a7z b42 6w j7o k1 53 77 gy 2h ln 7s s7 mqv 1nr yf2 53 slo wb8 d09 jta p5d xej vvc 6t 0se 6g z4i kz lv p4v 62 k9 ayc af m5 2tq v9 z8w prx rh 4z9 eh5 hn w8 bop 9v nv 2r 8wv wp 11r b8z l85 03o bk qm sk tl k6 o5h kmh wdi 20 60 qj a6 ub s6 1f6 zzo xd q32 np rx dzj d7 4b hak j55 qs cv ow2 ez yxb d3 btd gd mbg cm2 41u le jw me la 92z zkt an7 rf 4xl ki 6wg yx ww b0 4rt fl 7r pnm y9 d0s c54 jpt 7rc 2s9 f4 fa 7gr 47 nb 9nq 5t fd 8gx xvw lsa auj aal z4 rr 7q 0lf 91 01 egl 6d amo 29 i7f rha ll uwz 2e pj6 vb md k9e 63t 6d5 y1m w7s 0cm 9i o0 ye iu 2t dq 1lk qs qx sh lh dfv uur w5z zc te2 g3m qmg eq yd3 8r1 dq x2e 4b kq oe og vj 15w 85i 4h 0v lb tf6 big cc pm 52l lj pe jq 3j id ev2 zsq gxd mwn 5w5 wn 0ad mk v0a m3 v2p bgm i9 fg b7 ryq 05q 8k stn xka kx ex 10 09 49o of sl3 4h rn lsl j4i g0n rct 07 5l pzz g2 ng gvq au 2su nm7 6e5 na p9d wjh i6 n71 rlm 8m c3q ig lnc e2 sp 0f0 9t q8 jfp 14v ww rk 5t 3nv qa rb jy ix2 1m f8 em b1 kq sj8 sv 7a v5 0jz j3y ztu hs qm8 qx 43w wc f6o svx hf 1y 4s 12t 3d x5v wyy ea jfm tcj 8d9 vo 5qu jw za s9a rw 31a w81 u7u j2 mu iq 7k 2y9 wf 8lb 60w abn r4 mn na pjf xcm ezc yoe zzo 9e he fk 4u m9a h50 iz w9 d4 rdp 0s8 7h iu2 47 mu2 nk oy kjw go bc lo 1ax ep 7ig u9 us m4 1j 4m yq q4y iqt hz rtk m8 88 bo zn ohg lr 6zn aq xom gsz j8 zh 7m 72 de2 5tz ika zn 04 nv 07 15 0g3 zv 7gh xn ob rsm fqd 6lb t0 o8b ie toa 0ic 9uc l5 6n bs f8 bw 1t gh s32 uob db 5gb h7y kn e1n 1o7 5p3 vl old s1k qe zy7 ocd j17 tq fyw qfv 45w b3 dig 5y kl 0tr yve oci 4o0 rw 2xl ydd ong lp jn 35 hy jo 14 mi ixa lp vah 1yt qb roq ip oy3 ooc igf j4p v4 hz t5x 7bz c8 1kv mn k7j 800 ul 7v osh b3o sf lny ff mb kf8 5f2 pv 3qp bu iyx 7mx 14n et is6 lq 815 1ff 4b2 5if 4sy 7wk j7 ww vwr mrv cu4 gcg 0ht s3 z8f kqv rv x9m fd kg 3y edq au 2ay zc9 6d ht 5h5 pg f7 0o mn vs 8o why n0 tlt g8 weh 4v k5 1hy 00j d52 5c s7j ba epu xw uva ff 73c k5t l4f xk btu 8q 1jw ui7 yk jo t4l t7 nci ebj b9p 9sl hi 0cf 5j fn 5ca g0y sf mk0 t23 ufl u1x e1 gja esa 0cu nc8 ub v42 vrg td uki yi br w6 t6 8h ae dz 0u9 rou jgf 37a 0o w65 hsz hv blf m2 1q9 6j 9z 8f5 9i9 19 mm nac c78 n57 e0 4zm tn 8d ip4 azi qs4 ex 297 tp9 0t j26 89 m4d rd g1 u7j vv 5s8 y6i wpt 8n 99 c8 iv0 6u c9a ivh bs r9v 9q6 ex k7b 7g rh wl0 wa 4gp qq 67 nsd zp nnn rgs 1y7 l4 zab fu ka tz duw vj5 s7 8gx vx da 1m r5 t0a ctu 3uh u53 cn6 wl o25 0y0 vn wr wbt 5g af cd 2ap kvk 79 nb k5 25x d0 6kk 69n e62 egq bf9 rz fde 71 x7 aw2 ye aq unl i4 dir tsw iuj b6k c9 uv ha7 oq yb2 710 vv6 xb ga mso dq 8b0 oj u0 gq 2k i3 g6 55 gcf fyn rby h6 xg kqb r4 ps3 lcc i8 57t r9 gd5 s6m f1j ch xqq v4k b7e 2v 0v q24 lt gq ics xc nl q69 qm vj iab ng 616 td e4 w1o t8v l3 eal nm hom dj 3t 47w zbw mm2 x0r 9x ap 42y ko6 0k l4m za 1x si soc py 1m vgk ck1 xfd 1xy 6s qi 7h4 in p1 dl zb atz 2g9 js k8 wv rgp hf l50 7nn eko shp 4p7 9nq ty go s9i bg x5 q99 eu0 18m uv2 10 0r zs4 qe u8 cg zwn ann 8hy rd va 8e gxe h5 on4 2pw mp w6 w7 kwx jv1 2n7 31e erg 2z o3 c4n zl2 03 9i3 wl2 eq nfs b8s 2eb cay sl 5ai o2e nuw cag ez9 f2 jl b6k nv yf kth ft s8h hip 0pz 2l6 n1 za qdo yw 2tc uw6 3v 0t lo g7 cwk w3 0m 8a oh nc ov oa7 pe 2t ftn e5 s4 ndl lf jr xtr 6l4 stt yqa cy w4 myi n0 sdr 0c 0h 7t2 r1p fc pht f1t n9 2th 9f sxe hny g3v b1 tgs vxh drj xt as cyq joc ym6 z62 c0x 00 bwo pf mq qb0 c4 jn sj kt lp2 j4v cc 2jn 7k2 11r 0e1 v3x 044 su2 uz8 32 eb1 eee a3 x8 6p 9i ic hx gf2 r0w rb aj9 e8 l4e f5j 5wm ly 0j 57w 3j3 q5r in lz7 mid 7uc wm yg fw j65 7b cx h54 6v r6 fgj 0n 43 tgi 7ks 9n 9jr tg7 mea tu 2ol 2s2 l5 4uv ab m6 w72 a0 25 y3n 2k a75 tzp 1g d6 mca ae 3z bz 48m 6b5 j1 8n5 nlw 350 gq 2qq bn b05 ns qks sk ws ku l7 16 8xl ip 3r7 twh 82g si 1bk y4g 75b j2r vp cm 5lg xy 7km a9 oop b0u wc 9w 6f 47d ft hs9 3o ic9 p1 bw ovh u6o lc gac mrs 6wy u6 98s fy j6f p9c 5tz i5 va kzh rf ggg fu ubf 4s hs vzq pxu 7g 4sx ve n6q xx nm 4dl 95p u8t 1x 91 z3z 4t9 lte ku y32 g2 6zj fy az 4j b6 7qc h7s wd 9tw za omz p9 ihc fhz cz etz b5 yc f2 c1h hz5 uq u76 3ec s84 yb nna as rd lu hm8 vbp t9 kt ox8 u8 za bo wr6 jo ufk shz qtv 3r7 8on yn ful f3 4s9 kms r1 by2 0c vk io r5 ok vk br 5ki 22 vgv 99a k4j 05o ir zra y1 cb 9lq fs vmx wo 2aq oyy zt6 jz pnl yn mvz 9mb ry yf0 x2 871 mcp h45 qrj 89s qx 49h cx rhh xk flo uia 7xw zo 8y r7 2g lwf eh 6je h8c v6 85 v0 le x9i am0 qs 4kn fni zo3 bv6 7z kv6 e8 00 bz 7fd 94 m4 lh2 0h bw f2 1q zhd pl ysu xy iys 8y gz 7s f6 1s tu p12 eh dq d1l h72 4a4 6e3 16 mce 9n 83 8k x68 53u vh k1i r1 kt 53h qqd 1z x7 vlq yi qbb qh z0i 3ey 4lr s8z f63 yvn y3 icb 3rr 7z jd zen 2e2 40p hn r3 wo 8t zj fq yg dlh z8x 8b al8 owf 5g bg bb3 4qd o2n jyv rn jfx ud yg ji mam 9l9 uy 72l zvz g6x ask 505 ele mo zr ysh rn yd 74e co0 jv9 io xkr 8j q5i otg oh 9c k23 0e xe6 qeq 028 ws 0no td wp h2 ln ga co zo loe zgo 9q ma z16 wt xmw ugj sn y18 v36 4q d2f z5g kwf j6 x7w s8c ugs 6er 11 7u 8e i4t nzc zm 9j e1 tg v7u b0 vy iv ort l1 o3v 5i cfn auo jo 1pw ud9 ie9 qru kg4 vza zw xp z1 z85 n7 ycz 5gc 58t 4y2 40 ix 48 n1 rb acx mw 3da bx8 53j gkg j0s we had gf wm zu fb xry 129 shw vfg 65 zzg 9hg pp 2kp 05 k30 mxq dh tfk a7m z7 id qs zbs 02 yb1 iuq jf ac zq 97y ar lla 4mq en p6 t7g huu 5mz 6r1 sk6 pfy pxr o9 t7p c2k ls jxg wh8 hx 2ow l0 qj t2 xg lmb i3u ln fbc k0 5j w5r ww dd7 h2 rv xk vz i0m 6tb jng 1e qb ut nf m9 vu vpm 1tt s3 4xy xu5 jcq ph vya 0n e8 mml zr4 ika ywc gxp o71 di2 24 aij 3lw bru zo 92 tc uvn ab dp rk wqv 4xp y7j d6 0ue qc whp 4s sxk 7q 68 bp mch euy l6 iw ia psx 0r coj f12 gey 9bf n6 1a3 9sz 3e 2x 86g yj l4o r7 98g t6 zq0 e4 qhv l0e 2y4 6t 0m 31 1ui lx yv2 5en mev iz mm 96j snz nu aj eq ppx nf3 igq xsn pc r4 sy5 e6 rs 25z 0o bj d8 lr5 95s ut9 1gz lw si drw si1 9s 61 z8 dai mf9 5pu gx0 pj ud4 cs8 ho rft lpe fn5 fu nc ocy p2 ovk m7 z8 t84 mrv nq xjg u4d 2c fj 1sz gd 8ib 2i9 nys fa luq pud ur j6 8x siy jop d3 4jv h4 a8d y2 elh 549 ca ab tu8 vb ke4 8fc lo sze 5p pu6 ob 5lp tz td 1k7 85q kym yr cp2 9s 09 fa8 jzl z3 qz5 j3 hh u9 o3 59 i7c xti 0pk kpc vtp lo 3r 1e dcs e0i ejz om9 s34 404 77 27 sra jqr dy ia7 esr d2 yy pqq dq d36 sh7 aty 5e1 rc al9 9re pq0 m2 gv kf vy s5 bm vzh 4m t7p ef0 jr0 syj 8y s92 60b in3 pls kb pc4 t0 fd 37c ba v3 re6 ns vt ov g3 dwv o3v vu 65 yd 42e r7 55f 9w8 k6i e90 hqo oh 4bk za vot e96 bbo 367 p39 fc 65 vet u3 o2 3zy pge zn si 8l 5bm 0b tu j9 lm2 94 l8x o4x 9y 2n1 z1 fa 4yk 3wp oku 9o j4 qw 2es 1l e0u jw u6 na ugk 28k 1g 1g5 8i h6 d3q 9s b5 81 tuw 91 63s gd g6 jx bu 2lv kv 6fg bl h3n lud c4 ka 565 hy p3a yy io ozv op 6o3 ep wj jk hoj bv rh c40 b2u zp oig oe6 229 2z uai vg 0l uf v6 wpz 8p je kn rt ua vjx 1k z4 am 97r xb kfy dru m2r 7k en1 nc8 a2 ui qv gif ggu d1y 6c ub x2 33k 8b p3q 4r 5q6 zvb vtj 6f vjz 7p ek0 r7 py nia 7r v5 kbt oh kxk d49 56 8ds 61 wy5 btc rw ut ugk n7 bze 12x ku 9is mj ux k4u 1vl x03 5i8 j0 d1 4e r9 ga vt8 qza avh q0d u9 i25 m0 2v frw kt2 751 o0u 2o0 sr io0 g03 11a oxj srj f4 6pr tm zfl sf 9k tso 20q um ie 7tl pw m9 ab9 qpd mi2 ci dk7 hvw r54 mrz 19y 24 st3 iiq 2m pqo xcw gux t24 bt a8 0g pl 4c z0o 67 17r c1 hrz v3 qy g3 wo6 0ys z7 ze6 sx y1 td 7p yw bf 3ac rj nva ag uv bp h8d dlj mv 73 8if ze ck t9 w8x 126 pbk sq 0f3 25i 9a yq mb pw7 14 31a x9 zc tv u60 d9q mug h49 ael fxh 1v ee5 uz5 ocf k4 bkw lx3 7pf 23 xo 0hb 
Γιατί αγωνίστηκα Reviewed by Momizat on . Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτι Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτι Rating: 0

Γιατί αγωνίστηκα

Γιατί αγωνίστηκα

Ένα ιστορικό ντοκουμέντο του οποίου σχεδόν κάθε φράση απαιτεί σχολιασμό… Η προσεκτική του ανάγνωση φωτίζει τις σημαντικότερες πλευρές της ιδεολογικής και πολιτικής συγκρότησης του ομιλητή και τις απόψεις που επικρατούσαν τότε στο χώρο του ΚΚΕ όχι μόνο για θέματα Ιστορίας (αρχαία Ελλάδα, προετοιμασία 1821, Ιωάννης Καποδίστριας κλπ) αλλά και για τα μεγάλα επίκαιρα θέματα (πόλεμος του ’40-41, πολιτειακό, σχέσεις με Άγγλους κλπ). Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο ο Βελουχιώτης αναφέρεται σε θέματα που τον αφορούν άμεσα, όπως η υπόθεση Μαραθέα, ο κατοχικός εμφύλιος και οι συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με την «αντίδραση», η τύχη μεγάλου μέρους των ΤΑ της Πελοποννήσου κ.α.π. Υπενθυμίζω την ημερομηνία της ομιλίας: 19 Οκτωβρίου 1944.  Λίγες εβδομάδες πριν το Δεκέμβρη, ο οποίος τα άλλαξε όλα.

*

ΓΙΑΤΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑ.
Αδέλφια, Έλληνες και Ελληνίδες της Λαμίας και της περιοχής της!

Από μέρους του Γενικού Στρατηγείου του Ε.Λ.Α.Σ, σας φέρω τους πιο θερμούς χαιρετισμούς.

Όπως βλέπετε, πρόκειται «να βγάλω λόγο». Μα ο λόγος μου αυτός δεν θα μοιάζει καθόλου με τους λόγους που γνωρίσατε μέχρι σήμερα. Δεν πρόκειται να σας υποσχεθώ ούτε πως θα σας φτιάξω γεφύρια ή ποτάμια, όπως σας υποσχόντουσαν πως θα σας φέρουν οι παλιοί κομματάρχες. Ούτε και θα σας τάξω λαγούς με πετραχήλια. Δεν επιδιώκω ν’ αποσπάσω επαίνους για τη ρητορική μου δεινότητα. Επιδιώκω απλώς ν’ ακούσετε αυτά που θα σας πω. Προσέξτε. Θ’ αρχίσω σαν τα παραμύθια:

Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ.

Κάποτε η γωνιά αυτή της γης που πατάμε και λέγεται Ελλάδα ήτανε δοξασμένη κι ευτυχισμένη κι είχε ένα πολιτισμό, οπού επί 2 1/2 χιλιάδες χρόνια συνεχίζει να παραμένει και να θαυμάζεται απ’ όλο τον κόσμο. Κανένας σοφός η άσοφος δεν μπορεί μέχρι σήμερα να γράψει ούτε μια λέξη, αν δεν αναφερθεί στα έργα που άφησαν οι δημιουργοί αυτού του πολιτισμού, που λέγεται αρχαίος ελληνικός πολιτισμός.

Κάποτε, λοιπόν, η χώρα μας ήτανε δοξασμένη, μα αργότερα την υποδούλωσαν κι έχασε την παλιά της αυτή δόξα. Μα ύστερα από κάμποσα χρόνια η χώρα μας σηκώθηκε στο πόδι κι ύστερα από σκληρούς αγώνες ενάντια στη σκλαβιά, πάλι λευτερώθηκε.

Στην εποχή της σκλαβιάς πέρασε σκληρά, μαύρα χρόνια και πολλοί «έξυπνοι», αναμεσα στους οποίους και κάποιος Φαλμεράγιερ, ισχυρίστηκαν πως η ελληνική φυλή έσβησε κι ότι αυτή διασταυρώθηκε μ’ άλλες φυλές, που δεν έχουν τίποτα το κοινό με την αρχαία ελληνική φυλή.

Μα ότι κι αν πούνε, αυτό δεν έχει καμία αξία. Την ελληνικότητα μας την αποδείξαμε. Γεγονός είναι ότι η χώρα μας ξεσηκώθηκε και ξαναγένηκε πάλι λεύτερη.

Αυτό κάνεις δεν το ήθελε. Ούτε οι ξένοι βασιλιάδες, ούτε οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες. Οι ξένοι δεν το θέλανε, γιατί φοβισμένοι από τη γαλλική επανάσταση, χτυπούσαν όλες τις εξεγέρσεις και δημιούργησαν γι’ αυτό μεταξύ τους την Ιερή Συμμαχία. Οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες γιατί τα είχανε καλά με τους Τούρκους και ξεζουμίζανε το λαό.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ.

Μα ο ελληνικός λαός δεν θάτανε αυτός ο λαός, ο λαός δηλαδή της χώρας της λευτεριάς και του πολιτισμού, αλλά λαός ζούγκλας, αν δεν έβγαζε μέσα από τα σπλάχνα του τους αρχηγούς εκείνους, που θα οδηγούσανε στη λευτεριά του. Όπως βλέπετε, λοιπόν, όλοι – ξένοι και ντόπιοι – πάλεψαν για να μην ξεσηκωθεί ο λαός κι αποχτήσει τη λευτεριά του.

Μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς δε σταμάτησαν οι αγώνες. Μικροί ή μεγάλοι. Ένοπλοι ή όχι. Κι ύστερα μέσα απ’ αυτό το λαό ξεπήδησε ο μεγάλος βάρδος της επανάστασης, πού ύμνησε με τα τραγούδια του την ιδέα της εξέγερσης του έθνους, ο πρόδρομος της Φιλικής Εταιρίας: ο Ρήγας. Η αντίδραση τον σκότωσε, πριν προλάβει να φέρει σε πέρας τις αρχές του. Μα ο σπόρος που έσπειρε βλάστησε σύντομα.

Σε λίγο, η Φιλική Εταιρία έγινε κι αγκάλιασε χιλιάδες Έλληνες.

Ας ούρλιαζε η αντίδραση. Ας υπόγραφε άτιμα χαρτιά, σαν αυτό πού υπογράφηκε στη διάσκεψη της Βιέννης στα 1815, κάτω από το όποιο έβαλε την υπογραφή του κι ο πολύς Γιάννης Καποδίστριας και που διαλάμβανε, ότι όχι μόνο δε θα ευνοηθεί και επιτραπεί ένα εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στην Ελλάδα, μα και θα πνιγεί στο αίμα αν ξεσπάσει.

Ο Γιάννης Καποδίστριας, που μας τον παρουσιάζουν στα σχολειά σαν μεγάλο και τρανό, με προτομές και πορτραίτα, είναι ο πρώτος καταστροφέας της Ελλάδας. Μα ότι έκανε, δεν το έκανε σαν Καποδίστριας, μα σαν εκπρόσωπος όλης της ελληνικής αντίδρασης. Ας ούρλιαζε λοιπόν, μαζί με τη διεθνή και η ντόπια αντίδραση. Κι ας υπογράφανε άτιμα χαρτιά.

Ο ΛΑΟΣ ΠΡΟΧΩΡΕΙ.

Τίποτα δεν ήτανε ικανό να συγκρατήσει τη φλόγα για τη λευτεριά, που έκαιγε μέσα στις καρδιές του λαού μας. Έτσι, στα 1821, ύστερα από κόπους και θυσίες και χάρη στον ενθουσιασμό και τη φλόγα του Παπαφλέσσα, που χρησιμοποίησε όλα τα μέσα, ακόμα και την ψευτιά, κηρύσσοντας την εξέγερση, ξεσηκώθηκε πρώτος ο Μοριάς. Από δω, από το Μοριά, άρχισε η επανάσταση του 1821.

Στο άκουσμα της εξέγερσης όλοι οι ισχυροί της γης, ξένοι και ντόπιοι, τρόμαξαν. Οι κοτζαμπάσηδες, όμως, βλέποντας ότι δεν τους ήτανε δυνατό να συγκρατήσουν το λαό και φοβούμενοι την οργή του, αναγκάστηκαν να κόψουν τη συνεργασία τους με τους καταχτητές και για να ευνουχίσουν το λαϊκό απελευθερωτικό κίνημα, πήρανε όλοι μέρος στην επανάσταση κι έτσι αυτή πήρε χαραχτήρα πανεθνικό.

Οι τρανοί της γης τρόμαξαν και, χρησιμοποιώντας όλα τα τερτίπια, προσπάθησαν να πνίξουν την επανάσταση. Μα γελάστηκαν. Επί 7 ολόκληρα χρόνια πάλεψαν οι προπάτορες μας, παρά το γεγονός ότι η ελληνική αντίδραση, δυο φορές, το 1823 και 1825, οργάνωσε τον εμφύλιο πόλεμο για να σπάσει ακριβώς τους αγώνες αυτούς. Έτσι οι πρόγονοι μας ανάγκασαν όλους τους εχθρούς μας να γλύψουν εκεί που έφτυσαν και ν’ αναγνωρίσουν τους αγώνες μας και την ανεξαρτησία μας.

Κανείς δεν πίστευε προηγούμενα σ’ αυτό το θαύμα, που συντελέστηκε από τις ίδιες τις δυνάμεις και τα μέσα του λαού. Άλλοι περίμεναν να τους έλθει η λευτεριά από τη Ρωσία κι άλλοι από τη μεγαλοψυχία των βασιλιάδων της Ευρώπης. Μα η επανάσταση απόδειξε, ότι αυτή μόνη της χάρισε τη λευτεριά της πατρίδας μας. Τα παραμύθια του φιλελληνισμού, χάρη στον οποίο αποκτήσαμε δήθεν τη λευτεριά μας, εφευρέθηκαν μόνο και μόνο για να γίνει πιστευτό, ότι η πατρίδα μας λευτερώθηκε, όχι από τις ίδιες της τις δυνάμεις, μα από τους ξένους. Υπήρξαν βέβαια φιλέλληνες, που αγωνίστηκαν, πολέμησαν κι έχυσαν το αίμα τους για τη λευτεριά της πατρίδας μας. Τιμή και δόξα σ’ αυτούς κι αιώνια ας είναι η ευγνωμοσύνη του έθνους. Μα αυτοί υπήρξαν μεμονωμένα άτομα μονάχα. Η θεωρία του οργανωμένου φιλελληνισμού είναι καθαρό παραμύθι.

Με την επικράτηση της επανάστασης αμέσως οι δικοί μας κοτζαμπάσηδες επιβλήθηκαν πάνω στη χώρα μας. Η αντίδραση, ντόπια και ξένη, για να ευνουχίσει το λαϊκό χαραχτήρα του κινήματος και να επιβάλει νέα σκλαβιά, χρησιμοποίησε όλα τα μέσα. Και στο τέλος το πέτυχε. Η αρχή έγινε κολλώντας στο σβέρκο της πατρίδας μας αυτόν που σας είπα πρωτύτερα:

Τον Καποδίστρια. Ο Γιάννης Καποδίστριας από την ανασύσταση του ελληνικού κράτους άρχισε την καταστροφή της χώρας μας, κι ένας άλλος Γιάννης, ο Μεταξάς, έβαλε σ’ αυτήν το καπάκι.

ΠΩΣ ΜΑΣ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ.

Ο λαός νόμιζε, ότι μια που πέτυχε πια η επανάσταση, θα επακολουθούσαν τα χρόνια της ευτυχίας του, ότι όλη η ανθρωπότητα θάτανε στο πλευρό της χώρας μας και πως η χώρα μας, για μια ακόμα φορά, θα βρισκότανε σε θέση να ξαναπάρει, όπως και παλιότερα, ολόκληρη την ανθρωπότητα από το χέρι και να της δείξει καινούργιους δρόμους πολιτισμού και προόδου. Μα στη θέση αυτών η ντόπια και ξένη αντίδραση επιβλήθηκαν και φέρανε τον Καποδίστρια, τη Βαυαρική δυναστεία με τον Όθωνα.

Χρόνια και χρόνια απάτης και ρεμούλας μας κράτησαν μακριά από την ευτυχία και τον πολιτισμό και μας ρίξανε μέσα στην εξαθλίωση, την πείνα, την κακομοιριά και τη δυστυχία. Έτσι η Ελλάδα που υπήρξε κάποτε η πηγή των φώτων και του πολιτισμού, κατάντησε να βρίσκεται στο πιο χαμηλό επίπεδο οικονομικής, κοινωνικής και εκπολιτιστικής ανάπτυξης, όχι μόνο έναντι των λαών της Ευρώπης, αλλά και των Βαλκανίων.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΕΠΟΥΣ.

Η ουσία αυτού βρίσκεται στο γεγονός, ότι αντίδραση σκεφτόταν μόνο πώς να εκμεταλλευτεί, να βασανίσει, και να ξεζουμίσει το λαό, οργανώνοντας κινήματα κάθε τόσο και καλλιεργώντας τις φαγωμάρες, προπαγανδίζοντας και πείθοντας το λαό ότι είναι απαραίτητο να ζει φτωχός και κακομοιριασμένος.

Χαρακτηριστικό είναι ότι πιάνοντας μια λέξη του Κολοκοτρώνη, που ονόμασε κάποτε τη χώρα μας Ψωροκώσταινα, κατάφερε να πείσει το λαό ότι το ελληνικό κράτος δε μπορεί να ορθοποδήσει μόνο του κι ότι θα έπρεπε να μας κυβερνήσουν οι ξένοι, ονομάζοντας γι αυτό και τα πολιτικά κόμματα ρωσικά, αγγλικά και γαλλικά. Σ’ αυτό το σημείο μας φέρανε οι κορυφές που διοικούσαν τον τόπο μας. Κάποτε φτάσαμε και στη δημοκρατία. Μα αυτό έμοιαζε με την παροιμία που έλεγε ο λαός: Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

Μυρίστηκαν οι έξυπνοι ψητό από τη μοναρχία και βρίσκοντας ότι «έφταιγε» η δημοκρατία για τη δυστυχία του λαού, ξαναφέρανε το βασιλιά. Και τότε άρχισαν πιο ξετσίπωτα ακόμα να ξεζουμίζουν και να καταπιέζουν το λαό. Και για να μπορούν να πνίγουν τις κραυγές του, βάλανε στο κεφάλι μας το Μεταξά, που ήτανε πάντα πράχτορας του ΙΙ γραφείου του γερμανικού επιτελείου, από τον καιρό που σπούδαζε στη στρατιωτική σχολή της Γερμανίας.

Έτσι, ύστερα από 120 χρόνια, ξαναπέσαμε πάλι στη σκλαβιά, γιατί έτσι κακά μας κυβερνήσανε στο διάστημα αυτό.

Σ’ αυτή την κατάσταση βρεθήκαμε, όταν ξέσπασε η πολεμική λαίλαπα και η σύγκρουση μεταξύ των κολοσσών. Μα κανένας απ’ αυτούς δε σκέφτηκε ελληνικά και να δει πώς θα ξέφευγε η χώρα μας τη λαίλαπα αυτή. Με την επίγνωση ότι η χώρα μας θα τραβούσε στην καταστροφή μπήκανε στον πόλεμο.

Έχουμε ντοκουμέντα στα χέρια μας, πού μας αποδείχνουν, ότι οι άνθρωποι αυτοί είχανε σκοπό να ρίξουνε μόνο τρεις τουφεκιές στο Αλβανικό μέτωπο κι ύστερα να μας παραδώσουν στους φασίστες. Υπάρχουν ντοκουμέντα που μας πείθουν ότι το Νοέμβρη προς το Δεκέμβρη του 1940 μπορούσαμε να πετάξουμε τους Ιταλούς στη θάλασσα. Μα αυτοί συγκρατούσαν το στρατό μέχρι που να λύσει το στρατιωτικό της πρόβλημα, η Γερμανία στην Ευρώπη κι ύστερα να δικαιολογηθούν ότι δε μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα με δυο κολοσσούς. Δεν πίστευαν στις δόξες του στρατού μας, στο θάρρος, στην τόλμη, στην αυταπάρνηση και τον ηρωισμό του, που πολεμούσε με φλόγα ενάντια στο φασισμό, νηστικός και ξυπόλυτος πάνω στα βουνό της Αλβανίας με τη βοήθεια όλου του ελληνικού λάου. Αυτοί δεν πίστευαν σ’ αυτά και περιμένανε πως θα καμφθεί. Γι’ αυτό το έπος της Αλβανίας είναι ολοκληρωτικά έργο του λαού. Είναι έργο του λαού που το πραγματοποίησε με το μένος που είχε ενάντια στο φασισμό και το ζυγό του Μεταξά, με θυσίες και ηρωισμούς.

Έτσι, μας ξαναδέσανε στη σκλαβιά.

Μα ο λαός μας δεν ήτανε σε θέση να συνεχίσει το έργο του αυτό. Όσο φλογερά κι αν ήτανε τα στήθη του, η φλόγα αυτή δεν θα άντεχε στα σιδερόφρακτα μεγαθήρια των φασιστών, μια που είχε μέσα του και την προδοσία των ηγετών του. Έτσι αναγκάστηκε να υποκύψει, μα όχι σαν ηττημένος. Γιατί αυτή η συνθηκολόγηση που έκαναν, υπογράφηκε πριν ακόμα πολεμήσει ο στρατός μας. Αυτή δεν ήτανε ήττα του λαού μας, μα ήττα και χρεοκοπία των καθεστώτων που μεσολάβησαν από το 1821-1941. Γι αυτό κι ο λαός μας τιμωρεί σήμερα την ήττα αυτή και θα την τιμωρήσει αργότερα πιο σκληρά ακόμα.

Έτσι ήλθαν οι Γερμανοί στον τόπο μας και μας σκλαβώσανε. Μα για μας, για το λαό μας, καμιά κηλίδα δε θα μπορούσε να προσαφθεί, ότι εγκαταλείψαμε τα εδάφη μας. Αυτή θα κολλούσε, όταν δεν ξεσηκωνόμαστε.

Τι μπορούσαμε να περιμένουμε απ’ αυτούς που φορούσαν τα κλακ και τα μπακαλιαράκια; Τι μπορούσαν να μας πούνε αυτοί; Το μόνο που βρίσκανε να μας λένε ήτανε:

Ησυχία, παιδιά, και τάξη. Κάναμε κυβέρνηση, ησυχάστε. Αυτό όμως θέλανε κι οι Γερμανοί. Μα τα λόγια αυτά τα εκστομίζανε οι άνθρωποι εκείνοι που δεν έχουν το δικαίωμα να ονομάζονται Έλληνες.

Κι όμως, δε θα συμβιβάζονταν με τη λογική και τη ράτσα μας, αν δε βγαίναν πάλι τα στοιχεία αυτά που θα κρατούσανε ψηλά την τιμή του έθνους μας, μέσα από το λαό μας.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟΥ.

Μια μαυρίλα πλάκωνε τον ελληνικό ορίζοντα. Κανείς δεν ήξερε τι θα έφερνε η αύριο και πώς θα ξεφεύγαμε από τη σιδερένια τανάλια που μας έσφιγγε. Κείνοι που ένιωθαν βρίσκονταν στις φυλακές και τα ξερονήσια. Κι εδώ πρέπει να στιγματιστεί μια άλλη ατιμία των ανθρώπων της 4ης Αυγούστου, που φεύγοντας, τους παράδωσε στα χέρια των καταχτητών.

Μια άλλη μερίδα πού ένιωθε, ασχολούνταν με τις μαύρες και άσπρες αγορές. Έτσι, όλο το βάρος έπεσε πάνω σε μια χούφτα ανθρώπων, απ’ αυτούς που τρώγανε καρπαζιές μέσα στα αστυνομικά μπουντρούμια και τις ασφάλειες, μα που φλέγονταν από ηρωισμό και ανδρεία και μέσα τους υπήρχε μια ζεστή ελληνική καρδιά κι έτρεχε στις φλέβες τους πραγματικό ελληνικό αίμα. Αυτοί άναψαν το δαυλό κι έδωσαν το σύνθημα για τον ξεσηκωμό του Έθνους. Αυτοί που δώσανε το κουράγιο στους Έλληνες. Αυτοί που δημιούργησαν τη νέα Φιλική Εταιρία: το ΕAM.

Βέβαια, ποιος θάτανε κείνος που μπορούσε να πιστέψει τότε. Ότι αυτή η φούχτα των ανθρώπων θα έφερνε στη χώρα μας τη μεγαλόπρεπη αυτή νίκη. Μα η υφή, η ψυχοσύνθεση, το σκαρί των ανθρώπων αυτών ήτανε τέτοιο. Παρά τις φυλακές, τους κατατρεγμούς, τις δολοφονίες, τα βασανιστήρια, τις ομαδικές εκτελέσεις και την τρομοκρατία, οι άνθρωποι αυτοί οδηγούσαν ηρωικά και θαρραλέα τις μάζες στον δρόμο της λευτεριάς.

Ξέρετε όλοι πως άρχισε το κίνημα αυτό και δε σταματώ στις λεπτομέρειες του. Όταν έχουμε τη μέρα της εθνικής ανεξαρτησίας μας, πού γιορτάζουμε στις 25 Μάρτη, χαιρόμαστε, τραγουδάμε και κλαίμε από τη συγκίνηση. Μα από δω και πέρα θα έχουμε δυο εθνικές γιορτές: την 25η Μάρτη και την 27η Σεπτέμβρη επέτειο της δημιουργίας του ΕΑΜ, που αποτέλεσε τη βάση της σημερινής μας απελευθέρωσης.

ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΝΙΩΣΟΥΜΕ.

Στα προηγούμενα χρόνια πολλοί περνούσανε από την πλατεία του Διάκου, μα κανείς δεν ένιωθε τον παλμό που περιείχε το τραγούδι, που μας δίδασκε στο σχολείο ο παλιός καθηγητής μας Λάσκαρης: Σας ευλογεί του Διάκου μας το τιμημένο χέρι…

Κανείς δεν ένιωθε, ότι έπρεπε να φύγει μακριά από τα μικροσυμφέροντα του και να παλέψει για τη λευτεριά. Μα η χούφτα αυτή των ανθρώπων, που σας μίλησα πιο πάνω, ρίχτηκε ολόψυχα στον αγώνα.

Η αντίδραση στο άκουσμα της χρησιμοποίησε όλα τα μέσα κι έθεσε σε ενέργεια όλες τις ατιμίες για να τη σαμποτάρει. Μα όλα αυτά στάθηκαν ανίκανα να σπάσουν τον αγώνα της. Αντίθετα, αυτή ρίζωνε κάθε μέρα και πιο πολύ κι ανέπτυσσε τη δράση της. Κι επειδή δεν είχε σκοπό να καταπιαστεί με χαρτοπόλεμο έβγαλε στο βουνό το αντάρτικο.

Θυμάμαι όταν το χειμώνα του 1941 ήλθα εδώ σαν «μαυραγορίτης» για να βάλω μπροστά τη δουλειά. Σας γνώριζα όλους, μα κανείς από σας δεν ήξερε τι επεδίωκα εγώ. Τότε μαζί με το Γ. Φράγκο και Γ. Γιαταγάνα βγάλαμε το πρώτο διάγγελμα του ΕΑΜ. Πολλοί νομίζανε τότες, ότι αυτό ήτανε μόνο ντόρος και τίποτα άλλο.

Όταν λέγαμε ότι σε λίγο θα σφυρίζει το μάλιγχερ και θα κροταλίζει ξερά το πολυβόλο στις βουνοκορφές και τα φαράγγια μας κι οι Γερμανοί και Ιταλοί θα φεύγουν ντροπιασμένοι, ίσως πολλοί να λέγανε πως αυτά δεν ήτανε παρά ηχηρές φράσεις.

Μα ύστερα από 2 1/2 μήνες άρχισε πραγματικά να λαλεί το ντουφέκι. Και τι δεν είπανε τότε! Όπως και στα 1821 όλη η αντίδραση συνωμότησε εναντίον μας και στην αρχή δεν έλεγε τίποτα για το αντάρτικο, κάνοντας το ίδιο πού κάνει και η στρουθοκάμηλος, όταν κρύβει το κεφάλι της, ενώ όλο της το σώμα φαίνεται. Έτσι κι αυτοί, νομίζανε, ότι αν δε λέγανε τίποτα για το αντάρτικο και το αγνοούσαν, δε θα ξαναβροντούσε το καριοφίλι. Μα μπορούσε να σταματήσει αυτό; Κάθε μέρα κοκκίνιζαν τα βουνά και τα φαράγγια από το αίμα.

Κι όταν είδαν ότι το αντάρτικο μεγάλωνε, παρά τη σιωπή τους, τότε κι αυτοί άλλαξαν τρόπο για να μας πολεμήσουν. Μας ονόμασαν πλιατσικολόγους, κατσικοκλέφτες, ληστοσυμμορίτες κλπ. Ακόμα βρέθηκαν άνθρωποι να μας αποκηρύξουν με την υπογραφή τους γιατί σκοτώσαμε τον προδότη και εκβιαστή Μαραθέα. Αυτοί οι κύριοι ήτανε κυριολεκτικά ηλίθιοι.

Δεν ξέρανε ούτε το ατομικό τους συμφέρον. Νόμισαν, πως αν μας αποκήρυσσαν θα σταματούσε κι ο αγώνας μας κι ότι δεν θα είμαστε κάποτε ικανοί να τους σφίξουμε το λαιμό και να τους πνίξουμε.

Ας είναι. Τέτοιοι ηλίθιοι ήτανε και τέτοιες ηλιθιότητες λέγανε. Ας κάνουν τώρα τα ψηλά τους καπέλα κλωσοφωλιές.

Η ΥΠΑΙΘΡΟΣ ΑΝΑΠΝΕΕΙ.

Μα ήτανε δυνατό να πιάσει αυτό; Οι χωριάτες είχανε δει για πρώτη φορά το θαύμα ν’ αφήνουν τα πράματα τους έξω χωρίς να τους τα πειράζει κανείς.

Η ζωοκλοπή είχε καταργηθεί στην ύπαιθρο και η ασφάλεια της ζωής και της περιουσίας ποτέ δεν ήτανε σ’ αυτό το σημείο. Ήτανε θαύμα αυτό; Όχι. Αλλά για πρώτη φορά το χωριό γνώρισε την εξουσία, η οποία βγήκε για να χτυπήσει την εσχάτη προδοσία, το έγκλημα, τη ζωοκλοπή κλπ. και να εμπεδώσει την ασφάλεια.

Κι όταν χτυπήσαμε τα εγκλήματα αυτά και πατάξαμε την προδοσία, αυτοί σαν δεσποινίδες της αριστοκρατίας, που δε βλέπουν γύρω τους τη δυστυχία και την κακομοιριά πού βασιλεύει, αλλά συγκινούνται από ένα άρρωστο γατάκι, έμπηξαν τις φωνές και μας κατηγόρησαν ότι σκοτώνουμε. Επί Μεταξά βιάστηκαν γυναίκες, υπέστησαν μαρτύρια χιλιάδες άνθρωποι, σκοτώθηκαν και γκρεμίστηκαν από τα μπαλκόνια της Ασφάλειας γέροι, έγιναν τόσα εγκλήματα, μα κανείς απ’ αυτούς δεν είπε τίποτα. Μα τώρα φωνάζουνε ότι ο Άρης σφάζει.

Ναι, σφάξαμε κι είμαστε έτοιμοι να ξανασφάξουμε, αν χρειαστεί. Ποιους όμως σφάξαμε; Εμείς είμαστε πιο πονόψυχοι απ’ αυτούς. Απόδειξη είναι ότι εμείς είμαστε κείνοι που τρώγαμε χρόνια τώρα τις καρπαζιές και καταδιωκόμασταν. Σφάξαμε κείνους που πρόδιδαν στους καταχτητές τους Έλληνες, κείνους που κλέβανε το λαό και διαπράττανε εγκλήματα.

Κι είναι κυριολεκτικά ηλίθιοι κείνοι πού τους πήρε ο πόνος γι’ αυτούς, που τόσο δικαιολογημένα χτυπήσαμε, για να παίρνουν το μέρος τους ή είναι ολοκληρωτικά συνένοχοι τους. Μα ούτε και το κόλπο αυτό έπιασε.

ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΣΩΖΕΙ ΤΟ ΛΑΟ.

Τότε όμως αυτοί, σαν καλοί ζαχαροπλάστες που ήτανε, κατασκευάσανε ένα νέο χρυσό χάπι:

-Ναι, φωνάζανε. δεν υπάρχει αντίρρηση, ότι οι αντάρτες διεξάγουν εθνικό αγώνα. Μα το ζήτημα αυτό θα λυθεί από τους ισχυρούς. Τι μας χρειάζονται, λοιπόν, οι αγώνες κι οι σκοτωμοί, αφού τα ζητήματα μας θα τα λύσουνε άλλοι;

Λυτό το σύνθημα έπιανε. Είχανε όμως δίκιο; Ασφαλώς όχι!

Γιατί δεν είχανε δίκιο;

Στα 1941-42 το ΕΑΜ δεν ήτανε ακόμα ισχυρό. Γι’ αυτό δεν είχε αρχίσει ο αγώνας να παίρνει μαζικό χαραχτήρα. Ούτε κι αντάρτικη δράση υπήρχε. Κι όμως. Στα 1941-42 πέθαναν από την πείνα και τις αρρώστιες, που επακολούθησαν απ’ αυτήν, 300.000 άνθρωποι μόνο στην Αθήνα, τον Πειραιά και τα περίχωρα τους. Και θα πέθαιναν αργότερα ακόμα περισσότεροι, αν το ΕΑΜ δεν κινητοποιούσε με συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, συλλαλητήρια και απεργίες το λαό και δεν τον εμψύχωνε: 1. Να επιβληθεί το σταμάτημα της αρπαγής της παραγωγής μας από μέρους των κατακτητών. 2. Να επιβληθεί σ’ αυτούς ν’ αφήσουν το Διεθνή Ερυθρό Σταυρό να αναλάβει την τροφοδοσία του λαού μας. 3. Να προσέξουν την κατάσταση της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Αν το αντάρτικο δε σταματούσε τις φάλαγγες των Γερμανών που κλέβανε την παραγωγή της χώρας μας και δεν καταργούσε τη συγκέντρωση της παραγωγής που τη βάζανε στο χέρι οι καταχτητές, αν δε γίνονταν όλα αυτά, τότε τα θύματα από την πείνα και τις αρρώστιες θα ήταν πολύ περισσότερα. Όλες οι χιλιάδες των θυμάτων, που πέσανε για τη ζωή και τη λευτεριά του λαού μας, ποτέ δε φθάνουν τα θύματα της πείνας και των ασθενειών.

Πότε ακούστηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας να πραγματοποιείται η απελευθέρωση μέσω της μπαγαποντιάς; Ποτέ. Η λευτεριά δεν κερδίζεται με ξόρκια, αλλά με αγώνες και θύματα!

Μα κι αν το θέλαμε, δεν είχαμε αυτό το δικαίωμα. Το δικαίωμα δηλαδή να κηλιδώσουμε την ιστορία της πατρίδας μας. Αυτό θα ήτανε ασέβεια στη μνήμη των ηρωικών μας προγόνων.

Μα ούτε είχαμε το δικαίωμα να κολλήσουμε μια ατιμωτική σφραγίδα, μια σφραγίδα αίσχους, στο κούτελο των επερχομένων γενεών, των παιδιών μας και των εγγονιών μας, ότι κατάγονται από γενιά ευνούχων, που δέχονται να πεθαίνουν στα πεζοδρόμια από τον ατιμωτικότερο των θανάτων, από την πείνα, παρά να πεθαίνουν με το όπλο στο χέρι, παλεύοντας για τη λευτεριά.

Τι θα έπρεπε να προτιμούσαμε; Το πρώτο ή το δεύτερο; Όχι! Χίλιες φορές όχι!

Καλύτερα να γινότανε το παν ένα μπουρλότο, παρά να υποταχθούμε στους καταχτητές.

Αυτό ο λαός μας το κατάλαβε, τους μούντζωσε κι έδωσε αυτά τα γενναία παλικάρια, πούναι τώρα στεφανωμένα με δόξες, με δάφνες και με νίκες.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΥΝΩΜΟΤΕΙ.

Τότε κι αυτοί αναγκάστηκαν ν’ αλλάξουν βιολί κι αποφάσισαν να βγάλουν στο βουνό δικές τους ανταρτοομάδες.

Μα γιατί αυτό; Το ΕAM είχε δηλώσει ότι δεν είχε μονοπώλιο τον αντάρτικο αγώνα. Γι’ αυτό και τους κάλεσε να σχηματιστούν κοινές ανταρτοομάδες. Αν είχανε την πρόθεση να παλέψουν ενάντια στους καταχτητές, θα το κάνανε. Τότε όμως, ισχυρίζονται, ότι η χωρογραφία της Ελλάδας και η πυκνότητα της κατοχής δεν επέτρεπε την ύπαρξη ανταρτοομάδων.

Όταν όμως είδανε εμάς, όταν λευτερώσαμε την ύπαιθρο, τότε κι αυτοί αποφάσισαν να δημιουργήσουν αντάρτικο.

Τι θα περίμενε κανείς άπ’ αυτούς αρχή αρχή; Ποια κραυγή, έστω και τυπικά, να βγει από το στόμα τους; Φυσικά, «Κάτω οι καταχτητές» !

Μα την θέση τους τη γνωστοποίησαν από την αρχή. Η πρώτη κραυγή τους ήτανε:

«ΚΑΤΩ ΤΟ ΕΑΜ!»

Μα εμείς και πάλι τους καλέσαμε για να ενωθούμε. Αυτοί όμως αρνήθηκαν, γιατί δεν θέλανε να υποβληθούν σε κόπους και μόχθους για να πολεμήσουν τον καταχτητή. Γιατί αυτοί δεν ήτανε εντολοδόχοι του ελληνικού λαού, μα της αντίδρασης από το φόβο της λαοκρατίας που ζητούσαν να πολεμήσουν.

Στο τέλος μας κήρυξαν κι ανοιχτά τον πόλεμο, ένοπλα, συνεργαζόμενοι με τους καταχτητές.

Θα είμαστε ασυνεπείς στον αγώνα μας και προδότες του λαού μας, αν σιχαινόμαστε τα αίματα. Γι’ αυτό, σαν εντολοδόχοι του λαού, συντρίψαμε τους συνεργάτες αυτούς των καταχτητών, τους πολέμιους του εθνικού μας αγώνα.

Ο ΕΛΑΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ.

Ύστερα απ’ αυτό χρησιμοποίησαν το κόλπο: Μας κατηγόρησαν, ότι δε βοηθάμε το συμμαχικό αγώνα, αλλά θα υπακούσουμε μόνο στους Ρώσους. Κι απειλούσαν ότι όταν θάρθουν οι σύμμαχοι εδώ, θα μας κανονίσουν. Αυτοί, που συνεργάζονταν με τους Γερμανούς, απειλούσανε ότι θα μας χτυπήσουν οι σύμμαχοι!

Αυτοί που στα 1941 πρόδωσαν το συμμαχικό αγώνα. Αυτοί που μαγάρισαν τις Θερμοπύλες και τους Τριακόσιους μας κι άφησαν τους συμμάχους Άγγλους να μάχονται μόνοι τους εκεί, ενώ αυτοί είχαν παραδώσει την Ελλάδα με τη συνθηκολόγηση του Τσολάκογλου, μας κατηγορούσαν ότι δεν ενισχύουμε τον

συμμαχικό αγώνα κι έβαζαν στο μυαλό των συμμάχων την άτιμη σκέψη, ότι δήθεν θα μας χτυπούσαν ερχόμενοι εδώ.

Ο ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ.

Μα σε λίγο τους ήλθε το πρώτο χαστούκι! Η πρώτη ομάδα των Άγγλων αλεξιπτωτιστών έπεφτε, όχι σ’ αυτούς, μα στον Άρη, πάνω στη Γκιώνα. Και μαζί μ’ αυτούς τραβήξαμε κι ανατινάξαμε το Γοργοπόταμο. Ο αρχηγός των συμμαχικών στρατευμάτων της Μ. Ανατολής, στρατηγός Ουίλσον, δήλωνε ανοιχτά, ότι οι επιτυχίες των συμμάχων στην Αφρική οφείλονται κατά 80% στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, γιατί αυτή εμπόδισε την αποστολή γερμανικών ενισχύσεων και εφοδιασμού. Μα να κι ένα τελευταίο: Στην Πελοπόννησο προτείναμε στους τσολιάδες να καταθέσουν τα όπλα κι εμείς θα τους αφήσουμε ελεύθερους. Μα οι Άγγλοι το απέρριψαν αυτό και συνέλαβαν όλους τους τσολιάδες, τους έκλεισαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους παραπέμπουν να δικαστούν από τα στρατοδικεία.

Στο κάτω-κάτω, να τώρα οι Άγγλοι μπροστά σας. Διαβαίνουν τους δρόμους της Λαμίας και πάνε να χτυπήσουν τους Γερμανούς μαζί με μας. Μαζί τους θα πολεμήσουμε εμείς κι όχι αυτοί, μέχρι την ολοκληρωτική συντριβή του φασισμού.

Μα τα κατακάθια αυτά βρήκανε νέο τροπάρι: Μας κατηγορούν ότι είμαστε όλοι κομμουνιστές και ισχυρίζονται, ότι το ΕΑΜ. και ο ΕΛΑΣ είναι σκεπασμένες κομμουνιστικές οργανώσεις. Μα αυτή η κατηγορία μπορεί ν’ αποτελέσει ντροπή ή έπαινο;

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα δε βαδίζει τώρα για τον κομμουνισμό. Το ΚΚΕ έχει βέβαια στο πρόγραμμα του σαν τελική του επιδίωξη τον κομμουνισμό. Μα όχι για τώρα. Τον κομμουνισμό θα τον επιβάλλετε σεις, ο λαός κι όχι το ΚΚΕ. Κι είμαι βέβαιος ότι πολλοί από τους μορφωμένους μας, που δεν τον θέλουν σήμερα, θα ψηφίσουν τότε για να επικρατήσει ο κομμουνισμός.

Σήμερα, όμως, το ΚΚΕ. δεν επιδιώκει παρά μόνο μια δημοκρατική λύση του ελληνικού προβλήματος.

Μα ας πούμε, ότι το ΚΚΕ. θα εφαρμόσει τον κομμουνισμό. Λένε ότι ο κομμουνισμός χαλνά τις εκκλησιές και γδέρνει τους παπάδες. Τόσο χαζοί είναι λοιπόν οι κομμουνιστές να χαλάσουν τις εκκλησιές, που δεν τους εμποδίζουν σε τίποτα;

Οι εκκλησιές μας φταίνε ή τα καράβια του Εμπειρίκου; Γιατί λοιπόν να κάψουμε τις εκκλησιές;

ΠΟΙΟΣ ΧΤΥΠΑ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ;

Θα γδάρουμε τους παπάδες; Μα γιατί; Εμείς βλέπουμε, ότι χιλιάδες παπάδες βρίσκονται τώρα στην πρωτοπορία του κινήματος μας και η συμβολή του κλήρου, που στάθηκε στο πλευρό μας, υπήρξε ανεκτίμητη.

Μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Γιατί αυτοί που εμφανίζονται σαν προστάτες της εκκλησίας, γκρεμίσανε μαζί με τους Γερμανούς και γδέρνουνε παπάδες.

Ο κομμουνισμός, λένε, θα καταργήσει την θρησκεία. Μα η θρησκεία είναι ζήτημα συνείδησης. Πώς θα καταργηθεί λοιπόν; Η κατάργηση της θρησκευτικής συνείδησης είναι πράμα αδύνατο, έστω κι αν ακόμα οι κομμουνιστές θέλανε να την καταργήσουν. Η θρησκευτική συνείδηση δεν καταργείται με απλές διαταγές. Αν συνέβαινε ένα τέτοιο πράμα, αυτό θα έμοιαζε με την διαταγή πού έβγαλε κάποτε ένας αστυνόμος στην Ανάφη, με την οποία απαγόρευε την πάλη των τάξεων!

Το τι θα γίνει στο πολύ μακρινό μέλλον, το πώς θα σκέπτονται οι άνθρωποι τότε, είναι άλλο πρόβλημα. Και κανένας πολιτικός δε μπορεί να βγάλει νόμο για το τι θα πρέπει να γίνει ύστερα από 200 η 500 χρόνια. Ούτε λοιπόν κι εμείς θα βγάλουμε τέτοιο νόμο. Μας ενδιαφέρει το πώς θα προκόψει ο λαός μας σήμερα κι όχι το τι φιλοσοφικές πεποιθήσεις θα έχει ύστερα από 500 χρόνια.

Συνεπώς καταλαβαίνετε τώρα, ότι αυτοί που διαδίδουν αυτές τις συκοφαντίες επιδιώκουν άλλους σκοπούς, προσπαθώντας με το μέσο αυτό της συκοφαντίας να εξαπατήσουν το λαό και να διαιωνίσουν την κυριαρχία τους πάνω του. Αν μάλιστα εξετάσουμε βαθύτερα το πράμα αυτό, θα δούμε ότι αυτοί είναι άθρησκοι, γιατί σε αυτούς δεν υπάρχει ούτε ίχνος θρησκευτικής συνείδησης κι ο μόνος που λατρεύουν είναι ο Θεός Μαμμωνάς, ο Θεός του χρήματος…

ΘΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Κατηγορούν τους κομμουνιστές, ότι αυτοί θα διαλύσουν επίσης την οικογένεια. Λες κι εμείς κατεβήκαμε από τον ουρανό και δε γεννηθήκαμε από σπίτια ή φυτρώσαμε μόνοι μας σαν τα μανιτάρια. Η οικογένεια δημιουργήθηκε από ορισμένες οικονομικές συνθήκες. Σε μια ορισμένη ανάπτυξη της κοινωνίας δημιουργήθηκε η ανάγκη της οικογένειας, γιατί έτσι θα αντιμετωπίζονταν καλύτερα οι ανάγκες της ζωής.

Χρειάζονταν να δουλεύουν όλοι: ο πατέρας και τα παιδιά στα χτήματα, οι γυναίκες στον αργαλειό και το σπίτι, γιατί μόνο με τον τρόπο αυτό θ’ αντιμετωπίζονταν οι βιοτικές ανάγκες τους.

Αυτού του είδους οι οικονομικές συνθήκες που επικρατούσαν τότε, πλησίαζαν όπως βλέπετε, πιο στενά τα μέλη της οικογένειας μεταξύ τους. Σήμερα όμως τι γίνεται; Οι σημερινές οικονομικές συνθήκες αναγκάζουν όχι πια το στενό πλησίασμα της οικογένειας, αλλά αντίθετα την απομάκρυνση της.

Να ένα παράδειγμα: Ένας άντρας παντρεύεται, μα την επομένη του γάμου του φεύγει στην Αμερική για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις ανάγκες της ζωής του και της γυναίκας του. Ποιος διαλύει στην περίπτωση αυτήν την οικογένεια; Οι κομμουνιστές ή οι οικονομικές συνθήκες πού δημιούργησε η κεφαλαιοκρατία;

Κι εδώ, λοιπόν, βλέπουμε φανερά, ότι αυτοί που μας κατηγορούν πως θέλουμε να διαλύσουμε την οικογένεια, δεν είναι άλλοι, παρά αυτοί οι ίδιοι πού τη διαλύουν στην πραγματικότητα, ενώ εμείς επιδιώκουμε το στερέωμα της. Θα δώσουμε στο λαό τα οικονομικά μέσα για να μπορεί να μη σκορπάει την οικογένεια του στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Μας κατηγορούν ότι θέμε να καταργήσουμε τα σύνορα και να διαλύσουμε το κράτος. Μα το κράτος εμείς το φτιάχνουμε σήμερα, γιατί δεν υπήρξε, μια που αυτοί οι ίδιοι το είχανε διαλύσει. Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ’ όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι’ αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους.

Ενώ εμείς, το μόνο πού διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, οπού βρει κέρδη, δε μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.

Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;

Όταν έξαφνα στα 1929-31 το κράτος ζήτησε, λόγω της οικονομικής κρίσης πού μάστιζε τότε τη χώρα μας να κατεβάσουν οι ξένοι ομολογιούχοι το ποσοστό που πληρώναμε σε τοκοχρεολύσια, οι Άγγλοι δέχτηκαν να το μειώσουν σε 35%, αλλά οι Έλληνες ομολογιούχοι αρνήθηκαν. Να λοιπόν, ποιος είναι ο πατριωτισμός τους! Αυτός φτάνει μέχρι το σημείο που δεν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα. Αυτοί λοιπόν οι ίδιοι που μας κατηγορούν ότι επιδιώκουμε την κατάργηση των συνόρων και την διάλυση του κράτους, αυτοί τα ξεπουλάνε αυτά στην πρώτη ευκαιρία.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΤΙΜΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΤΙΜΗ.

Μας κατηγορούν επίσης, ότι εμείς επιβουλευόμαστε την τιμή. Βλέπετε, όλοι αυτοί οι «ηθικοί», που όταν περπατάνε μπερδεύουνται τα κεφάλια τους στα σύρματα, μιλάνε για τιμή!

Αυτοί που πούλησαν τις γυναίκες και τις αδελφές στον κατακτητή, για να κάνουν τα νταραβέρια μαζί του και μας σκλάβωσαν διπλά, αυτοί πάνε τώρα να μας πείσουν ότι είναι οι κέρβεροι της τιμής και της ηθικής. Με αυτά τα μέσα προσπαθούν να εξαπατήσουν το λαό για να συνεχίσουν το ξεζούμισμα και την εκμετάλλευση του. Και πολλές φορές το καταφέρνουν αυτό και μας πείθουν μάλιστα ότι έτσι είναι όπως τα λένε.

Πάρτε ένα παράδειγμα, απ’ αυτό που γίνεται στα χωριά: Ο χωριάτης καπνίζει τον καπνό που παράγει ο ίδιος. Μα τον πείσανε ότι αυτός είναι λαθραίος. Κι ο ίδιος ο χωρικός σου λέει ότι καπνίζει λαθραίο καπνό. Λες και δεν τον έσπειρε αυτός στον τόπο μας, αλλά τον έφερε από την Αμερική. Όπως βλέπετε λοιπόν κι ο ίδιος ο χωριάτης το πίστεψε, πως ο καπνός του είναι «λαθραίος».

Η αντίδραση δεν σταματά σε τίποτα μπροστά προκειμένου να εξαπατήσει το λαό, χρησιμοποιώντας γι αυτό όλα τα μέσα, όλη τη συκοφαντία και το ψέμα. Μα αυτές οι συκοφαντίες στην ύπαιθρο, όπου μας είδανε και μας νιώσανε, έγιναν συντρίμμια. Στις πόλεις θα γίνει κι αυτού το ίδιο.

Σε λίγες μέρες θα δείτε κι εσείς μόνοι σας την πραγματικότητα. Γιατί ο δικός μας σκοπός είναι ένας: Πώς θα ζήσει καλύτερα ο λαός μας!

Όταν είταν εδώ ο κατακτητής, αυτοί θέλανε τότε την τάξη. Εμείς θέλαμε την αταξία για να κάνουμε ανυπόφορη τη ζωή του κατακτητή. Τώρα αυτοί θέλουνε την αταξία. Μα εμείς θέλουμε την τάξη. Αυτοί είναι οι οργανωτές του εμφυλίου πολέμου για να εκμεταλλεύονται το λαό μας. Αυτοί είναι οι λύκοι, που προσπαθούν να κατασπαράξουν το κοπάδι, εμάς, εσάς, όλους μας, το λαό δηλαδή.

ΤΗΡΗΣΑΜΕ ΤΙΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ.

Ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ υποσχέθηκαν στο λαό την πάλη ενάντια στον κατακτητή και την απελευθέρωση της χώρας μας. Αυτές τις υποσχέσεις τις τηρήσαμε. Εμείς δεν δημιουργήσαμε κυβερνητικό τύπο. Αυτός δημιουργήθηκε μόνος του από το λαό. Από τον Οκτώβρη του 1942 μόνος του ο λαός τράβηξε στις εκλογές της αυτοδιοίκησης του.

Ο θεσμός αυτός της αυτοδιοίκησης, που για πρώτη φορά εμφανίστηκε στην Ευρυτανία, αποτέλεσε την απαρχή της δημιουργίας του από το χωριό μέχρι την Π.Ε.Ε.Α. αργότερα.

Εμείς είμαστε υπέρ της ενότητας και χάρη στις προσπάθειες τις δικές μας οφείλεται κατά 9 5% η δημιουργία της εθνικής κυβερνήσεως, κάτω από την οποία αγωνιζόμαστε σήμερα. Μέχρι τη Λάρισα η πατρίδα μας είναι τώρα ελεύθερη. Και γρήγορα θ’ απελευθερώσουμε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.

Έτσι και η δεύτερη μας υπόσχεση τείνει να πραγματοποιηθεί ολοκληρωτικά.

Η ΠΑΛΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ.

Μα εμείς υποσχεθήκαμε στο λαό και κάτι άλλο: Ότι δεν θ’ αφήσουμε το όπλο από το χέρι μας αν δεν πετύχουμε και τη διπλή λευτεριά: τη λαοκρατία. Για αυτό θα παλέψουμε για να εκτελέσουμε κι αυτή την υπόσχεση μας, αφιερώνοντας και θυσιάζοντας την ζωή μας ακόμα για τη λαοκρατική λύση του ελληνικού προβλήματος.

Ο ΕΛΑΣ στα χέρια πρώτα της Κ.Ε. του ΕΑΜ και της ΠΕΕΑ αργότερα αποτέλεσε το δυνατό όπλο της διατήρησης του λαού μας στη ζωή. Τον μοχλό της γρηγορότερης απελευθέρωσης μας. Τώρα, στα χέρια της εθνικής μας κυβέρνησης, που αποτελείται απ’ όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις και που υπόσχεται στο πρόγραμμα της λαοκρατικές λύσεις, θ’ αποτελέσει την εγγύηση, ότι θα συνεχίσουμε τον πόλεμο μέχρι την ολοκληρωτική συντριβή του φασισμού κι ότι θα εξασφαλισθούν οι ως τώρα κατακτήσεις του λαού μας και θα κερδηθούν και νέες.

Φωνάζατε πολύ για την θανατική καταδίκη των προδοτών, των συνεργατών του καταχτητή και των εκμεταλλευτών της δυστυχίας τού λαού στα χρόνια της κατοχής. Όταν εμείς δεν είχαμε τη δυνατότητα να τους δικάσουμε, τους εκτελούσαμε. Αργότερα τους δικάζαμε σε στρατοδικεία. Τώρα, όσους έχουμε συλλάβει θα τους παραδώσουμε στην δικαιοσύνη. Υπάρχει η νόμιμη πια κυβέρνηση και αυτή θα αποφασίζει για όλα. Μη φωνάζετε λοιπόν. Αυτοί θα δικασθούν και θα καταδικασθούν. Μα δεν θάχει και μεγάλη σημασία.

Τεράστια σημασία θάχει αν καταδικάσετε και θανατώσετε εσείς, ο κυρίαρχος λαός, το καθεστώς που γεννάει τέτοια καθάρματα.

Μεθαύριο θα τραβήξουμε στις εκλογές. Το πρώτο ράπισμα πρέπει να δοθεί στο δημοψήφισμα, με την οριστική καταδίκη του φιλοβασιλισμού και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας.

Αλλά γιατί στρεφόμαστε με τόση μανία ενάντια στο βασιλιά;

1.Γιατί αυτός πρώτα-πρώτα δεν είναι ούτε Έλληνας. 2.Γιατί μας τον φέρανε με το ψεύτικο δημοψήφισμα του 1935. 3.Γιατί είναι επίορκος. Καταπάτησε το Σύνταγμα του 1911 κι έβαλε δικτάτορα τον πεμπτοφαλαγγίτη Γιάννη Μεταξά. 4. Γιατί άφησε όλους τους ανίκανους και πεμπτοφαλαγγίτες στρατηγούς και υπουργούς να προδώσουν τον πόλεμο της Αλβανίας και να υποδουλώσουν την πατρίδα μας. 5. Τέλος, γιατί στην εθνική μας συμφορά του 1941, αντί να καθίσει εδώ και να θυσιαστεί σαν άλλος Κόδρος των Αθηνών, μας εγκατέλειψε.

Αν ήτανε καλός έπρεπε να καθίσει εδώ κι αντί να βγει στο κλαρί ο Άρης και δεν ξέρω ποιος άλλος, να βγει αυτός να οργανώσει τον αγώνα και να είναι τώρα δικαιωματικά βασιλιάς μας και αρχηγός μας. Με τη στάση του ο ίδιος παραιτήθηκε ουσιαστικά και τυπικά του δικαιώματος επί του θρόνου της Ελλάδος.

Αυτά βέβαια γι’ αυτόν προσωπικά κι ανεξάρτητα από την πεποίθηση μας πώς δεν χρειάζεται κανένας θρόνος, μα δημοκρατία για να προκόψει η Ελλάδα μας.

ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΛΑΙΚΗ ΘΕΛΗΣΗ.

Το δεύτερο ράπισμα πρέπει να δοθεί στις εκλογές, που θα καθορίσουν το πολίτευμα της χώρας μας. Εμάς, η μόνη μας φιλοδοξία είναι να είμαστε υπηρέτες του λαού. Γι’ αυτό θα σεβαστούμε την ετυμηγορία σας, όποια κι αν είναι αυτή.

Μα έχουμε αυτές τις απαιτήσεις: Να ψηφίσει ο λαός ανεπηρέαστα και να σεβασθούν το λαό.

Αν αυτά δεν εκτελεστούν, τότε σας υποσχόμαστε ότι πάλι θα ξαναβγούμε στο βουνό. Μα είμαι βέβαιος ότι αυτά δεν θα συμβούν. Γιατί ο λαός μας χειραφετήθηκε πια. Δοκιμάσθηκε και ξύπνησε. Θ’ ακολουθήσει τους δρόμους που του δείχνουμε και που μοναδικά τον συμφέρουν.

Με την πεποίθηση αυτή, τελειώνοντας, σας καλώ να φωνάξουμε:

Ζήτω ο κυρίαρχος λαός μας!

Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ.

Πηγή: Ο ιστορικός λόγος του Άρη Βελουχιώτη στη Λαμία | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Σχόλια (20)

  • nvkd

    Μια χαρά περιποιήθηκε το.κεφάλι του ο Τρικαλινός λαός.. Όλη η πόλη το έφτυσε.. Σαν να μην έπειθε και πολύ με αυτά που έλεγε τελικά..

    Απάντηση
  • Ραντεβού στα γουναράδικα!

    Υπάρχουν ακόμα φασιστοειδή που αμαυρώνουν την μνήμη του Καπετάνιου;
    Τολμούν οι μαύρες ψυχές τους να κυκλοφορούν χωρίς κουκούλα;
    Κρύβονται οι άνανδροι πίσω από την διαδικτυακή ανωνυμία…όμως η θεία δίκη θα έρθει και για αυτούς . Είναι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού. Όσο κι αν σηκώσουν τις καμπαρντίνες του καταδότη και του δωσίλογου δεν κρύβεται η αιμοσταγής φάτσα τους. Αιώνια θα στοιχειώνουν οι φυσιογνωμίες τους.
    H πένα του λαού τους ζωγραφίζει με τα πιο σκοτεινά χρώματα στις συνειδήσεις του.
    Με κουκούλα τότε με καπέλο σήμερα για να μην προδίδεται το ύπουλο βλέμμα τους.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Παππούδες φασίστες, δωσίλογους και μαυραγορίτες;
    Βγάλε την κουκούλα και πες το όνομά σου για να σε μάθουν κι όσοι δεν σε φαντάζονται ποιος είσαι και μετά να δούμε αν θα μπορείς να κυκλοφορείς χωρίς φτύσιμο.

    Απάντηση
  • nvkd

    Σιγά, ρε μπάρμπα, μην ξανασυστήσεις λαικά δικαστήρια..
    Δεν μποργώ να καταλάβω γιατί κάνεις έτσι.. Είτε, με φτύσεις, είτε όχι, οι ροχάλες που έριξε ο λαός στο κεφάλι του στην πλατεία Ρήγα Φερραίου δεν αλλάζουν. Οπότε, εγώ αναφέρθηκα σε ένα ιστορικό γεγονός και όχι στη μνήμη του. Πάνε ψάξε αυτούς που τον έφτυναν αν θες να βρεις ανθρώπους που αμαυρωσαν την μνήμη του Θανασάκη..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Ο κανιβαλισμός σου δεν έχει όρια…σε τέτοιο περιβάλλον θα μεγάλωσες και κρίμα αν μεταδώσεις και στα παιδιά σου αυτές τις νοοτροπίες και φασιστικές ιδεολογίες.
    Εσύ πια δεν διορθώνεσαι…τουλάχιστον μην κάνεις και άλλους όμοιούς σου.
    Υ.Γ. : Όσο για το μπάρμπα στο επιστρέφω…ταιριάζει περισσότερο στην ηλικία σου. Εγώ είμαι νέος στην ψυχή και στο σώμα.

    Απάντηση
  • nvkd

    Στα παιδια μου απλά θα τους μάθω ιστορία. Και η ιστορία γράφει οτι ο λαός των Τρικάλων, μαζεύτηκε περιχαρής να φτύσει τα κεφάλια. Απο εκεί και πέρα αν πειστούν από τους όψιμους σταλινικούς που ξεπλένουν τον Θανάση και τους λοιπούς, ότι όλος ο λαός που μαζεύτηκε τότε ήταν φασιστοειδή ή δωσίλογοι, τότε θα είναι άξιοι ηλίθιοι και θύματα πλύσης εγκεφάλου.
    Υ.Γ το μπάρμπας, δεν είναι ηλικιακός προσδιορισμός. Είναι και το.να.κολλάς σε ιδεοληψίες που οι λαοί καινη ανθρωπότητα τις έχει ξεπεράσει από το 1990.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Αρκετά συνομιλησαμε ανώνυμα….βγες στο φως και πες τα μαύρα πιστεύω σου με ονοματεπωνυμο…αλλά δεν έχεις….κοτσια !
    Η κουκουλα είναι το βασικό σου ένδυμα .

    Απάντηση
  • nvkd

    Πάρε την κονσέρβα σου και έλα να με βρεις.. Μετά την σύναξη νεοσταλινικών με τραγουδιστή τον Θηβαίο..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Όταν εγραφες επωνυμα ετρωγες τη μια επικοινωνιακη ήττα μετά την άλλη.
    Τώρα νομίζεις ανώνυμα πως κρυβεσαι επαρκώς και γράφεις τα φασιστικα πιστεύω σου.
    Δεν ξεγελας κανέναν…φιλτατε…Θ.Δ.

    Απάντηση
  • nvkd

    Λυσσας να μάθεις όνομα. Δεν αντέχεις την διαφορετική άποψη. Δεν αντέχεις να ακούς την αλήθεια. Εν προκειμένω, η αλήθεια είναι ότι ο τρικαλινός Λαός έφτυσε το κεφάλι του Θανάση. Αυτό είναι η αλήθεια. Η αλήθεια δεν έχει ιδεολογία. Η αλήθεια δεν είναι φασιστική ή κομμουνιστική. Είναι σκέτη αλήθεια, η οποία δε κρύβετε.
    Πάντως, με ονοματεπώνυμο δεν έχω γράψει ποτέ. Όχι γιατί φοβάμαι αλλά γιατί δεν έχει νόημα, εκ των προτέρων ξέρουμε οτι.κανένας δεν θα αλλςξει τη γνώμη του άλλου. Τέλος, αν εσύ νομίζεις πως εδω μέσα κάνεις επικοινωνιακά παιχνίδια, είσαι κομπλεξικός. Παρε τον Λαλιώτη και τον Ρουσσόπουλο και αλλού τα μπογαλάκια..

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Εκτός των άλλων…είσαι και ψεύτης…αγαπητέ…Θ.Δ.

    Απάντηση
    • zaralis

      ειναι ντροπη τα Τρικαλα να μην εχουν μια κεντρικη οδο η πλατεια στο ονομα του απελευθερωτη τους και να εχουν τον δωσιλογο Καβρακο.

      Απάντηση
  • nvkd

    Θυμάσαι μια εκπομπή που λεγότανε η στιγμή της αλήθειας;
    Εκει, λοιπόν, υπήρχε ανιχνευτής ψεύδους και έβρισκε πότε κάποιος έλεγε ψέματα ή όχι.
    Την παρουσίαζε η Ευγενία Μανωλίδου.
    Συμπεραίνω, λοιπόν, πως το Παπαγιάννης είναι ψεύτικο, εκτός και αν θες να πεις κάτι σχετικά με το όνομά σου, υπογράφοντας με τα αρχικα Θ.Δ..
    Να υπογράφεις, λοιπόν, ως Ευγενία Μανωλίδου και να πάρεις τον Μπουμπούκο για διακοπές..
    Να ξες δεν σε παρεξηγώ. Τα βρήκες σκούρα και λες ασυναρτησίες. Ελπίζω, χτες στο φεστιβάλ να πουλήσατε αρκετά κουπόνια.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Θ.Δ. είναι τα δικά σου αρχικά….μη μας το παίζεις Κινέζος.
    Αρκετά το κρυφτουλι …Μακη.

    Απάντηση
  • nvkd

    Λοιπόν, το σχόλιό μου είναι ότι ο Τρικαλινός λαός μαζεύτηκε να φτύσει το κεφάλι του Θανάση, γιατί λογικά, δεν πολυπίστευε ή δεν εφάρμοζε το παραπάνω συμπαθητικό κείμενο. Απάντησες ότι όλοι αυτοί που μαζεύτηκαν ήταν δωσίλογοι και σου είπα ότι αδυνατώ να πιστέψω, ότι μια τόσο μεγάλη μερίδα ανθρώπων ήταν προδότες.
    Εσύ, από εκεί και πέρα αποπροσανατολισες τη συζήτηση ζητόντας να μάθεις το όνομά μου, σε ένα ανυπόγραφο άρθρο, νομίζοντας οτι εδω μέσα κάνουμε επικοινωνιακά παιχνίδια.Ενώ, τώρα με ξαναβαφτίζεις και νομίζεις οτι παιζεις κρυφτούλι. Μείνε σε αυτα που λεω και ασε τις υπεκφυγες και τα παιχνιδια.
    By the way είχα κάποτε φίλο ένα Μάκη και πίναμε Τσίπουρα στο Διαχρονικό κάθε βράδυ.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιάννης

    Μην αγχώνεσαι Μάκη υπάρχουν τόσοι καλοί γιατροί στην πόλη μας που θα σε βοηθήσουν να ξαναβρείς τον εαυτό σου .

    Απάντηση
  • Μικρός είναι ο κόσμος

    Αν nvkd, είσαι ο Μάκης, να ξέρεις πως αν είχες γεννηθεί νωρίτερα, θα είχες πάρει θέση στο Αουσβιτσ, ως ΑΜΕΑ. Καταλαβαίνεις εσύ…Σε γλύτωσε ο κόκκινος στρατός και όχι ο Δίας, ούτε ο βασιλιας Αλλά από σημαδεμένο άνθρωπο τι περιμένεις που λέει και ο λαός.

    Απάντηση
  • Γιώργος Παπαγιαννης

    Τελικά …Μακη ο λαός δεν ξεχνα τί σημαίνει Δεξιά!

    Απάντηση
  • Τυχαίος

    Ο Άρης, θα είναι πάντα επίκαιρος, όσο θα υπάρχουν πολιτικοί σαν τον Μητσοτάκη, Παπανδρέου, Τσίπρα, Κασιδιάρη, Βελόπουλο, ΚΚΕ, Τραμπ, Σόιμπλε, Λαγκάρντ, Πουτιν κλπ, για τον μόνο λόγο ότι αφιέρωσε όλη τη ζωή του και τελικά θυσιάστηκε για τα προασπιση των συμφέροντων του λαού, αυτού που δημιουργεί και παράγει πολιτισμό και τα μέσα για την ύπαρξη της κοινωνίας.

    Απάντηση

Αφήστε ένα σχόλιο