Για την υλοποίηση και δρομολόγηση 124 έργων στο Δήμο Πύλης με συνολική χρηματοδότηση από τα Ευρωπαϊκά κονδύλια και το Κρατικό προϋπολογισμό ύψους 107,8 τα τελευταία χρόνια, μας ενημέρωσε με δελτίο τύπου η Περιφέρεια Θεσσαλίας χθες.
Από τη λίστα που καταγράφει όλες τις παρεμβάσεις στη πολύπαθη περιοχή, απουσιάζει επιδεικτικά η μόνη υποδομή που θα την έβγαζε από την απομόνωση και θα προσέδιδε προστιθέμενη αξία στη τοπική οικονομία του Δήμου και όχι μόνο.
Αναφέρομαι φυσικά στην Εθνική οδό Τρικάλων – Άρτας και συγκεκριμένα στο τμήμα Γέφυρα Αλεξίου – Αρματολικό(εικόνα), που η καθυστέρηση ολοκλήρωσής της, καθιστά την σύνδεση με τον όμορο νομό Άρτας και τη Δυτική Ελλάδα εν έτη 2022 τριτοκοσμική.
Κι όλα αυτά, την ώρα που πολύτιμοι αναπτυξιακοί πόροι κατευθύνονται σε ήσσονος σημασίας υποδομές όπως αθλητικά κέντρα, ασφαλτοστρώσεις σε έρημα μοναστήρια και κοινοτικές αίθουσες εκδηλώσεων, σε μια περιοχή που βιώνει έντονα την οικονομική παρακμή και τη διαρροή του ανθρώπινου κεφαλαίου.
Κάποια στιγμή σε τούτο το τόπο, οι κρατούντες πρέπει να αποβάλλουν επικοινωνιακές λογικές και ψηφοθηρικές πρακτικές στη διαχείριση του μόχθου των φορολογουμένων.
Να σχεδιαστεί επιτέλους μια ρεαλιστική αναπτυξιακή στρατηγική, ιεραρχώντας τις προτεραιότητες κάθε περιοχής και εστιάζοντας σε έργα και παρεμβάσεις που θα επιφέρουν ευημερία στη τοπική κοινωνία.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση αλλά και γενικά σ` ότι αφορά το νομό Τρικάλων διαχρονικά, “Δεν υπάρχει ούτε δρόμος αλλά ούτε και προορισμός(στρατηγική)”, όπως έλεγε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ο Φραντς Κάφκα.
Κώστας Κουτσονάσιος.
