Αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη Reviewed by Momizat on . Ο Τσιτσάνης γεννήθηκε 18 του Γενάρη το 1915 στα Τρίκαλα .Πριν το Βασίλη, που ήταν το στερνοπαίδι του, είχαν γεννηθεί 13 άλλα αδέλφια του. Από αυτά έζησαν μαζί μ Ο Τσιτσάνης γεννήθηκε 18 του Γενάρη το 1915 στα Τρίκαλα .Πριν το Βασίλη, που ήταν το στερνοπαίδι του, είχαν γεννηθεί 13 άλλα αδέλφια του. Από αυτά έζησαν μαζί μ Rating: 0

Αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη

Αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη

Ο Τσιτσάνης γεννήθηκε 18 του Γενάρη το 1915 στα Τρίκαλα .Πριν το Βασίλη, που ήταν το στερνοπαίδι του, είχαν γεννηθεί 13 άλλα αδέλφια του. Από αυτά έζησαν μαζί με τον Βασίλη μόνο τέσσερα.

Ο Νίκος ο Μεγάλος, ο Χρήστος που έγραψε και αυτός τραγούδια και έπαιζε και πολύ ωραίο μπουζούκι η αδελφή τους και ο Βασίλης
ο Πατέρας του Κώστας Τσιτσάνης ήταν Ηπειρώτης από τα Γιάννενα Και Τσαρουχάς το επάγγελμα καθώς και η μάνα του Βικτορία Λάζου από τα Ζαγόρια.

Πολλά παιδιά μεγάλη οικογένεια έφυγαν από την Ήπειρο την Τουρκοκρατούμενη αρχές του προηγούμενου Αιώνα και ήρθαν στην Ελεύθερη Ελλάδα τότε, τα Τρίκαλα .

Για να τα βγάλει πέρα ο πατέρας του Βασίλη, που είχε πάρει το όνομα από τον 15χρονο αδελφό του που είχε πεθάνει, έφτιαχνε και διόρθωνε τσαρούχια Όταν οι μνήμες του πατέρα του γυρνούσαν στα Γιάννενα έπαιρνε την μαντόλα και στις όχθες του Ληθαίου παρέα με τον μικρό Βασίλη έπαιζε και τραγουδούσε σκοπούς της Πατρίδας του και προπάντων μοιρολόγια, αυτά ήταν και τα πρώτα ακούσματα του μικρού Βασίλη.

Και αυτό υπάρχει μέσα στα τραγούδια του. Ακόμα και οι μη μυημένοι μπορούν αυτό να το διακρίνουν. ¨όταν το 1927 πέθανε ο πατέρας του η Οικογένεια δυστύχησε πείνασε. της έλειψαν τα απαραίτητα. ακόμα κα ο μικρός Βασίλης δούλευε να φέρει κάτι να φάνε στο σπίτι .

Τα χρόνια αυτά στιγμάτισαν και διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του μικρού Βασίλη. Ήταν η εποχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης. Αυτό όμως μπορούμε να πούμε ότι ήταν και η προίκα του Β. Τσιτσάνη. Αυτός ο πόνος αυτός ο θρήνος αυτό το αίμα αυτούς τους αναστεναγμούς, την δυστυχία είχε μαζί του όταν το 1936 κατέβηκε στην Αθήνα.

Το 1940 επιστρατεύτηκε και πήγε στον πόλεμο.
Ένας ήταν ο Τσιτσάνης άλλος δεν πρόκειται να γίνει κανείς δεν μπορεί να μαζέψει τόσα προσόντα τόσες μνήμες και τόσο ταλέντο. Από τότε που έφυγε ο Τσιτσάνης Έχουμε ένα μουσικό χειμώνα που δεν λέει να τελειώσει.
Χάθηκε ο τρόπος επικοινωνίας, με τους δημιουργούς οι δημιουργοί σήμερα δεν είναι δίπλα στις ανάσες και τα προβλήματα του λαού, Τα τραγούδια σήμερα είναι ευκολοχώνευτες μπούρδες. Και αυτός ο Κισσός της υποκουλτούρας κοντεύει να πνίξει ότι καλό και ωραίο είχαμε και συνεχίζουμε να έχουμε.

Μίμης Οικονόμου

Αφήστε το σχόλιο σας