"Δημοσιογραφία είναι να δημοσιεύεις αυτά που κάποιος άλλος δεν θέλει να δημοσιευθούν." - Τζορτζ Όργουελ

26.2 C
Trikala

Είναι η Ελισάβετ, από ένα χωριό των Τρικάλων, που «έπιασε» 18,925 μόρια χωρίς να κάνει ούτε μια ώρα φροντιστήριο.

lafarm

Σχετικά άρθρα

Κάθε χρόνο, αυτές τις μέρες τέλη Ιούνη, ο Τύπος (γραπτός και ηλεκτρονικός ), η τηλεόραση, αλλά και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ασχολούνται με τα αποτελέσματα και τις βαθμολογίες των Πανελλαδικών Εξετάσεων.

Το «ενδιαφέρον» κρατάει μία –δυο μέρες, πριν και μετά τη ζωή των επωνύμων στη  Μύκονο, με εκτενείς αναφορές και φωτογραφικό υλικό για τους «πρώτους» «άριστους» και για τους «άριστους των αρίστων». Τότε θυμούνται τους «αφανείς ήρωες» που για τουλάχιστον τρία χρόνια έχασαν την ορμή και τα όνειρα της εφηβείας, προκειμένου να πετύχουν σε ένα πανελλήνιο διαγωνισμό.

Ο  διαγωνισμός αφορά, κυρίως, τους «πληβείους». Οι «άριστοι» μπορούν να εγκαταστήσουν τα παιδιά τους στο Γέηλ ή στο Χάρβαρντ ή να τα στείλουν σε ένα «κολέγιο». Αντίθετα, οι «χαμένοι» κόβονται από την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής και, όπως είναι «φυσικό», θα πάνε σε κάποιο ιδιωτικό ΙΕΚ για να γίνουν ψυκτικοί.

Ο «ντόρος» αφορά, κυρίως, τις υψηλές βαθμολογίες με ερωτήσεις του στυλ: «Πόσο διάβαζες ; Είχες ελεύθερο χρόνο;» κτλ. Κανείς δε ρώτησε ποτέ γιατί κάποιος μαθητής δεν «έγραψε» καλά, προφανώς δεν πουλάει. Κανείς δεν ασχολήθηκε με την ψυχολογική πίεση που ασκείται στα παιδιά που δίνουν Πανελλήνιες. Το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσαν.

Την έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού και πιθανόν τις λάθος επιλογές που έκαναν. Την κοινωνική τάξη ή την κοινωνική-πολιτισμική ομάδα από την οποία προέρχονται. Τα «φροντιστήρια ή τα ιδιαίτερα» που έκαναν ή δεν είχαν τη δυνατότητα να κάνουν.

Το τελευταίο αποτελεί το κυρίαρχο μότο που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία, ιδιαίτερα, τα τελευταία χρόνια. Έχει καλλιεργηθεί η εντύπωση πως οι εκπαιδευτικοί των δημόσιων σχολείων στη χώρα μας είναι ανίκανοι ή τεμπέληδες και πως δεν είναι δυνατόν να περάσει κάποιος στο Πανεπιστήμιο χωρίς «φροντιστήριο ή ιδιαίτερα».

Ευτυχώς ήρθαν τα 18,925 μόρια να το διαψεύσουν!

Ποιά όμως κρύβεται πίσω από τα 18,925 μόρια; Είναι η Ελισάβετ, από ένα χωριό των Τρικάλων, που «έπιασε» 18,925 μόρια χωρίς να κάνει ούτε μια ώρα φροντιστήριο.

Έγραψε 19,1 στη Φυσική, 18,9 στη Γλώσσα, 19,6 στη Χημεία και 18,1 στα Μαθηματικά. Η Ελισάβετ που στις διακοπές οδηγούσε το τρακτέρ (μάλλον χωρίς δίπλωμα) για να βοηθήσει τους γονείς της.

Η Ελισάβετ που στηρίχτηκε μόνο στην υπομονή, επιμονή και τη μέθοδο στο διάβασμα της, αλλά και στους εκπαιδευτικούς ενός δημόσιου σχολείου.

Η Ελισάβετ αποτελεί λαμπρό παράδειγμα αλλά και απόδειξη πως η ατομική θέληση και προσπάθεια με αρωγό το δημόσιο σχολείο μπορεί να οδηγήσουν έναν/μια μαθητή/τρια στην επιτυχία.

ΥΓ1. Η Ελισάβετ έπρεπε να αποτελέσει το πρώτο θέμα στις ειδήσεις. Να βραβευτεί από την Προεδρία της Δημοκρατίας και το Υπουργείο Παιδείας για την προσπάθειά της. Να της δοθεί υποτροφία για την υπομονή και επιμονή της. Σε  άλλες κοινωνίες ή άλλες εποχές η Ελισάβετ θα ήταν ηρωίδα! Στη σημερινή Ελλάδα δεν «πουλάει».

ΥΓ2. Αν δεν την βραβεύσουν, ας της δώσουν «τιμητικά» τουλάχιστον το δίπλωμα τρακτέρ!

Ζυγούρης Βασίλειος

Εκπαιδευτικός-Κοινωνιολόγος

7ο ΓΕΛ Τρικάλων

5 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αυτό το παιδί απέδειξε περίτρανα ότι διαθέτει κουράγιο, υπομονή, επιμονή στο στόχο και θέληση. Μπορεί να κάνει τα πάντα, τα πάντα και με επιτυχία. Μπράβο της.

  2. Oι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Η αξιέπαινη επιτυχία της, επιβεβαιώνει την ανεπάρκεια του κρατικού, δημοσιο-υπαλληλικού συστήματος παιδείας, χωρίς αξιολόγηση, που μόνο με φροντιστήρια αναπληρώνεται, για όσους έχουν τα μέσα.

  3. Εύγε δε, που γράφει σωστά το όνομα της, εν αντιθέσει με τους αμέτρητους …Ευαγγελικούς, που το γράφουν με δύο σίγμα. Δεν κατενόησα ποτέ το πλήθος των συγκεκριμένων συμφώνων στα (πάσης φύσεως) θρησκευτικά βιβλία. Ίσως προσδίδει μία …βαρύτητα, μία αρχοντιά. Μπορεί και …άλλα.

  4. Τα φροντιστήρια υπάρχουν επειδή το σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια είναι άθλιο και αρχαίο και κρίνει το μέλλον ενός ανθρώπου από το αν θα καταφέρει για 4 ώρες της ζωής του μέσα σε ελάχιστο χρόνο να αποδόσει παπαγάλια.Οι εκπαιδευτικοί του δημοσίου και ιδιωτικού είναι ακριβώς οι ίδιοι εκμεταλλευόμενοι εργαζόμενοι από άλλη μεριά κάθε φορά.Τα αποτελέσματα της δουλειάς και των δύο φαίνεται ξεκάθαρα στην κοινωνία πολλά χρόνια τώρα μέσω των παιδιών ασχέτως επιτυχίας στις πανελλαδικές καθώς ρόλος του σχολείου είναι πρώτα και κύρια να μορφώσει και όχι να βρίσκει τα sos των εξετάσεων . Χωρίς το υπόστρωμα αυτής της δουλειάς του σχολείου κανένας δεν θα πέρναγε πουθενά.Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εξάλλου οι μόνοι που αξιολογούνται.Οι υπόλοιποι κάνουν στο μαγαζί τους ότι θέλουν χωρίς να τους βλέπει και αξιολογεί κανένας . Εκεί ότι δηλώσεις είσαι….

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Δείτε επίσης