"Δημοσιογραφία είναι να δημοσιεύεις αυτά που κάποιος άλλος δεν θέλει να δημοσιευθούν." - Τζορτζ Όργουελ

14.6 C
Trikala

Δύναται να επιστρέψει ο Τσίπρας;

lafarm

Σχετικά άρθρα

 

«Ο Αλέξης Τσίπρας είναι και πάλι εδώ – Θέλει να ενώσει τις δύο Αριστερές, τη σοσιαλδημοκρατική και τη ριζοσπαστική» γράφει η ιταλική «Repubblica». «Δεν πρόκειται για ένα εύκολο εγχείρημα, αλλά ο Τσίπρας δεν φοβήθηκε ποτέ τις προκλήσεις» προσθέτει.

Τι ακριβώς σχεδιάζει ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ; Όταν στις 29 Ιουνίου ανακοίνωνε από το Ζάππειο την απόφασή του «να παραμερίσει για να βγει μπροστά το νέο κύμα», αναγνωρίζοντας ουσιαστικά ότι έκλεισε ο ιστορικός κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ, είναι βέβαιο ότι δεν είχε στο μυαλό του όσα ακολούθησαν ανοίγοντας έναν κύκλο διασπάσεων, για τις οποίες κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά ότι θα είναι οι τελευταίες. Εξίσου βέβαιο είναι ότι στο «νέο κύμα» δεν περιλάμβανε τους περισσότερους από όσους διεκδίκησαν τη θέση του στην αδιάφορη για την κοινωνία κούρσα της διαδοχής.

Ο ίδιος δεσμεύτηκε ότι θα εγγυηθεί την ομαλή μετάβαση στην επόμενη μέρα, αλλά όσα τραγελαφικά ακολούθησαν υπερέβησαν τις προσδοκίες του. Περιορίστηκε έτσι να παρακολουθεί άπραγος την πορεία του «καραβιού» στην ξέρα. Η αποχώρηση της «Ομπρέλας» υπό τον Ευκλείδη Τσακαλώτο τον άφησε παγερά αδιάφορο, επιβεβαιώνοντας τη χαμηλή εκτίμηση που έτρεφε για έναν ευρύ κύκλο στελεχών (Φίλης, Βούτσης, Σκουρλέτης κ.ά.), τα οποία για λόγους ευμετάβλητης ιδιοσυγκρασίας και συναισθηματικών σχέσεων αδυνατούσε να διαγράψει. «Θα πρέπει να ξέρεις ότι ο Ανδρέας, τον οποίο θαυμάζεις, δεν λογάριαζε φιλίες, όταν επρόκειτο να κατεβάσει κάποιον από το τρένο» του είπε σε μια συνεδρίαση ένας πασοκογενής, αλλά, όπως αποδείχθηκε, δεν το άκουσε ποτέ.

Αποφάσισε να παρέμβει, όταν κατάλαβε ότι αποχωρεί από το κόμμα και η «γενιά των σαραντάρηδων». Ήταν όμως, όπως παρατήρησε και μια νυν βουλευτής, «πολύ λίγο, πολύ αργά». Οι συμβολικές συναντήσεις του με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη και στη συνέχεια με στελέχη όπως ο Νάσος Ηλιόπουλος, η Σία Αναγνωστοπούλου και άλλοι, αλλά όχι και με την Έφη Αχτσιόγλου, κάτι που ενίσχυσε την εκδοχή των κακών αμοιβαία σχέσεων, δεν ήταν δυνατόν να τους μεταπείσουν, ώστε να κάνουν υπομονή τουλάχιστον μέχρι τις ευρωεκλογές, οπότε με ένα νέο αρνητικό αποτέλεσμα θεωρείται βέβαιο ότι θα ξανανοίξει θέμα ηγεσίας και ανακατατάξεων στην Κεντροαριστερά.

Δηλώνει τώρα, μέσω τρίτων, όπως ο Θ. Καρτερός στην «Αυγή», τη δυσαρέσκειά του. Γιατί συνειδητοποιεί ότι σπατάλησε πολύτιμο προσωπικό κεφάλαιο που πήγε στον βρόντο. Τον αγνόησαν όλοι.

Ο ρόλος του «μέντορα» που επιφύλασσε, όπως φαίνεται, για τον εαυτό του, έμεινε αφόρετος στην κρεμάστρα… Ασφαλώς, είναι νωρίς για να αποστρατευτεί. Έχει, όπως λένε, μερικά ακόμα καλά χαρτιά στα χέρια του. «Θεωρώ πως μπορεί την επόμενη μέρα, σε μια επόμενη στροφή, να έχει θετικό ρόλο στις εξελίξεις» δήλωσε μετά τη συνάντησή τους ο Ν. Ηλιόπουλος, μια άποψη με την οποία συμφωνούν πολλά στελέχη. Ποιος ακριβώς θα είναι αυτός;

Ο ίδιος δείχνει ξεκάθαρα ότι οι φιλοδοξίες του υπερβαίνουν τα φθίνοντα όρια του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ευρύτερα της προβληματικής κεντροαριστερής γεωγραφίας. «Ο εχθρός δεν βρίσκεται εντός των τειχών» είπε από την Ιταλία, διαμηνύοντας ότι εκεί τα κόμματα δεν τρώγονται μεταξύ τους, όπως στην Ελλάδα, όπου ο μεν ΣΥΡΙΖΑ φυλλορροεί, ο δε Ανδρουλάκης δεν τραβάει, αλλά «εργάζονται με ορίζοντα έναν μελλοντικό εκλογικό συνασπισμό που θα ανατρέψει τη Δεξιά».

Από το γραφείο του στη λεωφόρο Αμαλίας, όπου έχει στα σκαριά τη σύσταση ιδρύματος, εμπνέεται από το ιστορικό προηγούμενο των Σοσιαλιστών της Γαλλίας οι οποίοι, ύστερα από μια συλλογική πανστρατιά, κατέλαβαν το 1980 την εξουσία. Μπορεί να μην τα κατάφερε να μπει στα παπούτσια του Ανδρέα, αλλά δεν χάνει και τίποτε αν δοκιμάσει να εκτελωνίσει στη χώρα το μοντέλο του Φρανσουά Μιτεράν…

Του Γιώργου Χατζηδημητρίου

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Και να αδελφέ μου, που μάθαμε να περιμένουμε πάντα ένα σωτήρα μας… Το είδαμε πολλάκις αυτό στην Ιστορία μας. Άλλοι περιμένουν(ακόμη) το μαρμαρωμένο Βασιλιά, τον αυτοκράτορα της Ανατολικής ΡΩΜΑΪΚΗΣ Αυτοκρατορίας δηλαδή μαζί με κάτι ψάρια από το Μπαλουκλί, άλλοι περίμεναν επί 400 έτη (κάθε άνοιξη) τον Μόσκοβο να τους φέρει το …σεφέρι, άλλοι περίμεναν τον (φευγάτο) μεγαλύτερο παπατζή της Νεοτέρας Ελλάδος να τους σηκώσει τη σημαία στην Ακρόπολη μόλις την κοπάνησαν οι Γερμανοί , άλλοι περίμεναν 10 έτη τον Τριανταφυλλίδη από το Παρίσι, το γνωστό λάτρη της Σοβιετίας.
    Και να αδελφέ μου… Τώρα θα μάθουμε να περιμένουμε (ως σωτήρα δηλαδή) και το γελαστό παιδί. Καλή σας ημέρα, κυρίες και κύριοι.
    Υ.Γ. Όχι δεν το ξέχασα. Αυτό, για το Βούδα της Ραφήνας δηλαδή, το έχω προφητεύσει από το 2009. Και να μη συμβεί, πέστε μου εσείς πόσος κόσμος τον περιμένει με αγωνία…

  2. Αν βάλει την γραβάτα πού τού χάρισε ο Γκρουέφσκι καί πάρει μαζί του τον Κοτζιά,κοντά στίς Απόκριες να το παίξουν “πατριωτική αριστερά” πριν τούς προλάβει ο Κασσελάκης.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΑΚΕΘ

Δείτε επίσης