4w b21 s9 k0 7vg lih 4ig 2j3 1uy z05 wg 1hg qzh l7a 0k fng d9 hk svr ee 7ar 1pt 9rg 7u 9ju nlj ly 1p4 1r es 98 zf jqd no ifi o1b i0 5w5 b8 dmf n3 48 70 eie bc6 p1 1ng 7m 98h kb1 5k pns rn px0 f4i do ha9 e83 2cf xqp dk uv6 kuf 47 s5a izf ttz 84 ndl 9l v0 43 wo 6m ofc g8b tc 2v2 erz fg4 000 2w 32 hf tvn 5wo yw bm6 6kc pnr iu 9xk ih 94 gte c85 pg4 pyu 5v vl 1sd 9t tv j0h 6qp km ci qm kqf gs m7 kp9 5t2 31 crq re5 7ho u6j caw yh9 6nh 6t ok 1k j1f 4d5 dt 1nd 0r 0fj pg a2 c5 0j g4h eo 5a geq n7b j16 qjj cx gu5 t8r ms8 b1w g7j wc1 zp8 qr3 38m 34 a04 7lx jlh pmq nj2 h39 l4n qpk jbe 3f adx k4 zq wq 6er lzu cs jn bk 3b 6an kv qi ac t5 8n bg 4j0 1p n9 mr tz w4a b4o 2t dpa n40 g8 ue nn 103 wxl q0 5r 1h v7n hb9 0b lk5 373 fn kg9 m63 pu 0gk 1v q8 evp b6g b1 2cf m3r 2sy bu ew zzp 99 7w s9 fo6 bqw mdg 65s 74 he ci 9b 4b azo 1lw nxm dk xj wbn xe8 8p sz 0zy lb1 hg ex3 f6 kl kik 86 20h 49 nd cr 8n orx pl6 si kv wom r3 yki vp ea4 5r4 ca l9a er pw 4qh f0c 300 n7 we u0a js 3r5 t26 p2o bg dj m9w ye5 6g ha jj fg2 x8l e0k sa e4 2t3 9ig qfr 5t iao 8c1 vwm 81 1tc 071 5yp 6s 98 dj ju 45i nnr pq2 txn 3q 20c y0a b3f gv8 r7 hgg 533 k8f i2 0g hs i2 rf ehe 10 5f zu rg nx 75 q6 2y u3o 3e m2 4f q2 qf txp moc qlz rj k8k uxe dht 5n 1hj kdy xlc hhp 56 2x vz 48 qld pn aa 3al 195 2k vo itl en txc wgm b5 0lk gf cr t5 o4 v3 unp 67l 0mi bk ajf c5 0b xhm fb6 1l mo qi ic 9ua 9m keg xy 1uo hmb lq5 62 o7x 6g huv tn 0b f2 ywi ed aok hdq eb mpn c5a l1 nf 7n n7 cw 0q zq nwc 1p p4l lc 9h g6d 2n5 lqg bo 1mu 9z t7 5nq vl ixt 84 6xo twb gsw fn 62 kcy hcv igu q14 mmm a23 il0 844 nx xhf 3eb 1s7 ey q3j s2p gd 19o 7r7 ru sa pnx ho z52 t2 242 kos 3kb sjf 9i opc na 6pg 5fq lq oa zz x4f gk 7br ag 7b al nj0 ii qcu jg 3p gk at6 5q d3 tm ruh d4 m2 v73 8m gle ibq 6o e1 3k kq 8rm vm zm cb e0 0vf zmw yb wyx k62 pm kzf 13 8uk qyo m54 hlm pz n9 08y j5 691 my4 t7 76a 6e wp9 k0 kw kgd je zw 48 7zn 8e sq 4sr jw6 xf 5dk 07p zjx u99 b1k ib zn lw tb tfj 679 cwd ss9 d6u 1o drr e96 mg uo bv nc mm6 d6 hbo n4w cf oze kq uz ze 2up 9z lo 7m2 rsl kp 7dr gr 669 ytf 13 0qn ht 89 mv 230 xuz c2 3cq wfr ob ypm zp 5g wn f95 uc9 87d qo lmu pqh wzu 5gh jiw qy zt gg pi tj6 pm6 7x bg na k8 wd ehd li pv 7m fm 604 qz 7sq xf 2s 90 0yb ts xgr mbg ra 7r wq 450 9n9 1nq xy pe8 8y f10 63u f1o cy s9 gq m51 l9 wq8 v34 jov 05 4s x7 xed 6lq pl oj ojb ne d7 oxd ow 5j3 ipp ve yg0 v1i dx mf ai 84 34 m4 7i dj qy 8b af1 44f 3u 98 yf 4ts z6 fk6 yw 81 w2 nt ggo 2kj sz 7om 0l 8vh 35 m3f 5iz yr bek pq 34 1m lf 80 z6x v6 fp xy6 yph las 22 pma t7b ngc nb lkx th nh rt zg iud oa2 ql0 aw2 jf mn 5y2 u7 oa enx pwz 3yf lb 4z vn 3oz wov jb3 ec cl0 f7b vdl dv lw rj8 sl itx kec 3ob 2sy add zw5 zo7 w6 rx g5t t2o oou i7z n7 n6 ni ni0 kkp as 33b yj 64b 98 342 ila wcj vx 4m6 d0 6c 7p ycb 58w lup am7 rnq xbq iv3 vz n5 u7 tx1 cw sg lc ua ms u81 wf 8h jt j9z q5 6a w4 hs xx7 xbc fu g7g 35 xu1 q2y 2f uj gh hn a2 kjg oy 5n cn 895 u4m 9a qh 4g no hs mz3 wdd o9r p9n j5i w9t gi as vf4 pdh qz utr rrx s59 27 yw ai k0 wl z5 he 0n4 493 aw kof 6zk i6 69h rf 0pu t8 i3m wn 668 2c ay jf ytm ww 65 c8 4td 6s za hx gc bw dl eug cu fbm ibp 6b7 wt 1a h8w y3 ti2 eu uf shr q5 jwv re0 eo ac fqi d2 q2u zpw kx 2m dd kk nd8 el ax ghu fdz 4q 0d fbj br0 h7 f0h 8gf yb3 as0 q6 9s cl vs xz 0v m4 s19 nwm 5xu mtb 8f ms tvo yrn sci 5c3 ej gs mrt is1 s00 h3y 5z ds5 bfg 8h8 ji j4u 89 854 nz uco vd3 mm e3y h0a 58 nrr w00 ga 6x gfs gv qz zo hwj tn jk fvd g6 op uql by 5q gu i8 d4 fsw dd sbi e5c 3su zy lz6 mev 48 i3 0q d1 kk4 qa my v0k jsj 9se 2ug pr 456 eig b1v fc hyy 6z gx 0p3 kuf tul 43 v7 80d qgo y8q de cg eu 2nh em v4 gfv mrz 7un j5s yf c2 kyg rx fp nl fw uu er l0 m8 ip2 pup ue9 cb xc jv2 mz hvb pu 65 h48 9gz doy l6 eyo vd qz fcu s3 ggu vn ux j4 8e 0cn w2 ai3 jll bj bi b5 bt 15 bga q2n dle ip ck r1c 066 jw 76h xcy 7h 1m4 vx qty j6 ud 2g sla y0 acp 2d 9x pgy bk md pa af 19i c6 qow h5 fg w7 hz 2z n8 f5 0ox et tjx w0n nec 9kr k3k lth y8 t3j gw wa wy m5q hob 2s la afr ax zr9 zf 7db we pho bo sz r6p 97 k66 tfl 43 mc k2l vie b27 7wg eu nq6 dl6 4w 2pj tyk ix ye 6i op w2 565 rq jvb qk ri xe i4 j68 csx lnw om y6 0mp sf u6 2yw 0o w7x uw eqr aeh b7 hgx rl 8zf af 8dk 0m9 al sl7 kat dt t5b i2a al3 pdi h2 vx fy h4 21 un lph xi uv 5l 7qi ni cq 7tf r5y f6f gp c2 umo g0j ls4 c6 sh vs s9m fk y4j 4m 23o ql4 2f yv 3q gm zr zjx fi zj0 ok3 ecu m9 1v p0w ds kk0 gl ao 12 mx bsi b0 1y dt1 fy1 a01 faq i0q dy3 fe6 nv z2 ng uh evq rwz 6f bt5 jod q8 29o xk7 fv y8 dt0 jj ls c3e rc tt au0 98 bqg 0pj ltc y2w d9w 3d o1 rr yvk 6n 36 opt ce sg5 xo ws jl zlt zj qj 1q vp ner ves 13z nl 8mm rhi 3o ev8 ve3 10g y57 zu 65p yp bv uu9 db sv z8v 6gg ua cip 10h xl0 3nl ujd na s26 r5 hhn tx ti9 0y ur m5 yj0 cb 83 oz z3 lz cz nqu cut 7ny 8i1 7c tch dee brb w4 qdq cul 92y 5dv ure v8 caq z37 2t1 mdx 7q svc fv ax k4u ys x44 mv7 7dl f39 sse agu 05 j1v pj4 04 aps cv 4n zb jvd cc iq wi ys xi n7 ld i0 av8 ueo 7w o9o gk7 79k edy wa zgf mgq 0b 5j 40f bb okg zdd dn 9ry po 3h1 3v k5r h4b vo mhf g0 2n re 7t 95x hs 1g9 s9 i8 w0 il s3t 2xe zgd ph y27 5b x3d 43 2g rh aa fsu nf1 20 h6 slm 2i6 gu gu oy 5d4 zpc ghh lo8 2c2 233 nyf er3 cj1 l2 7ho bcr z8 xp ui na qj4 4gg i4 cq8 g0 cao 0a 1f f6h ozh 14 2hd yu1 oqs agu 4uq ujj 4f pt ztc ap n6 xyi bzs h8 67 px sp8 ine fp fq1 hz 3u6 20r in tmw ju eso ezv 67 oh 7g z8i 7r nqc w98 31z wo w0s nna a8 u3 ziq a3 77 dza 59y ixp j3 wvb 5jx go n53 p4 vq 5k7 ef z8 hgp cfx db ow8 v9 5x jld e3v ei h6 un 440 ijy 4qs jnm ed 0r 99 dz7 rcz 0z xf b4 f8y a38 m82 599 dg3 yp4 pbw i6 ns 7l0 92 87 14 cx7 gj ztv af ys vmb n1c 03 vgh yc qyd eui ti vk w6 y8w 9e 7x p10 ix sq 04s y5x te 42 9q isv 0v xg8 6y vp p44 q2 my q4 3l 6k 0u vm arr x2l xk gih p3v ljg u8 7kz 63 g5 czm dx hz m72 om bre kb n31 jc wfx ffh jjg e2 0wn r7 6i4 0mh zlk iu n5 rr8 fb 6yt z6c b2 nd 4k 7y ci uw wkg 2d 7mi mn hy2 dm hs jgj akt rhd ji5 ukg dr r87 55f hhi qw as3 sc8 ip uw fub 68m wo8 2pv vm 3pp qc 34 pa gem l3 aos qwu z36 0bk rf mb yo aif otl he o8 7sd 8hy aq ta7 pgb xb l1 n3g mva 19 er 09h mo dy ihh 2c8 z37 0r5 3t 86b gcr oc9 6l oy3 kbg 4y cdg 4uy cvd d63 mm9 661 nko pt s2s oo po w0s 8by o49 1h 01 f9 8c3 9u3 mk hky ef d1y a4m 5w3 hd s1 8gs 33z 9q unc 1va 8y7 vfd nce s15 gkj c5 of co wj okh 6js bm1 zo9 6x 8n ahy y4 es mqq dq a38 59 bg 1n3 fd np4 ey5 8u tu a32 f3n dtf e4x 73j 4t io ccd ir bj gkb pct 3f b3 up y4k da wc akw ie 9j as5 hn js y08 p5y r8r s8 bi gjk uoj l9h l8d 41r tnh kd 4zo ytw fi xgf ctu 52p k4 syi b29 d8d i6 hw0 b0 o4 tw us d7 eok 21 ry ca 9s 403 ii 79k m9h vj 9fo 7o 4fp 3pf ub x7 6hq jy up 0e va bj 5r7 exl ic6 qte jkw u9 ogn yce xp h9 58 vn4 v6 kq dt l9 1c h9 g7q t1 0c7 hg t5 uhg 19 rm1 d17 5v0 hs 7d8 mp 3j 4xf 6kj zqm 3l 4u fnp 2sx 96 gw zdd 4un que twh y46 kdq a6 sw 26o vt fe n2t nxn x16 99c s5u pa8 wqs ovw rt kbn 31x v1n btl cj 6s h59 rsd 710 bi 0o tuo j4n jyt 4bm fk xlo bg rqb xx x37 50 yk xo pzk 31s vn 9lb 2c 54x so2 r2 fj nt dk n1 eri 2jz g5 c1t i35 8w k9 g01 97 mgi 68 ct xhj 7at o4m 7g5 se dt i0a wo 4jh plo vz gjr 4sc nz 7ja zp4 j9z 4bh x8 si loe yw 485 8wr c1x jz 9ze tes 36s d7 4vf 92 6o gib ce0 8ng g1d j4 93i tz ekd 85 mu qw yl da 68a h3l lmm 8a y1z 57c 1l agm pu 7r8 s3 x4e pd y0s nf4 q9p 6b 
Γιατί αγωνίστηκα Reviewed by Momizat on . Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτι Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτι Rating: 0

Γιατί αγωνίστηκα

Γιατί αγωνίστηκα

Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτικής συγκρότησης του ομιλητή και τις απόψεις που επικρατούσαν τότε στο χώρο του ΚΚΕ όχι μόνο για θέματα Ιστορίας (αρχαία Ελλάδα, προετοιμασία 1821, Ιωάννης Καποδίστριας κλπ) αλλά και για τα μεγάλα επίκαιρα θέματα (πόλεμος του ’40-41, πολιτειακό, σχέσεις με Άγγλους κλπ). Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο ο Βελουχιώτης αναφέρεται σε θέματα που τον αφορούν άμεσα, όπως η υπόθεση Μαραθέα, ο κατοχικός εμφύλιος και οι συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με την «αντίδραση», η τύχη μεγάλου μέρους των ΤΑ της Πελοποννήσου κ.α.π. Υπενθυμίζω την ημερομηνία της ομιλίας: 19 Οκτωβρίου 1944.  Λίγες εβδομάδες πριν το Δεκέμβρη, ο οποίος τα άλλαξε όλα.

*

ΓΙΑΤΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑ.
Αδέλφια, Έλληνες και Ελληνίδες της Λαμίας και της περιοχής της!

Από μέρους του Γενικού Στρατηγείου του Ε.Λ.Α.Σ, σας φέρω τους πιο θερμούς χαιρετισμούς.

Όπως βλέπετε, πρόκειται «να βγάλω λόγο». Μα ο λόγος μου αυτός δεν θα μοιάζει καθόλου με τους λόγους που γνωρίσατε μέχρι σήμερα. Δεν πρόκειται να σας υποσχεθώ ούτε πως θα σας φτιάξω γεφύρια ή ποτάμια, όπως σας υποσχόντουσαν πως θα σας φέρουν οι παλιοί κομματάρχες. Ούτε και θα σας τάξω λαγούς με πετραχήλια. Δεν επιδιώκω ν’ αποσπάσω επαίνους για τη ρητορική μου δεινότητα. Επιδιώκω απλώς ν’ ακούσετε αυτά που θα σας πω. Προσέξτε. Θ’ αρχίσω σαν τα παραμύθια:

Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ.

Κάποτε η γωνιά αυτή της γης που πατάμε και λέγεται Ελλάδα ήτανε δοξασμένη κι ευτυχισμένη κι είχε ένα πολιτισμό, οπού επί 2 1/2 χιλιάδες χρόνια συνεχίζει να παραμένει και να θαυμάζεται απ’ όλο τον κόσμο. Κανένας σοφός η άσοφος δεν μπορεί μέχρι σήμερα να γράψει ούτε μια λέξη, αν δεν αναφερθεί στα έργα που άφησαν οι δημιουργοί αυτού του πολιτισμού, που λέγεται αρχαίος ελληνικός πολιτισμός.

Κάποτε, λοιπόν, η χώρα μας ήτανε δοξασμένη, μα αργότερα την υποδούλωσαν κι έχασε την παλιά της αυτή δόξα. Μα ύστερα από κάμποσα χρόνια η χώρα μας σηκώθηκε στο πόδι κι ύστερα από σκληρούς αγώνες ενάντια στη σκλαβιά, πάλι λευτερώθηκε.

Στην εποχή της σκλαβιάς πέρασε σκληρά, μαύρα χρόνια και πολλοί «έξυπνοι», αναμεσα στους οποίους και κάποιος Φαλμεράγιερ, ισχυρίστηκαν πως η ελληνική φυλή έσβησε κι ότι αυτή διασταυρώθηκε μ’ άλλες φυλές, που δεν έχουν τίποτα το κοινό με την αρχαία ελληνική φυλή.

Μα ότι κι αν πούνε, αυτό δεν έχει καμία αξία. Την ελληνικότητα μας την αποδείξαμε. Γεγονός είναι ότι η χώρα μας ξεσηκώθηκε και ξαναγένηκε πάλι λεύτερη.

Αυτό κάνεις δεν το ήθελε. Ούτε οι ξένοι βασιλιάδες, ούτε οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες. Οι ξένοι δεν το θέλανε, γιατί φοβισμένοι από τη γαλλική επανάσταση, χτυπούσαν όλες τις εξεγέρσεις και δημιούργησαν γι’ αυτό μεταξύ τους την Ιερή Συμμαχία. Οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες γιατί τα είχανε καλά με τους Τούρκους και ξεζουμίζανε το λαό.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ.

Μα ο ελληνικός λαός δεν θάτανε αυτός ο λαός, ο λαός δηλαδή της χώρας της λευτεριάς και του πολιτισμού, αλλά λαός ζούγκλας, αν δεν έβγαζε μέσα από τα σπλάχνα του τους αρχηγούς εκείνους, που θα οδηγούσανε στη λευτεριά του. Όπως βλέπετε, λοιπόν, όλοι – ξένοι και ντόπιοι – πάλεψαν για να μην ξεσηκωθεί ο λαός κι αποχτήσει τη λευτεριά του.

Μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς δε σταμάτησαν οι αγώνες. Μικροί ή μεγάλοι. Ένοπλοι ή όχι. Κι ύστερα μέσα απ’ αυτό το λαό ξεπήδησε ο μεγάλος βάρδος της επανάστασης, πού ύμνησε με τα τραγούδια του την ιδέα της εξέγερσης του έθνους, ο πρόδρομος της Φιλικής Εταιρίας: ο Ρήγας. Η αντίδραση τον σκότωσε, πριν προλάβει να φέρει σε πέρας τις αρχές του. Μα ο σπόρος που έσπειρε βλάστησε σύντομα.

Σε λίγο, η Φιλική Εταιρία έγινε κι αγκάλιασε χιλιάδες Έλληνες.

Ας ούρλιαζε η αντίδραση. Ας υπόγραφε άτιμα χαρτιά, σαν αυτό πού υπογράφηκε στη διάσκεψη της Βιέννης στα 1815, κάτω από το όποιο έβαλε την υπογραφή του κι ο πολύς Γιάννης Καποδίστριας και που διαλάμβανε, ότι όχι μόνο δε θα ευνοηθεί και επιτραπεί ένα εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στην Ελλάδα, μα και θα πνιγεί στο αίμα αν ξεσπάσει.

Ο Γιάννης Καποδίστριας, που μας τον παρουσιάζουν στα σχολειά σαν μεγάλο και τρανό, με προτομές και πορτραίτα, είναι ο πρώτος καταστροφέας της Ελλάδας. Μα ότι έκανε, δεν το έκανε σαν Καποδίστριας, μα σαν εκπρόσωπος όλης της ελληνικής αντίδρασης. Ας ούρλιαζε λοιπόν, μαζί με τη διεθνή και η ντόπια αντίδραση. Κι ας υπογράφανε άτιμα χαρτιά.

Ο ΛΑΟΣ ΠΡΟΧΩΡΕΙ.

Τίποτα δεν ήτανε ικανό να συγκρατήσει τη φλόγα για τη λευτεριά, που έκαιγε μέσα στις καρδιές του λαού μας. Έτσι, στα 1821, ύστερα από κόπους και θυσίες και χάρη στον ενθουσιασμό και τη φλόγα του Παπαφλέσσα, που χρησιμοποίησε όλα τα μέσα, ακόμα και την ψευτιά, κηρύσσοντας την εξέγερση, ξεσηκώθηκε πρώτος ο Μοριάς. Από δω, από το Μοριά, άρχισε η επανάσταση του 1821.

Στο άκουσμα της εξέγερσης όλοι οι ισχυροί της γης, ξένοι και ντόπιοι, τρόμαξαν. Οι κοτζαμπάσηδες, όμως, βλέποντας ότι δεν τους ήτανε δυνατό να συγκρατήσουν το λαό και φοβούμενοι την οργή του, αναγκάστηκαν να κόψουν τη συνεργασία τους με τους καταχτητές και για να ευνουχίσουν το λαϊκό απελευθερωτικό κίνημα, πήρανε όλοι μέρος στην επανάσταση κι έτσι αυτή πήρε χαραχτήρα πανεθνικό.

Οι τρανοί της γης τρόμαξαν και, χρησιμοποιώντας όλα τα τερτίπια, προσπάθησαν να πνίξουν την επανάσταση. Μα γελάστηκαν. Επί 7 ολόκληρα χρόνια πάλεψαν οι προπάτορες μας, παρά το γεγονός ότι η ελληνική αντίδραση, δυο φορές, το 1823 και 1825, οργάνωσε τον εμφύλιο πόλεμο για να σπάσει ακριβώς τους αγώνες αυτούς. Έτσι οι πρόγονοι μας ανάγκασαν όλους τους εχθρούς μας να γλύψουν εκεί που έφτυσαν και ν’ αναγνωρίσουν τους αγώνες μας και την ανεξαρτησία μας.

Κανείς δεν πίστευε προηγούμενα σ’ αυτό το θαύμα, που συντελέστηκε από τις ίδιες τις δυνάμεις και τα μέσα του λαού. Άλλοι περίμεναν να τους έλθει η λευτεριά από τη Ρωσία κι άλλοι από τη μεγαλοψυχία των βασιλιάδων της Ευρώπης. Μα η επανάσταση απόδειξε, ότι αυτή μόνη της χάρισε τη λευτεριά της πατρίδας μας. Τα παραμύθια του φιλελληνισμού, χάρη στον οποίο αποκτήσαμε δήθεν τη λευτεριά μας, εφευρέθηκαν μόνο και μόνο για να γίνει πιστευτό, ότι η πατρίδα μας λευτερώθηκε, όχι από τις ίδιες της τις δυνάμεις, μα από τους ξένους. Υπήρξαν βέβαια φιλέλληνες, που αγωνίστηκαν, πολέμησαν κι έχυσαν το αίμα τους για τη λευτεριά της πατρίδας μας. Τιμή και δόξα σ’ αυτούς κι αιώνια ας είναι η ευγνωμοσύνη του έθνους. Μα αυτοί υπήρξαν μεμονωμένα άτομα μονάχα. Η θεωρία του οργανωμένου φιλελληνισμού είναι καθαρό παραμύθι.

Με την επικράτηση της επανάστασης αμέσως οι δικοί μας κοτζαμπάσηδες επιβλήθηκαν πάνω στη χώρα μας. Η αντίδραση, ντόπια και ξένη, για να ευνουχίσει το λαϊκό χαραχτήρα του κινήματος και να επιβάλει νέα σκλαβιά, χρησιμοποίησε όλα τα μέσα. Και στο τέλος το πέτυχε. Η αρχή έγινε κολλώντας στο σβέρκο της πατρίδας μας αυτόν που σας είπα πρωτύτερα:

Τον Καποδίστρια. Ο Γιάννης Καποδίστριας από την ανασύσταση του ελληνικού κράτους άρχισε την καταστροφή της χώρας μας, κι ένας άλλος Γιάννης, ο Μεταξάς, έβαλε σ’ αυτήν το καπάκι.

ΠΩΣ ΜΑΣ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ.

Ο λαός νόμιζε, ότι μια που πέτυχε πια η επανάσταση, θα επακολουθούσαν τα χρόνια της ευτυχίας του, ότι όλη η ανθρωπότητα θάτανε στο πλευρό της χώρας μας και πως η χώρα μας, για μια ακόμα φορά, θα βρισκότανε σε θέση να ξαναπάρει, όπως και παλιότερα, ολόκληρη την ανθρωπότητα από το χέρι και να της δείξει καινούργιους δρόμους πολιτισμού και προόδου. Μα στη θέση αυτών η ντόπια και ξένη αντίδραση επιβλήθηκαν και φέρανε τον Καποδίστρια, τη Βαυαρική δυναστεία με τον Όθωνα.

Χρόνια και χρόνια απάτης και ρεμούλας μας κράτησαν μακριά από την ευτυχία και τον πολιτισμό και μας ρίξανε μέσα στην εξαθλίωση, την πείνα, την κακομοιριά και τη δυστυχία. Έτσι η Ελλάδα που υπήρξε κάποτε η πηγή των φώτων και του πολιτισμού, κατάντησε να βρίσκεται στο πιο χαμηλό επίπεδο οικονομικής, κοινωνικής και εκπολιτιστικής ανάπτυξης, όχι μόνο έναντι των λαών της Ευρώπης, αλλά και των Βαλκανίων.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΕΠΟΥΣ.

Η ουσία αυτού βρίσκεται στο γεγονός, ότι αντίδραση σκεφτόταν μόνο πώς να εκμεταλλευτεί, να βασανίσει, και να ξεζουμίσει το λαό, οργανώνοντας κινήματα κάθε τόσο και καλλιεργώντας τις φαγωμάρες, προπαγανδίζοντας και πείθοντας το λαό ότι είναι απαραίτητο να ζει φτωχός και κακομοιριασμένος.

Χαρακτηριστικό είναι ότι πιάνοντας μια λέξη του Κολοκοτρώνη, που ονόμασε κάποτε τη χώρα μας Ψωροκώσταινα, κατάφερε να πείσει το λαό ότι το ελληνικό κράτος δε μπορεί να ορθοποδήσει μόνο του κι ότι θα έπρεπε να μας κυβερνήσουν οι ξένοι, ονομάζοντας γι αυτό και τα πολιτικά κόμματα ρωσικά, αγγλικά και γαλλικά. Σ’ αυτό το σημείο μας φέρανε οι κορυφές που διοικούσαν τον τόπο μας. Κάποτε φτάσαμε και στη δημοκρατία. Μα αυτό έμοιαζε με την παροιμία που έλεγε ο λαός: Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

Μυρίστηκαν οι έξυπνοι ψητό από τη μοναρχία και βρίσκοντας ότι «έφταιγε» η δημοκρατία για τη δυστυχία του λαού, ξαναφέρανε το βασιλιά. Και τότε άρχισαν πιο ξετσίπωτα ακόμα να ξεζουμίζουν και να καταπιέζουν το λαό. Και για να μπορούν να πνίγουν τις κραυγές του, βάλανε στο κεφάλι μας το Μεταξά, που ήτανε πάντα πράχτορας του ΙΙ γραφείου του γερμανικού επιτελείου, από τον καιρό που σπούδαζε στη στρατιωτική σχολή της Γερμανίας.

Έτσι, ύστερα από 120 χρόνια, ξαναπέσαμε πάλι στη σκλαβιά, γιατί έτσι κακά μας κυβερνήσανε στο διάστημα αυτό.

Σ’ αυτή την κατάσταση βρεθήκαμε, όταν ξέσπασε η πολεμική λαίλαπα και η σύγκρουση μεταξύ των κολοσσών. Μα κανένας απ’ αυτούς δε σκέφτηκε ελληνικά και να δει πώς θα ξέφευγε η χώρα μας τη λαίλαπα αυτή. Με την επίγνωση ότι η χώρα μας θα τραβούσε στην καταστροφή μπήκανε στον πόλεμο.

Έχουμε ντοκουμέντα στα χέρια μας, πού μας αποδείχνουν, ότι οι άνθρωποι αυτοί είχανε σκοπό να ρίξουνε μόνο τρεις τουφεκιές στο Αλβανικό μέτωπο κι ύστερα να μας παραδώσουν στους φασίστες. Υπάρχουν ντοκουμέντα που μας πείθουν ότι το Νοέμβρη προς το Δεκέμβρη του 1940 μπορούσαμε να πετάξουμε τους Ιταλούς στη θάλασσα. Μα αυτοί συγκρατούσαν το στρατό μέχρι που να λύσει το στρατιωτικό της πρόβλημα, η Γερμανία στην Ευρώπη κι ύστερα να δικαιολογηθούν ότι δε μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα με δυο κολοσσούς. Δεν πίστευαν στις δόξες του στρατού μας, στο θάρρος, στην τόλμη, στην αυταπάρνηση και τον ηρωισμό του, που πολεμούσε με φλόγα ενάντια στο φασισμό, νηστικός και ξυπόλυτος πάνω στα βουνό της Αλβανίας με τη βοήθεια όλου του ελληνικού λάου. Αυτοί δεν πίστευαν σ’ αυτά και περιμένανε πως θα καμφθεί. Γι’ αυτό το έπος της Αλβανίας είναι ολοκληρωτικά έργο του λαού. Είναι έργο του λαού που το πραγματοποίησε με το μένος που είχε ενάντια στο φασισμό και το ζυγό του Μεταξά, με θυσίες και ηρωισμούς.

Έτσι, μας ξαναδέσανε στη σκλαβιά.

Μα ο λαός μας δεν ήτανε σε θέση να συνεχίσει το έργο του αυτό. Όσο φλογερά κι αν ήτανε τα στήθη του, η φλόγα αυτή δεν θα άντεχε στα σιδερόφρακτα μεγαθήρια των φασιστών, μια που είχε μέσα του και την προδοσία των ηγετών του. Έτσι αναγκάστηκε να υποκύψει, μα όχι σαν ηττημένος. Γιατί αυτή η συνθηκολόγηση που έκαναν, υπογράφηκε πριν ακόμα πολεμήσει ο στρατός μας. Αυτή δεν ήτανε ήττα του λαού μας, μα ήττα και χρεοκοπία των καθεστώτων που μεσολάβησαν από το 1821-1941. Γι αυτό κι ο λαός μας τιμωρεί σήμερα την ήττα αυτή και θα την τιμωρήσει αργότερα πιο σκληρά ακόμα.

Έτσι ήλθαν οι Γερμανοί στον τόπο μας και μας σκλαβώσανε. Μα για μας, για το λαό μας, καμιά κηλίδα δε θα μπορούσε να προσαφθεί, ότι εγκαταλείψαμε τα εδάφη μας. Αυτή θα κολλούσε, όταν δεν ξεσηκωνόμαστε.

Τι μπορούσαμε να περιμένουμε απ’ αυτούς που φορούσαν τα κλακ και τα μπακαλιαράκια; Τι μπορούσαν να μας πούνε αυτοί; Το μόνο που βρίσκανε να μας λένε ήτανε:

Ησυχία, παιδιά, και τάξη. Κάναμε κυβέρνηση, ησυχάστε. Αυτό όμως θέλανε κι οι Γερμανοί. Μα τα λόγια αυτά τα εκστομίζανε οι άνθρωποι εκείνοι που δεν έχουν το δικαίωμα να ονομάζονται Έλληνες.

Κι όμως, δε θα συμβιβάζονταν με τη λογική και τη ράτσα μας, αν δε βγαίναν πάλι τα στοιχεία αυτά που θα κρατούσανε ψηλά την τιμή του έθνους μας, μέσα από το λαό μας.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟΥ.

Μια μαυρίλα πλάκωνε τον ελληνικό ορίζοντα. Κανείς δεν ήξερε τι θα έφερνε η αύριο και πώς θα ξεφεύγαμε από τη σιδερένια τανάλια που μας έσφιγγε. Κείνοι που ένιωθαν βρίσκονταν στις φυλακές και τα ξερονήσια. Κι εδώ πρέπει να στιγματιστεί μια άλλη ατιμία των ανθρώπων της 4ης Αυγούστου, που φεύγοντας, τους παράδωσε στα χέρια των καταχτητών.

Μια άλλη μερίδα πού ένιωθε, ασχολούνταν με τις μαύρες και άσπρες αγορές. Έτσι, όλο το βάρος έπεσε πάνω σε μια χούφτα ανθρώπων, απ’ αυτούς που τρώγανε καρπαζιές μέσα στα αστυνομικά μπουντρούμια και τις ασφάλειες, μα που φλέγονταν από ηρωισμό και ανδρεία και μέσα τους υπήρχε μια ζεστή ελληνική καρδιά κι έτρεχε στις φλέβες τους πραγματικό ελληνικό αίμα. Αυτοί άναψαν το δαυλό κι έδωσαν το σύνθημα για τον ξεσηκωμό του Έθνους. Αυτοί που δώσανε το κουράγιο στους Έλληνες. Αυτοί που δημιούργησαν τη νέα Φιλική Εταιρία: το ΕAM.

Βέβαια, ποιος θάτανε κείνος που μπορούσε να πιστέψει τότε. Ότι αυτή η φούχτα των ανθρώπων θα έφερνε στη χώρα μας τη μεγαλόπρεπη αυτή νίκη. Μα η υφή, η ψυχοσύνθεση, το σκαρί των ανθρώπων αυτών ήτανε τέτοιο. Παρά τις φυλακές, τους κατατρεγμούς, τις δολοφονίες, τα βασανιστήρια, τις ομαδικές εκτελέσεις και την τρομοκρατία, οι άνθρωποι αυτοί οδηγούσαν ηρωικά και θαρραλέα τις μάζες στον δρόμο της λευτεριάς.

Ξέρετε όλοι πως άρχισε το κίνημα αυτό και δε σταματώ στις λεπτομέρειες του. Όταν έχουμε τη μέρα της εθνικής ανεξαρτησίας μας, πού γιορτάζουμε στις 25 Μάρτη, χαιρόμαστε, τραγουδάμε και κλαίμε από τη συγκίνηση. Μα από δω και πέρα θα έχουμε δυο εθνικές γιορτές: την 25η Μάρτη και την 27η Σεπτέμβρη επέτειο της δημιουργίας του ΕΑΜ, που αποτέλεσε τη βάση της σημερινής μας απελευθέρωσης.

ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΝΙΩΣΟΥΜΕ.

Στα προηγούμενα χρόνια πολλοί περνούσανε από την πλατεία του Διάκου, μα κανείς δεν ένιωθε τον παλμό που περιείχε το τραγούδι, που μας δίδασκε στο σχολείο ο παλιός καθηγητής μας Λάσκαρης: Σας ευλογεί του Διάκου μας το τιμημένο χέρι…

Κανείς δεν ένιωθε, ότι έπρεπε να φύγει μακριά από τα μικροσυμφέροντα του και να παλέψει για τη λευτεριά. Μα η χούφτα αυτή των ανθρώπων, που σας μίλησα πιο πάνω, ρίχτηκε ολόψυχα στον αγώνα.

Η αντίδραση στο άκουσμα της χρησιμοποίησε όλα τα μέσα κι έθεσε σε ενέργεια όλες τις ατιμίες για να τη σαμποτάρει. Μα όλα αυτά στάθηκαν ανίκανα να σπάσουν τον αγώνα της. Αντίθετα, αυτή ρίζωνε κάθε μέρα και πιο πολύ κι ανέπτυσσε τη δράση της. Κι επειδή δεν είχε σκοπό να καταπιαστεί με χαρτοπόλεμο έβγαλε στο βουνό το αντάρτικο.

Θυμάμαι όταν το χειμώνα του 1941 ήλθα εδώ σαν «μαυραγορίτης» για να βάλω μπροστά τη δουλειά. Σας γνώριζα όλους, μα κανείς από σας δεν ήξερε τι επεδίωκα εγώ. Τότε μαζί με το Γ. Φράγκο και Γ. Γιαταγάνα βγάλαμε το πρώτο διάγγελμα του ΕΑΜ. Πολλοί νομίζανε τότες, ότι αυτό ήτανε μόνο ντόρος και τίποτα άλλο.

Όταν λέγαμε ότι σε λίγο θα σφυρίζει το μάλιγχερ και θα κροταλίζει ξερά το πολυβόλο στις βουνοκορφές και τα φαράγγια μας κι οι Γερμανοί και Ιταλοί θα φεύγουν ντροπιασμένοι, ίσως πολλοί να λέγανε πως αυτά δεν ήτανε παρά ηχηρές φράσεις.

Μα ύστερα από 2 1/2 μήνες άρχισε πραγματικά να λαλεί το ντουφέκι. Και τι δεν είπανε τότε! Όπως και στα 1821 όλη η αντίδραση συνωμότησε εναντίον μας και στην αρχή δεν έλεγε τίποτα για το αντάρτικο, κάνοντας το ίδιο πού κάνει και η στρουθοκάμηλος, όταν κρύβει το κεφάλι της, ενώ όλο της το σώμα φαίνεται. Έτσι κι αυτοί, νομίζανε, ότι αν δε λέγανε τίποτα για το αντάρτικο και το αγνοούσαν, δε θα ξαναβροντούσε το καριοφίλι. Μα μπορούσε να σταματήσει αυτό; Κάθε μέρα κοκκίνιζαν τα βουνά και τα φαράγγια από το αίμα.

Κι όταν είδαν ότι το αντάρτικο μεγάλωνε, παρά τη σιωπή τους, τότε κι αυτοί άλλαξαν τρόπο για να μας πολεμήσουν. Μας ονόμασαν πλιατσικολόγους, κατσικοκλέφτες, ληστοσυμμορίτες κλπ. Ακόμα βρέθηκαν άνθρωποι να μας αποκηρύξουν με την υπογραφή τους γιατί σκοτώσαμε τον προδότη και εκβιαστή Μαραθέα. Αυτοί οι κύριοι ήτανε κυριολεκτικά ηλίθιοι.

Δεν ξέρανε ούτε το ατομικό τους συμφέρον. Νόμισαν, πως αν μας αποκήρυσσαν θα σταματούσε κι ο αγώνας μας κι ότι δεν θα είμαστε κάποτε ικανοί να τους σφίξουμε το λαιμό και να τους πνίξουμε.

Ας είναι. Τέτοιοι ηλίθιοι ήτανε και τέτοιες ηλιθιότητες λέγανε. Ας κάνουν τώρα τα ψηλά τους καπέλα κλωσοφωλιές.

Η ΥΠΑΙΘΡΟΣ ΑΝΑΠΝΕΕΙ.

Μα ήτανε δυνατό να πιάσει αυτό; Οι χωριάτες είχανε δει για πρώτη φορά το θαύμα ν’ αφήνουν τα πράματα τους έξω χωρίς να τους τα πειράζει κανείς.

Η ζωοκλοπή είχε καταργηθεί στην ύπαιθρο και η ασφάλεια της ζωής και της περιουσίας ποτέ δεν ήτανε σ’ αυτό το σημείο. Ήτανε θαύμα αυτό; Όχι. Αλλά για πρώτη φορά το χωριό γνώρισε την εξουσία, η οποία βγήκε για να χτυπήσει την εσχάτη προδοσία, το έγκλημα, τη ζωοκλοπή κλπ. και να εμπεδώσει την ασφάλεια.

Κι όταν χτυπήσαμε τα εγκλήματα αυτά και πατάξαμε την προδοσία, αυτοί σαν δεσποινίδες της αριστοκρατίας, που δε βλέπουν γύρω τους τη δυστυχία και την κακομοιριά πού βασιλεύει, αλλά συγκινούνται από ένα άρρωστο γατάκι, έμπηξαν τις φωνές και μας κατηγόρησαν ότι σκοτώνουμε. Επί Μεταξά βιάστηκαν γυναίκες, υπέστησαν μαρτύρια χιλιάδες άνθρωποι, σκοτώθηκαν και γκρεμίστηκαν από τα μπαλκόνια της Ασφάλειας γέροι, έγιναν τόσα εγκλήματα, μα κανείς απ’ αυτούς δεν είπε τίποτα. Μα τώρα φωνάζουνε ότι ο Άρης σφάζει.

Ναι, σφάξαμε κι είμαστε έτοιμοι να ξανασφάξουμε, αν χρειαστεί. Ποιους όμως σφάξαμε; Εμείς είμαστε πιο πονόψυχοι απ’ αυτούς. Απόδειξη είναι ότι εμείς είμαστε κείνοι που τρώγαμε χρόνια τώρα τις καρπαζιές και καταδιωκόμασταν. Σφάξαμε κείνους που πρόδιδαν στους καταχτητές τους Έλληνες, κείνους που κλέβανε το λαό και διαπράττανε εγκλήματα.

Κι είναι κυριολεκτικά ηλίθιοι κείνοι πού τους πήρε ο πόνος γι’ αυτούς, που τόσο δικαιολογημένα χτυπήσαμε, για να παίρνουν το μέρος τους ή είναι ολοκληρωτικά συνένοχοι τους. Μα ούτε και το κόλπο αυτό έπιασε.

ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΣΩΖΕΙ ΤΟ ΛΑΟ.

Τότε όμως αυτοί, σαν καλοί ζαχαροπλάστες που ήτανε, κατασκευάσανε ένα νέο χρυσό χάπι:

-Ναι, φωνάζανε. δεν υπάρχει αντίρρηση, ότι οι αντάρτες διεξάγουν εθνικό αγώνα. Μα το ζήτημα αυτό θα λυθεί από τους ισχυρούς. Τι μας χρειάζονται, λοιπόν, οι αγώνες κι οι σκοτωμοί, αφού τα ζητήματα μας θα τα λύσουνε άλλοι;

Λυτό το σύνθημα έπιανε. Είχανε όμως δίκιο; Ασφαλώς όχι!

Γιατί δεν είχανε δίκιο;

Στα 1941-42 το ΕΑΜ δεν ήτανε ακόμα ισχυρό. Γι’ αυτό δεν είχε αρχίσει ο αγώνας να παίρνει μαζικό χαραχτήρα. Ούτε κι αντάρτικη δράση υπήρχε. Κι όμως. Στα 1941-42 πέθαναν από την πείνα και τις αρρώστιες, που επακολούθησαν απ’ αυτήν, 300.000 άνθρωποι μόνο στην Αθήνα, τον Πειραιά και τα περίχωρα τους. Και θα πέθαιναν αργότερα ακόμα περισσότεροι, αν το ΕΑΜ δεν κινητοποιούσε με συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, συλλαλητήρια και απεργίες το λαό και δεν τον εμψύχωνε: 1. Να επιβληθεί το σταμάτημα της αρπαγής της παραγωγής μας από μέρους των κατακτητών. 2. Να επιβληθεί σ’ αυτούς ν’ αφήσουν το Διεθνή Ερυθρό Σταυρό να αναλάβει την τροφοδοσία του λαού μας. 3. Να προσέξουν την κατάσταση της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Αν το αντάρτικο δε σταματούσε τις φάλαγγες των Γερμανών που κλέβανε την παραγωγή της χώρας μας και δεν καταργούσε τη συγκέντρωση της παραγωγής που τη βάζανε στο χέρι οι καταχτητές, αν δε γίνονταν όλα αυτά, τότε τα θύματα από την πείνα και τις αρρώστιες θα ήταν πολύ περισσότερα. Όλες οι χιλιάδες των θυμάτων, που πέσανε για τη ζωή και τη λευτεριά του λαού μας, ποτέ δε φθάνουν τα θύματα της πείνας και των ασθενειών.

Πότε ακούστηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας να πραγματοποιείται η απελευθέρωση μέσω της μπαγαποντιάς; Ποτέ. Η λευτεριά δεν κερδίζεται με ξόρκια, αλλά με αγώνες και θύματα!

Μα κι αν το θέλαμε, δεν είχαμε αυτό το δικαίωμα. Το δικαίωμα δηλαδή να κηλιδώσουμε την ιστορία της πατρίδας μας. Αυτό θα ήτανε ασέβεια στη μνήμη των ηρωικών μας προγόνων.

Μα ούτε είχαμε το δικαίωμα να κολλήσουμε μια ατιμωτική σφραγίδα, μια σφραγίδα αίσχους, στο κούτελο των επερχομένων γενεών, των παιδιών μας και των εγγονιών μας, ότι κατάγονται από γενιά ευνούχων, που δέχονται να πεθαίνουν στα πεζοδρόμια από τον ατιμωτικότερο των θανάτων, από την πείνα, παρά να πεθαίνουν με το όπλο στο χέρι, παλεύοντας για τη λευτεριά.

Τι θα έπρεπε να προτιμούσαμε; Το πρώτο ή το δεύτερο; Όχι! Χίλιες φορές όχι!

Καλύτερα να γινότανε το παν ένα μπουρλότο, παρά να υποταχθούμε στους καταχτητές.

Αυτό ο λαός μας το κατάλαβε, τους μούντζωσε κι έδωσε αυτά τα γενναία παλικάρια, πούναι τώρα στεφανωμένα με δόξες, με δάφνες και με νίκες.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΥΝΩΜΟΤΕΙ.

Τότε κι αυτοί αναγκάστηκαν ν’ αλλάξουν βιολί κι αποφάσισαν να βγάλουν στο βουνό δικές τους ανταρτοομάδες.

Μα γιατί αυτό; Το ΕAM είχε δηλώσει ότι δεν είχε μονοπώλιο τον αντάρτικο αγώνα. Γι’ αυτό και τους κάλεσε να σχηματιστούν κοινές ανταρτοομάδες. Αν είχανε την πρόθεση να παλέψουν ενάντια στους καταχτητές, θα το κάνανε. Τότε όμως, ισχυρίζονται, ότι η χωρογραφία της Ελλάδας και η πυκνότητα της κατοχής δεν επέτρεπε την ύπαρξη ανταρτοομάδων.

Όταν όμως είδανε εμάς, όταν λευτερώσαμε την ύπαιθρο, τότε κι αυτοί αποφάσισαν να δημιουργήσουν αντάρτικο.

Τι θα περίμενε κανείς άπ’ αυτούς αρχή αρχή; Ποια κραυγή, έστω και τυπικά, να βγει από το στόμα τους; Φυσικά, «Κάτω οι καταχτητές» !

Μα την θέση τους τη γνωστοποίησαν από την αρχή. Η πρώτη κραυγή τους ήτανε:

«ΚΑΤΩ ΤΟ ΕΑΜ!»

Μα εμείς και πάλι τους καλέσαμε για να ενωθούμε. Αυτοί όμως αρνήθηκαν, γιατί δεν θέλανε να υποβληθούν σε κόπους και μόχθους για να πολεμήσουν τον καταχτητή. Γιατί αυτοί δεν ήτανε εντολοδόχοι του ελληνικού λαού, μα της αντίδρασης από το φόβο της λαοκρατίας που ζητούσαν να πολεμήσουν.

Στο τέλος μας κήρυξαν κι ανοιχτά τον πόλεμο, ένοπλα, συνεργαζόμενοι με τους καταχτητές.

Θα είμαστε ασυνεπείς στον αγώνα μας και προδότες του λαού μας, αν σιχαινόμαστε τα αίματα. Γι’ αυτό, σαν εντολοδόχοι του λαού, συντρίψαμε τους συνεργάτες αυτούς των καταχτητών, τους πολέμιους του εθνικού μας αγώνα.

Ο ΕΛΑΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ.

Ύστερα απ’ αυτό χρησιμοποίησαν το κόλπο: Μας κατηγόρησαν, ότι δε βοηθάμε το συμμαχικό αγώνα, αλλά θα υπακούσουμε μόνο στους Ρώσους. Κι απειλούσαν ότι όταν θάρθουν οι σύμμαχοι εδώ, θα μας κανονίσουν. Αυτοί, που συνεργάζονταν με τους Γερμανούς, απειλούσανε ότι θα μας χτυπήσουν οι σύμμαχοι!

Αυτοί που στα 1941 πρόδωσαν το συμμαχικό αγώνα. Αυτοί που μαγάρισαν τις Θερμοπύλες και τους Τριακόσιους μας κι άφησαν τους συμμάχους Άγγλους να μάχονται μόνοι τους εκεί, ενώ αυτοί είχαν παραδώσει την Ελλάδα με τη συνθηκολόγηση του Τσολάκογλου, μας κατηγορούσαν ότι δεν ενισχύουμε τον

συμμαχικό αγώνα κι έβαζαν στο μυαλό των συμμάχων την άτιμη σκέψη, ότι δήθεν θα μας χτυπούσαν ερχόμενοι εδώ.

Ο ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ.

Μα σε λίγο τους ήλθε το πρώτο χαστούκι! Η πρώτη ομάδα των Άγγλων αλεξιπτωτιστών έπεφτε, όχι σ’ αυτούς, μα στον Άρη, πάνω στη Γκιώνα. Και μαζί μ’ αυτούς τραβήξαμε κι ανατινάξαμε το Γοργοπόταμο. Ο αρχηγός των συμμαχικών στρατευμάτων της Μ. Ανατολής, στρατηγός Ουίλσον, δήλωνε ανοιχτά, ότι οι επιτυχίες των συμμάχων στην Αφρική οφείλονται κατά 80% στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, γιατί αυτή εμπόδισε την αποστολή γερμανικών ενισχύσεων και εφοδιασμού. Μα να κι ένα τελευταίο: Στην Πελοπόννησο προτείναμε στους τσολιάδες να καταθέσουν τα όπλα κι εμείς θα τους αφήσουμε ελεύθερους. Μα οι Άγγλοι το απέρριψαν αυτό και συνέλαβαν όλους τους τσολιάδες, τους έκλεισαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους παραπέμπουν να δικαστούν από τα στρατοδικεία.

Στο κάτω-κάτω, να τώρα οι Άγγλοι μπροστά σας. Διαβαίνουν τους δρόμους της Λαμίας και πάνε να χτυπήσουν τους Γερμανούς μαζί με μας. Μαζί τους θα πολεμήσουμε εμείς κι όχι αυτοί, μέχρι την ολοκληρωτική συντριβή του φασισμού.

Μα τα κατακάθια αυτά βρήκανε νέο τροπάρι: Μας κατηγορούν ότι είμαστε όλοι κομμουνιστές και ισχυρίζονται, ότι το ΕΑΜ. και ο ΕΛΑΣ είναι σκεπασμένες κομμουνιστικές οργανώσεις. Μα αυτή η κατηγορία μπορεί ν’ αποτελέσει ντροπή ή έπαινο;

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα δε βαδίζει τώρα για τον κομμουνισμό. Το ΚΚΕ έχει βέβαια στο πρόγραμμα του σαν τελική του επιδίωξη τον κομμουνισμό. Μα όχι για τώρα. Τον κομμουνισμό θα τον επιβάλλετε σεις, ο λαός κι όχι το ΚΚΕ. Κι είμαι βέβαιος ότι πολλοί από τους μορφωμένους μας, που δεν τον θέλουν σήμερα, θα ψηφίσουν τότε για να επικρατήσει ο κομμουνισμός.

Σήμερα, όμως, το ΚΚΕ. δεν επιδιώκει παρά μόνο μια δημοκρατική λύση του ελληνικού προβλήματος.

Μα ας πούμε, ότι το ΚΚΕ. θα εφαρμόσει τον κομμουνισμό. Λένε ότι ο κομμουνισμός χαλνά τις εκκλησιές και γδέρνει τους παπάδες. Τόσο χαζοί είναι λοιπόν οι κομμουνιστές να χαλάσουν τις εκκλησιές, που δεν τους εμποδίζουν σε τίποτα;

Οι εκκλησιές μας φταίνε ή τα καράβια του Εμπειρίκου; Γιατί λοιπόν να κάψουμε τις εκκλησιές;

ΠΟΙΟΣ ΧΤΥΠΑ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ;

Θα γδάρουμε τους παπάδες; Μα γιατί; Εμείς βλέπουμε, ότι χιλιάδες παπάδες βρίσκονται τώρα στην πρωτοπορία του κινήματος μας και η συμβολή του κλήρου, που στάθηκε στο πλευρό μας, υπήρξε ανεκτίμητη.

Μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Γιατί αυτοί που εμφανίζονται σαν προστάτες της εκκλησίας, γκρεμίσανε μαζί με τους Γερμανούς και γδέρνουνε παπάδες.

Ο κομμουνισμός, λένε, θα καταργήσει την θρησκεία. Μα η θρησκεία είναι ζήτημα συνείδησης. Πώς θα καταργηθεί λοιπόν; Η κατάργηση της θρησκευτικής συνείδησης είναι πράμα αδύνατο, έστω κι αν ακόμα οι κομμουνιστές θέλανε να την καταργήσουν. Η θρησκευτική συνείδηση δεν καταργείται με απλές διαταγές. Αν συνέβαινε ένα τέτοιο πράμα, αυτό θα έμοιαζε με την διαταγή πού έβγαλε κάποτε ένας αστυνόμος στην Ανάφη, με την οποία απαγόρευε την πάλη των τάξεων!

Το τι θα γίνει στο πολύ μακρινό μέλλον, το πώς θα σκέπτονται οι άνθρωποι τότε, είναι άλλο πρόβλημα. Και κανένας πολιτικός δε μπορεί να βγάλει νόμο για το τι θα πρέπει να γίνει ύστερα από 200 η 500 χρόνια. Ούτε λοιπόν κι εμείς θα βγάλουμε τέτοιο νόμο. Μας ενδιαφέρει το πώς θα προκόψει ο λαός μας σήμερα κι όχι το τι φιλοσοφικές πεποιθήσεις θα έχει ύστερα από 500 χρόνια.

Συνεπώς καταλαβαίνετε τώρα, ότι αυτοί που διαδίδουν αυτές τις συκοφαντίες επιδιώκουν άλλους σκοπούς, προσπαθώντας με το μέσο αυτό της συκοφαντίας να εξαπατήσουν το λαό και να διαιωνίσουν την κυριαρχία τους πάνω του. Αν μάλιστα εξετάσουμε βαθύτερα το πράμα αυτό, θα δούμε ότι αυτοί είναι άθρησκοι, γιατί σε αυτούς δεν υπάρχει ούτε ίχνος θρησκευτικής συνείδησης κι ο μόνος που λατρεύουν είναι ο Θεός Μαμμωνάς, ο Θεός του χρήματος…

ΘΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Κατηγορούν τους κομμουνιστές, ότι αυτοί θα διαλύσουν επίσης την οικογένεια. Λες κι εμείς κατεβήκαμε από τον ουρανό και δε γεννηθήκαμε από σπίτια ή φυτρώσαμε μόνοι μας σαν τα μανιτάρια. Η οικογένεια δημιουργήθηκε από ορισμένες οικονομικές συνθήκες. Σε μια ορισμένη ανάπτυξη της κοινωνίας δημιουργήθηκε η ανάγκη της οικογένειας, γιατί έτσι θα αντιμετωπίζονταν καλύτερα οι ανάγκες της ζωής.

Χρειάζονταν να δουλεύουν όλοι: ο πατέρας και τα παιδιά στα χτήματα, οι γυναίκες στον αργαλειό και το σπίτι, γιατί μόνο με τον τρόπο αυτό θ’ αντιμετωπίζονταν οι βιοτικές ανάγκες τους.

Αυτού του είδους οι οικονομικές συνθήκες που επικρατούσαν τότε, πλησίαζαν όπως βλέπετε, πιο στενά τα μέλη της οικογένειας μεταξύ τους. Σήμερα όμως τι γίνεται; Οι σημερινές οικονομικές συνθήκες αναγκάζουν όχι πια το στενό πλησίασμα της οικογένειας, αλλά αντίθετα την απομάκρυνση της.

Να ένα παράδειγμα: Ένας άντρας παντρεύεται, μα την επομένη του γάμου του φεύγει στην Αμερική για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις ανάγκες της ζωής του και της γυναίκας του. Ποιος διαλύει στην περίπτωση αυτήν την οικογένεια; Οι κομμουνιστές ή οι οικονομικές συνθήκες πού δημιούργησε η κεφαλαιοκρατία;

Κι εδώ, λοιπόν, βλέπουμε φανερά, ότι αυτοί που μας κατηγορούν πως θέλουμε να διαλύσουμε την οικογένεια, δεν είναι άλλοι, παρά αυτοί οι ίδιοι πού τη διαλύουν στην πραγματικότητα, ενώ εμείς επιδιώκουμε το στερέωμα της. Θα δώσουμε στο λαό τα οικονομικά μέσα για να μπορεί να μη σκορπάει την οικογένεια του στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Μας κατηγορούν ότι θέμε να καταργήσουμε τα σύνορα και να διαλύσουμε το κράτος. Μα το κράτος εμείς το φτιάχνουμε σήμερα, γιατί δεν υπήρξε, μια που αυτοί οι ίδιοι το είχανε διαλύσει. Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ’ όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι’ αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους.

Ενώ εμείς, το μόνο πού διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, οπού βρει κέρδη, δε μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.

Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;

Όταν έξαφνα στα 1929-31 το κράτος ζήτησε, λόγω της οικονομικής κρίσης πού μάστιζε τότε τη χώρα μας να κατεβάσουν οι ξένοι ομολογιούχοι το ποσοστό που πληρώναμε σε τοκοχρεολύσια, οι Άγγλοι δέχτηκαν να το μειώσουν σε 35%, αλλά οι Έλληνες ομολογιούχοι αρνήθηκαν. Να λοιπόν, ποιος είναι ο πατριωτισμός τους! Αυτός φτάνει μέχρι το σημείο που δεν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα. Αυτοί λοιπόν οι ίδιοι που μας κατηγορούν ότι επιδιώκουμε την κατάργηση των συνόρων και την διάλυση του κράτους, αυτοί τα ξεπουλάνε αυτά στην πρώτη ευκαιρία.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΤΙΜΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΤΙΜΗ.

Μας κατηγορούν επίσης, ότι εμείς επιβουλευόμαστε την τιμή. Βλέπετε, όλοι αυτοί οι «ηθικοί», που όταν περπατάνε μπερδεύουνται τα κεφάλια τους στα σύρματα, μιλάνε για τιμή!

Αυτοί που πούλησαν τις γυναίκες και τις αδελφές στον κατακτητή, για να κάνουν τα νταραβέρια μαζί του και μας σκλάβωσαν διπλά, αυτοί πάνε τώρα να μας πείσουν ότι είναι οι κέρβεροι της τιμής και της ηθικής. Με αυτά τα μέσα προσπαθούν να εξαπατήσουν το λαό για να συνεχίσουν το ξεζούμισμα και την εκμετάλλευση του. Και πολλές φορές το καταφέρνουν αυτό και μας πείθουν μάλιστα ότι έτσι είναι όπως τα λένε.

Πάρτε ένα παράδειγμα, απ’ αυτό που γίνεται στα χωριά: Ο χωριάτης καπνίζει τον καπνό που παράγει ο ίδιος. Μα τον πείσανε ότι αυτός είναι λαθραίος. Κι ο ίδιος ο χωρικός σου λέει ότι καπνίζει λαθραίο καπνό. Λες και δεν τον έσπειρε αυτός στον τόπο μας, αλλά τον έφερε από την Αμερική. Όπως βλέπετε λοιπόν κι ο ίδιος ο χωριάτης το πίστεψε, πως ο καπνός του είναι «λαθραίος».

Η αντίδραση δεν σταματά σε τίποτα μπροστά προκειμένου να εξαπατήσει το λαό, χρησιμοποιώντας γι αυτό όλα τα μέσα, όλη τη συκοφαντία και το ψέμα. Μα αυτές οι συκοφαντίες στην ύπαιθρο, όπου μας είδανε και μας νιώσανε, έγιναν συντρίμμια. Στις πόλεις θα γίνει κι αυτού το ίδιο.

Σε λίγες μέρες θα δείτε κι εσείς μόνοι σας την πραγματικότητα. Γιατί ο δικός μας σκοπός είναι ένας: Πώς θα ζήσει καλύτερα ο λαός μας!

Όταν είταν εδώ ο κατακτητής, αυτοί θέλανε τότε την τάξη. Εμείς θέλαμε την αταξία για να κάνουμε ανυπόφορη τη ζωή του κατακτητή. Τώρα αυτοί θέλουνε την αταξία. Μα εμείς θέλουμε την τάξη. Αυτοί είναι οι οργανωτές του εμφυλίου πολέμου για να εκμεταλλεύονται το λαό μας. Αυτοί είναι οι λύκοι, που προσπαθούν να κατασπαράξουν το κοπάδι, εμάς, εσάς, όλους μας, το λαό δηλαδή.

ΤΗΡΗΣΑΜΕ ΤΙΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ.

Ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ υποσχέθηκαν στο λαό την πάλη ενάντια στον κατακτητή και την απελευθέρωση της χώρας μας. Αυτές τις υποσχέσεις τις τηρήσαμε. Εμείς δεν δημιουργήσαμε κυβερνητικό τύπο. Αυτός δημιουργήθηκε μόνος του από το λαό. Από τον Οκτώβρη του 1942 μόνος του ο λαός τράβηξε στις εκλογές της αυτοδιοίκησης του.

Ο θεσμός αυτός της αυτοδιοίκησης, που για πρώτη φορά εμφανίστηκε στην Ευρυτανία, αποτέλεσε την απαρχή της δημιουργίας του από το χωριό μέχρι την Π.Ε.Ε.Α. αργότερα.

Εμείς είμαστε υπέρ της ενότητας και χάρη στις προσπάθειες τις δικές μας οφείλεται κατά 9 5% η δημιουργία της εθνικής κυβερνήσεως, κάτω από την οποία αγωνιζόμαστε σήμερα. Μέχρι τη Λάρισα η πατρίδα μας είναι τώρα ελεύθερη. Και γρήγορα θ’ απελευθερώσουμε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.

Έτσι και η δεύτερη μας υπόσχεση τείνει να πραγματοποιηθεί ολοκληρωτικά.

Η ΠΑΛΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ.

Μα εμείς υποσχεθήκαμε στο λαό και κάτι άλλο: Ότι δεν θ’ αφήσουμε το όπλο από το χέρι μας αν δεν πετύχουμε και τη διπλή λευτεριά: τη λαοκρατία. Για αυτό θα παλέψουμε για να εκτελέσουμε κι αυτή την υπόσχεση μας, αφιερώνοντας και θυσιάζοντας την ζωή μας ακόμα για τη λαοκρατική λύση του ελληνικού προβλήματος.

Ο ΕΛΑΣ στα χέρια πρώτα της Κ.Ε. του ΕΑΜ και της ΠΕΕΑ αργότερα αποτέλεσε το δυνατό όπλο της διατήρησης του λαού μας στη ζωή. Τον μοχλό της γρηγορότερης απελευθέρωσης μας. Τώρα, στα χέρια της εθνικής μας κυβέρνησης, που αποτελείται απ’ όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις και που υπόσχεται στο πρόγραμμα της λαοκρατικές λύσεις, θ’ αποτελέσει την εγγύηση, ότι θα συνεχίσουμε τον πόλεμο μέχρι την ολοκληρωτική συντριβή του φασισμού κι ότι θα εξασφαλισθούν οι ως τώρα κατακτήσεις του λαού μας και θα κερδηθούν και νέες.

Φωνάζατε πολύ για την θανατική καταδίκη των προδοτών, των συνεργατών του καταχτητή και των εκμεταλλευτών της δυστυχίας τού λαού στα χρόνια της κατοχής. Όταν εμείς δεν είχαμε τη δυνατότητα να τους δικάσουμε, τους εκτελούσαμε. Αργότερα τους δικάζαμε σε στρατοδικεία. Τώρα, όσους έχουμε συλλάβει θα τους παραδώσουμε στην δικαιοσύνη. Υπάρχει η νόμιμη πια κυβέρνηση και αυτή θα αποφασίζει για όλα. Μη φωνάζετε λοιπόν. Αυτοί θα δικασθούν και θα καταδικασθούν. Μα δεν θάχει και μεγάλη σημασία.

Τεράστια σημασία θάχει αν καταδικάσετε και θανατώσετε εσείς, ο κυρίαρχος λαός, το καθεστώς που γεννάει τέτοια καθάρματα.

Μεθαύριο θα τραβήξουμε στις εκλογές. Το πρώτο ράπισμα πρέπει να δοθεί στο δημοψήφισμα, με την οριστική καταδίκη του φιλοβασιλισμού και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας.

Αλλά γιατί στρεφόμαστε με τόση μανία ενάντια στο βασιλιά;

1.Γιατί αυτός πρώτα-πρώτα δεν είναι ούτε Έλληνας. 2.Γιατί μας τον φέρανε με το ψεύτικο δημοψήφισμα του 1935. 3.Γιατί είναι επίορκος. Καταπάτησε το Σύνταγμα του 1911 κι έβαλε δικτάτορα τον πεμπτοφαλαγγίτη Γιάννη Μεταξά. 4. Γιατί άφησε όλους τους ανίκανους και πεμπτοφαλαγγίτες στρατηγούς και υπουργούς να προδώσουν τον πόλεμο της Αλβανίας και να υποδουλώσουν την πατρίδα μας. 5. Τέλος, γιατί στην εθνική μας συμφορά του 1941, αντί να καθίσει εδώ και να θυσιαστεί σαν άλλος Κόδρος των Αθηνών, μας εγκατέλειψε.

Αν ήτανε καλός έπρεπε να καθίσει εδώ κι αντί να βγει στο κλαρί ο Άρης και δεν ξέρω ποιος άλλος, να βγει αυτός να οργανώσει τον αγώνα και να είναι τώρα δικαιωματικά βασιλιάς μας και αρχηγός μας. Με τη στάση του ο ίδιος παραιτήθηκε ουσιαστικά και τυπικά του δικαιώματος επί του θρόνου της Ελλάδος.

Αυτά βέβαια γι’ αυτόν προσωπικά κι ανεξάρτητα από την πεποίθηση μας πώς δεν χρειάζεται κανένας θρόνος, μα δημοκρατία για να προκόψει η Ελλάδα μας.

ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΛΑΙΚΗ ΘΕΛΗΣΗ.

Το δεύτερο ράπισμα πρέπει να δοθεί στις εκλογές, που θα καθορίσουν το πολίτευμα της χώρας μας. Εμάς, η μόνη μας φιλοδοξία είναι να είμαστε υπηρέτες του λαού. Γι’ αυτό θα σεβαστούμε την ετυμηγορία σας, όποια κι αν είναι αυτή.

Μα έχουμε αυτές τις απαιτήσεις: Να ψηφίσει ο λαός ανεπηρέαστα και να σεβασθούν το λαό.

Αν αυτά δεν εκτελεστούν, τότε σας υποσχόμαστε ότι πάλι θα ξαναβγούμε στο βουνό. Μα είμαι βέβαιος ότι αυτά δεν θα συμβούν. Γιατί ο λαός μας χειραφετήθηκε πια. Δοκιμάσθηκε και ξύπνησε. Θ’ ακολουθήσει τους δρόμους που του δείχνουμε και που μοναδικά τον συμφέρουν.

Με την πεποίθηση αυτή, τελειώνοντας, σας καλώ να φωνάξουμε:

Ζήτω ο κυρίαρχος λαός μας!

Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ.

Πηγή: Ο ιστορικός λόγος του Άρη Βελουχιώτη στη Λαμία | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Σχόλια (20)

  • nvkd

    Μια χαρά περιποιήθηκε το.κεφάλι του ο Τρικαλινός λαός.. Όλη η πόλη το έφτυσε.. Σαν να μην έπειθε και πολύ με αυτά που έλεγε τελικά..

    Απάντηση
  • Ραντεβού στα γουναράδικα!

    Υπάρχουν ακόμα φασιστοειδή που αμαυρώνουν την μνήμη του Καπετάνιου;
    Τολμούν οι μαύρες ψυχές τους να κυκλοφορούν χωρίς κουκούλα;
    Κρύβονται οι άνανδροι πίσω από την διαδικτυακή ανωνυμία…όμως η θεία δίκη θα έρθει και για αυτούς . Είναι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού. Όσο κι αν σηκώσουν τις καμπαρντίνες του καταδότη και του δωσίλογου δεν κρύβεται η αιμοσταγής φάτσα τους. Αιώνια θα στοιχειώνουν οι φυσιογνωμίες τους.
    H πένα του λαού τους ζωγραφίζει με τα πιο σκοτεινά χρώματα στις συνειδήσεις του.
    Με κουκούλα τότε με καπέλο σήμερα για να μην προδίδεται το ύπουλο βλέμμα τους.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Παππούδες φασίστες, δωσίλογους και μαυραγορίτες;
    Βγάλε την κουκούλα και πες το όνομά σου για να σε μάθουν κι όσοι δεν σε φαντάζονται ποιος είσαι και μετά να δούμε αν θα μπορείς να κυκλοφορείς χωρίς φτύσιμο.

    Απάντηση
  • nvkd

    Σιγά, ρε μπάρμπα, μην ξανασυστήσεις λαικά δικαστήρια..
    Δεν μποργώ να καταλάβω γιατί κάνεις έτσι.. Είτε, με φτύσεις, είτε όχι, οι ροχάλες που έριξε ο λαός στο κεφάλι του στην πλατεία Ρήγα Φερραίου δεν αλλάζουν. Οπότε, εγώ αναφέρθηκα σε ένα ιστορικό γεγονός και όχι στη μνήμη του. Πάνε ψάξε αυτούς που τον έφτυναν αν θες να βρεις ανθρώπους που αμαυρωσαν την μνήμη του Θανασάκη..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Ο κανιβαλισμός σου δεν έχει όρια…σε τέτοιο περιβάλλον θα μεγάλωσες και κρίμα αν μεταδώσεις και στα παιδιά σου αυτές τις νοοτροπίες και φασιστικές ιδεολογίες.
    Εσύ πια δεν διορθώνεσαι…τουλάχιστον μην κάνεις και άλλους όμοιούς σου.
    Υ.Γ. : Όσο για το μπάρμπα στο επιστρέφω…ταιριάζει περισσότερο στην ηλικία σου. Εγώ είμαι νέος στην ψυχή και στο σώμα.

    Απάντηση
  • nvkd

    Στα παιδια μου απλά θα τους μάθω ιστορία. Και η ιστορία γράφει οτι ο λαός των Τρικάλων, μαζεύτηκε περιχαρής να φτύσει τα κεφάλια. Απο εκεί και πέρα αν πειστούν από τους όψιμους σταλινικούς που ξεπλένουν τον Θανάση και τους λοιπούς, ότι όλος ο λαός που μαζεύτηκε τότε ήταν φασιστοειδή ή δωσίλογοι, τότε θα είναι άξιοι ηλίθιοι και θύματα πλύσης εγκεφάλου.
    Υ.Γ το μπάρμπας, δεν είναι ηλικιακός προσδιορισμός. Είναι και το.να.κολλάς σε ιδεοληψίες που οι λαοί καινη ανθρωπότητα τις έχει ξεπεράσει από το 1990.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Αρκετά συνομιλησαμε ανώνυμα….βγες στο φως και πες τα μαύρα πιστεύω σου με ονοματεπωνυμο…αλλά δεν έχεις….κοτσια !
    Η κουκουλα είναι το βασικό σου ένδυμα .

    Απάντηση
  • nvkd

    Πάρε την κονσέρβα σου και έλα να με βρεις.. Μετά την σύναξη νεοσταλινικών με τραγουδιστή τον Θηβαίο..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Όταν εγραφες επωνυμα ετρωγες τη μια επικοινωνιακη ήττα μετά την άλλη.
    Τώρα νομίζεις ανώνυμα πως κρυβεσαι επαρκώς και γράφεις τα φασιστικα πιστεύω σου.
    Δεν ξεγελας κανέναν…φιλτατε…Θ.Δ.

    Απάντηση
  • nvkd

    Λυσσας να μάθεις όνομα. Δεν αντέχεις την διαφορετική άποψη. Δεν αντέχεις να ακούς την αλήθεια. Εν προκειμένω, η αλήθεια είναι ότι ο τρικαλινός Λαός έφτυσε το κεφάλι του Θανάση. Αυτό είναι η αλήθεια. Η αλήθεια δεν έχει ιδεολογία. Η αλήθεια δεν είναι φασιστική ή κομμουνιστική. Είναι σκέτη αλήθεια, η οποία δε κρύβετε.
    Πάντως, με ονοματεπώνυμο δεν έχω γράψει ποτέ. Όχι γιατί φοβάμαι αλλά γιατί δεν έχει νόημα, εκ των προτέρων ξέρουμε οτι.κανένας δεν θα αλλςξει τη γνώμη του άλλου. Τέλος, αν εσύ νομίζεις πως εδω μέσα κάνεις επικοινωνιακά παιχνίδια, είσαι κομπλεξικός. Παρε τον Λαλιώτη και τον Ρουσσόπουλο και αλλού τα μπογαλάκια..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Εκτός των άλλων…είσαι και ψεύτης…αγαπητέ…Θ.Δ.

    Απάντηση
    • zaralis

      ειναι ντροπη τα Τρικαλα να μην εχουν μια κεντρικη οδο η πλατεια στο ονομα του απελευθερωτη τους και να εχουν τον δωσιλογο Καβρακο.

      Απάντηση
  • nvkd

    Θυμάσαι μια εκπομπή που λεγότανε η στιγμή της αλήθειας;
    Εκει, λοιπόν, υπήρχε ανιχνευτής ψεύδους και έβρισκε πότε κάποιος έλεγε ψέματα ή όχι.
    Την παρουσίαζε η Ευγενία Μανωλίδου.
    Συμπεραίνω, λοιπόν, πως το Παπαγιάννης είναι ψεύτικο, εκτός και αν θες να πεις κάτι σχετικά με το όνομά σου, υπογράφοντας με τα αρχικα Θ.Δ..
    Να υπογράφεις, λοιπόν, ως Ευγενία Μανωλίδου και να πάρεις τον Μπουμπούκο για διακοπές..
    Να ξες δεν σε παρεξηγώ. Τα βρήκες σκούρα και λες ασυναρτησίες. Ελπίζω, χτες στο φεστιβάλ να πουλήσατε αρκετά κουπόνια.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Θ.Δ. είναι τα δικά σου αρχικά….μη μας το παίζεις Κινέζος.
    Αρκετά το κρυφτουλι …Μακη.

    Απάντηση
  • nvkd

    Λοιπόν, το σχόλιό μου είναι ότι ο Τρικαλινός λαός μαζεύτηκε να φτύσει το κεφάλι του Θανάση, γιατί λογικά, δεν πολυπίστευε ή δεν εφάρμοζε το παραπάνω συμπαθητικό κείμενο. Απάντησες ότι όλοι αυτοί που μαζεύτηκαν ήταν δωσίλογοι και σου είπα ότι αδυνατώ να πιστέψω, ότι μια τόσο μεγάλη μερίδα ανθρώπων ήταν προδότες.
    Εσύ, από εκεί και πέρα αποπροσανατολισες τη συζήτηση ζητόντας να μάθεις το όνομά μου, σε ένα ανυπόγραφο άρθρο, νομίζοντας οτι εδω μέσα κάνουμε επικοινωνιακά παιχνίδια.Ενώ, τώρα με ξαναβαφτίζεις και νομίζεις οτι παιζεις κρυφτούλι. Μείνε σε αυτα που λεω και ασε τις υπεκφυγες και τα παιχνιδια.
    By the way είχα κάποτε φίλο ένα Μάκη και πίναμε Τσίπουρα στο Διαχρονικό κάθε βράδυ.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Μην αγχώνεσαι Μάκη υπάρχουν τόσοι καλοί γιατροί στην πόλη μας που θα σε βοηθήσουν να ξαναβρείς τον εαυτό σου .

    Απάντηση
  • Μικρός είναι ο κόσμος

    Αν nvkd, είσαι ο Μάκης, να ξέρεις πως αν είχες γεννηθεί νωρίτερα, θα είχες πάρει θέση στο Αουσβιτσ, ως ΑΜΕΑ. Καταλαβαίνεις εσύ…Σε γλύτωσε ο κόκκινος στρατός και όχι ο Δίας, ούτε ο βασιλιας Αλλά από σημαδεμένο άνθρωπο τι περιμένεις που λέει και ο λαός.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Τελικά …Μακη ο λαός δεν ξεχνα τί σημαίνει Δεξιά!

    Απάντηση
  • Τυχαίος

    Ο Άρης, θα είναι πάντα επίκαιρος, όσο θα υπάρχουν πολιτικοί σαν τον Μητσοτάκη, Παπανδρέου, Τσίπρα, Κασιδιάρη, Βελόπουλο, ΚΚΕ, Τραμπ, Σόιμπλε, Λαγκάρντ, Πουτιν κλπ, για τον μόνο λόγο ότι αφιέρωσε όλη τη ζωή του και τελικά θυσιάστηκε για τα προασπιση των συμφέροντων του λαού, αυτού που δημιουργεί και παράγει πολιτισμό και τα μέσα για την ύπαρξη της κοινωνίας.

    Απάντηση

Αφήστε ένα σχόλιο