“Αλλαγή Πορείας” με τη Μαρκέλλα Reviewed by Momizat on . «…Απ' αυτό συνάγεται ότι η πόλη αποτελεί μια φυσική πραγματικότητα και ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ζώο πολιτικό, και ότι αυτός που εξαιτίας της φύσης τ «…Απ' αυτό συνάγεται ότι η πόλη αποτελεί μια φυσική πραγματικότητα και ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ζώο πολιτικό, και ότι αυτός που εξαιτίας της φύσης τ Rating: 0

“Αλλαγή Πορείας” με τη Μαρκέλλα

“Αλλαγή Πορείας” με τη Μαρκέλλα

«…Απ’ αυτό συνάγεται ότι η πόλη αποτελεί μια φυσική πραγματικότητα και ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ζώο πολιτικό, και ότι αυτός που εξαιτίας της φύσης του και όχι εξαιτίας των περιστάσεων ζει εκτός πόλεως είναι είτε φαύλος είτε κάτι καλύτερο από άνθρωπος, όπως ακριβώς είναι και εκείνος που αποδοκιμάστηκε από τον Όμηρο: ο άνθρωπος χωρίς συγγενικούς δεσμούς, χωρίς νομικές δεσμεύσεις και χωρίς σπίτι […] Ότι λοιπόν η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα και πιο σημαντική από το κάθε άτομο είναι φανερό. ∆ιότι, εάν το άτομο δεν είναι αύταρκες, όταν αποκοπεί από την πόλη, θα βρεθεί στην ίδια μοίρα που βρίσκονται τα άλλα μέρη εν σχέσει προς το όλον, και εκείνος που δεν μπορεί να είναι μέλος μιας κοινωνίας λόγω της αυτάρκειάς του δεν την χρειάζεται την κοινωνία, αυτός δεν είναι μέρος της πόλεως και είναι κατά συνέπεια είτε θηρίο είτε θεός. Όλων λοιπών των ανθρώπων η ορμή προς μία τέτοια κοινωνία ανάγεται στην ίδια τους τη φύση, και εκείνος που πρώτος συγκρότησε μια τέτοια κοινωνία είναι πρωτουργός μέγιστων αγαθών». (Ἀριστοτέλης, Πολιτικά)
• «Από τη στιγμή που ένας πολίτης θα πει για ένα κρατικό ζήτημα ‘τι μ΄ ενδιαφέρει εμένα’ αρχίζει η παρακμή του κράτους». (Ζαν Ζακ Ρουσσώ, Η κοινωνία των πολιτών)
• «Ουδέν γαρ ούτως ίδιον της φύσεως ημών, ως το κοινωνείν αλλήλοις και χρήζειν αλλήλων και αγαπάν το ομόφυλον». (Μ. Βασιλείου, Όροι κατά πλάτος 3,1)
Στους σύγχρονους καιρούς που στον «βωμό συμφερόντων» θυσιάζονται οι έννοιες της Δημοκρατίας και του Κράτους δικαίου, ή ατονούν δραματικά πανανθρώπινες αξίες, ας ανασύρουμε στη μνήμη μας τα παραπάνω αποσπάσματα, τα οποία εστιάζουν στη μοναδικότητα της συνύπαρξης αλλά και στην εκ φύσεως ανάγκη οργάνωσης του ατόμου σε κοινωνικά σύνολα και πόλεις.
Ίσως έτσι αλλάξουμε πορεία και στάση ζωής, ώστε η ενασχόληση με τα κοινά να μη θεωρείται «εμπλοκή», «δολιοφθορά» ή «αλλοτρίωση» αλλά προσωπική και συλλογική ευθύνη για πνευματική ανάταση και πολιτισμική ανέλιξη.

Μαρκέλλα Καλαμάρα
Θεολόγος, υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος στον Συνδυασμό
«Αλλαγή πορείας»
με επικεφαλής τον Δημήτρη Χατζηγάκη

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή