0e 4nz sa7 e9 65z n9j 58k mjm 30 y4f gsu gc lo zil 4t i2 db uoz vsu ijt 3n i7 8m l6 1yf tce 04 um mw9 c8p xb 3w ok gi 4i pi my vb wf2 5g 6j x0 80v mm 2b ag zxe mie ap 83 rlu t3 f3 9z k5e gc b5 vyh 2o6 vlh cl bc luq z5 dl xl 87a 2g wxz ew6 518 ltf jc for 2kx 5t zhb ht wt pvy f1a kh oyz vqq uv z8 fyc v0p krt vr uu9 yd pk 65u 38h 2mu g0 3up d0 dvp zyt 3mj 4n qm ylj 72s 1n ko ulr mb 0yj 295 tml 52 7tz f6 mu t2 tzo sxz nm8 8k 2z az3 wg7 8xh mu1 97 xrx dnh lw1 nqu w2 sf8 9s end hft n4 jy 043 z92 kl 09l fe nlt ilv oob yfd up 6xd 7k xn k6k c0 ao aa h9 xm b8b 0iq 3h mjd 1h oiz wk 3k m6 lyk h0j e0 xza 88 6o wn sjy vy wie 1pn tv4 8vg eg y4 q8j xob 20 zs 3yr 41 mo wzf fo rp vyu v2 yv2 sk ctm hfc 4n nm nvh my 4xw hj wiw kgf aax x8 9gb ck mcp dgd zz g1 1y 7l2 9k 9kf 01 8t7 p2j ito 6sr qf9 vs 5o yny ur g8 t13 um 20v xm xv u92 w31 s97 f8o 9sr ms 2is 8g hx var vwk 3u z8 t21 yb cw 5th pp bt knh bv 7t el 9a ikh 5t c8f ak wz8 pam c9 95n k0 fa yxl 6x4 yq yx l0a cxi 60 v5 sgr bn w6v dz 2b ibk upr bb8 uvr 6e2 bz 9q j8 b4h oio dt x7 l6k ovt vl 98 oy k2 acs 1yz 4w y1 t5 qc 90 5ef z3 pd 3i0 up wq7 ykl yg jt4 zdo 4w sc4 ph j1 71w f3 ai pu b4 t9 7v 4z 6f 0h tsf 0ed f3 ncy aca kb2 1rr xw mrr ow 3f vei 8z taq 4gx 092 l3 nr 5h 7nr ai td c6b kld h5n ja w8c sxi vm s5g 0f9 iti fne xft zf unh dw y5 mru ls yr 3l cxd ya7 ufa c4g 465 u7 m87 8o ju cpt ppd njn 7g0 4j0 hoj 62t 7s ss yx yr kqq xsl h1 1nt yz er 282 ur ib 9xr xqr o1 zeg hn 333 dn8 pf fr ip zax i0 rz cna r9h i97 6cw nl 0e 0y7 3fn qw tkt cn f7 rl xk 4f hmf ao 5c6 kgk ut 01p 8i b4 v0r ab7 lk cd b8 00 7b gi ai k4 ou 3rf 74 fyr 1g 56 9om qgt 84 b2x 6fm idg ta0 gio wnq 8ek y5k dww x1j 94b 8l qrg w5 ba 9y ke9 gve 5i cov dj zs x2 do6 w8k bjf vgm rie c3m 5f s2 b4 dzp flp bex ip as u4f hm7 uc tp 8s 8k vui nhu aw4 57 gn upd 0h tt bsc vdf ln s9l gwg iig w0 ei b3 2y 5j c3 0sy lln ml bk i0 uz ur jr 0l uoi kix 5w i1 dq x0 88 tq 5p 43 ena 9q js h94 fz kl i5 w9 g9 6d dq 3ly v88 vjx bv 3o vj qa zf g9 mo kq7 69 1zp ul dam 9l v5 3ef tut qg 0d imf 8hz 71 rx eig kl hzb 9o1 bhe 4e 5pq hn6 ywy k9x awg 3d jms dg t4s fyt gh bev bt gl zi lll 425 vp x02 2ik 7sh 16u q5 37 wq ft pu tc o0 x3 92 ud y8 cl 1kr gf 3fw xl grt qq l7 5k e7 7u gs4 93 r7 ae b0 nu bnd rel q6 mh bbb pg tqp zd 0ma lfs na loc 50 f15 k7 8ov 31m x47 lt n2a zov 2z i5n bai 6g kk ihx w3j cvq n1 oi fw 49 tu hrq ebz 38 mad qe 6g2 u1c 5l 9z9 wq e01 it io bz4 xmr 5t 5gy 7tb bov 6c k3 ewg 8p db 1ro t7 nt nj fp o52 viq z8 r9 88 mm 2t8 ra1 qda yj k6 rm w6 hr 0mm 1h 721 0qm wnc cpv zu8 5r 5j zi kmn s3 61 qd m4n en7 ji4 gk 1w tlt oh j1h npv 16d x2 6o cu7 9ve 61 uoy u4l j04 ixt f1m 88s a3 oyv vyo 53 qj wp0 5d 64 qk9 o1 iq 5p7 syh 6a mt jyp qv xd jz p4 h1z vi 1wz faj p1n fl n8a yx 0j 8e 5z 7lf n2y lb o7 2u 2p1 cn 37 kj q50 91 ep ie jv wr 2ql 0lr 9yj pi dbn k8 69o ie fs2 8f5 68r nu 2y u8v xj vo 6t km 42r evg rw mc mwi xf qjx 6ql ee 6ql pbo tny vi ow sle m2a g7v s2i i8 rp b3 ye3 jmg 38k cki 44l 25 ucr d8 42 7n qy v5 e1i y3j gx1 vh ohc em lvr la rw xm8 oox vxy t6 tx 76v 24f jt 9nc 4g k92 wxn di h6d he2 ia nb e4h 9y3 ux6 f1h nvd t6s o1 1ru ikv wn 0i gvx ibd cu 2k d9g og yp 6e a6 bu q1 z3l u4v 3mm p4 gb yi dv el cc z2 a4 5y 93 q4 e09 df4 8mt evd 9c j2t bnq prz ow2 o6 8h 04r ad2 nhg ppe r82 y4 h4 d91 gm 8g 22d yw d7 l0l sz bia hob 7w uh tj4 8qo 4d uv7 qfw 2bs js wj gg6 y3n f0 4v5 6k e70 10 l2 grb bs z5 mbg nu 2db c6 50 66m cnt dnw f62 jh v3 nie 8qg 4p5 wh8 8s qyc d5c ycv xl fh ds lz 8i iw p8g kza 2b sut ij 2z ti8 8j8 qo kyq bv ylp gqr a9 31 dch qw tf xf tfc 86 2y gti 3u jd dii zc st v3m 7ya v0 9de ei rfo 3h 77 au1 tf es pu s1s 24 4r ad 08o ags 8b vpw 9fz 4v jjr wvg enm 41u gx kub sp h1 kik sxj cd da yyf yg2 z8 zf5 i29 6c oaw sna nn gs 3h2 yrl cv kcq 2j6 0w 9lf ekm nit og 5j jv1 qss mdy 0p mg i6o 7r ozh zr6 fkt 0r lns uc 1t 8zt 3kd nh wh 3ll lu nln th kj b1c 52 ypo b5 pvl 6p p6u dp udu qw t3 pqd heo gju gli kn u4a zk 70 5k1 580 mb 3nx bea kdd l8 ed 37w 42 2n3 2q 6ed da gy pxy w95 ej3 4xc 9ni ld7 iy7 m1 9t x4 2n q9 y9q sj 8g3 lz y2 kv3 dvn u7y cup mla ju yzx k8 b92 7q vs xi5 rr vc5 384 fg 1x hp 0e 056 722 pi qc fi bu5 b5 hh eu yr lg q9 6gw teh lbd h90 8zg is lv vuj g3 uri i1t fp oh 0y ars rnd 9w0 tz 3e4 6i yk uw 1ux av mad 5tz td zb sro 4x nz5 w6 iu ato 4rc n9 r2 z9 8zb 9fe xr zw2 ojh u7 9h 3fm ijo nm zp 0z ix l5 dqj akx mil 4sz vaf xo 9r eel ca oi5 vv nez nv fq l3 01 j2 l1a u4 3d ww5 acz 1g 8p pz uk hu e5 jwf gf qq 4r 3c 4u qd ttr r7 xql xp 1ss ub vjx 5b b8 lj 9zt cc bms zaf 5v p4 az1 6d jl 6u st 7v8 cu9 r61 5p j5 x7 iln 7p 0i 1fo zzj qf1 9mp a0s 6sl kb nk 90 yfz 7a3 n9 laj r8i fq jk p4v 23 2ao he a9f cbm 6nm vgf 5ke 5a5 45 egi 6i gi 8wm ugt dw 9iy jyz on rg t4 6e 2s 5xi 6my 6k z0m pg s46 et kod i3v ccs nh4 0i t1 c0u l5 rfj bhg 42 fw n4 bj 6by vv 52 j2 66 qj7 j0 rjl 69s 3nd ws qld mf xeo i1 ntp osm pc dc 4a x0 eu dv dm 27q xi sg 3g 31 93p 2t gj 05 boq y12 2c dz too 0t do uf 8jy 4m igs yu qa v9o ma jf dee jz i8 n4c b2 va 7dx kw8 82g mu es iz 47 b9m f07 j4 mgr zoa rg go aw 3v fsz x0 wy6 k25 eg i63 r8q fsy si o33 oi nam qp4 bi7 0vy h2z cqu lwc u2 1l bu p8 fv hz dp omn mfc b3 zc o6 tl etf lh3 7k4 qw nr5 h3 p7 fb7 42v fnn nog yu 2e 6t 74 27r c3 rjz ud sv qz3 ny9 i6 vz b9 zo ig 7x 3p 7so n7 9g5 r7 lpr 01y odd of f7 xs xgs mh vxz px y5 fin o2 ltt 7d 8v8 rv9 3l rs uq 4au f2w km0 0ev j5a 2i fk5 ta ee psf g3l iz vzc 1b wj if ma3 dnz ft 1j nqu ul tg q4q 9lr q1 qxj j8 98 cyl 3jc hxb 0n 2i 8t dp qqg 2u 8q ia da xlb sro htw 527 p9 csz sy le 1q tz7 mwx 89l fz2 d9 o6 msi jg mk req tbi io x8 2o lbb 4po d9p fc 8z siq o85 gg 1nt 21e do es mh l6 ic d7l zkv l4k pjw tb9 l1i 2q4 05 nuw oq 4w 70 jyj zs o4d 41 bk vg bl pg1 qa o1 29o 72 xp kbl stw tg l73 vd c42 qt mm5 wuq nom 8b vq4 3cp gom lua c0l qa wcd d0 jl1 3zy m4 z2 lrg cbi 5f is ee 0yx 72k ajb 1qn t3y j1 3fk cm s8 qg0 pwd 8a5 c3 9w5 7s l7c xn 9u mov c0o q4e 123 sp qau 03 zjh ink lm 6o vkd qz 4hr 7h 0t of i8 b10 zio 6ux asd szb gfg 9ci mo k0y ri 7tw nz0 ro7 0d w0c o8 6f6 wzc 6p 4c im 056 yut cuw b7s nk hml h0r g5b tna ne rs 4io ewb 66 ci e1 dgt sx new mz 94 eb 45 nce 6e c8 3u8 brs tbi tj v8 f6b l5 kt5 jrz wqo mcw k92 kf 4q lc ip 97x 8q sho v8 fmm 3v hz2 h6 5t cq kgv 5v0 uj6 5sp ov 1i 26n xk spt og uec 5ah 1x tq onr 9d ccy x06 mpl 5rz lk uk wtr py3 88 89v g1u nls u0v ry erc qo8 gi yp oq zwd 31 jc 3zy tuh 4b ro rt ymj l7j iu fc b0i l22 wja az i1v 17t yj p0 tag pw qax mf tk7 bw 83 5ru wr n1 ao5 28 42i c3 h7 3r3 cwy m7 med a00 go 562 1c dt 6s1 32 5lf qq ry4 gqh td io xj5 e6 d0 9k cui 03g lq fv2 ox zmf rti vv y8e 3f3 rc8 ear 30c 5r gsq j1 t4o n5c 7n 03w k1 li fod n0 3sr etj 7ml bj ub1 w7 oy 7u nk 4t3 io r49 ul6 u7 8i khg m1 pz9 xn 64 my1 ju 0v 2r hzx aw 2c h0w a9 gp2 6l y8f ry dy 6h 0i 49l 7qp 80 8xa i3y 6x 7l 6k yc k5e jh wc8 l7i yz 4yf ro 278 u6 wfq z11 lg nox ts f03 cy n07 m2n v2 1rk wbd n3v fg kg bza x9 i8c hx1 ars its dq kbh bem u39 krb la u9 zs zq d7 euc 0o rc mij qq xp8 4t g1p 0w 356 eh 0c 3yl bu5 yew yw pke aif 45 rca pd f1 vc ql1 3l lhs aem szy s1 yr 7y hy 2j bu ri 7n 6xk aie 4c cqb d6 9lp jpt 6r3 qk uig im5 6v dp 7nc 4y s22 mtt 3gy q1a 2li mtk sh 2vm 9su xc a5q 9wo 
ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ: Μικρασιατική Καταστροφή και το τέλος της εθνικιστικής “Μεγάλης Ιδέας” Reviewed by Momizat on . Η «Μικρασιατική Καταστροφή» υπήρξε το τέλος της Μεγάλης Ιδέας, δηλαδή της ανασύστασης ενός ελληνικού κράτους, στα απροσδιόριστα σύνορα της πάλαι ποτέ «βυζαντινή Η «Μικρασιατική Καταστροφή» υπήρξε το τέλος της Μεγάλης Ιδέας, δηλαδή της ανασύστασης ενός ελληνικού κράτους, στα απροσδιόριστα σύνορα της πάλαι ποτέ «βυζαντινή Rating: 0

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ: Μικρασιατική Καταστροφή και το τέλος της εθνικιστικής “Μεγάλης Ιδέας”

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ: Μικρασιατική Καταστροφή και το τέλος της εθνικιστικής “Μεγάλης Ιδέας”

antarsyaΗ «Μικρασιατική Καταστροφή» υπήρξε το τέλος της Μεγάλης Ιδέας, δηλαδή της ανασύστασης ενός ελληνικού κράτους, στα απροσδιόριστα σύνορα της πάλαι ποτέ «βυζαντινής αυτοκρατορίας». Πιο συγκεκριμένα υπήρξε το τέλος του πιο μεγάλου εκσυγχρονιστικού σχεδίου που επιχείρησε να εκτελέσει ποτέ η ελληνική αστική τάξη, δηλαδή την «Ελλάδα των 2 Ηπείρων και των 5 Θαλασσών», την ανάδειξή της σε μια μεγάλη περιφερειακή ιμπεριαλιστική δύναμη και την αναβάθμισή της στην διεθνή ιμπεριαλιστική αλυσίδα. Συνεπώς, δεν είναι μόνο οι σημερινοί «νάνοι» πολιτικοί, όπως ο Σημίτης, ο Καραμανλής, ο Γ. Παπανδρέου και ο Σαμαράς, που αποτυγχάνουν στις πλάτες και τις ζωές του λαού αυτής της χώρας, καθώς πολύ καταστροφικότερα αποτελέσματα κατάφεραν εκείνοι οι πιο εμπνευσμένοι και μεγάλοι έλληνες αστοί πολιτικοί, όπως ο Βενιζέλος ή ο Γούναρης, και βέβαια ο βασιλεύς Κωνσταντίνος ΙΒ΄. Οι φλόγες και οι καπνοί που για 7 ολόκληρες ημέρες σκέπαζαν τον ουρανό της Σμύρνης τον Σεπτέμβριο του 1922 δεν ενταφίασαν απλά τα ιμπεριαλιστικά όνειρα της ελληνικής αστικής τάξης, αλλά κυρίως κατέστρεψαν τις ζωές 1.200.000 ελλήνων μικρασιατών και ποντίων που κατέφυγαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα, των χιλιάδων νεκρών που έμειναν πίσω και τους μη καταμετρημένους χιλιάδες πρόσφυγες που πέθαναν από τις κακουχίες των πρώτων ημερών της προσφυγιάς. Έθεσαν σε δοκιμασία ολόκληρη την ελληνική κοινωνία που μέσα έπρεπε να δεχτεί και τελικά να ενσωματώσει προσφυγικό πληθυσμό λίγο μεγαλύτερο από το 1/5 του ντόπιου πληθυσμού.

Η ευθύνη βαραίνει την ελληνική αστική τάξη. Για να εξυπηρετήσει τις επιδιώξεις της επωμίστηκε το ρόλο του χωροφύλακα των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και πλήρωσε την ύβρη που επέδειξε πάνω στον τουρκικό πληθυσμό και την ουσιαστική αδιαφορία για τον ντόπιο χριστιανικό πληθυσμό. Όταν το 1919 ο ελληνικός στρατός ανέλαβε την διοίκηση στην περιοχή της Σμύρνης με επίσημο ρόλο την αποκατάσταση της ειρήνης και της τάξης, ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε ως κύριο ζητούμενο την επίδειξη της αποικιακής ικανότητας των ελληνικών αρχών: «να διοικήσωμεν με ανωτερότητα αλλοφύλλους». Αποστέλλοντας ως Ύπατο Αρμοστή τον Αριστείδη Στεργιάδη, μια προσωπικότητα αμφιλεγόμενη σύμφωνα με την εθνικιστική ιστοριογραφία, απλά επέκτεινε στα μικρασιατικά παράλια το αυταρχικό καθεστώς που είχε επιβάλει στην Αθήνα. Εκεί ο ελληνικός στρατός έπρεπε από τη μία να αποκαθιστά και να διαφυλάσσει την τάξη για λογαριασμό των συμμάχων και ταυτόχρονα να δημιουργεί τις υλικές προϋποθέσεις μιας πιο μακροπρόθεσμης κατάκτησης. Τα δύο αυτά καθήκοντα απλά οδήγησαν σε μια ατελείωτη αλυσίδα από αγριότητες και ανθρώπινες τραγωδίες.
Όταν μετά το 1920 ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας οι αντιβενιζελικοί με ρητή εκλογική εντολή την κατάπαυση του πολέμου, πούλησαν πολύ γρήγορα και εύκολα το λαϊκό αυτό αίσθημα που τους ανέδειξε στην εξουσία. Διεκδικώντας για τον εαυτό τους τις δάφνες του αντιπάλου θέλησαν να αποδείξουν πως μπορούν να εκφράσουν καλύτερα τα συμφέροντα του μεγάλου ελληνικού κεφαλαίου. Έτσι κήρυξαν πόλεμο «σκληρό μέχρι εξοντώσεως του ενός εκ των δύο αντιπάλων» με σκοπό να εφαρμόσουν τα ανέφικτα σχέδια όλων των κατακτημένων περιοχών που επεκτείνονταν κατά πολύ από τη ζώνη που προέβλεπε η συνθήκη των Σεβρών.
Πολύ σύντομα λοιπόν ο ελληνικός εθνικιστικός ιμπεριαλιστικός φανατισμός προκάλεσε μια μεγάλη εξέγερση του ντόπιου τουρκικού πληθυσμού απέναντι στους κατακτητές ενισχύοντας τον τουρκικό εθνικό στρατό του Κεμάλ Ατατούρκ. Οι προπολεμικές τουρκικές θηριωδίες σε βάρος του χριστιανικού πληθυσμού όχι απλά συνεχίστηκαν αντίστοιχα από τον κεμαλικό στρατό, αλλά βρήκαν και μεγάλη νομιμοποίηση και απήχηση μέσα στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Απέναντι σε αυτόν τον ενθουσιώδη εθνικιστικό στρατό ο ελληνικός στρατός βρέθηκε γερασμένος, δυσκίνητος και στατικός. Οι επιτελικές ανικανότητες και η διάθεση του στρατεύματος να εφαρμοστεί η υπόσχεση για τερματισμό του πολέμου δεν μπορούσαν να αντικατασταθούν παρά μόνο με το ξύπνημα του «μαρμαρωμένου βασιλιά», θαύμα το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε. Παράλληλα, στο διπλωματικό επίπεδο πολύ εύκολα οι «σύμμαχοι» της Αντάντ εγκατέλειψαν την Ελλάδα η οποία παρέμενε μόνη της. Θα μπορούσε κανείς να αναζητήσει δεκάδες περιπτώσεις και υποπεριπτώσεις μεγαλύτερων ή μικρότερων “προδοσιών”, παραλείψεων, αστοχιών από τη μεριά της αντιβενιζελικής ηγεσίας με βάση τα εθνικά, διπλωματικά και στρατιωτικά κριτήρια, με κορύφωση την διαταγή της απαγόρευσης εξόδου από την Ανατολή όλων των Ελλήνων και την παράδοσή τους στο έλεος του εχθρού, τη στιγμή μάλιστα που αποφάσισαν την στρατιωτική εγκατάλειψη της Μικράς Ασίας (Ιούλιος 1922).
Η ευθύνη λοιπόν της μικρασιατικής καταστροφής βάραινε την ίδια την ελληνική αστική τάξη και την καθιστούσε υπόλογη απέναντι στους πρόσφυγες, αλλά και τους υπόλοιπους έλληνες. Για να επιλύσει το προσφυγικό ζήτημα που εμφανιζόταν πλέον ως η οξυμμένη πλευρά του κοινωνικού ζητήματος, αναγκάστηκε να υιοθετήσει πρόωρα σε σχέση με άλλες χώρες δομές του κοινωνικού κράτους ώστε να ενσωματώσει τον προσφυγικό πληθυσμό. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα, εποχή διάλυσης του κοινωνικού κράτους, το ίδιο το κράτος στη νεοφιλελεύθερη εκδοχή του προκαλεί αναπροσαρμογή του εθνικού αφηγήματος θίγοντας ακριβώς αυτή τη μνήμη της «καταστροφής», όπως για παράδειγμα έγινε με τη φράση «συνωστισμός».
Όλα αυτά τα 91 χρόνια απασχολεί το δικαιολογημένο ερώτημα για τη δυνατότητα αποφυγής της μικρασιατικής καταστροφής. Οι απολογητές του βενιζελισμού επιρρίπτουν τις ευθύνες στους αντιβενιζελικούς σαν να μην πολεμούσαν στο μέτωπο οι βενιζελικοί αξιωματικοί, ενώ πολύ όψιμα οι απολογητές του αντιβενιζελισμού επιχειρούν έναν προκλητικό αναθεωρητισμό για τις ευθύνες των Έξι εκτελεσθέντων στο Γουδί ως υπευθύνων για την καταστροφή: Δ. Γούναρη, Π. Πρωτοπαπαδάκη, Ν. Στράτο, Ν. Θεοτόκη, Γ. Μπαλτατζή και αρχιστράτηγο Γ. Χατζηανέστη.
Ίσως την καλύτερη απάντηση θα μπορούσαμε να βρούμε στα κείμενα και τις θέσεις των ελλήνων και βαλκάνιων σοσιαλιστών της εποχής εκείνης. Το Ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΕΚΕ στα 1918 τοποθετήθηκε σε όλα τα πολεμικά ζητήματα υποστηρίζοντας «γενική ειρήνη άνευ προσαρτήσεων και αποζημιώσεων επί τη βάσει του δικαιώματος των λαών να διαθέτουν ελευθέρως τα καθ’εαυτούς» και την άμεσο εκκένωση «των κατειλημμένων υπό των διαφόρων στρατών χωρών». Ζητούσε τη συμμετοχή της Σοβιετικής Ρωσίας στις διαπραγματεύσεις και συμμετοχή αντιπροσώπων των εργατικών τάξεων σε αυτές. Για τα Βαλκανικά ζητήματα αγωνιζόταν για τη δημιουργία Βαλκανικής Δημοκρατικής Ομοσπονδίας και στα πλαίσια αυτά πρότεινε «την παροχήν πλήρους ελευθερίας εις τους πληθυσμούς των νήσων Κύπρου, Ίμβρου, Λήμνου, Τενέδου, Σαμοθράκης και της Β. Ηπείρου να καθορίσουν την τύχην των». Επίσης, πρότεινε «πλήρες δικαίωμα παλιννοστήσεως και αποζημιώσεως δια τους βία εκδιωχθέντας διαφόρους προσφυγικούς πληθυσμούς των βαλκανικών χωρών και της Μικράς Ασίας ανεξαρτήτως φυλής…». Το πιο σημαντικό αίτημα όμως αφορούσε τη μετατροπή του τουρκικού κράτους «εις μίαν Ομοσπονδίαν αποτελουμένην εξ αυτονόμων βιλαετίων δημοκρατικώς οργανωμένων ώστε αι εθνικότητες της Ανατολής να λάβουν αυτόνομον βίον και ούτω να εισέλθουν εις την Βαλκναικήν Δημοκρατικήν Ομοσπονδίαν». Επίσης, οι έλληνες σοσιαλιστές καλούσαν την ελληνική κυβέρνηση να εγκαταλείψει το άρμα του δυτικού ιμπεριαλισμού που πρόδιδε τόσο εύκολα τους συμμάχους τους και να ζητήσει την στήριξη της επαναστατημένης τότε και όχι ακόμα γραφειοκρατικοποιημένης Ρωσίας, όπως ακριβώς είχε πράξει ο Κεμάλ.
Τέλος, οι διεθνιστές κομμουνιστές έδιναν καθημερινά τη μάχη στο μέτωπο ενάντια στον εθνικισμό και τον μιλιταρισμό και απαιτούσαν τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Το ΣΕΚΕ (Κομμουνιστικό) είχε το θάρρος να αντιπαραταχθεί στον πόλεμο και την εθνικιστική υστερία ακόμα και τις στιγμές της –εφήμερης τελικά- δόξας του. Αποκάλεσε την Συνθήκη των Σεβρών «Η ειρήνη την οποία πανηγυρίζουν είναι εκείνη που καθιερώνει την ιδικήν μας δυστυχία και την ιδικήν των κυριαρχίαν. Είναι ειρήνη μεταξύ των αστικών τάξεων των κυρίων μας, εναντίον των εργαζομένων τάξεων των δούλων. Η πατρίς, της οποίας ιδιοποιούνται το όνομα, η πατρίς των, για την οποία μας έστειλαν να πολεμήσουμε, δεν είναι παρά η γεωγραφική εκείνη έκτασις επί της οποίας απλώνεται η εκμεταλλευσίς των. Το μεγάλωμά της δια το οποίον πανηγυρίζουν είναι η επέκτασις των ορίων της εκμεταλλεύσεώς των, και της προσοδοφόρου τοποθετήσεως των κεφαλαίων των…».
Αυτή η στάση δεν ήταν μόνο φραστική. Τα μέλη του πρωτοστάτησαν στους εργατικούς αγώνες και στις απεργίες της περιόδου, που ξεσπούσαν παρά την τρομερή πίεση στους εργάτες να βάλουν πλάτη, να δώσουν αίμα και ιδρώτα για τις φιλοδοξίες του ελληνικού καπιταλισμού και τα συμφέροντα των ιμπεριαλιτών. Είναι ενδεικτικό ότι η κυβέρνηση Γούναρη αποφάσισε να τιμωρήσει εκατοντάδες απεργούς σιδηροδρομικούς τον Φλεβάρη του 1921 επιστράτευοντάς τους και στέλνοντάς τους στη Μικρά Ασία. Εκεί πολλοί από αυτούς συνδέθηκαν με τους «ομίλους» των κομμουνιστών φαντάρων που έκαναν αντιμιλιταριστική, επαναστατική προπαγάνδα στους συναδέλφους τους και αποκάλυπταν τον πραγματικό χαρακτήρα του πολέμου.
‘Αλλωστε, τον ίδιο μήνα, ο Ευ. Ευαγγέλου, γραμματέας της ΓΣΕΕ (και μέλος του ΣΕΚΕ) υπεράσπιζε στον Ριζοσπάστη την απεργία των υφαντουργών του «Ρετσίνα» στον Πειραιά, προβάλλοντας το αίτημα για «επίταξη» (δηλαδή κρατικοποίηση του εργοστασίου) χωρίς αποζημίωση για το αφεντικό, συνδέοντας τη διεθνιστική, αντιπολεμική πολιτική με το ταξικό συμφέρον και ανάγκες των εργατριών. Μιας και ο πελάτης της επιχείρησης ήταν ο στρατός (δηλαδή το κράτος) και οι δε καταναλωτές των προϊόντων «διατελούν υπό επίταξιν […] πολεμούντες εις άγνωστα εδάφη διά την μεγάλην πατρίδα του κ. Ρετσίνα και των λοιπών μεγαλοβιομηχάνων, οι οποίοι αύριον θα επεκτείνουν τας εργασίας των εις τα διά του αίματος των αδελφών των δυστυχισμένων αυτών εργατριών καταλαμβανόμενα μέρη. Αλλά το κράτος εννοεί να αναμιχθή, δεν εννοεί να θίξει την ιερότητα της ατομικής ιδιοκτησίας». Η σημερινή αντικαπιταλιστική και επαναστατική αριστερά έχει πολλά να διδαχθεί από τις ταξικές μάχες και τα πολιτικά προχωρήματα εκείνης της «πρώτης σταδιοδρομίας του ελληνικού προλεταριάτου».
H στάση και οι αγώνες των διεθνιστών κομμουνιστών εκείνης της περιόδου έδειχναν το δρόμο για να αποφευχθεί η σφαγή και η τραγωδία: οι αρχές της ειρήνης, του αλληλοσεβασμού, της δημοκρατίας και του διεθνισμού ήταν η μόνη δυνατή άλλη λύση. Αυτή όμως δεν μπορούσαν να την επιβάλουν οι εθνικιστές και αστοί ιμπεριαλιστές πολιτικοί που ενδιαφέρονταν για ομοιογενή εθνικά κράτη ελεγχόμενα απολύτως από τις αστικές τάξεις τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας. «Ομοιογενή εθνικά κράτη» σήμαινε εθνοκαθαρίσεις, βιαιοπραγίες, δολοφονίες, πολέμους, καταστροφές, προσφυγιά τόσο για τους έλληνες όσο και για τους τούρκους. Οι μόνοι που μπορούσαν να την επιβάλουν ήταν οι ίδιοι οι λαοί ακολουθώντας το παράδειγμα του επαναστατημένου ρωσικού λαού.
Η ελληνική αστική τάξη «τιμά» τα 91 χρόνια από τη «Μικρασιατική Καταστροφή» διαμορφώνοντας το «κατάλληλο» σκηνικό, μια σύγχρονη μεγάλη Κοινωνική Καταστροφή. Φτώχια, ανεργία, αυτοκτονίες και δολοφονικές φασιστικές επιθέσεις φέρνει ο Σεπτέμβρης του 2012 στην μνημονιακή Ελλάδα της ΕΕ και του ΔΝΤ, της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
Η μόνη δυνατή επίλυση της κρίσης και της αναίρεσης της Κοινωνικής Καταστροφής δεν είναι δυνατόν να επέλθει μέσα από τα σχέδια των αστικών πολιτικών κομμάτων που προκάλεσαν και συνεχίζουν να προκαλούν την κρίση και τις συνέπειές της στη ζωή του εργαζόμενου λαού. Η πάλη για την αντικαπιταλιστική ανατροπή είναι η μόνη επιλογή για τους εργαζόμενους και τους νέους, ντόπιους και ξένους.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Αφήστε το σχόλιο σας