Σε ακόμα μια συνέχεια του τσίρκου του Παρισιού…
Αυτή η υπέροχη αθλήτρια, Δώρα Γκουντούρα, με έκανε και δάκρυσα μετά τον αγώνα της, στον οποίο αδικήθηκε όσο περισσότερο τους έπαιρνε τους διοργανωτές (δεν θα τελείωναν τον αγώνα με τίποτα αν δεν πήγαινε στον ημιτελικό η Γαλλίδα αθλήτρια), λέγοντας : “δεν πειράζει.
Το να κατηγορείς την διαιτησία για το αποτέλεσμα είναι καταφύγιο μόνο των αδύναμων. Για μένα το μετάλλιο μου δεν είναι εδώ. Το μετάλλιο μου βρίσκεται σε κάθε μέρα που πρέπει να μπω σε προπόνηση και πρέπει να παλέψω κόντρα σε θεούς και δαίμονες”… και ξέσπασε σε κλάματα.
Δεν είναι μόνο υπέροχη αθλήτρια, είναι και υπέροχος άνθρωπος.
Θα σημειώσω εδώ πως αυτό που βλέπω φέτος στους Ολυμπιακούς αγώνες από τους Έλληνες αθλητές, σε όλα τα αγωνίσματα, από αυτά τα παιδιά που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους σε αυτό που κάνουν, είναι εξαιρετικό.
Είναι μαχητές και δεν σταματούν να αγωνίζονται και να τα δίνουν όλα, ανεξαρτήτως συνθηκών, Έχουν αυτό το Ελληνικό πνεύμα του… δεν τα παρατάω με τίποτα, δεν εγκαταλείπω την προσπάθεια και τον αγώνα, ανεξαρτήτως συνθηκών και αποτελέσματος.
Μπράβο τους.
Μακάρι αυτά τα παιδιά και την πορεία τους να την παρακολουθούσαν όλο και περισσότερο όλοι μας, ιδιαίτερα τα παιδιά μας, αντί να ακολουθούμε στο Facebook και στο Instagram ασήμαντους αλλά με ωραία οπίσθια…
Ζωχιός Κωνσταντίνος
