλάι της ο σύζυγος της αλλά και η γηραιά χήρα του χωριού που όλοι σέβονται. Ο φρέσκος αέρας της «ξένης» που έρχεται από άλλον τόπο, της δίνει τη δύναμη να εναντιωθεί στα κατεστημένα και τις παρωχημένες αξίες των άγραφων παραδόσεων. Η εντυπωσιακή φωτογραφία του Glynn Speeckaert τονίζει την αντίθεση μεταξύ του ξερού περιβάλλοντος με την άμμο και τα βουνά από τη μία, και τις χυμώδεις γυναίκες με τα έντονα χρώματα από την άλλη, κάνοντας αυτονόητη την πηγή της ζωής. Το εξαιρετικό καστ της ταινίας κερδίζει τις εντυπώσεις και μεταφέρει το μήνυμα ενός εκσυγχρονισμού με την ευγένεια, τη μαχητικότητα, τη ζωντάνια και την ομορφιά που διακρίνουν το γυναικείο φύλο. Μία ωδή στην αγάπη και την ίδια τη γυναίκα.

«Η ζωντάνια της ταινίας έχει προφανή δυναμική πραγματικής ζωγραφιάς».
The Hollywood Reporter

pigi2

ΚΡΙΤΙΚΗ

Κάτι σαν μοντέρνα εκδοχή της «Λυσιστράτης», η βασισμένη σε πραγματική ιστορία ταινία του Ρουμανογάλλου σκηνοθέτη Ράντου Μιχαϊλεάνου επιλέγει μια ανάλαφρη προσέγγιση σε ένα πολύ σοβαρό ζήτημα.

Έχοντας δηλώσει στην αρχή της ταινίας του ότι η ταινία μπορεί να είναι ‘αλήθεια ή παραμύθι’, ο σκηνοθέτης Ράντου Μιχαϊλεάνου παραδέχεται ότι μέσα στις προθέσεις του δεν είναι η αυστηρά ρεαλιστική απεικόνιση της πραγματικότητας των γυναικών του αραβικού κόσμου ούτε ένα αμείλικτο κατηγορητήριο. Αντίθετα, προτιμά μια αναπάντεχα ανάλαφρη προσέγγιση της ιστορίας, με κάποιες σκοτεινές πινελιές, για να πει την ιστορία του, κάνοντάς την πιο εύπεπτη.

Ίσως αυτό να είναι ένα βλαβερό στερεότυπο, το να περιμένεις μια ταινία για την ακόμη εξοργιστική κατάσταση της γυναικείας χειραφέτησης στον αραβικό κόσμο να είναι μια καταθλιπτική, άβολη εμπειρία. Ίσως ό,τι έχουμε συνηθίσει όσον αφορά τα χαρακτηριστικά των πολιτικών ταινιών με τέτοια μηνύματα να είναι λάθος και όποιο κινηματογραφικό είδος να μπορεί να εξυπηρετήσει αντίστοιχους σκοπούς.

Μια καλοφτιαγμένη και καλοπροαίρετη ιστορία, με άφθονο τοπικό χρώμα και σχεδόν καρτποσταλική φωτογραφία, αν και κάποιες προσθήκες (όπως το εύρημα με τα σατιρικά τραγούδια που περιλαμβάνονται στην πλοκή) είναι μεν αυθεντικές αλλά φτάνουν στα όρια του κιτς και ίσως ήθελαν περισσότερη σκέψη στην εκτέλεσή τους. Οι ντόπιες φυσιογνωμίες, όμως, και οι φυσικές τους ερμηνείες τραβούν την προσοχή και στο κέντρο της ιστορίας κυριολεκτικά λάμπει η Λέιλα Μπεκτί ως η δυναμική κοπέλα που ξεκινά την όλη περιπέτεια, ενώ γλυκύτατη είναι και η ιστορία αγάπης που μοιράζεται με τον άντρα της.

Info

Τίτλος: Η πηγή των γυναικών (La source des femmes)

Σενάριο: Αλέν – Μισέλ Μπλάνκ, Ράντου Μιχαλεάνου

Σκηνοθεσία: Ράντου Μιχαλεάνου

Παίζουν: Χαφσιά Χερζί,  Χιάμ Αμπάς,  Λεϊλά Μπεχτί

Έτος: 2011

Διάρκεια: 125΄

Έγχρωμη: Ναι

Μουσική: Αρμάντ Αμάρ

Βραβεία: Επίσημη συμμετοχή στο Διαγωνιστικό Tμήμα του Φεστιβάλ Καννών 2011

ΠΟΥ, ΠΟΤΕ

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013, στον δημοτικό κινηματογράφο, μύλος Ματσόπουλου

Ωρα έναρξης 21.45
Εισιτήρια: Κάρτα μέλους 20 ευρώ (10 ευρώ για άνεργους/φοιτητές) συν 2 ευρώ ανά ταινία. Μη μέλη 5 ευρώ

 

Στον παρακάτω σύνδεσμο, δείτε το τρέιλερ http://www.youtube.com/watch?v=P0fzDBKcFuQ

 

 

 

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή