H νέα ταινία του Β. Λουλέ στο “Ιδρυμα Μ. Κακογιάννης” Reviewed by Momizat on . το ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ   παρουσιάζει σε πρώτη προβολή στην Αθήνα   το νέο ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ   Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπ το ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ   παρουσιάζει σε πρώτη προβολή στην Αθήνα   το νέο ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ   Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπ Rating: 0

H νέα ταινία του Β. Λουλέ στο “Ιδρυμα Μ. Κακογιάννης”

H νέα ταινία του Β. Λουλέ στο “Ιδρυμα Μ. Κακογιάννης”

το ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ

 

παρουσιάζει σε πρώτη προβολή στην Αθήνα

 

το νέο ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ

 

Πέρασα κι εγώ από κει

κι είχα παπούτσια από χαρτί

                                                                         παραμύθια, για πάντα

 

 

Παρασκευή 14 έως Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014 ώρα 20:00

 

 

Διάρκεια: 115 λεπτά

Εισιτήριο: 5€

Διεύθυνση: Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα

 

Μια παραγωγή της e-trikala

υπό την Αιγίδα του ΔΗΜΟΥ ΤΡΙΚΚΑΙΩΝ

 

Κάθε βράδυ μετά την προβολή

θα ακολουθεί συζήτηση με τον σκηνοθέτη.

 

Την Παρασκευή 14/2 θα προλογίσει το ντοκιμαντέρ

και θα είναι στη συζήτηση μετά την προβολή

η αφηγήτρια παραμυθιών Σάσα Βούλγαρη.

param1

Λίγα λόγια για την ταινία

 

Ένα ντοκιμαντέρ μας ταξιδεύει στον μαγικό κόσμο των παραμυθιών.

Γιαγιάδες και παππούδες, λαϊκοί παραμυθάδες από τα χωριά των Τρικάλων αφηγούνται στον κινηματογραφικό φακό, με τον δικό τους εκφραστικό τρόπο, παραμύθια και ιστορίες με οικουμενικό και διαχρονικό χαρακτήρα.

Ένα οδοιπορικό καταγραφής, μύησης και μνήμης.

Παραμύθια του κάμπου και των βουνών.

Παραμύθια, για πάντα.

 

Το ντοκιμαντέρ γυρίστηκε το καλοκαίρι του 2013.

Προβλήθηκε για πρώτη φορά στα Τρίκαλα τον Δεκέμβριο του 2013

στις Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις του «Μύλου των ξωτικών»

 

Δείτε ένα 14λεπτο απόσπασμα – TRAILER με τίτλο:

«Μύλοι, καλικάτζαροι και ξωτικά στα λαϊκά παραμύθια…»

https://www.youtube.com/watch?v=7IbgcfzCL3Y

 

 

Πληροφορίες:

στο site του Ιδρύματος ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ (Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα)

http://www.mcf.gr/el/whats_on/?ev=perasa_ki_eco_apo_kei_ki_eiha_papoitsia_apo_harti_to_neo_ntokimanter_toi_basili_loile

 

Διατίθεται σε DVD στο πωλητήριο.

 

 

Ø Συντελεστές

 

Σκηνοθεσία Βασίλης Λουλές

Σενάριο Βασίλης Λουλές, Κώστας Μαχαίρας

Μοντάζ Κινάν Ακάουϊ

Μουσική Νίκος Κυπουργός

Διεύθυνση φωτογραφίας Μιχάλης Γερανιός

Φωτογραφίες γυρισμάτων Μάνος Κριτσωτάκης

Παραγωγή e-trikala

υπό την Αιγίδα του ΔΗΜΟΥ ΤΡΙΚΚΑΙΩΝ

 

 

Αποσπάσματα από κείμενο του σκηνοθέτη στο ένθετο του DVD

 

«Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί

από πάνω κόκκινα κι από κάτω κόσκινα»:

έτσι τέλειωναν τα παραμύθια που έλεγαν παλιά οι άνθρωποι. Έτσι τελειώνουν και τώρα αυτά που λένε οι τελευταίοι –ίσως- γέροι παραμυθάδες στον κινηματογραφικό φακό, στο ντοκιμαντέρ που γύρισα στα χωριά των Τρικάλων φέτος το καλοκαίρι, για τον Δήμο Τρικκαίων.

Παραμύθια, για πάντα.

Παραμύθια του κάμπου και των βουνών.

 

Άνθρωποι απλοί, βοσκοί, νοικοκυρές, αγρότες, άνθρωποι αγράμματοι οι περισσότεροι, προικισμένοι όμως με το χάρισμα της αφήγησης, μάς καθηλώνουν και δημιουργούν ταξίδια στο μυαλό μας. Από στόμα σε στόμα, από παππούδες και γιαγιάδες στα παιδιά και στα εγγόνια, οι παραμυθάδες διέσωσαν ιστορίες, παραδόσεις και θρύλους, τραγούδια και στιχάκια που θα είχαν πια χαθεί. Μέσα από τις αφηγήσεις των παραμυθιών που κινηματογραφήσαμε ζωντανεύουν και πάλι η γεωργική και κτηνοτροφική παράδοση του τόπου, τα ζώα και τα φυτά, τα πυκνά δάση και οι μεγάλοι κάμποι, τα μονοπάτια, τα σταυροδρόμια, τα πηγάδια κι οι πηγές, ο κουρνιαχτός του δρόμου και η πρωϊνή ομίχλη, οι πονηρές αλεπούδες και οι αετοί που μιλάνε, οι νεράϊδες, οι δράκοι και οι λάμιες, οι μύλοι και τα καρκατζάλια.

 

Ένα μεγάλο οδοιπορικό στα παραμύθια λοιπόν, μέσα από το οδοιπορικό των παλικαριών που ξεκινάν να βρουν την τύχη τους ή να κερδίσουν την καρδιά της όμορφης βασιλοπούλας, που συναντούν εμπόδια στο δρόμο, που στέκονται σε τρίστρατα και παίρνουν το μονοπάτι το δύσκολο και «προχωράν και προχωράν…» και φτάνουν σε κόσμους άγνωστους πανέμορφους τρομακτικούς, και περιπλανώνται άσκοπα και ξεστρατίζουν και κοιμούνται όπου βρεθούν και νυχτωθούν. Αρετές του παλιού καιρού, τότε που ο χρόνος κύλαγε αλλιώς, που η βραδύτητα ήταν αρετή, που το θαύμα ήταν εφικτό κι ο στοχασμός θεωρούνταν σοφία -κι όχι χάσιμο χρόνου.

Αρετές και αξίες που φτάνουν πολύ πίσω, στα μεγάλα έπη του Ομήρου, του πρώτου παραμυθά που κατέγραψε τις προφορικές ιστορίες που είχαν φτάσει ως τις δικές του μέρες.

Γεννήθηκα στα Τρίκαλα, στις αρχές της δεκαετίας του ’60, στο μεταίχμιο δυο εποχών. Ένα μικρό ισόγειο σπίτι που έβγαινε σε μια αυλή, κοινή με άλλους γείτονες. Δίπλα, το ποδηλατάδικο του πατέρα μου. Κι από την άλλη, μια καρβουναποθήκη. Αυτός ήταν όλος μου ο κόσμος. Κόσμος φτωχικός. Σκυφτός αλλά περήφανος, όχι σκυμμένος. […]

Παντού ακούγαμε παραμύθια. Παραμύθια η μάνα μου στο σπίτι, παραμύθια η μάνα της στο ένα χωριό, παραμύθια ο παππούς, η γιαγιά, οι θείες και οι θειοί μου στο άλλο χωριό, παραμύθια παντού. Παραμύθια στα μικρά παιδιά για να κοιμηθούν ή να λουφάξουν. Παραμύθια για να αντέξουν οι μεγάλοι στις ατέλειωτες ώρες χειρωνακτικής δουλειάς: στο χωράφι, στο δεμάτιασμα του καπνού, στη βοσκή, στα μικρά εργαστήρια, στο άρμεγμα, στον αργαλειό και στα νυχτέρια των γυναικών, στο κάρο που σε πήγαινε, νύχτα ακόμα, στο χωράφι με τα βαμβάκια. Παραμύθια για να περνάει η ώρα στα μακρυνά, ατέλειωτα ταξίδια εκείνου του καιρού. […]

 

Προσωπικά, αγάπησα και πάλι την προφορική αφήγηση και τα παραμύθια όταν εδώ και κάποια χρόνια, φτιάχνοντας κινηματογραφικές ταινίες και σενάρια, βρέθηκα ν’ ασχολούμαι με το είδος του ντοκιμαντέρ, βάζοντας ανθρώπους να μιλάνε στο φακό, να λένε ιστορίες. Τις μικρές τους καθημερινές ιστορίες. Αλλά και τις άλλες τους ιστορίες, αυτές που έπεσαν στη δίνη της Ιστορίας. […]

Χάρη στο Δήμαρχο Τρικκαίων Χρήστο Λάππα που αγκάλιασε την ιδέα για ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τις προφορικές αφηγήσεις γερόντων παραμυθάδων της περιοχής, μπήκαμε σε νέες όμορφες περιπέτειες. Είχε προηγηθεί η εξαιρετική θεατρική παράσταση «Παραμύθια στο Ασανσέρ», μια παραγωγή του Δημοτικού Θεάτρου Τρικάλων που στηρίζονταν σε παραδοσιακά παραμύθια, και είχε ήδη καθιερωθεί στις πολιτιστικές δραστηριότητες του Μύλου Ματσόπουλου η συστηματική αφήγηση παραμυθιών. […]

Το ντοκιμαντέρ Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί δεν αρκείται όμως στην καταγραφή του λόγου και στη διάσωση της προφορικής παράδοσης της περιοχής, δεν αναδεικνύει μόνο τον πλούτο των παραλλαγών πάνω στο ίδιο παραμύθι -από στόμα σε στόμα, από τόπο σε τόπο-, αλλά προσθέτει και κάτι περισσότερο, κάτι που μόνον ο κινηματογράφος μπορεί: φέρνει στο φως τις χειρονομίες του αφηγητή, τις εκφράσεις του προσώπου, τις σιωπές και τις εντάσεις, τη γλώσσα του σώματος. Όλα αυτά ακριβώς τα στοιχεία τα οποία προσδίδουν την δύναμη και την ιδιαιτερότητα στον κάθε παραμυθά. Η ντοπιολαλιά είναι όμορφη στα παραμύθια, ζωντανεύει τις εικόνες που περιγράφουν, ενώ τα εκφραστικά πρόσωπα των γερόντων είναι σαν ένα απέραντο τοπίο που δεν χορταίνεις να παρατηρείς, να θαυμάζεις, να απολαμβάνεις.

Πρόσωπα που, ακούγοντάς τα, μας γεννούν εικόνες στο μυαλό και μας κάνουν να θέλουμε να πούμε ιστορίες κι εμείς, με τη σειρά μας.

Όλοι εμείς, και οι μεγάλοι και τα παιδιά.

Γιατί όλοι θέλουμε να ακούμε παραμύθια κι όλοι μας έχουμε ένα δικό μας παραμύθι να μοιραστούμε.

Οι γιαγιάδες κι οι παππούδες του ντοκιμαντέρ μάς δίνουν το χέρι.

Τι λέτε, θα το πιάσουμε;

Βασίλης Λουλές, σκηνοθέτης

 

 

Ø Βιογραφικό του σκηνοθέτη

 

Ο Βασίλης Λουλές είναι σκηνοθέτης ταινιών μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ. Γεννήθηκε στα Τρίκαλα.

Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Σκηνοθεσία Κινηματογράφου.

Συνεργάστηκε για χρόνια με την ΕΡΤ στο πρόγραμμα ταινιών μικρού μήκους μικροφίλμ και με το Κινηματογραφικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών στην ταξινόμηση παλαιών κινηματογραφικών επικαίρων.

Οι ταινίες του τιμήθηκαν με βραβεία, έλαβαν μέρος σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού, μεταδόθηκαν από ξένα και ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια, συμπεριλήφθηκαν σε ελληνικά και διεθνή αφιερώματα και χρησιμοποιούνται ως εκπαιδευτικό υλικό σε σχολές και Πανεπιστήμια.

Το ντοκιμαντέρ του “Φιλιά εις τα παιδιά” με θέμα μικρά παιδιά Ελλήνων Εβραίων που σώθηκαν από το θάνατο κατά τη Γερμανική Κατοχή χάρη στην προστασία που τους πρόσφεραν Χριστιανοί, τιμήθηκε με 8 βραβεία σε φεστιβάλ κινηματογράφου, προβλήθηκε επί σειρά εβδομάδων σε κινηματογραφικές αίθουσες  της Αθήνας και Θεσσαλονίκης και έδωσε αφορμή για πολλά κείμενα και σχόλια στα έντυπα και στα ηλεκτρονικά μέσα. Προβάλλεται τώρα σε σχολεία της χώρας ενώ συνεχίζονται με επιτυχία οι προβολές στην Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία.

 

Επιλογή φιλμογραφίας

 

2013 Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί   ντοκιμαντέρ 115’
2012 Φιλιά εις τα παιδιά   ντοκιμαντέρ 115’
2012 Στα ορεινά βοσκοτόπια   ντοκιμαντέρ  60’
2005 Συναντήσεις με τη μητέρα μου Λέλα Καραγιάννη   ντοκιμαντέρ  29’
2000 Ένας λαμπερός ήλιος   μυθοπλασία  36’
1999 Ελευσίνα, ιστορίες στον απόηχο των μηχανών   ντοκιμαντέρ  30’
1996 Μετέωρα-Πίνδος, οδοιπορικό   ντοκιμαντέρ  93’
1993 Ο Αμερικάνος   μυθοπλασία  39’
1990 Απών   μυθοπλασία  15’
       

 

 

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή