Για τον Λάκη Μπέλλα Reviewed by Momizat on .     Υπάρχουν άνθρωποι που η διαδρομή τους στη ζωή έχει άρρηκτα συνδεθεί με την πολυτάραχη ιστορική πορεία της χώρας μας και η ύπαρξή τους σφυρηλατήθηκ     Υπάρχουν άνθρωποι που η διαδρομή τους στη ζωή έχει άρρηκτα συνδεθεί με την πολυτάραχη ιστορική πορεία της χώρας μας και η ύπαρξή τους σφυρηλατήθηκ Rating: 0

Για τον Λάκη Μπέλλα

Για τον Λάκη Μπέλλα

 

 

Υπάρχουν άνθρωποι που η διαδρομή τους στη ζωή έχει άρρηκτα συνδεθεί με την πολυτάραχη ιστορική πορεία της χώρας μας και η ύπαρξή τους σφυρηλατήθηκε μέσα στο καμίνι των κοσμοϊστορικών γεγονότων που σφράγισαν την εποχή τους με τραγικό αλλά και μεγαλειώδη τρόπο.

Άνθρωποι που δεν έγιναν ποτέ “επώνυμοι” άφησαν όμως το θετικό τους στίγμα στο περιβάλλον τους με το παράδειγμα, την αξιοπρέπεια, την ηθική και την εντιμότητα των επιλογών τους.

Ένας απ’ αυτούς τους ανθρώπους υπήρξε και ο Μιχάλης (Λάκης) Μπέλλας γέννημα – θρέμμα της πόλης μας που έφυγε στις 18 Μαρτίου 2018 πλήρης ημερών.

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα σ’ ένα σπίτι μεσοαστικό με πατέρα τον Γιάννη Μπέλλα – δικηγόρο και μητέρα τη Φανή Τσιπώρη. Στο σπίτι τους υπήρχε σημαντική για τα δεδομένα της εποχής βιβλιοθήκη. Έτσι στο οικογενειακό τους περιβάλλον βρήκε την ευκαιρία να μορφωθεί και ν’ αναπτύξει ένα πνεύμα ανήσυχο και ερευνητικό που τον ώθησε στη συνέχεια στη προσέγγιση των επαναστατικών ρευμάτων που συγκλόνιζαν την εποχή του, στο δρόμο που άνοιξε η μεγάλη Οκτωβριανή επανάσταση.

Τελειώνει το σχολείο σε ηλικία 16 ετών και εισάγεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων γίνεται δραστήριο μέλος της ΟΚΝΕ.

Είναι στο πτυχίο όταν ξεσπάει ο πόλεμος. Ανταποκρίνεται στο κάλεσμα της πατρίδας και -όπως χιλιάδες νέοι- συνεπαρμένος απ’ το όραμα της λευτεριάς και την ιδέα της λαϊκής κυριαρχίας γυρίζει στα Τρίκαλα και αναλαμβάνει δράση στο ΕΑΜ. Είναι από τα ιδρυτικά στελέχη της ΕΠΟΝ στην πόλη και αργότερα γραμματέας της ΕΠΟΝ Τρικάλων.

Το καλοκαίρι του 1944 στέλνεται στον Βόλο για την ανασυγκρότηση της τοπικής ΕΠΟΝ.

Μετά την απελευθέρωση το φθινόπωρο του 1945 ξεκινάει η θητεία του στον στρατό. Καλοκαίρι του ‘47 περνάει στις τάξεις του Δ.Σ.Ε. και αναλαμβάνει πολιτικός επίτροπός. Στις τελευταίες μέρες αυτού του ηρωϊκού μέχρις εσχάτων αγώνα, στον Γράμμο, σώζεται σαν από θαύμα ενώ η μονάδα του σφυροκοπείται ανελέητα.

Απ’ τον Γράμμο στην Αλβανία κι από κει στην Τασκένδη της ΕΣΣΔ, ο δρόμος της προσφυγιάς – κοινή μοίρα χιλιάδων αγωνιστών.

Μαθαίνει γρήγορα ρωσικά και δίνει εξετάσεις για να σπουδάσει αυτό που ήθελε από μικρός. Εισάγεται στο Πολυτεχνείο της Τασκένδης στη σχολή Μηχανολόγων απ’ όπου και αποφοίτησε.

Εν τω μεταξύ στην Ελλάδα, το 1952, σαν ανταμοιβή για την δράση του ενάντια στους φασίστες κατακτητές και για το όνειρο μιας πατρίδας με αφέντη το λαό της τα δικαστήρια τον καταδικάζουν ερήμην δις σε θάνατο.

Το 1976 επιστρέφει στην Ελλάδα όπου την επόμενη χρονιά συλλαμβάνεται με την καταδικαστική απόφαση του ‘52 και περνάει από στρατοδικείο το οποίο τον απαλλάσσει απ’ τις κατηγορίες.

Άνθρωπος με οξύτατο πολιτικό κριτήριο, σταθερή ιδεολογική συγκρότηση, αμείωτο ενδιαφέρον για το παγκόσμιο γίγνεσθαι, μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του παρακολουθούσε τις εξελίξεις, διάβαζε και σχολίαζε με κριτικό πνεύμα και καυστικό – κάποιες φορές πικρό – χιούμορ τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα και στον κόσμο.

Η ζωή του, όπως και οι ζωές όλων των αγωνιστών που δεν δίστασαν να θυσιάσουν τα πάντα για το φωτεινό όραμα ενός καινούργιου κόσμου, η συνέπεια, η πίστη και η αισιοδοξία ακόμα και στις πιο οδυνηρές στιγμές, όταν όλα φαίνονται χαμένα, αποτελούν παραδείγματα για τους νέους ανθρώπους.

Γιατί λένε με σιγουριά ότι όσες θυσίες κι αν χρειαστούν, οσο προσωπικό κόστος κι αν πληρωθεί, κάποια στιγμή αυτός ο καινούργιος κόσμος θα γίνει πραγματικότητα.

 

Μελίνα Σκαμπαρίνα

Μέλος της Επιτροπής Ειρήνης Τρικάλων

 

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή