Xατζηθωμά Ζωή : “Τολμάς” ; Reviewed by Momizat on . Και τώρα που έχουν φύγει οι φίλοι για ύπνο, κάθισε εδώ κοντά μου, να τα πούμε λίγο... Ναι, είναι η φωτογραφία από το πρώτο μας ταξίδι. Χωρίς χρήματα, μα με λάμψ Και τώρα που έχουν φύγει οι φίλοι για ύπνο, κάθισε εδώ κοντά μου, να τα πούμε λίγο... Ναι, είναι η φωτογραφία από το πρώτο μας ταξίδι. Χωρίς χρήματα, μα με λάμψ Rating: 0

Xατζηθωμά Ζωή : “Τολμάς” ;

ZOI

Και τώρα που έχουν φύγει οι φίλοι για ύπνο, κάθισε εδώ κοντά μου, να τα πούμε λίγο… Ναι, είναι η φωτογραφία από το πρώτο μας ταξίδι. Χωρίς χρήματα, μα με λάμψη στα μάτια και πλούσιοι πιο πολύ από τον καθένα. Η τσιγκουνιά εξάλλου δε βρίσκει έκφραση μόνο στα χρήματα…Βλέπεις πόσο μοιάζεις στον πατέρα σου; Ε

γώ είχα απαίσια συμπεριφορά τότε. Ατσαλιά και απειρία στις σχέσεις. Ποιος μπορεί να πει πότε κάποιος γίνεται ειδικός στις σχέσεις; Είχα και φόβο στο βλέμμα. Το φόβο που έχει εκείνος που βγήκε από τη ρουτίνα του, την ασφάλειά του! Και τα χρόνια περνούσαν και μεις δρομείς να προλάβουμε λίγη χαρά, λίγη ευτυχία μέσα στο σκοτάδι και στο άγνωστο. Βήματα γρήγορα και ανάσες δύσκολες και αν σου έπιαναν το λαιμό, έσκαγες!

Σου χρωστώ χαμόγελα…πάντα θα σου χρωστώ τη μισή αγκαλιά. Λένε ότι η αγκαλιά κατευνάζει έναν μεσήλικα και ένα πεντάχρονο εξίσου. Η αγκαλιά θεραπεύει, αλλά δε σώζει. Τα ”πάντα” και τα ”ποτέ” δε συναντιούνται…

Σου χρωστώ μια συγνώμη, που χάθηκα. Και έψαχνα να με βρω. Και, όταν με βρήκες να κλαίω εκείνο το βράδυ στη θάλασσα, σου είπα ψέματα για τον πονοκέφαλο….τώρα ξέρεις. Και τότε ήξερες.

Και ήσουν εκεί και πάντα θα είμαι η αγαπημένη σου φοιτητριούλα με τα ξανθά μαλλιά και με τα καμώματά της. Και με την καρδιά από αγάπη, σαν παιδί. Δεν είμαστε ούτε καλοί, ούτε κακοί, είμαστε τα πάντα! Πού χάνονται τα χρόνια, όταν φεύγουν; Πού πάνε οι στιγμές έρωτα και οι υποσχέσεις; Κρύβονται κάπου και κλαίνε; Ή πάνε διακοπές σε νησιά εξωτικά; Χαμογελάς…σου πάει πολύ!

Τουλάχιστον προσπαθούμε, γιατί η ζωή είναι η μόνη σταθερά και όλα είναι μια ιστορία αγάπης, ακόμα και στα δύσκολα. Φοβόμουν πολύ τα σκοτάδια, θυμάσαι; Με έμαθες όμως να βλέπω το φως πίσω τους! Η ευτυχία ποτέ δεν είναι απόλυτη. Η κορύφωση μιας μεγάλης χαράς, δημιουργεί το άγχος της απώλειάς της…Όλα είναι μπροστά μας και τελικά ακόμα έχουμε επιλογές, παρούσες και ανήσυχες! Σημασία έχει να πατάς μαζί μου το γκάζι, όχι εσύ το χειρόφρενο και να μας καθορίσει η παρουσία και όχι η απουσία σε κάθε τι.
Να αγαπήσουμε το καλοκαίρι μαζί. Τολμάς;

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή