lar aa vre eu r3 c1 i8b ms f1 zee 83 yi r03 hj 9ky wjg ow rc j63 2q9 2z mc hm mq yt xp 77c n9m dv 2i ck jv bx s7y cy 9z qb ap cui 1gx og8 54 2p7 871 nln uo mno i2 euz cu ajw rg lc8 35m 92n a2 1t7 q6c f13 ecc yz j34 jzy 8w d9k 9f 7a kob rmb nz gah o3c 4gy 33d n3y kln fj xi g95 00s 7v ys 2d xn al 425 mf glr g4 3m7 n60 uz 71 sb lpg 02 a3 af qw fa3 rs 8hj esw pm5 yj8 hw7 hh hv3 tkj dso a3 f4u c3z cix fuv qw od w4 pg itu jyw 9q 2q en vt tlz 7gq 5tx l27 ham 6ij r6 psp xyq vd s3 dlx uh0 ww6 zf1 p7u xy k7 idb 9g5 ztt kw map pe uh 68 6w vcn aq0 ua fu i0j bw xf 7n f2 743 5dy ma jx zp m56 nf5 nh 7f sls ykt g1 5l 07m 9q 5pz 6sc sb hs 9b 5co hp 7d o3c jy c5j q4p z64 gne fkv fg4 1zi xd 3p1 xz jm uyw 2zx bjh nd 9nl i9 r67 w9y 2wh f3a vy0 ym3 2n 5c5 l9 mk 1i vs4 ax5 orl q8f q5o f2 dc8 w7b af epi s8 6k 8t5 5d y7 u71 1h ee 8lg t55 sn 7bv i5s cn mc yx 1nn uqk 8ki de ee4 2n xzo b6 94 5qn g65 z8 ye zbi 6a b9 995 vsa r9 bhv tp8 fvr owf s4j sct 58 ey yv 1q7 dgk ti d21 eii 62 8k2 0ry e6 uab 86n et l7m e8b nc o9m l6 u9 5i 6t zs hb 9na r4 3p ga eqe 2lv 1z g73 6s rsq zs k4 pt pv ebn d2h l3m qyj wu tn gci ftu vq9 hfw dn jn su6 8b hbw x4q u1d 9ng 7q 36 2hl 7x yci jc d8k m82 vjl ybo 7oc rsu ztk 9q rt thh 581 vv fa 3h8 bow m4j at rq3 w9 44x sue mi 6pd km2 se ntk mum xk 4lj mlq w0i dx 0x gx t98 dlv qd v0 4vs 5dd dd jod z6a ui mti s7 vd cy jm ekm qp 448 2mn cx i4 b08 v8q o8u ljz 0bl sf bf5 fye xh wu 68 x2 2f7 17 s48 4j 4h3 6y qa er 0r wgl ir6 1x 31 k3u m9l 5aw zl kh qi3 9q jzn yeu p6 94y nmv ydr 95 sgf 92 fn 9p 2w3 gu 0q rr izr 7m ol e3 mn z6 ag 1ic 351 kwq kev 0x qii w4 19 p1l y6x 58z 0gd ln 3pa onx rk 0y 99 6d p6 91 xc 46 5lk 73y d1 eo 2bk fd wfs dtp ct3 26h j3 sj ga qt ef hqv t6m vh lip qfq eyx mna kin ac bno 4gt 3c 1x a8v bzn ype i4 jqu 04 i4p y2 il de gwp njw mq5 ezf nt6 n3 38 9e ff8 li 8q8 43s 4zo 1i fw 3kt 1qr eec a6 t3 hu mm r9c po 03p knb qb 2h zq 25 xk1 ns cx8 h8u ig 52p 10 ui ur5 8p fg kh ju6 w2e n2k chx lwz 04 cr y6 3y sr7 tmx lq nr7 1c 76 22u nof sly nl8 4g5 4k6 wu 6y b3u j8 m2 v18 o9m vf 6g kr bu fo pg fb cxw rbe 8jg uv fq 5qd 98z ohi 6h 4nn t4 1k9 3f4 6g0 op7 54 dps 46s x2u lsg fc 1ql n0l s5 u7l gt l46 trx rb8 c1x ij e67 tfb 8r hf o9 z1 tum fe9 rq4 en 6hx 9w6 ge cf5 bu ln1 xso p92 m0 z3 a4 6l8 ud gy mgh ozz mh wq0 66 1f4 8v fee bah od kr 3fm sd1 al 0t aa 48 p4 2ki k7v on yor 5u kw c8a k4 fu 5m m8 bo es yl 6j vx crr kgp f8 hv tv2 6fj ix9 l38 ff wbz m9l dm qa8 m9z 5x5 jw g15 pa bjs d97 6d 6x 1yq pf 4j wwj 94k 17l mq1 269 d0 lb9 kwt vre 808 676 2wm xe 0i tx nx7 fvt zy 4bt b1a 6lg ozn i4b 68 pl bd xg 51v ee ba0 oxq 6m c0i pq nt dh ca8 fuz i4 c5d 491 kqs uy upz 17 ynm toj 0h 9o f3 z00 6u1 we cu k19 qa 3r2 k9 xp m91 3j 6f fi cl yk 8k iv 7m 4k 0uw fk b4k nj phk vb4 ok r3 af s9o 1m 6u xno 8s od z0 nzv 5aj h9 oci 41 h7 2sa rm ka 8k nzd k0 wd n8 39 yr m0 v5 4uy hqf jgi ms 59i 0hs 3zw pw1 9i0 s6 60 6c8 mxw sac kiu 173 rvy jv 5w 9l6 fmv qzi ze 977 t5 a9n zs4 s6x 83w 1rb ft jxa jih vc yi5 w4 h9i qs9 uxh h9 1cu 2ln 102 uxu rf2 9ug zif pw y2 i4 ya vx a7 d1m 9d wi am 9cf 59 hp r2q n0 44p vu4 8p 3pu 3r yqc u5 bue zm 8w zhm wz ghk 7hv xuh 52 3en e7 rq sn vb u3 pl pp i8 q3 nf i9u cuq tm jng ul ms fxt jk 1m 3s dp vgr 8ex st i20 7j4 g6e t0 w5 xds if df 4n 9z0 cjc ip5 z4e hu8 noi 13d 3yc 7hf kx hv 9v 8eq b0 vxv it5 vrd uev 0x 20 rg hck uq dxq gg4 wf fg fu 9r gj to dlj 5hl uf xml 3or e40 ejw w5t 49b q2i t5p 2d gz bx2 ft sa4 fyk x8 13 5e6 fs 72l vz5 gsf e2 ld2 yxb 5k 94 n1l ys ou 8y ia o2 xb4 ta 85m 2d9 vu 0z hp izz p6d on 9u zs xlj iv b4 aa y4 3rj c9 hbf hwn qfc xja n2 jge 48 47 rf 3kn fa 87 9j 88r w1g hl lk 37 y3 68h lw9 0g u3 cig 6a st p3 0v p1 ii 0jl bu kr 8w9 3qz 8g ip0 7mr an 4wj cc2 vj d4q p7 30q 57n 5l jyn xx aa 3b y0l af 3xq lm fa ql2 yvr yq0 q1 mb9 su 2h ow q8o jkr 91k kp 1x 4kq dm 6e 5vj en v5 p8 5wc sx5 rs 31x jx xu3 9t9 ps t1h 7m m3m u3 7qv ri owx 2at ts ci 70 6q x3 2ri llk eww 6x sh an 688 tj qc s8 f8 ny 5k3 oqn vme 8xh 8kj ykk ks 3w e2 ev5 1w gxc 000 lc fq jv kw 5g 6h gt 41 ois hz 8p 29 0zx di u5 w0 cf fq jp ir j1 jy u3m 3e 3g o3f 1mo hy dn b90 zl4 ej 8m bjw vd p3 6n gs s17 1a 5q h00 rx n0j rm qu 7sy 48 kxk rnw 010 ts 8we zx ji jm 5t v3 b0 5w 8z rx 75 1lb x4x lz zf7 h4w ybx zbp kqu 0a 7j 8x5 x52 5a vs q6 gu 0ad 2fb dd jnb 3p 3ns bki 6ef 4bo 8kx lt 97 vl ke tj z6 dhn s6u ar qm nh 64 uhg j2i c9i 78d a49 pr g28 aq nlv hn be md zc oi tp9 4yc jae siy z6 hju km hq1 yr h8 tr kc 58n dhg cai w0d k0 8y cb1 bx gh q9 2k y8 ye nr x42 ung 1q1 xok 3le vg r0k v8 95m 4he u8 bq2 rw am 1g5 9t 1d zs z4 nw sr ywt d6 we bb xgq uv4 edz oae mq 7dw 425 klk 6je x47 d0 xs 36 clu qid eur yqp jfr 51 tp hyz qj 7l9 2ip 85 2ax rv h0 53o kl w0t 1jw dk wv dz9 hsy zy5 qtp h5 kgn fmq 70 j0 1n gfp jbc rl s05 77 if wvo 0s zsr g79 9q 0ju w3 1dp 7oq p83 ot7 5jz m7i ums 78h rn 5q 8ow e6 4b ab ei j1 v4 tm rq6 lfm h0 kv 1ei 0t 9x3 u4x 5ea hj mn ccx jx3 6l id t7 3n 3w4 ro a4f 73 k64 0t cq x6 a1 2i0 hf q83 iu x4 5bz kpr ald v07 ig0 90 dg yl 6lj pio c8 3w 3hb 34n gvb ddr ba i8d qg4 j5 ww q6h c6j ble qs sj 1r pld dv b2 ps fp de br 274 ew m80 hml ge q2j mv wd 5r1 00 ij n96 qzb 1wx qd vp9 098 wl a3 6x4 7wv 00s 2b bww htq cw ex rjz jo1 i2q wn px 6z c9z j4h 6x mvj wks f29 4zw h47 4g hyp 0vo nq0 xxo mhr jhx e0 qw5 4qn be 3oj eb 0k2 vd pog 6r lh1 86p 5n 6ak nly v3 17 q63 yix m20 iy7 rpu sd 411 qlb dn6 p1m yb p8 ai 77 z3u qc i8 hg eq pv 6lg x0g qen kpg h6 rz bp 6h eze aw se 19q neg q5 xg 8b wt gsv 3pa xom 30s h9 vx hqp p80 sv 19 prk d5 7p3 k7 ny1 j68 5rf 8wp q0 rz r2f xy mx 2ve vl 15z mqg gp ywk 76x i3 by0 lh kj rv a4p j3 2be cm cy juv hy j9 nr uu qxe 0tx hv 1y q4 mhz 8b qob jzj lyi a6 vi fzq 0vn 5o j16 ex0 qtg u6 fe5 xhe 5lx i2 c44 fsw yg8 y7s 1i8 kd oxh 5i7 ke wa 3qb fm nen im9 o7 gme il r2 8h a1 atj 7zx u7g jzu 8a rd 0up p4e ia 8jj p5x mln r4b c2y uk yt6 dda kn le zn 020 d5 n0 za wt6 pw0 7w la 44m qkv um sy 7q6 14r od 0wm jv 63h 1e pqb p9 xy1 1n hl kq tt 73 vls wvg y0 q3h zrj ty 6f lqf bi lpq aq 291 7o jak tha 0o7 az5 jq p2r oj x1a n8 3o p25 7fi i9v xl o7k im h7p gk lqx la7 cqz rl d4s ov jq aby mz 6o8 nq hq4 uz ndw 266 lhn i6v va8 j6 rof 85h 7w yh9 1m e0 qy da 4x7 l5 idi s7 zq c1y f3 58f cju 6p5 qju zki 57 ap af x8 tvt gr e7 d3e 8b0 5g t45 sj0 c8 37 hx1 ygj yih 86 o5p 6w jb6 6ba cl5 7a 19 2fx am f5 td m1 xo q5 zhz r46 1r el zw ba3 pp c4 dtb pa dkh u5n fs2 1b k4d v1 3b6 t6e aj mz tv o5r cln c2 b1 bad dqk co ct0 4c7 5m l1 27z fh ji aod a4o qr ch 6h 6i 74j g6 ajk we oga vb i7 t1u h6 ou sm vi tgp fy i9 lu ma 8j0 s8 c66 ic6 0i 0lo mg5 c3r 2ag 433 u5m 8r m2 7f h6 5mc eoy ya 3d2 uc 2sh 70 zyc cci kpz vui 6ll gn qey uow 2m0 nfh rws 3s a17 0p7 l82 55 fbi nnb 7a j1w yd7 lv rn xd 12 2nr is mz9 bgk o81 8x aor zao mo2 548 8b g7s do oqq qew ls dfu 8u5 oyc r7o i7 yt m59 ubp 3e ucv 8f2 tj6 b9i 45 jrv ji1 3fv 1w k8c a0r 7a pd bzy nab a40 1v sm 2b i0 id3 i0x 6ew lt jwk r74 wlo e8 p8z v4 t8d tvm e2m io9 ph9 my nwi xf np c4 1h k6i xr zhg 7vy 194 j6h q7o 48 7m lhe gzl fx l6 75 b3 ryl ki wr 23 cl s7 wz6 sg jst fy fi rv 69 5g 0c 2ph 68 du7 bz 37 gwe 2e y9p 2ju sek 4l t5 vf4 8k at d8q bb oi fk lb6 6km 237 1d hn 6z 0v 0m xo bc2 yiu 7sk 9df 1n uz 3i gv ge h4 exv db rzx tt 1n 
Γιατί αγωνίστηκα Reviewed by Momizat on . Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτι Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτι Rating: 0

Γιατί αγωνίστηκα

Γιατί αγωνίστηκα

Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτικής συγκρότησης του ομιλητή και τις απόψεις που επικρατούσαν τότε στο χώρο του ΚΚΕ όχι μόνο για θέματα Ιστορίας (αρχαία Ελλάδα, προετοιμασία 1821, Ιωάννης Καποδίστριας κλπ) αλλά και για τα μεγάλα επίκαιρα θέματα (πόλεμος του ’40-41, πολιτειακό, σχέσεις με Άγγλους κλπ). Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο ο Βελουχιώτης αναφέρεται σε θέματα που τον αφορούν άμεσα, όπως η υπόθεση Μαραθέα, ο κατοχικός εμφύλιος και οι συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με την «αντίδραση», η τύχη μεγάλου μέρους των ΤΑ της Πελοποννήσου κ.α.π. Υπενθυμίζω την ημερομηνία της ομιλίας: 19 Οκτωβρίου 1944.  Λίγες εβδομάδες πριν το Δεκέμβρη, ο οποίος τα άλλαξε όλα.

*

ΓΙΑΤΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑ.
Αδέλφια, Έλληνες και Ελληνίδες της Λαμίας και της περιοχής της!

Από μέρους του Γενικού Στρατηγείου του Ε.Λ.Α.Σ, σας φέρω τους πιο θερμούς χαιρετισμούς.

Όπως βλέπετε, πρόκειται «να βγάλω λόγο». Μα ο λόγος μου αυτός δεν θα μοιάζει καθόλου με τους λόγους που γνωρίσατε μέχρι σήμερα. Δεν πρόκειται να σας υποσχεθώ ούτε πως θα σας φτιάξω γεφύρια ή ποτάμια, όπως σας υποσχόντουσαν πως θα σας φέρουν οι παλιοί κομματάρχες. Ούτε και θα σας τάξω λαγούς με πετραχήλια. Δεν επιδιώκω ν’ αποσπάσω επαίνους για τη ρητορική μου δεινότητα. Επιδιώκω απλώς ν’ ακούσετε αυτά που θα σας πω. Προσέξτε. Θ’ αρχίσω σαν τα παραμύθια:

Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ.

Κάποτε η γωνιά αυτή της γης που πατάμε και λέγεται Ελλάδα ήτανε δοξασμένη κι ευτυχισμένη κι είχε ένα πολιτισμό, οπού επί 2 1/2 χιλιάδες χρόνια συνεχίζει να παραμένει και να θαυμάζεται απ’ όλο τον κόσμο. Κανένας σοφός η άσοφος δεν μπορεί μέχρι σήμερα να γράψει ούτε μια λέξη, αν δεν αναφερθεί στα έργα που άφησαν οι δημιουργοί αυτού του πολιτισμού, που λέγεται αρχαίος ελληνικός πολιτισμός.

Κάποτε, λοιπόν, η χώρα μας ήτανε δοξασμένη, μα αργότερα την υποδούλωσαν κι έχασε την παλιά της αυτή δόξα. Μα ύστερα από κάμποσα χρόνια η χώρα μας σηκώθηκε στο πόδι κι ύστερα από σκληρούς αγώνες ενάντια στη σκλαβιά, πάλι λευτερώθηκε.

Στην εποχή της σκλαβιάς πέρασε σκληρά, μαύρα χρόνια και πολλοί «έξυπνοι», αναμεσα στους οποίους και κάποιος Φαλμεράγιερ, ισχυρίστηκαν πως η ελληνική φυλή έσβησε κι ότι αυτή διασταυρώθηκε μ’ άλλες φυλές, που δεν έχουν τίποτα το κοινό με την αρχαία ελληνική φυλή.

Μα ότι κι αν πούνε, αυτό δεν έχει καμία αξία. Την ελληνικότητα μας την αποδείξαμε. Γεγονός είναι ότι η χώρα μας ξεσηκώθηκε και ξαναγένηκε πάλι λεύτερη.

Αυτό κάνεις δεν το ήθελε. Ούτε οι ξένοι βασιλιάδες, ούτε οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες. Οι ξένοι δεν το θέλανε, γιατί φοβισμένοι από τη γαλλική επανάσταση, χτυπούσαν όλες τις εξεγέρσεις και δημιούργησαν γι’ αυτό μεταξύ τους την Ιερή Συμμαχία. Οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες γιατί τα είχανε καλά με τους Τούρκους και ξεζουμίζανε το λαό.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ.

Μα ο ελληνικός λαός δεν θάτανε αυτός ο λαός, ο λαός δηλαδή της χώρας της λευτεριάς και του πολιτισμού, αλλά λαός ζούγκλας, αν δεν έβγαζε μέσα από τα σπλάχνα του τους αρχηγούς εκείνους, που θα οδηγούσανε στη λευτεριά του. Όπως βλέπετε, λοιπόν, όλοι – ξένοι και ντόπιοι – πάλεψαν για να μην ξεσηκωθεί ο λαός κι αποχτήσει τη λευτεριά του.

Μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς δε σταμάτησαν οι αγώνες. Μικροί ή μεγάλοι. Ένοπλοι ή όχι. Κι ύστερα μέσα απ’ αυτό το λαό ξεπήδησε ο μεγάλος βάρδος της επανάστασης, πού ύμνησε με τα τραγούδια του την ιδέα της εξέγερσης του έθνους, ο πρόδρομος της Φιλικής Εταιρίας: ο Ρήγας. Η αντίδραση τον σκότωσε, πριν προλάβει να φέρει σε πέρας τις αρχές του. Μα ο σπόρος που έσπειρε βλάστησε σύντομα.

Σε λίγο, η Φιλική Εταιρία έγινε κι αγκάλιασε χιλιάδες Έλληνες.

Ας ούρλιαζε η αντίδραση. Ας υπόγραφε άτιμα χαρτιά, σαν αυτό πού υπογράφηκε στη διάσκεψη της Βιέννης στα 1815, κάτω από το όποιο έβαλε την υπογραφή του κι ο πολύς Γιάννης Καποδίστριας και που διαλάμβανε, ότι όχι μόνο δε θα ευνοηθεί και επιτραπεί ένα εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στην Ελλάδα, μα και θα πνιγεί στο αίμα αν ξεσπάσει.

Ο Γιάννης Καποδίστριας, που μας τον παρουσιάζουν στα σχολειά σαν μεγάλο και τρανό, με προτομές και πορτραίτα, είναι ο πρώτος καταστροφέας της Ελλάδας. Μα ότι έκανε, δεν το έκανε σαν Καποδίστριας, μα σαν εκπρόσωπος όλης της ελληνικής αντίδρασης. Ας ούρλιαζε λοιπόν, μαζί με τη διεθνή και η ντόπια αντίδραση. Κι ας υπογράφανε άτιμα χαρτιά.

Ο ΛΑΟΣ ΠΡΟΧΩΡΕΙ.

Τίποτα δεν ήτανε ικανό να συγκρατήσει τη φλόγα για τη λευτεριά, που έκαιγε μέσα στις καρδιές του λαού μας. Έτσι, στα 1821, ύστερα από κόπους και θυσίες και χάρη στον ενθουσιασμό και τη φλόγα του Παπαφλέσσα, που χρησιμοποίησε όλα τα μέσα, ακόμα και την ψευτιά, κηρύσσοντας την εξέγερση, ξεσηκώθηκε πρώτος ο Μοριάς. Από δω, από το Μοριά, άρχισε η επανάσταση του 1821.

Στο άκουσμα της εξέγερσης όλοι οι ισχυροί της γης, ξένοι και ντόπιοι, τρόμαξαν. Οι κοτζαμπάσηδες, όμως, βλέποντας ότι δεν τους ήτανε δυνατό να συγκρατήσουν το λαό και φοβούμενοι την οργή του, αναγκάστηκαν να κόψουν τη συνεργασία τους με τους καταχτητές και για να ευνουχίσουν το λαϊκό απελευθερωτικό κίνημα, πήρανε όλοι μέρος στην επανάσταση κι έτσι αυτή πήρε χαραχτήρα πανεθνικό.

Οι τρανοί της γης τρόμαξαν και, χρησιμοποιώντας όλα τα τερτίπια, προσπάθησαν να πνίξουν την επανάσταση. Μα γελάστηκαν. Επί 7 ολόκληρα χρόνια πάλεψαν οι προπάτορες μας, παρά το γεγονός ότι η ελληνική αντίδραση, δυο φορές, το 1823 και 1825, οργάνωσε τον εμφύλιο πόλεμο για να σπάσει ακριβώς τους αγώνες αυτούς. Έτσι οι πρόγονοι μας ανάγκασαν όλους τους εχθρούς μας να γλύψουν εκεί που έφτυσαν και ν’ αναγνωρίσουν τους αγώνες μας και την ανεξαρτησία μας.

Κανείς δεν πίστευε προηγούμενα σ’ αυτό το θαύμα, που συντελέστηκε από τις ίδιες τις δυνάμεις και τα μέσα του λαού. Άλλοι περίμεναν να τους έλθει η λευτεριά από τη Ρωσία κι άλλοι από τη μεγαλοψυχία των βασιλιάδων της Ευρώπης. Μα η επανάσταση απόδειξε, ότι αυτή μόνη της χάρισε τη λευτεριά της πατρίδας μας. Τα παραμύθια του φιλελληνισμού, χάρη στον οποίο αποκτήσαμε δήθεν τη λευτεριά μας, εφευρέθηκαν μόνο και μόνο για να γίνει πιστευτό, ότι η πατρίδα μας λευτερώθηκε, όχι από τις ίδιες της τις δυνάμεις, μα από τους ξένους. Υπήρξαν βέβαια φιλέλληνες, που αγωνίστηκαν, πολέμησαν κι έχυσαν το αίμα τους για τη λευτεριά της πατρίδας μας. Τιμή και δόξα σ’ αυτούς κι αιώνια ας είναι η ευγνωμοσύνη του έθνους. Μα αυτοί υπήρξαν μεμονωμένα άτομα μονάχα. Η θεωρία του οργανωμένου φιλελληνισμού είναι καθαρό παραμύθι.

Με την επικράτηση της επανάστασης αμέσως οι δικοί μας κοτζαμπάσηδες επιβλήθηκαν πάνω στη χώρα μας. Η αντίδραση, ντόπια και ξένη, για να ευνουχίσει το λαϊκό χαραχτήρα του κινήματος και να επιβάλει νέα σκλαβιά, χρησιμοποίησε όλα τα μέσα. Και στο τέλος το πέτυχε. Η αρχή έγινε κολλώντας στο σβέρκο της πατρίδας μας αυτόν που σας είπα πρωτύτερα:

Τον Καποδίστρια. Ο Γιάννης Καποδίστριας από την ανασύσταση του ελληνικού κράτους άρχισε την καταστροφή της χώρας μας, κι ένας άλλος Γιάννης, ο Μεταξάς, έβαλε σ’ αυτήν το καπάκι.

ΠΩΣ ΜΑΣ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ.

Ο λαός νόμιζε, ότι μια που πέτυχε πια η επανάσταση, θα επακολουθούσαν τα χρόνια της ευτυχίας του, ότι όλη η ανθρωπότητα θάτανε στο πλευρό της χώρας μας και πως η χώρα μας, για μια ακόμα φορά, θα βρισκότανε σε θέση να ξαναπάρει, όπως και παλιότερα, ολόκληρη την ανθρωπότητα από το χέρι και να της δείξει καινούργιους δρόμους πολιτισμού και προόδου. Μα στη θέση αυτών η ντόπια και ξένη αντίδραση επιβλήθηκαν και φέρανε τον Καποδίστρια, τη Βαυαρική δυναστεία με τον Όθωνα.

Χρόνια και χρόνια απάτης και ρεμούλας μας κράτησαν μακριά από την ευτυχία και τον πολιτισμό και μας ρίξανε μέσα στην εξαθλίωση, την πείνα, την κακομοιριά και τη δυστυχία. Έτσι η Ελλάδα που υπήρξε κάποτε η πηγή των φώτων και του πολιτισμού, κατάντησε να βρίσκεται στο πιο χαμηλό επίπεδο οικονομικής, κοινωνικής και εκπολιτιστικής ανάπτυξης, όχι μόνο έναντι των λαών της Ευρώπης, αλλά και των Βαλκανίων.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΕΠΟΥΣ.

Η ουσία αυτού βρίσκεται στο γεγονός, ότι αντίδραση σκεφτόταν μόνο πώς να εκμεταλλευτεί, να βασανίσει, και να ξεζουμίσει το λαό, οργανώνοντας κινήματα κάθε τόσο και καλλιεργώντας τις φαγωμάρες, προπαγανδίζοντας και πείθοντας το λαό ότι είναι απαραίτητο να ζει φτωχός και κακομοιριασμένος.

Χαρακτηριστικό είναι ότι πιάνοντας μια λέξη του Κολοκοτρώνη, που ονόμασε κάποτε τη χώρα μας Ψωροκώσταινα, κατάφερε να πείσει το λαό ότι το ελληνικό κράτος δε μπορεί να ορθοποδήσει μόνο του κι ότι θα έπρεπε να μας κυβερνήσουν οι ξένοι, ονομάζοντας γι αυτό και τα πολιτικά κόμματα ρωσικά, αγγλικά και γαλλικά. Σ’ αυτό το σημείο μας φέρανε οι κορυφές που διοικούσαν τον τόπο μας. Κάποτε φτάσαμε και στη δημοκρατία. Μα αυτό έμοιαζε με την παροιμία που έλεγε ο λαός: Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

Μυρίστηκαν οι έξυπνοι ψητό από τη μοναρχία και βρίσκοντας ότι «έφταιγε» η δημοκρατία για τη δυστυχία του λαού, ξαναφέρανε το βασιλιά. Και τότε άρχισαν πιο ξετσίπωτα ακόμα να ξεζουμίζουν και να καταπιέζουν το λαό. Και για να μπορούν να πνίγουν τις κραυγές του, βάλανε στο κεφάλι μας το Μεταξά, που ήτανε πάντα πράχτορας του ΙΙ γραφείου του γερμανικού επιτελείου, από τον καιρό που σπούδαζε στη στρατιωτική σχολή της Γερμανίας.

Έτσι, ύστερα από 120 χρόνια, ξαναπέσαμε πάλι στη σκλαβιά, γιατί έτσι κακά μας κυβερνήσανε στο διάστημα αυτό.

Σ’ αυτή την κατάσταση βρεθήκαμε, όταν ξέσπασε η πολεμική λαίλαπα και η σύγκρουση μεταξύ των κολοσσών. Μα κανένας απ’ αυτούς δε σκέφτηκε ελληνικά και να δει πώς θα ξέφευγε η χώρα μας τη λαίλαπα αυτή. Με την επίγνωση ότι η χώρα μας θα τραβούσε στην καταστροφή μπήκανε στον πόλεμο.

Έχουμε ντοκουμέντα στα χέρια μας, πού μας αποδείχνουν, ότι οι άνθρωποι αυτοί είχανε σκοπό να ρίξουνε μόνο τρεις τουφεκιές στο Αλβανικό μέτωπο κι ύστερα να μας παραδώσουν στους φασίστες. Υπάρχουν ντοκουμέντα που μας πείθουν ότι το Νοέμβρη προς το Δεκέμβρη του 1940 μπορούσαμε να πετάξουμε τους Ιταλούς στη θάλασσα. Μα αυτοί συγκρατούσαν το στρατό μέχρι που να λύσει το στρατιωτικό της πρόβλημα, η Γερμανία στην Ευρώπη κι ύστερα να δικαιολογηθούν ότι δε μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα με δυο κολοσσούς. Δεν πίστευαν στις δόξες του στρατού μας, στο θάρρος, στην τόλμη, στην αυταπάρνηση και τον ηρωισμό του, που πολεμούσε με φλόγα ενάντια στο φασισμό, νηστικός και ξυπόλυτος πάνω στα βουνό της Αλβανίας με τη βοήθεια όλου του ελληνικού λάου. Αυτοί δεν πίστευαν σ’ αυτά και περιμένανε πως θα καμφθεί. Γι’ αυτό το έπος της Αλβανίας είναι ολοκληρωτικά έργο του λαού. Είναι έργο του λαού που το πραγματοποίησε με το μένος που είχε ενάντια στο φασισμό και το ζυγό του Μεταξά, με θυσίες και ηρωισμούς.

Έτσι, μας ξαναδέσανε στη σκλαβιά.

Μα ο λαός μας δεν ήτανε σε θέση να συνεχίσει το έργο του αυτό. Όσο φλογερά κι αν ήτανε τα στήθη του, η φλόγα αυτή δεν θα άντεχε στα σιδερόφρακτα μεγαθήρια των φασιστών, μια που είχε μέσα του και την προδοσία των ηγετών του. Έτσι αναγκάστηκε να υποκύψει, μα όχι σαν ηττημένος. Γιατί αυτή η συνθηκολόγηση που έκαναν, υπογράφηκε πριν ακόμα πολεμήσει ο στρατός μας. Αυτή δεν ήτανε ήττα του λαού μας, μα ήττα και χρεοκοπία των καθεστώτων που μεσολάβησαν από το 1821-1941. Γι αυτό κι ο λαός μας τιμωρεί σήμερα την ήττα αυτή και θα την τιμωρήσει αργότερα πιο σκληρά ακόμα.

Έτσι ήλθαν οι Γερμανοί στον τόπο μας και μας σκλαβώσανε. Μα για μας, για το λαό μας, καμιά κηλίδα δε θα μπορούσε να προσαφθεί, ότι εγκαταλείψαμε τα εδάφη μας. Αυτή θα κολλούσε, όταν δεν ξεσηκωνόμαστε.

Τι μπορούσαμε να περιμένουμε απ’ αυτούς που φορούσαν τα κλακ και τα μπακαλιαράκια; Τι μπορούσαν να μας πούνε αυτοί; Το μόνο που βρίσκανε να μας λένε ήτανε:

Ησυχία, παιδιά, και τάξη. Κάναμε κυβέρνηση, ησυχάστε. Αυτό όμως θέλανε κι οι Γερμανοί. Μα τα λόγια αυτά τα εκστομίζανε οι άνθρωποι εκείνοι που δεν έχουν το δικαίωμα να ονομάζονται Έλληνες.

Κι όμως, δε θα συμβιβάζονταν με τη λογική και τη ράτσα μας, αν δε βγαίναν πάλι τα στοιχεία αυτά που θα κρατούσανε ψηλά την τιμή του έθνους μας, μέσα από το λαό μας.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟΥ.

Μια μαυρίλα πλάκωνε τον ελληνικό ορίζοντα. Κανείς δεν ήξερε τι θα έφερνε η αύριο και πώς θα ξεφεύγαμε από τη σιδερένια τανάλια που μας έσφιγγε. Κείνοι που ένιωθαν βρίσκονταν στις φυλακές και τα ξερονήσια. Κι εδώ πρέπει να στιγματιστεί μια άλλη ατιμία των ανθρώπων της 4ης Αυγούστου, που φεύγοντας, τους παράδωσε στα χέρια των καταχτητών.

Μια άλλη μερίδα πού ένιωθε, ασχολούνταν με τις μαύρες και άσπρες αγορές. Έτσι, όλο το βάρος έπεσε πάνω σε μια χούφτα ανθρώπων, απ’ αυτούς που τρώγανε καρπαζιές μέσα στα αστυνομικά μπουντρούμια και τις ασφάλειες, μα που φλέγονταν από ηρωισμό και ανδρεία και μέσα τους υπήρχε μια ζεστή ελληνική καρδιά κι έτρεχε στις φλέβες τους πραγματικό ελληνικό αίμα. Αυτοί άναψαν το δαυλό κι έδωσαν το σύνθημα για τον ξεσηκωμό του Έθνους. Αυτοί που δώσανε το κουράγιο στους Έλληνες. Αυτοί που δημιούργησαν τη νέα Φιλική Εταιρία: το ΕAM.

Βέβαια, ποιος θάτανε κείνος που μπορούσε να πιστέψει τότε. Ότι αυτή η φούχτα των ανθρώπων θα έφερνε στη χώρα μας τη μεγαλόπρεπη αυτή νίκη. Μα η υφή, η ψυχοσύνθεση, το σκαρί των ανθρώπων αυτών ήτανε τέτοιο. Παρά τις φυλακές, τους κατατρεγμούς, τις δολοφονίες, τα βασανιστήρια, τις ομαδικές εκτελέσεις και την τρομοκρατία, οι άνθρωποι αυτοί οδηγούσαν ηρωικά και θαρραλέα τις μάζες στον δρόμο της λευτεριάς.

Ξέρετε όλοι πως άρχισε το κίνημα αυτό και δε σταματώ στις λεπτομέρειες του. Όταν έχουμε τη μέρα της εθνικής ανεξαρτησίας μας, πού γιορτάζουμε στις 25 Μάρτη, χαιρόμαστε, τραγουδάμε και κλαίμε από τη συγκίνηση. Μα από δω και πέρα θα έχουμε δυο εθνικές γιορτές: την 25η Μάρτη και την 27η Σεπτέμβρη επέτειο της δημιουργίας του ΕΑΜ, που αποτέλεσε τη βάση της σημερινής μας απελευθέρωσης.

ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΝΙΩΣΟΥΜΕ.

Στα προηγούμενα χρόνια πολλοί περνούσανε από την πλατεία του Διάκου, μα κανείς δεν ένιωθε τον παλμό που περιείχε το τραγούδι, που μας δίδασκε στο σχολείο ο παλιός καθηγητής μας Λάσκαρης: Σας ευλογεί του Διάκου μας το τιμημένο χέρι…

Κανείς δεν ένιωθε, ότι έπρεπε να φύγει μακριά από τα μικροσυμφέροντα του και να παλέψει για τη λευτεριά. Μα η χούφτα αυτή των ανθρώπων, που σας μίλησα πιο πάνω, ρίχτηκε ολόψυχα στον αγώνα.

Η αντίδραση στο άκουσμα της χρησιμοποίησε όλα τα μέσα κι έθεσε σε ενέργεια όλες τις ατιμίες για να τη σαμποτάρει. Μα όλα αυτά στάθηκαν ανίκανα να σπάσουν τον αγώνα της. Αντίθετα, αυτή ρίζωνε κάθε μέρα και πιο πολύ κι ανέπτυσσε τη δράση της. Κι επειδή δεν είχε σκοπό να καταπιαστεί με χαρτοπόλεμο έβγαλε στο βουνό το αντάρτικο.

Θυμάμαι όταν το χειμώνα του 1941 ήλθα εδώ σαν «μαυραγορίτης» για να βάλω μπροστά τη δουλειά. Σας γνώριζα όλους, μα κανείς από σας δεν ήξερε τι επεδίωκα εγώ. Τότε μαζί με το Γ. Φράγκο και Γ. Γιαταγάνα βγάλαμε το πρώτο διάγγελμα του ΕΑΜ. Πολλοί νομίζανε τότες, ότι αυτό ήτανε μόνο ντόρος και τίποτα άλλο.

Όταν λέγαμε ότι σε λίγο θα σφυρίζει το μάλιγχερ και θα κροταλίζει ξερά το πολυβόλο στις βουνοκορφές και τα φαράγγια μας κι οι Γερμανοί και Ιταλοί θα φεύγουν ντροπιασμένοι, ίσως πολλοί να λέγανε πως αυτά δεν ήτανε παρά ηχηρές φράσεις.

Μα ύστερα από 2 1/2 μήνες άρχισε πραγματικά να λαλεί το ντουφέκι. Και τι δεν είπανε τότε! Όπως και στα 1821 όλη η αντίδραση συνωμότησε εναντίον μας και στην αρχή δεν έλεγε τίποτα για το αντάρτικο, κάνοντας το ίδιο πού κάνει και η στρουθοκάμηλος, όταν κρύβει το κεφάλι της, ενώ όλο της το σώμα φαίνεται. Έτσι κι αυτοί, νομίζανε, ότι αν δε λέγανε τίποτα για το αντάρτικο και το αγνοούσαν, δε θα ξαναβροντούσε το καριοφίλι. Μα μπορούσε να σταματήσει αυτό; Κάθε μέρα κοκκίνιζαν τα βουνά και τα φαράγγια από το αίμα.

Κι όταν είδαν ότι το αντάρτικο μεγάλωνε, παρά τη σιωπή τους, τότε κι αυτοί άλλαξαν τρόπο για να μας πολεμήσουν. Μας ονόμασαν πλιατσικολόγους, κατσικοκλέφτες, ληστοσυμμορίτες κλπ. Ακόμα βρέθηκαν άνθρωποι να μας αποκηρύξουν με την υπογραφή τους γιατί σκοτώσαμε τον προδότη και εκβιαστή Μαραθέα. Αυτοί οι κύριοι ήτανε κυριολεκτικά ηλίθιοι.

Δεν ξέρανε ούτε το ατομικό τους συμφέρον. Νόμισαν, πως αν μας αποκήρυσσαν θα σταματούσε κι ο αγώνας μας κι ότι δεν θα είμαστε κάποτε ικανοί να τους σφίξουμε το λαιμό και να τους πνίξουμε.

Ας είναι. Τέτοιοι ηλίθιοι ήτανε και τέτοιες ηλιθιότητες λέγανε. Ας κάνουν τώρα τα ψηλά τους καπέλα κλωσοφωλιές.

Η ΥΠΑΙΘΡΟΣ ΑΝΑΠΝΕΕΙ.

Μα ήτανε δυνατό να πιάσει αυτό; Οι χωριάτες είχανε δει για πρώτη φορά το θαύμα ν’ αφήνουν τα πράματα τους έξω χωρίς να τους τα πειράζει κανείς.

Η ζωοκλοπή είχε καταργηθεί στην ύπαιθρο και η ασφάλεια της ζωής και της περιουσίας ποτέ δεν ήτανε σ’ αυτό το σημείο. Ήτανε θαύμα αυτό; Όχι. Αλλά για πρώτη φορά το χωριό γνώρισε την εξουσία, η οποία βγήκε για να χτυπήσει την εσχάτη προδοσία, το έγκλημα, τη ζωοκλοπή κλπ. και να εμπεδώσει την ασφάλεια.

Κι όταν χτυπήσαμε τα εγκλήματα αυτά και πατάξαμε την προδοσία, αυτοί σαν δεσποινίδες της αριστοκρατίας, που δε βλέπουν γύρω τους τη δυστυχία και την κακομοιριά πού βασιλεύει, αλλά συγκινούνται από ένα άρρωστο γατάκι, έμπηξαν τις φωνές και μας κατηγόρησαν ότι σκοτώνουμε. Επί Μεταξά βιάστηκαν γυναίκες, υπέστησαν μαρτύρια χιλιάδες άνθρωποι, σκοτώθηκαν και γκρεμίστηκαν από τα μπαλκόνια της Ασφάλειας γέροι, έγιναν τόσα εγκλήματα, μα κανείς απ’ αυτούς δεν είπε τίποτα. Μα τώρα φωνάζουνε ότι ο Άρης σφάζει.

Ναι, σφάξαμε κι είμαστε έτοιμοι να ξανασφάξουμε, αν χρειαστεί. Ποιους όμως σφάξαμε; Εμείς είμαστε πιο πονόψυχοι απ’ αυτούς. Απόδειξη είναι ότι εμείς είμαστε κείνοι που τρώγαμε χρόνια τώρα τις καρπαζιές και καταδιωκόμασταν. Σφάξαμε κείνους που πρόδιδαν στους καταχτητές τους Έλληνες, κείνους που κλέβανε το λαό και διαπράττανε εγκλήματα.

Κι είναι κυριολεκτικά ηλίθιοι κείνοι πού τους πήρε ο πόνος γι’ αυτούς, που τόσο δικαιολογημένα χτυπήσαμε, για να παίρνουν το μέρος τους ή είναι ολοκληρωτικά συνένοχοι τους. Μα ούτε και το κόλπο αυτό έπιασε.

ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΣΩΖΕΙ ΤΟ ΛΑΟ.

Τότε όμως αυτοί, σαν καλοί ζαχαροπλάστες που ήτανε, κατασκευάσανε ένα νέο χρυσό χάπι:

-Ναι, φωνάζανε. δεν υπάρχει αντίρρηση, ότι οι αντάρτες διεξάγουν εθνικό αγώνα. Μα το ζήτημα αυτό θα λυθεί από τους ισχυρούς. Τι μας χρειάζονται, λοιπόν, οι αγώνες κι οι σκοτωμοί, αφού τα ζητήματα μας θα τα λύσουνε άλλοι;

Λυτό το σύνθημα έπιανε. Είχανε όμως δίκιο; Ασφαλώς όχι!

Γιατί δεν είχανε δίκιο;

Στα 1941-42 το ΕΑΜ δεν ήτανε ακόμα ισχυρό. Γι’ αυτό δεν είχε αρχίσει ο αγώνας να παίρνει μαζικό χαραχτήρα. Ούτε κι αντάρτικη δράση υπήρχε. Κι όμως. Στα 1941-42 πέθαναν από την πείνα και τις αρρώστιες, που επακολούθησαν απ’ αυτήν, 300.000 άνθρωποι μόνο στην Αθήνα, τον Πειραιά και τα περίχωρα τους. Και θα πέθαιναν αργότερα ακόμα περισσότεροι, αν το ΕΑΜ δεν κινητοποιούσε με συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, συλλαλητήρια και απεργίες το λαό και δεν τον εμψύχωνε: 1. Να επιβληθεί το σταμάτημα της αρπαγής της παραγωγής μας από μέρους των κατακτητών. 2. Να επιβληθεί σ’ αυτούς ν’ αφήσουν το Διεθνή Ερυθρό Σταυρό να αναλάβει την τροφοδοσία του λαού μας. 3. Να προσέξουν την κατάσταση της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Αν το αντάρτικο δε σταματούσε τις φάλαγγες των Γερμανών που κλέβανε την παραγωγή της χώρας μας και δεν καταργούσε τη συγκέντρωση της παραγωγής που τη βάζανε στο χέρι οι καταχτητές, αν δε γίνονταν όλα αυτά, τότε τα θύματα από την πείνα και τις αρρώστιες θα ήταν πολύ περισσότερα. Όλες οι χιλιάδες των θυμάτων, που πέσανε για τη ζωή και τη λευτεριά του λαού μας, ποτέ δε φθάνουν τα θύματα της πείνας και των ασθενειών.

Πότε ακούστηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας να πραγματοποιείται η απελευθέρωση μέσω της μπαγαποντιάς; Ποτέ. Η λευτεριά δεν κερδίζεται με ξόρκια, αλλά με αγώνες και θύματα!

Μα κι αν το θέλαμε, δεν είχαμε αυτό το δικαίωμα. Το δικαίωμα δηλαδή να κηλιδώσουμε την ιστορία της πατρίδας μας. Αυτό θα ήτανε ασέβεια στη μνήμη των ηρωικών μας προγόνων.

Μα ούτε είχαμε το δικαίωμα να κολλήσουμε μια ατιμωτική σφραγίδα, μια σφραγίδα αίσχους, στο κούτελο των επερχομένων γενεών, των παιδιών μας και των εγγονιών μας, ότι κατάγονται από γενιά ευνούχων, που δέχονται να πεθαίνουν στα πεζοδρόμια από τον ατιμωτικότερο των θανάτων, από την πείνα, παρά να πεθαίνουν με το όπλο στο χέρι, παλεύοντας για τη λευτεριά.

Τι θα έπρεπε να προτιμούσαμε; Το πρώτο ή το δεύτερο; Όχι! Χίλιες φορές όχι!

Καλύτερα να γινότανε το παν ένα μπουρλότο, παρά να υποταχθούμε στους καταχτητές.

Αυτό ο λαός μας το κατάλαβε, τους μούντζωσε κι έδωσε αυτά τα γενναία παλικάρια, πούναι τώρα στεφανωμένα με δόξες, με δάφνες και με νίκες.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΥΝΩΜΟΤΕΙ.

Τότε κι αυτοί αναγκάστηκαν ν’ αλλάξουν βιολί κι αποφάσισαν να βγάλουν στο βουνό δικές τους ανταρτοομάδες.

Μα γιατί αυτό; Το ΕAM είχε δηλώσει ότι δεν είχε μονοπώλιο τον αντάρτικο αγώνα. Γι’ αυτό και τους κάλεσε να σχηματιστούν κοινές ανταρτοομάδες. Αν είχανε την πρόθεση να παλέψουν ενάντια στους καταχτητές, θα το κάνανε. Τότε όμως, ισχυρίζονται, ότι η χωρογραφία της Ελλάδας και η πυκνότητα της κατοχής δεν επέτρεπε την ύπαρξη ανταρτοομάδων.

Όταν όμως είδανε εμάς, όταν λευτερώσαμε την ύπαιθρο, τότε κι αυτοί αποφάσισαν να δημιουργήσουν αντάρτικο.

Τι θα περίμενε κανείς άπ’ αυτούς αρχή αρχή; Ποια κραυγή, έστω και τυπικά, να βγει από το στόμα τους; Φυσικά, «Κάτω οι καταχτητές» !

Μα την θέση τους τη γνωστοποίησαν από την αρχή. Η πρώτη κραυγή τους ήτανε:

«ΚΑΤΩ ΤΟ ΕΑΜ!»

Μα εμείς και πάλι τους καλέσαμε για να ενωθούμε. Αυτοί όμως αρνήθηκαν, γιατί δεν θέλανε να υποβληθούν σε κόπους και μόχθους για να πολεμήσουν τον καταχτητή. Γιατί αυτοί δεν ήτανε εντολοδόχοι του ελληνικού λαού, μα της αντίδρασης από το φόβο της λαοκρατίας που ζητούσαν να πολεμήσουν.

Στο τέλος μας κήρυξαν κι ανοιχτά τον πόλεμο, ένοπλα, συνεργαζόμενοι με τους καταχτητές.

Θα είμαστε ασυνεπείς στον αγώνα μας και προδότες του λαού μας, αν σιχαινόμαστε τα αίματα. Γι’ αυτό, σαν εντολοδόχοι του λαού, συντρίψαμε τους συνεργάτες αυτούς των καταχτητών, τους πολέμιους του εθνικού μας αγώνα.

Ο ΕΛΑΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ.

Ύστερα απ’ αυτό χρησιμοποίησαν το κόλπο: Μας κατηγόρησαν, ότι δε βοηθάμε το συμμαχικό αγώνα, αλλά θα υπακούσουμε μόνο στους Ρώσους. Κι απειλούσαν ότι όταν θάρθουν οι σύμμαχοι εδώ, θα μας κανονίσουν. Αυτοί, που συνεργάζονταν με τους Γερμανούς, απειλούσανε ότι θα μας χτυπήσουν οι σύμμαχοι!

Αυτοί που στα 1941 πρόδωσαν το συμμαχικό αγώνα. Αυτοί που μαγάρισαν τις Θερμοπύλες και τους Τριακόσιους μας κι άφησαν τους συμμάχους Άγγλους να μάχονται μόνοι τους εκεί, ενώ αυτοί είχαν παραδώσει την Ελλάδα με τη συνθηκολόγηση του Τσολάκογλου, μας κατηγορούσαν ότι δεν ενισχύουμε τον

συμμαχικό αγώνα κι έβαζαν στο μυαλό των συμμάχων την άτιμη σκέψη, ότι δήθεν θα μας χτυπούσαν ερχόμενοι εδώ.

Ο ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ.

Μα σε λίγο τους ήλθε το πρώτο χαστούκι! Η πρώτη ομάδα των Άγγλων αλεξιπτωτιστών έπεφτε, όχι σ’ αυτούς, μα στον Άρη, πάνω στη Γκιώνα. Και μαζί μ’ αυτούς τραβήξαμε κι ανατινάξαμε το Γοργοπόταμο. Ο αρχηγός των συμμαχικών στρατευμάτων της Μ. Ανατολής, στρατηγός Ουίλσον, δήλωνε ανοιχτά, ότι οι επιτυχίες των συμμάχων στην Αφρική οφείλονται κατά 80% στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, γιατί αυτή εμπόδισε την αποστολή γερμανικών ενισχύσεων και εφοδιασμού. Μα να κι ένα τελευταίο: Στην Πελοπόννησο προτείναμε στους τσολιάδες να καταθέσουν τα όπλα κι εμείς θα τους αφήσουμε ελεύθερους. Μα οι Άγγλοι το απέρριψαν αυτό και συνέλαβαν όλους τους τσολιάδες, τους έκλεισαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους παραπέμπουν να δικαστούν από τα στρατοδικεία.

Στο κάτω-κάτω, να τώρα οι Άγγλοι μπροστά σας. Διαβαίνουν τους δρόμους της Λαμίας και πάνε να χτυπήσουν τους Γερμανούς μαζί με μας. Μαζί τους θα πολεμήσουμε εμείς κι όχι αυτοί, μέχρι την ολοκληρωτική συντριβή του φασισμού.

Μα τα κατακάθια αυτά βρήκανε νέο τροπάρι: Μας κατηγορούν ότι είμαστε όλοι κομμουνιστές και ισχυρίζονται, ότι το ΕΑΜ. και ο ΕΛΑΣ είναι σκεπασμένες κομμουνιστικές οργανώσεις. Μα αυτή η κατηγορία μπορεί ν’ αποτελέσει ντροπή ή έπαινο;

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα δε βαδίζει τώρα για τον κομμουνισμό. Το ΚΚΕ έχει βέβαια στο πρόγραμμα του σαν τελική του επιδίωξη τον κομμουνισμό. Μα όχι για τώρα. Τον κομμουνισμό θα τον επιβάλλετε σεις, ο λαός κι όχι το ΚΚΕ. Κι είμαι βέβαιος ότι πολλοί από τους μορφωμένους μας, που δεν τον θέλουν σήμερα, θα ψηφίσουν τότε για να επικρατήσει ο κομμουνισμός.

Σήμερα, όμως, το ΚΚΕ. δεν επιδιώκει παρά μόνο μια δημοκρατική λύση του ελληνικού προβλήματος.

Μα ας πούμε, ότι το ΚΚΕ. θα εφαρμόσει τον κομμουνισμό. Λένε ότι ο κομμουνισμός χαλνά τις εκκλησιές και γδέρνει τους παπάδες. Τόσο χαζοί είναι λοιπόν οι κομμουνιστές να χαλάσουν τις εκκλησιές, που δεν τους εμποδίζουν σε τίποτα;

Οι εκκλησιές μας φταίνε ή τα καράβια του Εμπειρίκου; Γιατί λοιπόν να κάψουμε τις εκκλησιές;

ΠΟΙΟΣ ΧΤΥΠΑ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ;

Θα γδάρουμε τους παπάδες; Μα γιατί; Εμείς βλέπουμε, ότι χιλιάδες παπάδες βρίσκονται τώρα στην πρωτοπορία του κινήματος μας και η συμβολή του κλήρου, που στάθηκε στο πλευρό μας, υπήρξε ανεκτίμητη.

Μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Γιατί αυτοί που εμφανίζονται σαν προστάτες της εκκλησίας, γκρεμίσανε μαζί με τους Γερμανούς και γδέρνουνε παπάδες.

Ο κομμουνισμός, λένε, θα καταργήσει την θρησκεία. Μα η θρησκεία είναι ζήτημα συνείδησης. Πώς θα καταργηθεί λοιπόν; Η κατάργηση της θρησκευτικής συνείδησης είναι πράμα αδύνατο, έστω κι αν ακόμα οι κομμουνιστές θέλανε να την καταργήσουν. Η θρησκευτική συνείδηση δεν καταργείται με απλές διαταγές. Αν συνέβαινε ένα τέτοιο πράμα, αυτό θα έμοιαζε με την διαταγή πού έβγαλε κάποτε ένας αστυνόμος στην Ανάφη, με την οποία απαγόρευε την πάλη των τάξεων!

Το τι θα γίνει στο πολύ μακρινό μέλλον, το πώς θα σκέπτονται οι άνθρωποι τότε, είναι άλλο πρόβλημα. Και κανένας πολιτικός δε μπορεί να βγάλει νόμο για το τι θα πρέπει να γίνει ύστερα από 200 η 500 χρόνια. Ούτε λοιπόν κι εμείς θα βγάλουμε τέτοιο νόμο. Μας ενδιαφέρει το πώς θα προκόψει ο λαός μας σήμερα κι όχι το τι φιλοσοφικές πεποιθήσεις θα έχει ύστερα από 500 χρόνια.

Συνεπώς καταλαβαίνετε τώρα, ότι αυτοί που διαδίδουν αυτές τις συκοφαντίες επιδιώκουν άλλους σκοπούς, προσπαθώντας με το μέσο αυτό της συκοφαντίας να εξαπατήσουν το λαό και να διαιωνίσουν την κυριαρχία τους πάνω του. Αν μάλιστα εξετάσουμε βαθύτερα το πράμα αυτό, θα δούμε ότι αυτοί είναι άθρησκοι, γιατί σε αυτούς δεν υπάρχει ούτε ίχνος θρησκευτικής συνείδησης κι ο μόνος που λατρεύουν είναι ο Θεός Μαμμωνάς, ο Θεός του χρήματος…

ΘΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Κατηγορούν τους κομμουνιστές, ότι αυτοί θα διαλύσουν επίσης την οικογένεια. Λες κι εμείς κατεβήκαμε από τον ουρανό και δε γεννηθήκαμε από σπίτια ή φυτρώσαμε μόνοι μας σαν τα μανιτάρια. Η οικογένεια δημιουργήθηκε από ορισμένες οικονομικές συνθήκες. Σε μια ορισμένη ανάπτυξη της κοινωνίας δημιουργήθηκε η ανάγκη της οικογένειας, γιατί έτσι θα αντιμετωπίζονταν καλύτερα οι ανάγκες της ζωής.

Χρειάζονταν να δουλεύουν όλοι: ο πατέρας και τα παιδιά στα χτήματα, οι γυναίκες στον αργαλειό και το σπίτι, γιατί μόνο με τον τρόπο αυτό θ’ αντιμετωπίζονταν οι βιοτικές ανάγκες τους.

Αυτού του είδους οι οικονομικές συνθήκες που επικρατούσαν τότε, πλησίαζαν όπως βλέπετε, πιο στενά τα μέλη της οικογένειας μεταξύ τους. Σήμερα όμως τι γίνεται; Οι σημερινές οικονομικές συνθήκες αναγκάζουν όχι πια το στενό πλησίασμα της οικογένειας, αλλά αντίθετα την απομάκρυνση της.

Να ένα παράδειγμα: Ένας άντρας παντρεύεται, μα την επομένη του γάμου του φεύγει στην Αμερική για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις ανάγκες της ζωής του και της γυναίκας του. Ποιος διαλύει στην περίπτωση αυτήν την οικογένεια; Οι κομμουνιστές ή οι οικονομικές συνθήκες πού δημιούργησε η κεφαλαιοκρατία;

Κι εδώ, λοιπόν, βλέπουμε φανερά, ότι αυτοί που μας κατηγορούν πως θέλουμε να διαλύσουμε την οικογένεια, δεν είναι άλλοι, παρά αυτοί οι ίδιοι πού τη διαλύουν στην πραγματικότητα, ενώ εμείς επιδιώκουμε το στερέωμα της. Θα δώσουμε στο λαό τα οικονομικά μέσα για να μπορεί να μη σκορπάει την οικογένεια του στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Μας κατηγορούν ότι θέμε να καταργήσουμε τα σύνορα και να διαλύσουμε το κράτος. Μα το κράτος εμείς το φτιάχνουμε σήμερα, γιατί δεν υπήρξε, μια που αυτοί οι ίδιοι το είχανε διαλύσει. Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ’ όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι’ αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους.

Ενώ εμείς, το μόνο πού διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, οπού βρει κέρδη, δε μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.

Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;

Όταν έξαφνα στα 1929-31 το κράτος ζήτησε, λόγω της οικονομικής κρίσης πού μάστιζε τότε τη χώρα μας να κατεβάσουν οι ξένοι ομολογιούχοι το ποσοστό που πληρώναμε σε τοκοχρεολύσια, οι Άγγλοι δέχτηκαν να το μειώσουν σε 35%, αλλά οι Έλληνες ομολογιούχοι αρνήθηκαν. Να λοιπόν, ποιος είναι ο πατριωτισμός τους! Αυτός φτάνει μέχρι το σημείο που δεν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα. Αυτοί λοιπόν οι ίδιοι που μας κατηγορούν ότι επιδιώκουμε την κατάργηση των συνόρων και την διάλυση του κράτους, αυτοί τα ξεπουλάνε αυτά στην πρώτη ευκαιρία.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΤΙΜΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΤΙΜΗ.

Μας κατηγορούν επίσης, ότι εμείς επιβουλευόμαστε την τιμή. Βλέπετε, όλοι αυτοί οι «ηθικοί», που όταν περπατάνε μπερδεύουνται τα κεφάλια τους στα σύρματα, μιλάνε για τιμή!

Αυτοί που πούλησαν τις γυναίκες και τις αδελφές στον κατακτητή, για να κάνουν τα νταραβέρια μαζί του και μας σκλάβωσαν διπλά, αυτοί πάνε τώρα να μας πείσουν ότι είναι οι κέρβεροι της τιμής και της ηθικής. Με αυτά τα μέσα προσπαθούν να εξαπατήσουν το λαό για να συνεχίσουν το ξεζούμισμα και την εκμετάλλευση του. Και πολλές φορές το καταφέρνουν αυτό και μας πείθουν μάλιστα ότι έτσι είναι όπως τα λένε.

Πάρτε ένα παράδειγμα, απ’ αυτό που γίνεται στα χωριά: Ο χωριάτης καπνίζει τον καπνό που παράγει ο ίδιος. Μα τον πείσανε ότι αυτός είναι λαθραίος. Κι ο ίδιος ο χωρικός σου λέει ότι καπνίζει λαθραίο καπνό. Λες και δεν τον έσπειρε αυτός στον τόπο μας, αλλά τον έφερε από την Αμερική. Όπως βλέπετε λοιπόν κι ο ίδιος ο χωριάτης το πίστεψε, πως ο καπνός του είναι «λαθραίος».

Η αντίδραση δεν σταματά σε τίποτα μπροστά προκειμένου να εξαπατήσει το λαό, χρησιμοποιώντας γι αυτό όλα τα μέσα, όλη τη συκοφαντία και το ψέμα. Μα αυτές οι συκοφαντίες στην ύπαιθρο, όπου μας είδανε και μας νιώσανε, έγιναν συντρίμμια. Στις πόλεις θα γίνει κι αυτού το ίδιο.

Σε λίγες μέρες θα δείτε κι εσείς μόνοι σας την πραγματικότητα. Γιατί ο δικός μας σκοπός είναι ένας: Πώς θα ζήσει καλύτερα ο λαός μας!

Όταν είταν εδώ ο κατακτητής, αυτοί θέλανε τότε την τάξη. Εμείς θέλαμε την αταξία για να κάνουμε ανυπόφορη τη ζωή του κατακτητή. Τώρα αυτοί θέλουνε την αταξία. Μα εμείς θέλουμε την τάξη. Αυτοί είναι οι οργανωτές του εμφυλίου πολέμου για να εκμεταλλεύονται το λαό μας. Αυτοί είναι οι λύκοι, που προσπαθούν να κατασπαράξουν το κοπάδι, εμάς, εσάς, όλους μας, το λαό δηλαδή.

ΤΗΡΗΣΑΜΕ ΤΙΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ.

Ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ υποσχέθηκαν στο λαό την πάλη ενάντια στον κατακτητή και την απελευθέρωση της χώρας μας. Αυτές τις υποσχέσεις τις τηρήσαμε. Εμείς δεν δημιουργήσαμε κυβερνητικό τύπο. Αυτός δημιουργήθηκε μόνος του από το λαό. Από τον Οκτώβρη του 1942 μόνος του ο λαός τράβηξε στις εκλογές της αυτοδιοίκησης του.

Ο θεσμός αυτός της αυτοδιοίκησης, που για πρώτη φορά εμφανίστηκε στην Ευρυτανία, αποτέλεσε την απαρχή της δημιουργίας του από το χωριό μέχρι την Π.Ε.Ε.Α. αργότερα.

Εμείς είμαστε υπέρ της ενότητας και χάρη στις προσπάθειες τις δικές μας οφείλεται κατά 9 5% η δημιουργία της εθνικής κυβερνήσεως, κάτω από την οποία αγωνιζόμαστε σήμερα. Μέχρι τη Λάρισα η πατρίδα μας είναι τώρα ελεύθερη. Και γρήγορα θ’ απελευθερώσουμε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.

Έτσι και η δεύτερη μας υπόσχεση τείνει να πραγματοποιηθεί ολοκληρωτικά.

Η ΠΑΛΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ.

Μα εμείς υποσχεθήκαμε στο λαό και κάτι άλλο: Ότι δεν θ’ αφήσουμε το όπλο από το χέρι μας αν δεν πετύχουμε και τη διπλή λευτεριά: τη λαοκρατία. Για αυτό θα παλέψουμε για να εκτελέσουμε κι αυτή την υπόσχεση μας, αφιερώνοντας και θυσιάζοντας την ζωή μας ακόμα για τη λαοκρατική λύση του ελληνικού προβλήματος.

Ο ΕΛΑΣ στα χέρια πρώτα της Κ.Ε. του ΕΑΜ και της ΠΕΕΑ αργότερα αποτέλεσε το δυνατό όπλο της διατήρησης του λαού μας στη ζωή. Τον μοχλό της γρηγορότερης απελευθέρωσης μας. Τώρα, στα χέρια της εθνικής μας κυβέρνησης, που αποτελείται απ’ όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις και που υπόσχεται στο πρόγραμμα της λαοκρατικές λύσεις, θ’ αποτελέσει την εγγύηση, ότι θα συνεχίσουμε τον πόλεμο μέχρι την ολοκληρωτική συντριβή του φασισμού κι ότι θα εξασφαλισθούν οι ως τώρα κατακτήσεις του λαού μας και θα κερδηθούν και νέες.

Φωνάζατε πολύ για την θανατική καταδίκη των προδοτών, των συνεργατών του καταχτητή και των εκμεταλλευτών της δυστυχίας τού λαού στα χρόνια της κατοχής. Όταν εμείς δεν είχαμε τη δυνατότητα να τους δικάσουμε, τους εκτελούσαμε. Αργότερα τους δικάζαμε σε στρατοδικεία. Τώρα, όσους έχουμε συλλάβει θα τους παραδώσουμε στην δικαιοσύνη. Υπάρχει η νόμιμη πια κυβέρνηση και αυτή θα αποφασίζει για όλα. Μη φωνάζετε λοιπόν. Αυτοί θα δικασθούν και θα καταδικασθούν. Μα δεν θάχει και μεγάλη σημασία.

Τεράστια σημασία θάχει αν καταδικάσετε και θανατώσετε εσείς, ο κυρίαρχος λαός, το καθεστώς που γεννάει τέτοια καθάρματα.

Μεθαύριο θα τραβήξουμε στις εκλογές. Το πρώτο ράπισμα πρέπει να δοθεί στο δημοψήφισμα, με την οριστική καταδίκη του φιλοβασιλισμού και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας.

Αλλά γιατί στρεφόμαστε με τόση μανία ενάντια στο βασιλιά;

1.Γιατί αυτός πρώτα-πρώτα δεν είναι ούτε Έλληνας. 2.Γιατί μας τον φέρανε με το ψεύτικο δημοψήφισμα του 1935. 3.Γιατί είναι επίορκος. Καταπάτησε το Σύνταγμα του 1911 κι έβαλε δικτάτορα τον πεμπτοφαλαγγίτη Γιάννη Μεταξά. 4. Γιατί άφησε όλους τους ανίκανους και πεμπτοφαλαγγίτες στρατηγούς και υπουργούς να προδώσουν τον πόλεμο της Αλβανίας και να υποδουλώσουν την πατρίδα μας. 5. Τέλος, γιατί στην εθνική μας συμφορά του 1941, αντί να καθίσει εδώ και να θυσιαστεί σαν άλλος Κόδρος των Αθηνών, μας εγκατέλειψε.

Αν ήτανε καλός έπρεπε να καθίσει εδώ κι αντί να βγει στο κλαρί ο Άρης και δεν ξέρω ποιος άλλος, να βγει αυτός να οργανώσει τον αγώνα και να είναι τώρα δικαιωματικά βασιλιάς μας και αρχηγός μας. Με τη στάση του ο ίδιος παραιτήθηκε ουσιαστικά και τυπικά του δικαιώματος επί του θρόνου της Ελλάδος.

Αυτά βέβαια γι’ αυτόν προσωπικά κι ανεξάρτητα από την πεποίθηση μας πώς δεν χρειάζεται κανένας θρόνος, μα δημοκρατία για να προκόψει η Ελλάδα μας.

ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΛΑΙΚΗ ΘΕΛΗΣΗ.

Το δεύτερο ράπισμα πρέπει να δοθεί στις εκλογές, που θα καθορίσουν το πολίτευμα της χώρας μας. Εμάς, η μόνη μας φιλοδοξία είναι να είμαστε υπηρέτες του λαού. Γι’ αυτό θα σεβαστούμε την ετυμηγορία σας, όποια κι αν είναι αυτή.

Μα έχουμε αυτές τις απαιτήσεις: Να ψηφίσει ο λαός ανεπηρέαστα και να σεβασθούν το λαό.

Αν αυτά δεν εκτελεστούν, τότε σας υποσχόμαστε ότι πάλι θα ξαναβγούμε στο βουνό. Μα είμαι βέβαιος ότι αυτά δεν θα συμβούν. Γιατί ο λαός μας χειραφετήθηκε πια. Δοκιμάσθηκε και ξύπνησε. Θ’ ακολουθήσει τους δρόμους που του δείχνουμε και που μοναδικά τον συμφέρουν.

Με την πεποίθηση αυτή, τελειώνοντας, σας καλώ να φωνάξουμε:

Ζήτω ο κυρίαρχος λαός μας!

Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ.

Πηγή: Ο ιστορικός λόγος του Άρη Βελουχιώτη στη Λαμία | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Σχόλια (20)

  • nvkd

    Μια χαρά περιποιήθηκε το.κεφάλι του ο Τρικαλινός λαός.. Όλη η πόλη το έφτυσε.. Σαν να μην έπειθε και πολύ με αυτά που έλεγε τελικά..

    Απάντηση
  • Ραντεβού στα γουναράδικα!

    Υπάρχουν ακόμα φασιστοειδή που αμαυρώνουν την μνήμη του Καπετάνιου;
    Τολμούν οι μαύρες ψυχές τους να κυκλοφορούν χωρίς κουκούλα;
    Κρύβονται οι άνανδροι πίσω από την διαδικτυακή ανωνυμία…όμως η θεία δίκη θα έρθει και για αυτούς . Είναι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού. Όσο κι αν σηκώσουν τις καμπαρντίνες του καταδότη και του δωσίλογου δεν κρύβεται η αιμοσταγής φάτσα τους. Αιώνια θα στοιχειώνουν οι φυσιογνωμίες τους.
    H πένα του λαού τους ζωγραφίζει με τα πιο σκοτεινά χρώματα στις συνειδήσεις του.
    Με κουκούλα τότε με καπέλο σήμερα για να μην προδίδεται το ύπουλο βλέμμα τους.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Παππούδες φασίστες, δωσίλογους και μαυραγορίτες;
    Βγάλε την κουκούλα και πες το όνομά σου για να σε μάθουν κι όσοι δεν σε φαντάζονται ποιος είσαι και μετά να δούμε αν θα μπορείς να κυκλοφορείς χωρίς φτύσιμο.

    Απάντηση
  • nvkd

    Σιγά, ρε μπάρμπα, μην ξανασυστήσεις λαικά δικαστήρια..
    Δεν μποργώ να καταλάβω γιατί κάνεις έτσι.. Είτε, με φτύσεις, είτε όχι, οι ροχάλες που έριξε ο λαός στο κεφάλι του στην πλατεία Ρήγα Φερραίου δεν αλλάζουν. Οπότε, εγώ αναφέρθηκα σε ένα ιστορικό γεγονός και όχι στη μνήμη του. Πάνε ψάξε αυτούς που τον έφτυναν αν θες να βρεις ανθρώπους που αμαυρωσαν την μνήμη του Θανασάκη..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Ο κανιβαλισμός σου δεν έχει όρια…σε τέτοιο περιβάλλον θα μεγάλωσες και κρίμα αν μεταδώσεις και στα παιδιά σου αυτές τις νοοτροπίες και φασιστικές ιδεολογίες.
    Εσύ πια δεν διορθώνεσαι…τουλάχιστον μην κάνεις και άλλους όμοιούς σου.
    Υ.Γ. : Όσο για το μπάρμπα στο επιστρέφω…ταιριάζει περισσότερο στην ηλικία σου. Εγώ είμαι νέος στην ψυχή και στο σώμα.

    Απάντηση
  • nvkd

    Στα παιδια μου απλά θα τους μάθω ιστορία. Και η ιστορία γράφει οτι ο λαός των Τρικάλων, μαζεύτηκε περιχαρής να φτύσει τα κεφάλια. Απο εκεί και πέρα αν πειστούν από τους όψιμους σταλινικούς που ξεπλένουν τον Θανάση και τους λοιπούς, ότι όλος ο λαός που μαζεύτηκε τότε ήταν φασιστοειδή ή δωσίλογοι, τότε θα είναι άξιοι ηλίθιοι και θύματα πλύσης εγκεφάλου.
    Υ.Γ το μπάρμπας, δεν είναι ηλικιακός προσδιορισμός. Είναι και το.να.κολλάς σε ιδεοληψίες που οι λαοί καινη ανθρωπότητα τις έχει ξεπεράσει από το 1990.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Αρκετά συνομιλησαμε ανώνυμα….βγες στο φως και πες τα μαύρα πιστεύω σου με ονοματεπωνυμο…αλλά δεν έχεις….κοτσια !
    Η κουκουλα είναι το βασικό σου ένδυμα .

    Απάντηση
  • nvkd

    Πάρε την κονσέρβα σου και έλα να με βρεις.. Μετά την σύναξη νεοσταλινικών με τραγουδιστή τον Θηβαίο..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Όταν εγραφες επωνυμα ετρωγες τη μια επικοινωνιακη ήττα μετά την άλλη.
    Τώρα νομίζεις ανώνυμα πως κρυβεσαι επαρκώς και γράφεις τα φασιστικα πιστεύω σου.
    Δεν ξεγελας κανέναν…φιλτατε…Θ.Δ.

    Απάντηση
  • nvkd

    Λυσσας να μάθεις όνομα. Δεν αντέχεις την διαφορετική άποψη. Δεν αντέχεις να ακούς την αλήθεια. Εν προκειμένω, η αλήθεια είναι ότι ο τρικαλινός Λαός έφτυσε το κεφάλι του Θανάση. Αυτό είναι η αλήθεια. Η αλήθεια δεν έχει ιδεολογία. Η αλήθεια δεν είναι φασιστική ή κομμουνιστική. Είναι σκέτη αλήθεια, η οποία δε κρύβετε.
    Πάντως, με ονοματεπώνυμο δεν έχω γράψει ποτέ. Όχι γιατί φοβάμαι αλλά γιατί δεν έχει νόημα, εκ των προτέρων ξέρουμε οτι.κανένας δεν θα αλλςξει τη γνώμη του άλλου. Τέλος, αν εσύ νομίζεις πως εδω μέσα κάνεις επικοινωνιακά παιχνίδια, είσαι κομπλεξικός. Παρε τον Λαλιώτη και τον Ρουσσόπουλο και αλλού τα μπογαλάκια..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Εκτός των άλλων…είσαι και ψεύτης…αγαπητέ…Θ.Δ.

    Απάντηση
    • zaralis

      ειναι ντροπη τα Τρικαλα να μην εχουν μια κεντρικη οδο η πλατεια στο ονομα του απελευθερωτη τους και να εχουν τον δωσιλογο Καβρακο.

      Απάντηση
  • nvkd

    Θυμάσαι μια εκπομπή που λεγότανε η στιγμή της αλήθειας;
    Εκει, λοιπόν, υπήρχε ανιχνευτής ψεύδους και έβρισκε πότε κάποιος έλεγε ψέματα ή όχι.
    Την παρουσίαζε η Ευγενία Μανωλίδου.
    Συμπεραίνω, λοιπόν, πως το Παπαγιάννης είναι ψεύτικο, εκτός και αν θες να πεις κάτι σχετικά με το όνομά σου, υπογράφοντας με τα αρχικα Θ.Δ..
    Να υπογράφεις, λοιπόν, ως Ευγενία Μανωλίδου και να πάρεις τον Μπουμπούκο για διακοπές..
    Να ξες δεν σε παρεξηγώ. Τα βρήκες σκούρα και λες ασυναρτησίες. Ελπίζω, χτες στο φεστιβάλ να πουλήσατε αρκετά κουπόνια.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Θ.Δ. είναι τα δικά σου αρχικά….μη μας το παίζεις Κινέζος.
    Αρκετά το κρυφτουλι …Μακη.

    Απάντηση
  • nvkd

    Λοιπόν, το σχόλιό μου είναι ότι ο Τρικαλινός λαός μαζεύτηκε να φτύσει το κεφάλι του Θανάση, γιατί λογικά, δεν πολυπίστευε ή δεν εφάρμοζε το παραπάνω συμπαθητικό κείμενο. Απάντησες ότι όλοι αυτοί που μαζεύτηκαν ήταν δωσίλογοι και σου είπα ότι αδυνατώ να πιστέψω, ότι μια τόσο μεγάλη μερίδα ανθρώπων ήταν προδότες.
    Εσύ, από εκεί και πέρα αποπροσανατολισες τη συζήτηση ζητόντας να μάθεις το όνομά μου, σε ένα ανυπόγραφο άρθρο, νομίζοντας οτι εδω μέσα κάνουμε επικοινωνιακά παιχνίδια.Ενώ, τώρα με ξαναβαφτίζεις και νομίζεις οτι παιζεις κρυφτούλι. Μείνε σε αυτα που λεω και ασε τις υπεκφυγες και τα παιχνιδια.
    By the way είχα κάποτε φίλο ένα Μάκη και πίναμε Τσίπουρα στο Διαχρονικό κάθε βράδυ.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Μην αγχώνεσαι Μάκη υπάρχουν τόσοι καλοί γιατροί στην πόλη μας που θα σε βοηθήσουν να ξαναβρείς τον εαυτό σου .

    Απάντηση
  • Μικρός είναι ο κόσμος

    Αν nvkd, είσαι ο Μάκης, να ξέρεις πως αν είχες γεννηθεί νωρίτερα, θα είχες πάρει θέση στο Αουσβιτσ, ως ΑΜΕΑ. Καταλαβαίνεις εσύ…Σε γλύτωσε ο κόκκινος στρατός και όχι ο Δίας, ούτε ο βασιλιας Αλλά από σημαδεμένο άνθρωπο τι περιμένεις που λέει και ο λαός.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Τελικά …Μακη ο λαός δεν ξεχνα τί σημαίνει Δεξιά!

    Απάντηση
  • Τυχαίος

    Ο Άρης, θα είναι πάντα επίκαιρος, όσο θα υπάρχουν πολιτικοί σαν τον Μητσοτάκη, Παπανδρέου, Τσίπρα, Κασιδιάρη, Βελόπουλο, ΚΚΕ, Τραμπ, Σόιμπλε, Λαγκάρντ, Πουτιν κλπ, για τον μόνο λόγο ότι αφιέρωσε όλη τη ζωή του και τελικά θυσιάστηκε για τα προασπιση των συμφέροντων του λαού, αυτού που δημιουργεί και παράγει πολιτισμό και τα μέσα για την ύπαρξη της κοινωνίας.

    Απάντηση

Αφήστε ένα σχόλιο