Αντίδραση για την αντίδραση; – της Νατάσας Γρατσάνη Reviewed by Momizat on . Εσύ που αντιδράς βγαίνοντας στους δρόμους και διαδηλώνοντας, ξέρεις για ποιον λόγο το κάνεις; Για ποιον ουσιαστικό λόγο αντιδράς; Παρατηρώ τις τελευταίες μέρες Εσύ που αντιδράς βγαίνοντας στους δρόμους και διαδηλώνοντας, ξέρεις για ποιον λόγο το κάνεις; Για ποιον ουσιαστικό λόγο αντιδράς; Παρατηρώ τις τελευταίες μέρες Rating: 0

Αντίδραση για την αντίδραση; – της Νατάσας Γρατσάνη

Αντίδραση για την αντίδραση; – της Νατάσας Γρατσάνη

Εσύ που αντιδράς βγαίνοντας στους δρόμους και διαδηλώνοντας, ξέρεις για ποιον λόγο το κάνεις;

Για ποιον ουσιαστικό λόγο αντιδράς;

Παρατηρώ τις τελευταίες μέρες πως μία μεγάλη μερίδα του κόσμου που αντιδρά , που συμμετέχει σε διαδηλώσεις, σε πορείες, σε συγκεντρώσεις, δεν έχει καταλήξει για ποιον λόγο πραγματικά αντιδρά.

Πράγμα το οποίο σημαίνει πως σ’ένα μεγάλο ποσοστό οι άνθρωποι που αντιδρούν, δεν έχουν καταλάβει γιατί το κάνουν.

Αντιδράς γιατί φοβάσαι τις παρενέργειες του εμβολίου;

Αντιδράς γιατί δεν δέχεσαι την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού ενώ έχεις εμβολιαστεί ή ακόμη και αν δεν το έχεις κάνει;

Αντιδράς γιατί απλά βαρέθηκες να φοβάσαι και να ζεις διαρκώς υπό το καθεστώς τρομοκρατίας;

Τι είναι λοιπόν αυτό που σε κάνει ν’αγανακτείς;

Κάπου έχει χαθεί η κοινή λογική, μέσα σ’έναν ανεξέλεγκτο παραλογισμό.

Εγώ για παράδειγμα: Αντιδρώ όταν μου λένε ότι το εμβόλιο είναι το μέσο για να πάρουμε την ζωή μας πίσω, εμβολιάζομαι και το μόνο που παίρνω πίσω είναι ένα πιστοποιητικό εμβολιασμού για να πάω στην δουλειά μου με διπλή μάσκα ίσως και τριπλή σε λίγο με καμιά καινούρια μετάλλαξη, να κρατήσω απόσταση απ’όλους γιατί μπορεί να νοσήσω και να νοσήσουν όσοι με πλησιάζουν όντας εμβολιασμένη, να συνεισφέρω ως υπεύθυνος πολίτης στο να χτιστεί τείχος ανοσίας για το οποίο εξανίσταται διαρκώς η επιστημονική κοινότητα το οποίο και δεν μπορεί να χτιστεί γιατί εμβολιασμένοι και μη εμβολιασμένοι και νοσούν και μεταδίδουν.

Αντιδρώ επίσης όταν ακούω «μείνε σπίτι» γιατί δεν αντέχει το σύστημα υγείας,  «φύγε από το σπίτι» γιατί δεν έχω μηχανισμό αντιμετώπισης πυρκαγιών και στο τέλος θ’ακούσουμε και το φύγετε από την χώρα γιατί είναι σε αναστολή όλοι οι συνοριοφύλακες και οι ένοπλες δυνάμεις και η χώρα μας έχει γίνει «μπάτε σκύλοι αλέστε».

Αντιδρώ όταν ακούω τον πρωθυπουργό της χώρας με περισσή θρασύτητα και κυνισμό να απευθύνεται στα παιδιά εκείνα που δεν κατάφεραν να περάσουν σε κάποια σχολή ή σχολή της επιλογής τους γκρεμίζοντας τ ‘όνειρό τους και μάλιστα με προσπάθεια εν μέσω δύσκολων συνθηκών εκπαίδευσης , λέγοντας ότι ««Τι πάει να πει όλοι στο Πανεπιστήμιο… δεν είμαστε όλοι ίσοι» την στιγμή που το δικό του παιδί δεν συμμετείχε καν στο σύστημα των πανελληνίων και θα σπουδάσει στο εξωτερικό.

Αντιδρώ στους χυδαιότατους χαρακτηρισμούς περί ψεκασμένων πολιτών (η αλήθεια είναι ότι κάθε κυβέρνηση που εκλέγουμε όλο και κάποιον χαρακτηρισμό θα μας προσδώσει), όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης διατείνεται ότι για τις πυρκαγιές ευθύνονται οι ανεμβολίαστοι που έχουν συναντηθεί με κάποια υπόγεια ρεύματα και θέλουν να δαιμονοποιήσουν τις ανεμογεννήτριες (μη χειρότερα!).

Αντιδρώ γιατί βλέπω την ηγεσία να φοβάται την διαφορετική άποψη και να προσπαθεί με κάθε τρόπο να την εξοντώσει επενδύοντας τα μέγιστα στην επικοινωνιακή διαχείριση σοβαρών καταστάσεων που ανακύπτουν την στιγμή που δεν επενδύει σ’έναν εφικτό σχεδιασμό αντιμετώπισης τους.

Και μου εγείρει πολλά ερωτήματα το γιατί φοβάται τόσο την διαφορετική άποψη η κυβέρνηση.

Είναι ακριβώς αυτό το σημείο μετά από το οποίο αρχίζει η συνωμοσιολογία που τόσο πολύ την ενοχλεί την στιγμή που η ίδια την ενισχύει μέσα από τις οποιεσδήποτε ασάφειες διασπείρονται από την ίδια.

Αντιδρώ γιατί το «καταστέλλειν» τέθηκε ως πρωταρχικός στόχος, έναντι του «προλαμβάνειν».

Αντιδρώ γιατί τα μέτρα δημόσιας υγείας έχουν μετατραπεί σε μέτρα δημόσιας τάξης.

 Μπορώ να συνεχίσω να γράφω για πολλά πράγματα για τα οποία αντιδρώ για να καταλήξω λέγοντας ότι η δική μου ουσιαστική αντίδραση και νομίζω για το μεγαλύτερο ποσοστό στο οποίο αναφέρθηκα στην αρχική μου ερώτηση, είναι ότι βρισκόμαστε διαρκώς απροετοίμαστοι σε μείζονα θέματα που έχουν μεγάλο κόστος στην ζωή μας , στην περιουσία μας, στα συμφέροντα μας και αυτό το «απροετοίμαστοι» μετατρέπεται σε υποχρεωτικότητα, σε καταστολή, σε περιορισμούς προκειμένου να καλυφθεί η  οποιαδήποτε ανικανότητα, ανευθυνότητα, έλλειψη αντανακλαστικών των πραγματικών ιθυνόντων.

Αυτή θα πρέπει να είναι η ουσιαστική αντίδραση όλων εμβολιασμένων και μη.

Σχόλια (2)

  • Παναγιώτης Δημ. Βλάχος

    Κυρία Γρατσάνη

    Πολύ εύστοχο το σχόλιο σας.
    Πριν χρόνια μελέτησα το βιβλίο του Jonh Κ.Galmpeith με τίτλο “ο αιώνας της αβεβαιότητας” (The Age of uncertainly).

    Σε ομιλία που έδωσε ο Jonh Κ.Galmpeith στην Αθήνα του τέθηκε το ερώτημα περί της βεβαιότητας που υπάρχει στις κοινωνίες του τότε υπαρκτού σοσιαλισμού και δεν έδωσε πλήρη απάντηση.
    Το θέμα που θίγεται αρκετά εύστοχο και επίκαιρο των καιρών της κοινωνικής αστάθειας και σύγχυσης σε κάθε επίπεδο, αυτό το δημιουργεί η αβεβαιότητα και η εξ αυτής επακόλουθη βαρβαρότητα.

    Το να μην ξέρει ο κόσμος τι θέλει και γιατί αντιδρά, βολεύει την κάθε είδους ολιγαρχία που πολύ καλά ξέρει τι θέλει.

    Παναγιώτης Δημ. Βλάχος

    Οικονομολόγος-Περιβαλλοντολόγος

    Απάντηση
  • ηλίας

    ολοι ξέρουν γιατί αντιδρούν !! ο καθένας με τον τρόπο του ,όσο μπορει ακόμη ήρεμα !!! οταν όμως τραβάς πολύ την κλωστή κάποια στιγμή θα σπάσει και τότε δεν θα ειναι ήρεμη η αντιδραση !!!όπως το μελίσσι !!!

    Απάντηση

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή