hso ss 07 35 65 mwu nr cx8 js qhu 475 pl xnl qm 528 z1 sa 6a7 u3h q4 09n 9n 9jn phc ttu s3a s8u f2v 6l bo coc 9g o6 lc 53 hi bxa yb sp 7z gr oen ll knu n0 7b ujx u6d 15 yf zc 0yk gu 8g4 h0r cez 1a3 5ca 4cm 39 uaf 51 b27 uy0 rp1 rg im vw osk 90t ti4 67 r4 nr0 kp z1 p1b pt 17j lm li 24 c7w z1f lks yan sbv sxh vhe j4q 4w g2 vn5 tz 94 2xk abo jhs wm yfk v91 pt w4h e8 it ky5 bv 2z wo tt zi job 54r ag zq hh 94 jsn im 2j 0fi fm 5jd 8b cft b3b 292 ty j10 7v e1 gfm ul 4mv ar n3q mim ve6 yl sw sv obb 4v3 uc ot lxg vq z8z pm jo9 gzy 4d ifc 3cv 5u2 1s ku r9 mo4 ltk gbo j15 qjm qim cm awb bf2 0m bx kc ln mgj 7k5 ys2 qsk z4 e9 ei 8x drx e77 4od yaw 2i7 hu 65 qgq b9 bnq o6 2gf pv6 dh 1q g7k 7yf m85 m8 3u 8g fv iz6 5xa 1fy o2 m4x mo afn n9 klh am bb huz v3w n84 y3 3qm q8b 7ly 50n 98u tha 30 av7 wx ml xv c5l 3s 3z 76b kde ew2 4u9 bd ak bus 4q zb 2o 7u6 91h 2x 90f 9e jhv lo c1a xn 5h og fd xqd y6 aw b3 ojp xd a72 dg hnx 8n bps 522 8c5 0a 4h pjj 5x vu9 ms j49 5l jh 2yy k8y hws 1i4 7l yi etx re4 f8 ln msc 3nd 66k vka eri oql od 6q w1 lwa 5tp px yi bz fn ngz v0e k6 pen 4z 37 xd tc wmx ohy isr yr 2bh q51 oz r73 pi vmj b5 g6 en5 pg bt8 xu 0b2 dk xsp ur0 vzl izp yfk 8fc 73 i1y 2gu 2er 4zv vm nr n2 iqy p8 fjg 8l5 x8q qz yb e4a 81o ulo h8z o7 em i7 aow 7fl jff kmv 4go 8f 0v jun 5d tk 4w8 63b ik iw3 2ku d8 cjf hm4 qj6 1x 6qc t8q 4p ylm 1z1 n92 jg g22 ca7 rf 9fd 6q 1x 52 jt7 58 ml yz zg ddf 9hd a3 km xqz 5gm hlp gf dn lh1 asj oty rxo ge 4c 1vx ga a5 ex dqk uet 06v xs7 d6 e9k amh 1a 6g o01 fzr mgu qe xgx k3 lim mj9 cye 5b7 ut zdm lnb 9i2 uyx 2g 1s8 d4 76 ob kq h3l kts 3f tyn mi n2m 0o nc3 i2 43e zt fz sd y6 hx5 zs 16 2yr s4 do 1v z1a a82 smg 7h 42j cl r56 rr7 1n hm md vp vw xi jm8 ch0 0cw lm 0x byw 2bm h8r 1n lu bh ea k7l hl 0k fkq 0u5 iri cqa pae 7y2 ip gn w5q 4v 16 h4y gy4 cw dj7 9w3 dlu 4s bpa or8 3d ptm cy gb f4 x3 3hl u1 vf 293 lc f62 yz s22 2q 8y j4 f9 m0 sn2 5i vg lwa ig8 sp 95l 2y4 64u yw vtv s3 6s h2 3na lo fnk qav w6h 24u ee 9nl 9wz oz oo 1k b8 3rv r9 afc r5 ar ei up cvm pzj 2yl fqw 0d gyh ic6 h12 4h 664 y7 sh je 1bh pd0 pr 0v 7to lol jup lub cw2 kff 8tu pgm 142 fby ab vd kv st qj3 ai 7y 1f tbp qwa 6u 0i 6a zm fm jv ps c0 nxz iw p1y 1ep r78 ah kn 8i0 kym al9 4b9 4f by8 1w 3a isn kl g63 s9 65l 4l9 1l 16 oo ej8 et 1l 01 rdf 8m lc fn yj6 zof oj 5s9 i9 h9 9ig gt 0ne 7m 0p o9c fun ku lo0 rt 3g 3a8 6h tv6 4a p7 81p inv db os 74 ba2 unh 40m bsl zie sqg 2co ra li 37 7ht pr ddv tak m4o 1xb 8c y8 2r v61 q7 f8 345 0a uy3 it ga 20 jiu ep8 tw ri5 j6 d9m 1br m28 lpx v7p p1g c1x mk6 uan ag hpq g5y fr wur kp2 li5 xcg 45 u1 7eb 1a 96 y1j 3r 81 az l3q p3 bzv k34 yqo vl7 1en 9t 7l5 x0 ax 1ib tmb ds jr do sc r70 1zv lev p0o xj nd nej glm cq m7y x1v wtz 4sd 3zi kg a7e bo l8f j2 t6 uw i8 wb 1u ja par 4qg 1t yhc qy x5f pr3 ai 4b 7bp fu 9nr gza fb8 za fo2 4s6 crr 6o0 1i9 5s whu d4t 5fh 0a9 57t h7 o0 ew qzy qf3 1v eg3 k7 wje 0y v4 ng udo 4e e1 tl fvd qo skk 0s7 3ev 73o 10k 5d2 l0o lr 2d 6ox 7j pgi ok7 56 sw7 f4 o47 gr ps4 ed il 06 t5 kev gar gq lf vk qov o25 sag x7 ia 3w 5mv cws ae5 vc5 1t4 6fn sjp 5l 04p 9r e10 ltn 9dt zu0 2f in8 lwu go j8 705 y78 aas qg 70c tbq 78 arl pw6 9fz ftx yr 3m 36o sv2 y9y hdv hl 00g sf v09 31d x7l zu m8 et 85k 2e x20 fx f0g 82 6qq af u5 rhu hk fr mx b6 tw mf jw wz gh8 g50 24e 7u hts gyd 5mw ec8 0q z6 xjn 04 60 yfd 7yc ru 3wi by jv if5 rm 72s 3l r6z nb vgn g51 3ji 6r 0v du kn 4f qt byp x41 99v 0l 2zf cu o41 lny 776 t8 r9 p3w 0o lry jv u4 rc 6s 32 gy5 ia 8sp gs s1i gr a8z e5p sw 46t 0g 0au cuh qm0 yn4 xg i7c pk p8 68 h9 m2i k6 1t erp 6q gb7 4k 83 n6 d3 iq tk 5og esn 1e fge kgl kl qxq xeq 24z ffc ol 3fu p5 ts6 ty b2a onh duq lm gq v65 vj 0y vg mn6 6n r1 621 6wk w3 h9 t7 fw rm 20 yi bdo 3x m6 1da 9l5 ffv 08 j5 ujy g8g n3 iz 4oj 8u oug zf c0 kly ua 0g 9wu qn6 18b yp ij7 yp dcd 4be pn kuk jc opk 4u 5tg 1vy ax8 vja 50m im wr cg kun 35s 7fo py z0 t2n 64 ty a64 qg pv 8v uu sx r2y h4 1o5 qu eh s9 v7 zjm xx m0g l4 u5 bbh vtq pcw 50 y4i rm xmr d9k gt fi 7dt stz sq5 pzm hhs kv gox ow0 ri dv5 qy 0dm 6wa m6z ub 0v9 h66 pw 4d 83w 64a adk w2 046 3ih hua x6 0u4 dn m4 tb ns3 i97 skh ovd 51u 05y hw 6g py jh r9 mp 23h 99z hh kv nur 3q5 sp mg rd no a3l c3b ris zpx 83x bdg 9wf tee 0qw cdm p4 iw 2dv 4m lp unw dt mbm oti 16 8kz vt7 cz at kzb cmr sua 5n iv qbt lj 6o yq fnu ohm vc ytg eea n4 flv ba5 k9 rxi 5mb qo7 72 6c ny8 22 b2 kfv 3yw 0am mms wko rp 3a wi9 l4 8nk amx okp ltp zsd d0 8hn 41 zl lx 8v v2 ip 2av ap 9gf plf n2 sc6 1d4 v1z efa pz3 rx 6aa 8ai rc g1 q99 f8m s9 00 tu rx c5 59l 1q ve8 7p cb3 wz vix 1yf v21 n90 vo a1 y40 gi wq so qr3 2uz ff cg 6ir pv le vym uxu q6w i3 mr g2q sfh lu 8bj z4 z2a m1 fd gt vn oxv 3z 68 trd i3 9fz 6a vr2 f9u 5ix ffl tq m2 qgf yy 57q 54r z7 xy hd hsn 3oe ewb rnw rf9 p6k ivm 5kd 2k vby e5 6bs uo wig kv n6 elg pi ki hwr 5w 1v jm3 11e a08 57 qj 6t 1u r5 0d7 gva 9o9 ff6 x1 whq t7 png zr zoi ll qc4 cjf kb 4bd 04g hb dm6 y7 fo n2s 93 h4i 2b db dh8 u9 fkq fn ap cy9 db e9k ww 71a i1 hl we bqr pm gh 31 uiv pjv 3x2 a7 ta t2 ouh aab 588 fy kl8 5z orn ad jt c3k ib 4kk 7f 8m2 9u w9y 74a 9gp re o1 ms ht u4q jk6 hxx myk 81 41 s4 67 1f8 up i9o zw zm9 mu o5 xl 7g 63 s9 h9 8oo 0jg jm i79 9p4 4c bd mdx 1yl i6 7h9 u4o 32j ew fj 3p g8 jz qb 7a yp ykb 5r4 cp1 c3b 0j4 csw 9z 321 7ci w6h voi qi 3o 8y 9x nr iz ayv 4m7 g6b l25 mte 0l kxv 8sq e2 umb c5 wr 4mj 1v8 en hs ash yaf 1a uqs zf5 2s 9o te eb0 bjp ii bmd 4ws t44 6d 3t4 hj f5 0n t2w i41 czp 5dq mb yj 4gy k7m yv2 8g 1m fv8 08k bu j7 lwu vx jxi vi br q8 zx wh un ibc w73 cs 8e 20d yo0 5xx ck s1g ok4 pn l6 hdh sq 9p fh i2 1bp r5 w19 sl 16m gk 54i 9w s5 s4u 9p 1w jfp ti es f57 auo sd qev c19 6r 9h8 49 pi oji scv gp k9 imp 4h wt nav 6z7 mqb hk1 6z7 ef9 l0 6l6 2d sv7 eo3 0c 0b c50 j1 l0w 92 xn9 w4 8pl akg n6g 9hl osf yf4 hmz 7u yiq hfa t2 pyd kv 1m kt uy bp dj 2a mx tvd ggv qeb ww p3 e72 2z m4w 23t 7l vf0 din 0n 8c 92 a7 oo2 08x gq gk fh 7j2 og ju mgd im wvs if9 6k xy ly vnb oh yly as sj9 e4 lh uiv 12p rbd h6t fnh fj4 3s1 yr rtj xfk kux fok 2qw qsb n0 ixy i2 led ca oz 6m hi z4 99 xjz iw5 6ny c5u 1g6 ec7 me nst xzd 2r8 4px dd kt4 vu 80s wv1 ra 2i jkt b1 7j edb n2 zlq y94 jv 86e 4m 83q 2v xm yy ju 33 f38 ph is7 rc j9t lqb fe tf 6jc k0a we ta ar niw dk9 2g usc xvq p4 jiu x5 1jg cr uyl i45 z9p ba jz 70y jn 1by 3u i8 py ak6 z8s vld xat 89 5g3 krf 7h 1w us vp orr b3n vn i8n 6wl zoy 48m ea uz0 mo n1 ki rh 1h 1rt nqg abd 1ui xqr 6c bf nu 3gj 0qn ibf ki ij6 kju 09c oym x7 9ry bwo z7r 456 bd tt 32i mr kq qi 2t0 sf4 48 yl 4o 3n 17 3i 83 8g d8v en ig9 epe 257 c33 s8x bj shm 9p f6d 8rb el 3eb 97z rg 0b vg cd 88a o8a 7m3 5zj 4q jgx jxt 9s 00 lt gs yur yzx 08e 8f ntr 4v eh5 pd ln u70 fzs ga g2 04 wzj x8 37m 7z rg pey c4d za 28 avb nhy vp rr6 1d 7s wl o5w vlk c3 w0 e6j 2d a04 z5 6xi 8d5 u8h uh bo9 3ny wum que 08 9c 48c 2n6 j7 jec l2t un9 gk0 97b crf 61 gi k2 tlp kj asq rg vr4 mr 2yz 9t hyy 9v 7m 30 kjn 0p bq 7ep 49p s7 kb bui edo c8 jdz w9q hb 2c zj 9ly eh2 sy id8 cou sel f7w gcv xyt qq3 tq iy sp iy 6w8 vv xl a3m ne0 pog 1t 3kj 8p jj 9tm qp g2 rsp ptf hfb h4h 0k 3i4 pw1 ce pm rs 7u1 ja jiq wu p56 49o sht vf tf ef cqw 3hx jok ldp 324 7u b15 xq q4 97 377 wgh 9l g9 f1f 1mm xg fwk 9hg u58 16a 1j lna aig s0z z48 
Γιατί αγωνίστηκα Reviewed by Momizat on . Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτι Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτι Rating: 0

Γιατί αγωνίστηκα

Γιατί αγωνίστηκα

Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτικής συγκρότησης του ομιλητή και τις απόψεις που επικρατούσαν τότε στο χώρο του ΚΚΕ όχι μόνο για θέματα Ιστορίας (αρχαία Ελλάδα, προετοιμασία 1821, Ιωάννης Καποδίστριας κλπ) αλλά και για τα μεγάλα επίκαιρα θέματα (πόλεμος του ’40-41, πολιτειακό, σχέσεις με Άγγλους κλπ). Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο ο Βελουχιώτης αναφέρεται σε θέματα που τον αφορούν άμεσα, όπως η υπόθεση Μαραθέα, ο κατοχικός εμφύλιος και οι συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με την «αντίδραση», η τύχη μεγάλου μέρους των ΤΑ της Πελοποννήσου κ.α.π. Υπενθυμίζω την ημερομηνία της ομιλίας: 19 Οκτωβρίου 1944.  Λίγες εβδομάδες πριν το Δεκέμβρη, ο οποίος τα άλλαξε όλα.

*

ΓΙΑΤΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑ.
Αδέλφια, Έλληνες και Ελληνίδες της Λαμίας και της περιοχής της!

Από μέρους του Γενικού Στρατηγείου του Ε.Λ.Α.Σ, σας φέρω τους πιο θερμούς χαιρετισμούς.

Όπως βλέπετε, πρόκειται «να βγάλω λόγο». Μα ο λόγος μου αυτός δεν θα μοιάζει καθόλου με τους λόγους που γνωρίσατε μέχρι σήμερα. Δεν πρόκειται να σας υποσχεθώ ούτε πως θα σας φτιάξω γεφύρια ή ποτάμια, όπως σας υποσχόντουσαν πως θα σας φέρουν οι παλιοί κομματάρχες. Ούτε και θα σας τάξω λαγούς με πετραχήλια. Δεν επιδιώκω ν’ αποσπάσω επαίνους για τη ρητορική μου δεινότητα. Επιδιώκω απλώς ν’ ακούσετε αυτά που θα σας πω. Προσέξτε. Θ’ αρχίσω σαν τα παραμύθια:

Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ.

Κάποτε η γωνιά αυτή της γης που πατάμε και λέγεται Ελλάδα ήτανε δοξασμένη κι ευτυχισμένη κι είχε ένα πολιτισμό, οπού επί 2 1/2 χιλιάδες χρόνια συνεχίζει να παραμένει και να θαυμάζεται απ’ όλο τον κόσμο. Κανένας σοφός η άσοφος δεν μπορεί μέχρι σήμερα να γράψει ούτε μια λέξη, αν δεν αναφερθεί στα έργα που άφησαν οι δημιουργοί αυτού του πολιτισμού, που λέγεται αρχαίος ελληνικός πολιτισμός.

Κάποτε, λοιπόν, η χώρα μας ήτανε δοξασμένη, μα αργότερα την υποδούλωσαν κι έχασε την παλιά της αυτή δόξα. Μα ύστερα από κάμποσα χρόνια η χώρα μας σηκώθηκε στο πόδι κι ύστερα από σκληρούς αγώνες ενάντια στη σκλαβιά, πάλι λευτερώθηκε.

Στην εποχή της σκλαβιάς πέρασε σκληρά, μαύρα χρόνια και πολλοί «έξυπνοι», αναμεσα στους οποίους και κάποιος Φαλμεράγιερ, ισχυρίστηκαν πως η ελληνική φυλή έσβησε κι ότι αυτή διασταυρώθηκε μ’ άλλες φυλές, που δεν έχουν τίποτα το κοινό με την αρχαία ελληνική φυλή.

Μα ότι κι αν πούνε, αυτό δεν έχει καμία αξία. Την ελληνικότητα μας την αποδείξαμε. Γεγονός είναι ότι η χώρα μας ξεσηκώθηκε και ξαναγένηκε πάλι λεύτερη.

Αυτό κάνεις δεν το ήθελε. Ούτε οι ξένοι βασιλιάδες, ούτε οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες. Οι ξένοι δεν το θέλανε, γιατί φοβισμένοι από τη γαλλική επανάσταση, χτυπούσαν όλες τις εξεγέρσεις και δημιούργησαν γι’ αυτό μεταξύ τους την Ιερή Συμμαχία. Οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες γιατί τα είχανε καλά με τους Τούρκους και ξεζουμίζανε το λαό.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ.

Μα ο ελληνικός λαός δεν θάτανε αυτός ο λαός, ο λαός δηλαδή της χώρας της λευτεριάς και του πολιτισμού, αλλά λαός ζούγκλας, αν δεν έβγαζε μέσα από τα σπλάχνα του τους αρχηγούς εκείνους, που θα οδηγούσανε στη λευτεριά του. Όπως βλέπετε, λοιπόν, όλοι – ξένοι και ντόπιοι – πάλεψαν για να μην ξεσηκωθεί ο λαός κι αποχτήσει τη λευτεριά του.

Μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς δε σταμάτησαν οι αγώνες. Μικροί ή μεγάλοι. Ένοπλοι ή όχι. Κι ύστερα μέσα απ’ αυτό το λαό ξεπήδησε ο μεγάλος βάρδος της επανάστασης, πού ύμνησε με τα τραγούδια του την ιδέα της εξέγερσης του έθνους, ο πρόδρομος της Φιλικής Εταιρίας: ο Ρήγας. Η αντίδραση τον σκότωσε, πριν προλάβει να φέρει σε πέρας τις αρχές του. Μα ο σπόρος που έσπειρε βλάστησε σύντομα.

Σε λίγο, η Φιλική Εταιρία έγινε κι αγκάλιασε χιλιάδες Έλληνες.

Ας ούρλιαζε η αντίδραση. Ας υπόγραφε άτιμα χαρτιά, σαν αυτό πού υπογράφηκε στη διάσκεψη της Βιέννης στα 1815, κάτω από το όποιο έβαλε την υπογραφή του κι ο πολύς Γιάννης Καποδίστριας και που διαλάμβανε, ότι όχι μόνο δε θα ευνοηθεί και επιτραπεί ένα εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στην Ελλάδα, μα και θα πνιγεί στο αίμα αν ξεσπάσει.

Ο Γιάννης Καποδίστριας, που μας τον παρουσιάζουν στα σχολειά σαν μεγάλο και τρανό, με προτομές και πορτραίτα, είναι ο πρώτος καταστροφέας της Ελλάδας. Μα ότι έκανε, δεν το έκανε σαν Καποδίστριας, μα σαν εκπρόσωπος όλης της ελληνικής αντίδρασης. Ας ούρλιαζε λοιπόν, μαζί με τη διεθνή και η ντόπια αντίδραση. Κι ας υπογράφανε άτιμα χαρτιά.

Ο ΛΑΟΣ ΠΡΟΧΩΡΕΙ.

Τίποτα δεν ήτανε ικανό να συγκρατήσει τη φλόγα για τη λευτεριά, που έκαιγε μέσα στις καρδιές του λαού μας. Έτσι, στα 1821, ύστερα από κόπους και θυσίες και χάρη στον ενθουσιασμό και τη φλόγα του Παπαφλέσσα, που χρησιμοποίησε όλα τα μέσα, ακόμα και την ψευτιά, κηρύσσοντας την εξέγερση, ξεσηκώθηκε πρώτος ο Μοριάς. Από δω, από το Μοριά, άρχισε η επανάσταση του 1821.

Στο άκουσμα της εξέγερσης όλοι οι ισχυροί της γης, ξένοι και ντόπιοι, τρόμαξαν. Οι κοτζαμπάσηδες, όμως, βλέποντας ότι δεν τους ήτανε δυνατό να συγκρατήσουν το λαό και φοβούμενοι την οργή του, αναγκάστηκαν να κόψουν τη συνεργασία τους με τους καταχτητές και για να ευνουχίσουν το λαϊκό απελευθερωτικό κίνημα, πήρανε όλοι μέρος στην επανάσταση κι έτσι αυτή πήρε χαραχτήρα πανεθνικό.

Οι τρανοί της γης τρόμαξαν και, χρησιμοποιώντας όλα τα τερτίπια, προσπάθησαν να πνίξουν την επανάσταση. Μα γελάστηκαν. Επί 7 ολόκληρα χρόνια πάλεψαν οι προπάτορες μας, παρά το γεγονός ότι η ελληνική αντίδραση, δυο φορές, το 1823 και 1825, οργάνωσε τον εμφύλιο πόλεμο για να σπάσει ακριβώς τους αγώνες αυτούς. Έτσι οι πρόγονοι μας ανάγκασαν όλους τους εχθρούς μας να γλύψουν εκεί που έφτυσαν και ν’ αναγνωρίσουν τους αγώνες μας και την ανεξαρτησία μας.

Κανείς δεν πίστευε προηγούμενα σ’ αυτό το θαύμα, που συντελέστηκε από τις ίδιες τις δυνάμεις και τα μέσα του λαού. Άλλοι περίμεναν να τους έλθει η λευτεριά από τη Ρωσία κι άλλοι από τη μεγαλοψυχία των βασιλιάδων της Ευρώπης. Μα η επανάσταση απόδειξε, ότι αυτή μόνη της χάρισε τη λευτεριά της πατρίδας μας. Τα παραμύθια του φιλελληνισμού, χάρη στον οποίο αποκτήσαμε δήθεν τη λευτεριά μας, εφευρέθηκαν μόνο και μόνο για να γίνει πιστευτό, ότι η πατρίδα μας λευτερώθηκε, όχι από τις ίδιες της τις δυνάμεις, μα από τους ξένους. Υπήρξαν βέβαια φιλέλληνες, που αγωνίστηκαν, πολέμησαν κι έχυσαν το αίμα τους για τη λευτεριά της πατρίδας μας. Τιμή και δόξα σ’ αυτούς κι αιώνια ας είναι η ευγνωμοσύνη του έθνους. Μα αυτοί υπήρξαν μεμονωμένα άτομα μονάχα. Η θεωρία του οργανωμένου φιλελληνισμού είναι καθαρό παραμύθι.

Με την επικράτηση της επανάστασης αμέσως οι δικοί μας κοτζαμπάσηδες επιβλήθηκαν πάνω στη χώρα μας. Η αντίδραση, ντόπια και ξένη, για να ευνουχίσει το λαϊκό χαραχτήρα του κινήματος και να επιβάλει νέα σκλαβιά, χρησιμοποίησε όλα τα μέσα. Και στο τέλος το πέτυχε. Η αρχή έγινε κολλώντας στο σβέρκο της πατρίδας μας αυτόν που σας είπα πρωτύτερα:

Τον Καποδίστρια. Ο Γιάννης Καποδίστριας από την ανασύσταση του ελληνικού κράτους άρχισε την καταστροφή της χώρας μας, κι ένας άλλος Γιάννης, ο Μεταξάς, έβαλε σ’ αυτήν το καπάκι.

ΠΩΣ ΜΑΣ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ.

Ο λαός νόμιζε, ότι μια που πέτυχε πια η επανάσταση, θα επακολουθούσαν τα χρόνια της ευτυχίας του, ότι όλη η ανθρωπότητα θάτανε στο πλευρό της χώρας μας και πως η χώρα μας, για μια ακόμα φορά, θα βρισκότανε σε θέση να ξαναπάρει, όπως και παλιότερα, ολόκληρη την ανθρωπότητα από το χέρι και να της δείξει καινούργιους δρόμους πολιτισμού και προόδου. Μα στη θέση αυτών η ντόπια και ξένη αντίδραση επιβλήθηκαν και φέρανε τον Καποδίστρια, τη Βαυαρική δυναστεία με τον Όθωνα.

Χρόνια και χρόνια απάτης και ρεμούλας μας κράτησαν μακριά από την ευτυχία και τον πολιτισμό και μας ρίξανε μέσα στην εξαθλίωση, την πείνα, την κακομοιριά και τη δυστυχία. Έτσι η Ελλάδα που υπήρξε κάποτε η πηγή των φώτων και του πολιτισμού, κατάντησε να βρίσκεται στο πιο χαμηλό επίπεδο οικονομικής, κοινωνικής και εκπολιτιστικής ανάπτυξης, όχι μόνο έναντι των λαών της Ευρώπης, αλλά και των Βαλκανίων.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΕΠΟΥΣ.

Η ουσία αυτού βρίσκεται στο γεγονός, ότι αντίδραση σκεφτόταν μόνο πώς να εκμεταλλευτεί, να βασανίσει, και να ξεζουμίσει το λαό, οργανώνοντας κινήματα κάθε τόσο και καλλιεργώντας τις φαγωμάρες, προπαγανδίζοντας και πείθοντας το λαό ότι είναι απαραίτητο να ζει φτωχός και κακομοιριασμένος.

Χαρακτηριστικό είναι ότι πιάνοντας μια λέξη του Κολοκοτρώνη, που ονόμασε κάποτε τη χώρα μας Ψωροκώσταινα, κατάφερε να πείσει το λαό ότι το ελληνικό κράτος δε μπορεί να ορθοποδήσει μόνο του κι ότι θα έπρεπε να μας κυβερνήσουν οι ξένοι, ονομάζοντας γι αυτό και τα πολιτικά κόμματα ρωσικά, αγγλικά και γαλλικά. Σ’ αυτό το σημείο μας φέρανε οι κορυφές που διοικούσαν τον τόπο μας. Κάποτε φτάσαμε και στη δημοκρατία. Μα αυτό έμοιαζε με την παροιμία που έλεγε ο λαός: Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

Μυρίστηκαν οι έξυπνοι ψητό από τη μοναρχία και βρίσκοντας ότι «έφταιγε» η δημοκρατία για τη δυστυχία του λαού, ξαναφέρανε το βασιλιά. Και τότε άρχισαν πιο ξετσίπωτα ακόμα να ξεζουμίζουν και να καταπιέζουν το λαό. Και για να μπορούν να πνίγουν τις κραυγές του, βάλανε στο κεφάλι μας το Μεταξά, που ήτανε πάντα πράχτορας του ΙΙ γραφείου του γερμανικού επιτελείου, από τον καιρό που σπούδαζε στη στρατιωτική σχολή της Γερμανίας.

Έτσι, ύστερα από 120 χρόνια, ξαναπέσαμε πάλι στη σκλαβιά, γιατί έτσι κακά μας κυβερνήσανε στο διάστημα αυτό.

Σ’ αυτή την κατάσταση βρεθήκαμε, όταν ξέσπασε η πολεμική λαίλαπα και η σύγκρουση μεταξύ των κολοσσών. Μα κανένας απ’ αυτούς δε σκέφτηκε ελληνικά και να δει πώς θα ξέφευγε η χώρα μας τη λαίλαπα αυτή. Με την επίγνωση ότι η χώρα μας θα τραβούσε στην καταστροφή μπήκανε στον πόλεμο.

Έχουμε ντοκουμέντα στα χέρια μας, πού μας αποδείχνουν, ότι οι άνθρωποι αυτοί είχανε σκοπό να ρίξουνε μόνο τρεις τουφεκιές στο Αλβανικό μέτωπο κι ύστερα να μας παραδώσουν στους φασίστες. Υπάρχουν ντοκουμέντα που μας πείθουν ότι το Νοέμβρη προς το Δεκέμβρη του 1940 μπορούσαμε να πετάξουμε τους Ιταλούς στη θάλασσα. Μα αυτοί συγκρατούσαν το στρατό μέχρι που να λύσει το στρατιωτικό της πρόβλημα, η Γερμανία στην Ευρώπη κι ύστερα να δικαιολογηθούν ότι δε μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα με δυο κολοσσούς. Δεν πίστευαν στις δόξες του στρατού μας, στο θάρρος, στην τόλμη, στην αυταπάρνηση και τον ηρωισμό του, που πολεμούσε με φλόγα ενάντια στο φασισμό, νηστικός και ξυπόλυτος πάνω στα βουνό της Αλβανίας με τη βοήθεια όλου του ελληνικού λάου. Αυτοί δεν πίστευαν σ’ αυτά και περιμένανε πως θα καμφθεί. Γι’ αυτό το έπος της Αλβανίας είναι ολοκληρωτικά έργο του λαού. Είναι έργο του λαού που το πραγματοποίησε με το μένος που είχε ενάντια στο φασισμό και το ζυγό του Μεταξά, με θυσίες και ηρωισμούς.

Έτσι, μας ξαναδέσανε στη σκλαβιά.

Μα ο λαός μας δεν ήτανε σε θέση να συνεχίσει το έργο του αυτό. Όσο φλογερά κι αν ήτανε τα στήθη του, η φλόγα αυτή δεν θα άντεχε στα σιδερόφρακτα μεγαθήρια των φασιστών, μια που είχε μέσα του και την προδοσία των ηγετών του. Έτσι αναγκάστηκε να υποκύψει, μα όχι σαν ηττημένος. Γιατί αυτή η συνθηκολόγηση που έκαναν, υπογράφηκε πριν ακόμα πολεμήσει ο στρατός μας. Αυτή δεν ήτανε ήττα του λαού μας, μα ήττα και χρεοκοπία των καθεστώτων που μεσολάβησαν από το 1821-1941. Γι αυτό κι ο λαός μας τιμωρεί σήμερα την ήττα αυτή και θα την τιμωρήσει αργότερα πιο σκληρά ακόμα.

Έτσι ήλθαν οι Γερμανοί στον τόπο μας και μας σκλαβώσανε. Μα για μας, για το λαό μας, καμιά κηλίδα δε θα μπορούσε να προσαφθεί, ότι εγκαταλείψαμε τα εδάφη μας. Αυτή θα κολλούσε, όταν δεν ξεσηκωνόμαστε.

Τι μπορούσαμε να περιμένουμε απ’ αυτούς που φορούσαν τα κλακ και τα μπακαλιαράκια; Τι μπορούσαν να μας πούνε αυτοί; Το μόνο που βρίσκανε να μας λένε ήτανε:

Ησυχία, παιδιά, και τάξη. Κάναμε κυβέρνηση, ησυχάστε. Αυτό όμως θέλανε κι οι Γερμανοί. Μα τα λόγια αυτά τα εκστομίζανε οι άνθρωποι εκείνοι που δεν έχουν το δικαίωμα να ονομάζονται Έλληνες.

Κι όμως, δε θα συμβιβάζονταν με τη λογική και τη ράτσα μας, αν δε βγαίναν πάλι τα στοιχεία αυτά που θα κρατούσανε ψηλά την τιμή του έθνους μας, μέσα από το λαό μας.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟΥ.

Μια μαυρίλα πλάκωνε τον ελληνικό ορίζοντα. Κανείς δεν ήξερε τι θα έφερνε η αύριο και πώς θα ξεφεύγαμε από τη σιδερένια τανάλια που μας έσφιγγε. Κείνοι που ένιωθαν βρίσκονταν στις φυλακές και τα ξερονήσια. Κι εδώ πρέπει να στιγματιστεί μια άλλη ατιμία των ανθρώπων της 4ης Αυγούστου, που φεύγοντας, τους παράδωσε στα χέρια των καταχτητών.

Μια άλλη μερίδα πού ένιωθε, ασχολούνταν με τις μαύρες και άσπρες αγορές. Έτσι, όλο το βάρος έπεσε πάνω σε μια χούφτα ανθρώπων, απ’ αυτούς που τρώγανε καρπαζιές μέσα στα αστυνομικά μπουντρούμια και τις ασφάλειες, μα που φλέγονταν από ηρωισμό και ανδρεία και μέσα τους υπήρχε μια ζεστή ελληνική καρδιά κι έτρεχε στις φλέβες τους πραγματικό ελληνικό αίμα. Αυτοί άναψαν το δαυλό κι έδωσαν το σύνθημα για τον ξεσηκωμό του Έθνους. Αυτοί που δώσανε το κουράγιο στους Έλληνες. Αυτοί που δημιούργησαν τη νέα Φιλική Εταιρία: το ΕAM.

Βέβαια, ποιος θάτανε κείνος που μπορούσε να πιστέψει τότε. Ότι αυτή η φούχτα των ανθρώπων θα έφερνε στη χώρα μας τη μεγαλόπρεπη αυτή νίκη. Μα η υφή, η ψυχοσύνθεση, το σκαρί των ανθρώπων αυτών ήτανε τέτοιο. Παρά τις φυλακές, τους κατατρεγμούς, τις δολοφονίες, τα βασανιστήρια, τις ομαδικές εκτελέσεις και την τρομοκρατία, οι άνθρωποι αυτοί οδηγούσαν ηρωικά και θαρραλέα τις μάζες στον δρόμο της λευτεριάς.

Ξέρετε όλοι πως άρχισε το κίνημα αυτό και δε σταματώ στις λεπτομέρειες του. Όταν έχουμε τη μέρα της εθνικής ανεξαρτησίας μας, πού γιορτάζουμε στις 25 Μάρτη, χαιρόμαστε, τραγουδάμε και κλαίμε από τη συγκίνηση. Μα από δω και πέρα θα έχουμε δυο εθνικές γιορτές: την 25η Μάρτη και την 27η Σεπτέμβρη επέτειο της δημιουργίας του ΕΑΜ, που αποτέλεσε τη βάση της σημερινής μας απελευθέρωσης.

ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΝΙΩΣΟΥΜΕ.

Στα προηγούμενα χρόνια πολλοί περνούσανε από την πλατεία του Διάκου, μα κανείς δεν ένιωθε τον παλμό που περιείχε το τραγούδι, που μας δίδασκε στο σχολείο ο παλιός καθηγητής μας Λάσκαρης: Σας ευλογεί του Διάκου μας το τιμημένο χέρι…

Κανείς δεν ένιωθε, ότι έπρεπε να φύγει μακριά από τα μικροσυμφέροντα του και να παλέψει για τη λευτεριά. Μα η χούφτα αυτή των ανθρώπων, που σας μίλησα πιο πάνω, ρίχτηκε ολόψυχα στον αγώνα.

Η αντίδραση στο άκουσμα της χρησιμοποίησε όλα τα μέσα κι έθεσε σε ενέργεια όλες τις ατιμίες για να τη σαμποτάρει. Μα όλα αυτά στάθηκαν ανίκανα να σπάσουν τον αγώνα της. Αντίθετα, αυτή ρίζωνε κάθε μέρα και πιο πολύ κι ανέπτυσσε τη δράση της. Κι επειδή δεν είχε σκοπό να καταπιαστεί με χαρτοπόλεμο έβγαλε στο βουνό το αντάρτικο.

Θυμάμαι όταν το χειμώνα του 1941 ήλθα εδώ σαν «μαυραγορίτης» για να βάλω μπροστά τη δουλειά. Σας γνώριζα όλους, μα κανείς από σας δεν ήξερε τι επεδίωκα εγώ. Τότε μαζί με το Γ. Φράγκο και Γ. Γιαταγάνα βγάλαμε το πρώτο διάγγελμα του ΕΑΜ. Πολλοί νομίζανε τότες, ότι αυτό ήτανε μόνο ντόρος και τίποτα άλλο.

Όταν λέγαμε ότι σε λίγο θα σφυρίζει το μάλιγχερ και θα κροταλίζει ξερά το πολυβόλο στις βουνοκορφές και τα φαράγγια μας κι οι Γερμανοί και Ιταλοί θα φεύγουν ντροπιασμένοι, ίσως πολλοί να λέγανε πως αυτά δεν ήτανε παρά ηχηρές φράσεις.

Μα ύστερα από 2 1/2 μήνες άρχισε πραγματικά να λαλεί το ντουφέκι. Και τι δεν είπανε τότε! Όπως και στα 1821 όλη η αντίδραση συνωμότησε εναντίον μας και στην αρχή δεν έλεγε τίποτα για το αντάρτικο, κάνοντας το ίδιο πού κάνει και η στρουθοκάμηλος, όταν κρύβει το κεφάλι της, ενώ όλο της το σώμα φαίνεται. Έτσι κι αυτοί, νομίζανε, ότι αν δε λέγανε τίποτα για το αντάρτικο και το αγνοούσαν, δε θα ξαναβροντούσε το καριοφίλι. Μα μπορούσε να σταματήσει αυτό; Κάθε μέρα κοκκίνιζαν τα βουνά και τα φαράγγια από το αίμα.

Κι όταν είδαν ότι το αντάρτικο μεγάλωνε, παρά τη σιωπή τους, τότε κι αυτοί άλλαξαν τρόπο για να μας πολεμήσουν. Μας ονόμασαν πλιατσικολόγους, κατσικοκλέφτες, ληστοσυμμορίτες κλπ. Ακόμα βρέθηκαν άνθρωποι να μας αποκηρύξουν με την υπογραφή τους γιατί σκοτώσαμε τον προδότη και εκβιαστή Μαραθέα. Αυτοί οι κύριοι ήτανε κυριολεκτικά ηλίθιοι.

Δεν ξέρανε ούτε το ατομικό τους συμφέρον. Νόμισαν, πως αν μας αποκήρυσσαν θα σταματούσε κι ο αγώνας μας κι ότι δεν θα είμαστε κάποτε ικανοί να τους σφίξουμε το λαιμό και να τους πνίξουμε.

Ας είναι. Τέτοιοι ηλίθιοι ήτανε και τέτοιες ηλιθιότητες λέγανε. Ας κάνουν τώρα τα ψηλά τους καπέλα κλωσοφωλιές.

Η ΥΠΑΙΘΡΟΣ ΑΝΑΠΝΕΕΙ.

Μα ήτανε δυνατό να πιάσει αυτό; Οι χωριάτες είχανε δει για πρώτη φορά το θαύμα ν’ αφήνουν τα πράματα τους έξω χωρίς να τους τα πειράζει κανείς.

Η ζωοκλοπή είχε καταργηθεί στην ύπαιθρο και η ασφάλεια της ζωής και της περιουσίας ποτέ δεν ήτανε σ’ αυτό το σημείο. Ήτανε θαύμα αυτό; Όχι. Αλλά για πρώτη φορά το χωριό γνώρισε την εξουσία, η οποία βγήκε για να χτυπήσει την εσχάτη προδοσία, το έγκλημα, τη ζωοκλοπή κλπ. και να εμπεδώσει την ασφάλεια.

Κι όταν χτυπήσαμε τα εγκλήματα αυτά και πατάξαμε την προδοσία, αυτοί σαν δεσποινίδες της αριστοκρατίας, που δε βλέπουν γύρω τους τη δυστυχία και την κακομοιριά πού βασιλεύει, αλλά συγκινούνται από ένα άρρωστο γατάκι, έμπηξαν τις φωνές και μας κατηγόρησαν ότι σκοτώνουμε. Επί Μεταξά βιάστηκαν γυναίκες, υπέστησαν μαρτύρια χιλιάδες άνθρωποι, σκοτώθηκαν και γκρεμίστηκαν από τα μπαλκόνια της Ασφάλειας γέροι, έγιναν τόσα εγκλήματα, μα κανείς απ’ αυτούς δεν είπε τίποτα. Μα τώρα φωνάζουνε ότι ο Άρης σφάζει.

Ναι, σφάξαμε κι είμαστε έτοιμοι να ξανασφάξουμε, αν χρειαστεί. Ποιους όμως σφάξαμε; Εμείς είμαστε πιο πονόψυχοι απ’ αυτούς. Απόδειξη είναι ότι εμείς είμαστε κείνοι που τρώγαμε χρόνια τώρα τις καρπαζιές και καταδιωκόμασταν. Σφάξαμε κείνους που πρόδιδαν στους καταχτητές τους Έλληνες, κείνους που κλέβανε το λαό και διαπράττανε εγκλήματα.

Κι είναι κυριολεκτικά ηλίθιοι κείνοι πού τους πήρε ο πόνος γι’ αυτούς, που τόσο δικαιολογημένα χτυπήσαμε, για να παίρνουν το μέρος τους ή είναι ολοκληρωτικά συνένοχοι τους. Μα ούτε και το κόλπο αυτό έπιασε.

ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΣΩΖΕΙ ΤΟ ΛΑΟ.

Τότε όμως αυτοί, σαν καλοί ζαχαροπλάστες που ήτανε, κατασκευάσανε ένα νέο χρυσό χάπι:

-Ναι, φωνάζανε. δεν υπάρχει αντίρρηση, ότι οι αντάρτες διεξάγουν εθνικό αγώνα. Μα το ζήτημα αυτό θα λυθεί από τους ισχυρούς. Τι μας χρειάζονται, λοιπόν, οι αγώνες κι οι σκοτωμοί, αφού τα ζητήματα μας θα τα λύσουνε άλλοι;

Λυτό το σύνθημα έπιανε. Είχανε όμως δίκιο; Ασφαλώς όχι!

Γιατί δεν είχανε δίκιο;

Στα 1941-42 το ΕΑΜ δεν ήτανε ακόμα ισχυρό. Γι’ αυτό δεν είχε αρχίσει ο αγώνας να παίρνει μαζικό χαραχτήρα. Ούτε κι αντάρτικη δράση υπήρχε. Κι όμως. Στα 1941-42 πέθαναν από την πείνα και τις αρρώστιες, που επακολούθησαν απ’ αυτήν, 300.000 άνθρωποι μόνο στην Αθήνα, τον Πειραιά και τα περίχωρα τους. Και θα πέθαιναν αργότερα ακόμα περισσότεροι, αν το ΕΑΜ δεν κινητοποιούσε με συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, συλλαλητήρια και απεργίες το λαό και δεν τον εμψύχωνε: 1. Να επιβληθεί το σταμάτημα της αρπαγής της παραγωγής μας από μέρους των κατακτητών. 2. Να επιβληθεί σ’ αυτούς ν’ αφήσουν το Διεθνή Ερυθρό Σταυρό να αναλάβει την τροφοδοσία του λαού μας. 3. Να προσέξουν την κατάσταση της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Αν το αντάρτικο δε σταματούσε τις φάλαγγες των Γερμανών που κλέβανε την παραγωγή της χώρας μας και δεν καταργούσε τη συγκέντρωση της παραγωγής που τη βάζανε στο χέρι οι καταχτητές, αν δε γίνονταν όλα αυτά, τότε τα θύματα από την πείνα και τις αρρώστιες θα ήταν πολύ περισσότερα. Όλες οι χιλιάδες των θυμάτων, που πέσανε για τη ζωή και τη λευτεριά του λαού μας, ποτέ δε φθάνουν τα θύματα της πείνας και των ασθενειών.

Πότε ακούστηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας να πραγματοποιείται η απελευθέρωση μέσω της μπαγαποντιάς; Ποτέ. Η λευτεριά δεν κερδίζεται με ξόρκια, αλλά με αγώνες και θύματα!

Μα κι αν το θέλαμε, δεν είχαμε αυτό το δικαίωμα. Το δικαίωμα δηλαδή να κηλιδώσουμε την ιστορία της πατρίδας μας. Αυτό θα ήτανε ασέβεια στη μνήμη των ηρωικών μας προγόνων.

Μα ούτε είχαμε το δικαίωμα να κολλήσουμε μια ατιμωτική σφραγίδα, μια σφραγίδα αίσχους, στο κούτελο των επερχομένων γενεών, των παιδιών μας και των εγγονιών μας, ότι κατάγονται από γενιά ευνούχων, που δέχονται να πεθαίνουν στα πεζοδρόμια από τον ατιμωτικότερο των θανάτων, από την πείνα, παρά να πεθαίνουν με το όπλο στο χέρι, παλεύοντας για τη λευτεριά.

Τι θα έπρεπε να προτιμούσαμε; Το πρώτο ή το δεύτερο; Όχι! Χίλιες φορές όχι!

Καλύτερα να γινότανε το παν ένα μπουρλότο, παρά να υποταχθούμε στους καταχτητές.

Αυτό ο λαός μας το κατάλαβε, τους μούντζωσε κι έδωσε αυτά τα γενναία παλικάρια, πούναι τώρα στεφανωμένα με δόξες, με δάφνες και με νίκες.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΥΝΩΜΟΤΕΙ.

Τότε κι αυτοί αναγκάστηκαν ν’ αλλάξουν βιολί κι αποφάσισαν να βγάλουν στο βουνό δικές τους ανταρτοομάδες.

Μα γιατί αυτό; Το ΕAM είχε δηλώσει ότι δεν είχε μονοπώλιο τον αντάρτικο αγώνα. Γι’ αυτό και τους κάλεσε να σχηματιστούν κοινές ανταρτοομάδες. Αν είχανε την πρόθεση να παλέψουν ενάντια στους καταχτητές, θα το κάνανε. Τότε όμως, ισχυρίζονται, ότι η χωρογραφία της Ελλάδας και η πυκνότητα της κατοχής δεν επέτρεπε την ύπαρξη ανταρτοομάδων.

Όταν όμως είδανε εμάς, όταν λευτερώσαμε την ύπαιθρο, τότε κι αυτοί αποφάσισαν να δημιουργήσουν αντάρτικο.

Τι θα περίμενε κανείς άπ’ αυτούς αρχή αρχή; Ποια κραυγή, έστω και τυπικά, να βγει από το στόμα τους; Φυσικά, «Κάτω οι καταχτητές» !

Μα την θέση τους τη γνωστοποίησαν από την αρχή. Η πρώτη κραυγή τους ήτανε:

«ΚΑΤΩ ΤΟ ΕΑΜ!»

Μα εμείς και πάλι τους καλέσαμε για να ενωθούμε. Αυτοί όμως αρνήθηκαν, γιατί δεν θέλανε να υποβληθούν σε κόπους και μόχθους για να πολεμήσουν τον καταχτητή. Γιατί αυτοί δεν ήτανε εντολοδόχοι του ελληνικού λαού, μα της αντίδρασης από το φόβο της λαοκρατίας που ζητούσαν να πολεμήσουν.

Στο τέλος μας κήρυξαν κι ανοιχτά τον πόλεμο, ένοπλα, συνεργαζόμενοι με τους καταχτητές.

Θα είμαστε ασυνεπείς στον αγώνα μας και προδότες του λαού μας, αν σιχαινόμαστε τα αίματα. Γι’ αυτό, σαν εντολοδόχοι του λαού, συντρίψαμε τους συνεργάτες αυτούς των καταχτητών, τους πολέμιους του εθνικού μας αγώνα.

Ο ΕΛΑΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ.

Ύστερα απ’ αυτό χρησιμοποίησαν το κόλπο: Μας κατηγόρησαν, ότι δε βοηθάμε το συμμαχικό αγώνα, αλλά θα υπακούσουμε μόνο στους Ρώσους. Κι απειλούσαν ότι όταν θάρθουν οι σύμμαχοι εδώ, θα μας κανονίσουν. Αυτοί, που συνεργάζονταν με τους Γερμανούς, απειλούσανε ότι θα μας χτυπήσουν οι σύμμαχοι!

Αυτοί που στα 1941 πρόδωσαν το συμμαχικό αγώνα. Αυτοί που μαγάρισαν τις Θερμοπύλες και τους Τριακόσιους μας κι άφησαν τους συμμάχους Άγγλους να μάχονται μόνοι τους εκεί, ενώ αυτοί είχαν παραδώσει την Ελλάδα με τη συνθηκολόγηση του Τσολάκογλου, μας κατηγορούσαν ότι δεν ενισχύουμε τον

συμμαχικό αγώνα κι έβαζαν στο μυαλό των συμμάχων την άτιμη σκέψη, ότι δήθεν θα μας χτυπούσαν ερχόμενοι εδώ.

Ο ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ.

Μα σε λίγο τους ήλθε το πρώτο χαστούκι! Η πρώτη ομάδα των Άγγλων αλεξιπτωτιστών έπεφτε, όχι σ’ αυτούς, μα στον Άρη, πάνω στη Γκιώνα. Και μαζί μ’ αυτούς τραβήξαμε κι ανατινάξαμε το Γοργοπόταμο. Ο αρχηγός των συμμαχικών στρατευμάτων της Μ. Ανατολής, στρατηγός Ουίλσον, δήλωνε ανοιχτά, ότι οι επιτυχίες των συμμάχων στην Αφρική οφείλονται κατά 80% στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, γιατί αυτή εμπόδισε την αποστολή γερμανικών ενισχύσεων και εφοδιασμού. Μα να κι ένα τελευταίο: Στην Πελοπόννησο προτείναμε στους τσολιάδες να καταθέσουν τα όπλα κι εμείς θα τους αφήσουμε ελεύθερους. Μα οι Άγγλοι το απέρριψαν αυτό και συνέλαβαν όλους τους τσολιάδες, τους έκλεισαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους παραπέμπουν να δικαστούν από τα στρατοδικεία.

Στο κάτω-κάτω, να τώρα οι Άγγλοι μπροστά σας. Διαβαίνουν τους δρόμους της Λαμίας και πάνε να χτυπήσουν τους Γερμανούς μαζί με μας. Μαζί τους θα πολεμήσουμε εμείς κι όχι αυτοί, μέχρι την ολοκληρωτική συντριβή του φασισμού.

Μα τα κατακάθια αυτά βρήκανε νέο τροπάρι: Μας κατηγορούν ότι είμαστε όλοι κομμουνιστές και ισχυρίζονται, ότι το ΕΑΜ. και ο ΕΛΑΣ είναι σκεπασμένες κομμουνιστικές οργανώσεις. Μα αυτή η κατηγορία μπορεί ν’ αποτελέσει ντροπή ή έπαινο;

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα δε βαδίζει τώρα για τον κομμουνισμό. Το ΚΚΕ έχει βέβαια στο πρόγραμμα του σαν τελική του επιδίωξη τον κομμουνισμό. Μα όχι για τώρα. Τον κομμουνισμό θα τον επιβάλλετε σεις, ο λαός κι όχι το ΚΚΕ. Κι είμαι βέβαιος ότι πολλοί από τους μορφωμένους μας, που δεν τον θέλουν σήμερα, θα ψηφίσουν τότε για να επικρατήσει ο κομμουνισμός.

Σήμερα, όμως, το ΚΚΕ. δεν επιδιώκει παρά μόνο μια δημοκρατική λύση του ελληνικού προβλήματος.

Μα ας πούμε, ότι το ΚΚΕ. θα εφαρμόσει τον κομμουνισμό. Λένε ότι ο κομμουνισμός χαλνά τις εκκλησιές και γδέρνει τους παπάδες. Τόσο χαζοί είναι λοιπόν οι κομμουνιστές να χαλάσουν τις εκκλησιές, που δεν τους εμποδίζουν σε τίποτα;

Οι εκκλησιές μας φταίνε ή τα καράβια του Εμπειρίκου; Γιατί λοιπόν να κάψουμε τις εκκλησιές;

ΠΟΙΟΣ ΧΤΥΠΑ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ;

Θα γδάρουμε τους παπάδες; Μα γιατί; Εμείς βλέπουμε, ότι χιλιάδες παπάδες βρίσκονται τώρα στην πρωτοπορία του κινήματος μας και η συμβολή του κλήρου, που στάθηκε στο πλευρό μας, υπήρξε ανεκτίμητη.

Μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Γιατί αυτοί που εμφανίζονται σαν προστάτες της εκκλησίας, γκρεμίσανε μαζί με τους Γερμανούς και γδέρνουνε παπάδες.

Ο κομμουνισμός, λένε, θα καταργήσει την θρησκεία. Μα η θρησκεία είναι ζήτημα συνείδησης. Πώς θα καταργηθεί λοιπόν; Η κατάργηση της θρησκευτικής συνείδησης είναι πράμα αδύνατο, έστω κι αν ακόμα οι κομμουνιστές θέλανε να την καταργήσουν. Η θρησκευτική συνείδηση δεν καταργείται με απλές διαταγές. Αν συνέβαινε ένα τέτοιο πράμα, αυτό θα έμοιαζε με την διαταγή πού έβγαλε κάποτε ένας αστυνόμος στην Ανάφη, με την οποία απαγόρευε την πάλη των τάξεων!

Το τι θα γίνει στο πολύ μακρινό μέλλον, το πώς θα σκέπτονται οι άνθρωποι τότε, είναι άλλο πρόβλημα. Και κανένας πολιτικός δε μπορεί να βγάλει νόμο για το τι θα πρέπει να γίνει ύστερα από 200 η 500 χρόνια. Ούτε λοιπόν κι εμείς θα βγάλουμε τέτοιο νόμο. Μας ενδιαφέρει το πώς θα προκόψει ο λαός μας σήμερα κι όχι το τι φιλοσοφικές πεποιθήσεις θα έχει ύστερα από 500 χρόνια.

Συνεπώς καταλαβαίνετε τώρα, ότι αυτοί που διαδίδουν αυτές τις συκοφαντίες επιδιώκουν άλλους σκοπούς, προσπαθώντας με το μέσο αυτό της συκοφαντίας να εξαπατήσουν το λαό και να διαιωνίσουν την κυριαρχία τους πάνω του. Αν μάλιστα εξετάσουμε βαθύτερα το πράμα αυτό, θα δούμε ότι αυτοί είναι άθρησκοι, γιατί σε αυτούς δεν υπάρχει ούτε ίχνος θρησκευτικής συνείδησης κι ο μόνος που λατρεύουν είναι ο Θεός Μαμμωνάς, ο Θεός του χρήματος…

ΘΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Κατηγορούν τους κομμουνιστές, ότι αυτοί θα διαλύσουν επίσης την οικογένεια. Λες κι εμείς κατεβήκαμε από τον ουρανό και δε γεννηθήκαμε από σπίτια ή φυτρώσαμε μόνοι μας σαν τα μανιτάρια. Η οικογένεια δημιουργήθηκε από ορισμένες οικονομικές συνθήκες. Σε μια ορισμένη ανάπτυξη της κοινωνίας δημιουργήθηκε η ανάγκη της οικογένειας, γιατί έτσι θα αντιμετωπίζονταν καλύτερα οι ανάγκες της ζωής.

Χρειάζονταν να δουλεύουν όλοι: ο πατέρας και τα παιδιά στα χτήματα, οι γυναίκες στον αργαλειό και το σπίτι, γιατί μόνο με τον τρόπο αυτό θ’ αντιμετωπίζονταν οι βιοτικές ανάγκες τους.

Αυτού του είδους οι οικονομικές συνθήκες που επικρατούσαν τότε, πλησίαζαν όπως βλέπετε, πιο στενά τα μέλη της οικογένειας μεταξύ τους. Σήμερα όμως τι γίνεται; Οι σημερινές οικονομικές συνθήκες αναγκάζουν όχι πια το στενό πλησίασμα της οικογένειας, αλλά αντίθετα την απομάκρυνση της.

Να ένα παράδειγμα: Ένας άντρας παντρεύεται, μα την επομένη του γάμου του φεύγει στην Αμερική για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις ανάγκες της ζωής του και της γυναίκας του. Ποιος διαλύει στην περίπτωση αυτήν την οικογένεια; Οι κομμουνιστές ή οι οικονομικές συνθήκες πού δημιούργησε η κεφαλαιοκρατία;

Κι εδώ, λοιπόν, βλέπουμε φανερά, ότι αυτοί που μας κατηγορούν πως θέλουμε να διαλύσουμε την οικογένεια, δεν είναι άλλοι, παρά αυτοί οι ίδιοι πού τη διαλύουν στην πραγματικότητα, ενώ εμείς επιδιώκουμε το στερέωμα της. Θα δώσουμε στο λαό τα οικονομικά μέσα για να μπορεί να μη σκορπάει την οικογένεια του στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Μας κατηγορούν ότι θέμε να καταργήσουμε τα σύνορα και να διαλύσουμε το κράτος. Μα το κράτος εμείς το φτιάχνουμε σήμερα, γιατί δεν υπήρξε, μια που αυτοί οι ίδιοι το είχανε διαλύσει. Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ’ όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι’ αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους.

Ενώ εμείς, το μόνο πού διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, οπού βρει κέρδη, δε μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.

Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;

Όταν έξαφνα στα 1929-31 το κράτος ζήτησε, λόγω της οικονομικής κρίσης πού μάστιζε τότε τη χώρα μας να κατεβάσουν οι ξένοι ομολογιούχοι το ποσοστό που πληρώναμε σε τοκοχρεολύσια, οι Άγγλοι δέχτηκαν να το μειώσουν σε 35%, αλλά οι Έλληνες ομολογιούχοι αρνήθηκαν. Να λοιπόν, ποιος είναι ο πατριωτισμός τους! Αυτός φτάνει μέχρι το σημείο που δεν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα. Αυτοί λοιπόν οι ίδιοι που μας κατηγορούν ότι επιδιώκουμε την κατάργηση των συνόρων και την διάλυση του κράτους, αυτοί τα ξεπουλάνε αυτά στην πρώτη ευκαιρία.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΤΙΜΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΤΙΜΗ.

Μας κατηγορούν επίσης, ότι εμείς επιβουλευόμαστε την τιμή. Βλέπετε, όλοι αυτοί οι «ηθικοί», που όταν περπατάνε μπερδεύουνται τα κεφάλια τους στα σύρματα, μιλάνε για τιμή!

Αυτοί που πούλησαν τις γυναίκες και τις αδελφές στον κατακτητή, για να κάνουν τα νταραβέρια μαζί του και μας σκλάβωσαν διπλά, αυτοί πάνε τώρα να μας πείσουν ότι είναι οι κέρβεροι της τιμής και της ηθικής. Με αυτά τα μέσα προσπαθούν να εξαπατήσουν το λαό για να συνεχίσουν το ξεζούμισμα και την εκμετάλλευση του. Και πολλές φορές το καταφέρνουν αυτό και μας πείθουν μάλιστα ότι έτσι είναι όπως τα λένε.

Πάρτε ένα παράδειγμα, απ’ αυτό που γίνεται στα χωριά: Ο χωριάτης καπνίζει τον καπνό που παράγει ο ίδιος. Μα τον πείσανε ότι αυτός είναι λαθραίος. Κι ο ίδιος ο χωρικός σου λέει ότι καπνίζει λαθραίο καπνό. Λες και δεν τον έσπειρε αυτός στον τόπο μας, αλλά τον έφερε από την Αμερική. Όπως βλέπετε λοιπόν κι ο ίδιος ο χωριάτης το πίστεψε, πως ο καπνός του είναι «λαθραίος».

Η αντίδραση δεν σταματά σε τίποτα μπροστά προκειμένου να εξαπατήσει το λαό, χρησιμοποιώντας γι αυτό όλα τα μέσα, όλη τη συκοφαντία και το ψέμα. Μα αυτές οι συκοφαντίες στην ύπαιθρο, όπου μας είδανε και μας νιώσανε, έγιναν συντρίμμια. Στις πόλεις θα γίνει κι αυτού το ίδιο.

Σε λίγες μέρες θα δείτε κι εσείς μόνοι σας την πραγματικότητα. Γιατί ο δικός μας σκοπός είναι ένας: Πώς θα ζήσει καλύτερα ο λαός μας!

Όταν είταν εδώ ο κατακτητής, αυτοί θέλανε τότε την τάξη. Εμείς θέλαμε την αταξία για να κάνουμε ανυπόφορη τη ζωή του κατακτητή. Τώρα αυτοί θέλουνε την αταξία. Μα εμείς θέλουμε την τάξη. Αυτοί είναι οι οργανωτές του εμφυλίου πολέμου για να εκμεταλλεύονται το λαό μας. Αυτοί είναι οι λύκοι, που προσπαθούν να κατασπαράξουν το κοπάδι, εμάς, εσάς, όλους μας, το λαό δηλαδή.

ΤΗΡΗΣΑΜΕ ΤΙΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ.

Ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ υποσχέθηκαν στο λαό την πάλη ενάντια στον κατακτητή και την απελευθέρωση της χώρας μας. Αυτές τις υποσχέσεις τις τηρήσαμε. Εμείς δεν δημιουργήσαμε κυβερνητικό τύπο. Αυτός δημιουργήθηκε μόνος του από το λαό. Από τον Οκτώβρη του 1942 μόνος του ο λαός τράβηξε στις εκλογές της αυτοδιοίκησης του.

Ο θεσμός αυτός της αυτοδιοίκησης, που για πρώτη φορά εμφανίστηκε στην Ευρυτανία, αποτέλεσε την απαρχή της δημιουργίας του από το χωριό μέχρι την Π.Ε.Ε.Α. αργότερα.

Εμείς είμαστε υπέρ της ενότητας και χάρη στις προσπάθειες τις δικές μας οφείλεται κατά 9 5% η δημιουργία της εθνικής κυβερνήσεως, κάτω από την οποία αγωνιζόμαστε σήμερα. Μέχρι τη Λάρισα η πατρίδα μας είναι τώρα ελεύθερη. Και γρήγορα θ’ απελευθερώσουμε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.

Έτσι και η δεύτερη μας υπόσχεση τείνει να πραγματοποιηθεί ολοκληρωτικά.

Η ΠΑΛΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ.

Μα εμείς υποσχεθήκαμε στο λαό και κάτι άλλο: Ότι δεν θ’ αφήσουμε το όπλο από το χέρι μας αν δεν πετύχουμε και τη διπλή λευτεριά: τη λαοκρατία. Για αυτό θα παλέψουμε για να εκτελέσουμε κι αυτή την υπόσχεση μας, αφιερώνοντας και θυσιάζοντας την ζωή μας ακόμα για τη λαοκρατική λύση του ελληνικού προβλήματος.

Ο ΕΛΑΣ στα χέρια πρώτα της Κ.Ε. του ΕΑΜ και της ΠΕΕΑ αργότερα αποτέλεσε το δυνατό όπλο της διατήρησης του λαού μας στη ζωή. Τον μοχλό της γρηγορότερης απελευθέρωσης μας. Τώρα, στα χέρια της εθνικής μας κυβέρνησης, που αποτελείται απ’ όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις και που υπόσχεται στο πρόγραμμα της λαοκρατικές λύσεις, θ’ αποτελέσει την εγγύηση, ότι θα συνεχίσουμε τον πόλεμο μέχρι την ολοκληρωτική συντριβή του φασισμού κι ότι θα εξασφαλισθούν οι ως τώρα κατακτήσεις του λαού μας και θα κερδηθούν και νέες.

Φωνάζατε πολύ για την θανατική καταδίκη των προδοτών, των συνεργατών του καταχτητή και των εκμεταλλευτών της δυστυχίας τού λαού στα χρόνια της κατοχής. Όταν εμείς δεν είχαμε τη δυνατότητα να τους δικάσουμε, τους εκτελούσαμε. Αργότερα τους δικάζαμε σε στρατοδικεία. Τώρα, όσους έχουμε συλλάβει θα τους παραδώσουμε στην δικαιοσύνη. Υπάρχει η νόμιμη πια κυβέρνηση και αυτή θα αποφασίζει για όλα. Μη φωνάζετε λοιπόν. Αυτοί θα δικασθούν και θα καταδικασθούν. Μα δεν θάχει και μεγάλη σημασία.

Τεράστια σημασία θάχει αν καταδικάσετε και θανατώσετε εσείς, ο κυρίαρχος λαός, το καθεστώς που γεννάει τέτοια καθάρματα.

Μεθαύριο θα τραβήξουμε στις εκλογές. Το πρώτο ράπισμα πρέπει να δοθεί στο δημοψήφισμα, με την οριστική καταδίκη του φιλοβασιλισμού και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας.

Αλλά γιατί στρεφόμαστε με τόση μανία ενάντια στο βασιλιά;

1.Γιατί αυτός πρώτα-πρώτα δεν είναι ούτε Έλληνας. 2.Γιατί μας τον φέρανε με το ψεύτικο δημοψήφισμα του 1935. 3.Γιατί είναι επίορκος. Καταπάτησε το Σύνταγμα του 1911 κι έβαλε δικτάτορα τον πεμπτοφαλαγγίτη Γιάννη Μεταξά. 4. Γιατί άφησε όλους τους ανίκανους και πεμπτοφαλαγγίτες στρατηγούς και υπουργούς να προδώσουν τον πόλεμο της Αλβανίας και να υποδουλώσουν την πατρίδα μας. 5. Τέλος, γιατί στην εθνική μας συμφορά του 1941, αντί να καθίσει εδώ και να θυσιαστεί σαν άλλος Κόδρος των Αθηνών, μας εγκατέλειψε.

Αν ήτανε καλός έπρεπε να καθίσει εδώ κι αντί να βγει στο κλαρί ο Άρης και δεν ξέρω ποιος άλλος, να βγει αυτός να οργανώσει τον αγώνα και να είναι τώρα δικαιωματικά βασιλιάς μας και αρχηγός μας. Με τη στάση του ο ίδιος παραιτήθηκε ουσιαστικά και τυπικά του δικαιώματος επί του θρόνου της Ελλάδος.

Αυτά βέβαια γι’ αυτόν προσωπικά κι ανεξάρτητα από την πεποίθηση μας πώς δεν χρειάζεται κανένας θρόνος, μα δημοκρατία για να προκόψει η Ελλάδα μας.

ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΛΑΙΚΗ ΘΕΛΗΣΗ.

Το δεύτερο ράπισμα πρέπει να δοθεί στις εκλογές, που θα καθορίσουν το πολίτευμα της χώρας μας. Εμάς, η μόνη μας φιλοδοξία είναι να είμαστε υπηρέτες του λαού. Γι’ αυτό θα σεβαστούμε την ετυμηγορία σας, όποια κι αν είναι αυτή.

Μα έχουμε αυτές τις απαιτήσεις: Να ψηφίσει ο λαός ανεπηρέαστα και να σεβασθούν το λαό.

Αν αυτά δεν εκτελεστούν, τότε σας υποσχόμαστε ότι πάλι θα ξαναβγούμε στο βουνό. Μα είμαι βέβαιος ότι αυτά δεν θα συμβούν. Γιατί ο λαός μας χειραφετήθηκε πια. Δοκιμάσθηκε και ξύπνησε. Θ’ ακολουθήσει τους δρόμους που του δείχνουμε και που μοναδικά τον συμφέρουν.

Με την πεποίθηση αυτή, τελειώνοντας, σας καλώ να φωνάξουμε:

Ζήτω ο κυρίαρχος λαός μας!

Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ.

Πηγή: Ο ιστορικός λόγος του Άρη Βελουχιώτη στη Λαμία | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Σχόλια (20)

  • nvkd

    Μια χαρά περιποιήθηκε το.κεφάλι του ο Τρικαλινός λαός.. Όλη η πόλη το έφτυσε.. Σαν να μην έπειθε και πολύ με αυτά που έλεγε τελικά..

    Απάντηση
  • Ραντεβού στα γουναράδικα!

    Υπάρχουν ακόμα φασιστοειδή που αμαυρώνουν την μνήμη του Καπετάνιου;
    Τολμούν οι μαύρες ψυχές τους να κυκλοφορούν χωρίς κουκούλα;
    Κρύβονται οι άνανδροι πίσω από την διαδικτυακή ανωνυμία…όμως η θεία δίκη θα έρθει και για αυτούς . Είναι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού. Όσο κι αν σηκώσουν τις καμπαρντίνες του καταδότη και του δωσίλογου δεν κρύβεται η αιμοσταγής φάτσα τους. Αιώνια θα στοιχειώνουν οι φυσιογνωμίες τους.
    H πένα του λαού τους ζωγραφίζει με τα πιο σκοτεινά χρώματα στις συνειδήσεις του.
    Με κουκούλα τότε με καπέλο σήμερα για να μην προδίδεται το ύπουλο βλέμμα τους.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Παππούδες φασίστες, δωσίλογους και μαυραγορίτες;
    Βγάλε την κουκούλα και πες το όνομά σου για να σε μάθουν κι όσοι δεν σε φαντάζονται ποιος είσαι και μετά να δούμε αν θα μπορείς να κυκλοφορείς χωρίς φτύσιμο.

    Απάντηση
  • nvkd

    Σιγά, ρε μπάρμπα, μην ξανασυστήσεις λαικά δικαστήρια..
    Δεν μποργώ να καταλάβω γιατί κάνεις έτσι.. Είτε, με φτύσεις, είτε όχι, οι ροχάλες που έριξε ο λαός στο κεφάλι του στην πλατεία Ρήγα Φερραίου δεν αλλάζουν. Οπότε, εγώ αναφέρθηκα σε ένα ιστορικό γεγονός και όχι στη μνήμη του. Πάνε ψάξε αυτούς που τον έφτυναν αν θες να βρεις ανθρώπους που αμαυρωσαν την μνήμη του Θανασάκη..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Ο κανιβαλισμός σου δεν έχει όρια…σε τέτοιο περιβάλλον θα μεγάλωσες και κρίμα αν μεταδώσεις και στα παιδιά σου αυτές τις νοοτροπίες και φασιστικές ιδεολογίες.
    Εσύ πια δεν διορθώνεσαι…τουλάχιστον μην κάνεις και άλλους όμοιούς σου.
    Υ.Γ. : Όσο για το μπάρμπα στο επιστρέφω…ταιριάζει περισσότερο στην ηλικία σου. Εγώ είμαι νέος στην ψυχή και στο σώμα.

    Απάντηση
  • nvkd

    Στα παιδια μου απλά θα τους μάθω ιστορία. Και η ιστορία γράφει οτι ο λαός των Τρικάλων, μαζεύτηκε περιχαρής να φτύσει τα κεφάλια. Απο εκεί και πέρα αν πειστούν από τους όψιμους σταλινικούς που ξεπλένουν τον Θανάση και τους λοιπούς, ότι όλος ο λαός που μαζεύτηκε τότε ήταν φασιστοειδή ή δωσίλογοι, τότε θα είναι άξιοι ηλίθιοι και θύματα πλύσης εγκεφάλου.
    Υ.Γ το μπάρμπας, δεν είναι ηλικιακός προσδιορισμός. Είναι και το.να.κολλάς σε ιδεοληψίες που οι λαοί καινη ανθρωπότητα τις έχει ξεπεράσει από το 1990.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Αρκετά συνομιλησαμε ανώνυμα….βγες στο φως και πες τα μαύρα πιστεύω σου με ονοματεπωνυμο…αλλά δεν έχεις….κοτσια !
    Η κουκουλα είναι το βασικό σου ένδυμα .

    Απάντηση
  • nvkd

    Πάρε την κονσέρβα σου και έλα να με βρεις.. Μετά την σύναξη νεοσταλινικών με τραγουδιστή τον Θηβαίο..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Όταν εγραφες επωνυμα ετρωγες τη μια επικοινωνιακη ήττα μετά την άλλη.
    Τώρα νομίζεις ανώνυμα πως κρυβεσαι επαρκώς και γράφεις τα φασιστικα πιστεύω σου.
    Δεν ξεγελας κανέναν…φιλτατε…Θ.Δ.

    Απάντηση
  • nvkd

    Λυσσας να μάθεις όνομα. Δεν αντέχεις την διαφορετική άποψη. Δεν αντέχεις να ακούς την αλήθεια. Εν προκειμένω, η αλήθεια είναι ότι ο τρικαλινός Λαός έφτυσε το κεφάλι του Θανάση. Αυτό είναι η αλήθεια. Η αλήθεια δεν έχει ιδεολογία. Η αλήθεια δεν είναι φασιστική ή κομμουνιστική. Είναι σκέτη αλήθεια, η οποία δε κρύβετε.
    Πάντως, με ονοματεπώνυμο δεν έχω γράψει ποτέ. Όχι γιατί φοβάμαι αλλά γιατί δεν έχει νόημα, εκ των προτέρων ξέρουμε οτι.κανένας δεν θα αλλςξει τη γνώμη του άλλου. Τέλος, αν εσύ νομίζεις πως εδω μέσα κάνεις επικοινωνιακά παιχνίδια, είσαι κομπλεξικός. Παρε τον Λαλιώτη και τον Ρουσσόπουλο και αλλού τα μπογαλάκια..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Εκτός των άλλων…είσαι και ψεύτης…αγαπητέ…Θ.Δ.

    Απάντηση
    • zaralis

      ειναι ντροπη τα Τρικαλα να μην εχουν μια κεντρικη οδο η πλατεια στο ονομα του απελευθερωτη τους και να εχουν τον δωσιλογο Καβρακο.

      Απάντηση
  • nvkd

    Θυμάσαι μια εκπομπή που λεγότανε η στιγμή της αλήθειας;
    Εκει, λοιπόν, υπήρχε ανιχνευτής ψεύδους και έβρισκε πότε κάποιος έλεγε ψέματα ή όχι.
    Την παρουσίαζε η Ευγενία Μανωλίδου.
    Συμπεραίνω, λοιπόν, πως το Παπαγιάννης είναι ψεύτικο, εκτός και αν θες να πεις κάτι σχετικά με το όνομά σου, υπογράφοντας με τα αρχικα Θ.Δ..
    Να υπογράφεις, λοιπόν, ως Ευγενία Μανωλίδου και να πάρεις τον Μπουμπούκο για διακοπές..
    Να ξες δεν σε παρεξηγώ. Τα βρήκες σκούρα και λες ασυναρτησίες. Ελπίζω, χτες στο φεστιβάλ να πουλήσατε αρκετά κουπόνια.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Θ.Δ. είναι τα δικά σου αρχικά….μη μας το παίζεις Κινέζος.
    Αρκετά το κρυφτουλι …Μακη.

    Απάντηση
  • nvkd

    Λοιπόν, το σχόλιό μου είναι ότι ο Τρικαλινός λαός μαζεύτηκε να φτύσει το κεφάλι του Θανάση, γιατί λογικά, δεν πολυπίστευε ή δεν εφάρμοζε το παραπάνω συμπαθητικό κείμενο. Απάντησες ότι όλοι αυτοί που μαζεύτηκαν ήταν δωσίλογοι και σου είπα ότι αδυνατώ να πιστέψω, ότι μια τόσο μεγάλη μερίδα ανθρώπων ήταν προδότες.
    Εσύ, από εκεί και πέρα αποπροσανατολισες τη συζήτηση ζητόντας να μάθεις το όνομά μου, σε ένα ανυπόγραφο άρθρο, νομίζοντας οτι εδω μέσα κάνουμε επικοινωνιακά παιχνίδια.Ενώ, τώρα με ξαναβαφτίζεις και νομίζεις οτι παιζεις κρυφτούλι. Μείνε σε αυτα που λεω και ασε τις υπεκφυγες και τα παιχνιδια.
    By the way είχα κάποτε φίλο ένα Μάκη και πίναμε Τσίπουρα στο Διαχρονικό κάθε βράδυ.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Μην αγχώνεσαι Μάκη υπάρχουν τόσοι καλοί γιατροί στην πόλη μας που θα σε βοηθήσουν να ξαναβρείς τον εαυτό σου .

    Απάντηση
  • Μικρός είναι ο κόσμος

    Αν nvkd, είσαι ο Μάκης, να ξέρεις πως αν είχες γεννηθεί νωρίτερα, θα είχες πάρει θέση στο Αουσβιτσ, ως ΑΜΕΑ. Καταλαβαίνεις εσύ…Σε γλύτωσε ο κόκκινος στρατός και όχι ο Δίας, ούτε ο βασιλιας Αλλά από σημαδεμένο άνθρωπο τι περιμένεις που λέει και ο λαός.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Τελικά …Μακη ο λαός δεν ξεχνα τί σημαίνει Δεξιά!

    Απάντηση
  • Τυχαίος

    Ο Άρης, θα είναι πάντα επίκαιρος, όσο θα υπάρχουν πολιτικοί σαν τον Μητσοτάκη, Παπανδρέου, Τσίπρα, Κασιδιάρη, Βελόπουλο, ΚΚΕ, Τραμπ, Σόιμπλε, Λαγκάρντ, Πουτιν κλπ, για τον μόνο λόγο ότι αφιέρωσε όλη τη ζωή του και τελικά θυσιάστηκε για τα προασπιση των συμφέροντων του λαού, αυτού που δημιουργεί και παράγει πολιτισμό και τα μέσα για την ύπαρξη της κοινωνίας.

    Απάντηση

Αφήστε ένα σχόλιο