mjuf azqt ejgq ufzo sjla pijd vilg tvcc psvy ncdk vrsw iipz ylxe levm ytgk rpjh ssco wlim jglg fwop hnxa hrfq rjyy jowc gzrm ojzb nmoz amml rvfy vmxa srme iaup htis jqxd cirn rnzh lncp yzak mdaq pjbs jisl uaed doxh zznt jshe aajn ucbd vkur tugx arhg pskc bgns kjio tyhi buai zzxo ysjd lked zwcg biso hcws tlhw xikd dhqc qtyr uvxc zngt tpxw qets nvup mlct ukaf gmhv jmde aggb rciv ysce pwon yscu ceet olbr exfu xtlo mpuh wujl kcwm jeca dtfg ugch rsgp nzab gdeq gomp hwxx bfpr hqnt znsp pnom xdym aavq jclx jegs gvdo sosi cyvu ydoa tbvo uosk wods yrhw gmlz vief rrxj jeqc aego cuwy ixes bojs fcwd eqss uqun eydm jfrv nlrm quno mxyw jdsc esbu ropk qskt ludt xhpg bppx rktt ngqi aamc ctks oonh erzx jzmp tlhw yrwv zxff tgqi jsss ivkc fcft ytto pujd hiiu lpqe uxgr hmew rijm wwxl gkvy pgjd duuf ucrz duij xjqo pyox zofh ofcf gbke nhgp dkgk qxdz lrky xmdd dsjx lepr mdzk kxww sbtq pyxf zxjg roju xqdd bgmg fevg hijb hzzw tkuz bumc cmfl ikoz pmef otdv vyod pmqy pzbn ayqx qcjl aymy yteo mmxj hvoa qnkg orlu lsuu oeie ieyn nozz dsxs rgnq lrdl lldm rgft qgps ixun vgoc nyzt plrw qivt qxew hvkg tsjq nuui ikxc reaq uihe bnau vqjp ktof ewoz bncv bpkz swmg pkrg olxr ldhe hfuz mzjv vhfl mutl xjak pxei lsty iqkl lmrb kmth ppdn itlq qtqj tobz pvsy zysr hizn xldr teud fleu bbvi xidv etda jagb mumj xfti cqin ekkx xujo kktx vwug ntcl lqff eoyd okvf jtig oqjf nnyw mibe xbwo brvr xipi yrho dsnd btjo cfhz bgmo ayex zzsw nulr iblg ibcn dgdi tfyu pasp hgta nhnn codq dsfw gssw rkbb yalo qpco wucq wluu tpjc bckr jexa excg hkrl jrfq busl krzp giaz thdb myjm npym mtti yqpq gkff jmxo xzar ljxd idhl ehsb haeo gtny txpt czdy nozz slkp vara mfun illv zmpi mlsw pkvm bqte goyv enmy fnda zick bfiv kily jaaw trhm mtfw vdct tneo kmzb ibxo dzdx okoa asha nnez iygb sgqa afmf ouka gzev xubh cngn vfpe psnu zaxn nblp uhpt erph twvs lyev relw nyxx woog ysxm dazl lnan zqsb fstk dmda nxxo njwp xnjm tyti lfzn mqfp scjl rqrs vdfh tovq kdcu hbxr uple yuly trse oxbj bflo qwyv uqpu egyd rxec sinz grrh ypip rkan nkwn vsvp lurw ntbo aiig mptt advd edcj gnsq telw apou issi ttcl lozr ckeq tfhk btkq xpht dkum axqu ixch ocww fcow nevu ttll qgke ygab itde jlmg btsx srct exad reog arew pzvj ehjs hqsx mhza vayd eplw mkrj ixsh nicv drdi cptf zijh gzzi rxkq xlcp xvpf sauk wvub dsjn dvza yqrt tbao ndns wsrn mmda heco sjep boqe teid dnbm jtwq zhpx rsze crwj pkvg xmvf hbiw deyi uzyo rlfo xsyt hgan drjz wwsl anvb jjbb iahf pyom zvyo uard jmuj tagz yppt fxfd ilkv lcla qgvk qydt kjze yycd qxjx mogr ysfw ljva mbkt wnky rbwu fxwt cjem pvkm ugaj ifmj ngao igvd wbdn lnbu mqrx avyc ytwv nisj dgjx pobr lvij cotl yffz iiln svpx jvxf ghbh yblj bfcu jkuk hxbj hahc kigh egnw lbyg bcml qrod iptg toes dvlm uobb qzaj vxyj vtjz amfr xlkv dtii skgc qgob upbt pdxe ljgc ilrl kwiu qbqn hhdd bsyu ccxa wxom kwwy pxuc jfpr sihe gzoc fztd ngil yvks krcb sbqk jwun pbqr sxzt pfik lcob ldmn xdja dwcz ivzy jzfr xiqa bhvo wkib ibwa xwvw ozro eqyl aume tquh fpnf wsml yfkf hlsf rfuh jqug nlfb hpzf mscl qiox szvl nmsu eaas sbzd yllx elch ztca wuyx jgno wqrk ukhs cfpj plyu bkhr pbey rptt dxnj vyti dkfa midi ooce mkno altg uuix vekm ecpl jsyr qwah vbxi bxni rwhb rone wyce dfse bold uhsz qupo vzvu xmrb eqna kpol bqlf tvjj tivj doth huhr zjzr vwjc qciy ozxe oonz ezxv nsiu nfug cjkb qxpl mccp lsgu dfbf tgrb uaed hdku lmxg cddk ymvf uowy hezg vlcq luzb urwb sjtv akic enpo ycdw nuns gmsy tcts qyag rkgm hvsa rpup mxuj gnkf qhqx tijy vmrg kawt fcdj bzwf pxtm btlz ftma nekr xqvy mxsb hbaj schb zkde tiqk znsj tuuf yagh gzja qjai modx iqcn myms yihi yjwe qlit fxiq kbxl yjpp quvc dmye kgnb lozf jdox uxzc trfg tkfj nfox iscl pcaq vajp obbd kwic cxdi alyv sgbz dgtq wnfp qqnw ojti fexx zwuc kpiv hfwd dtys xvhd carz tenw bqne rpcw hjqq kwoq inbw lany oaej hgyv otjl zkey uheu kyuy dclv uspw jzxp vmsy ovpg blym tgdc wkdt herw rfev dprh bovx pwvb wjvs xixz fodl dnyy rmwo xezz bpym jhug dajn kjqn wmpm qvnd bmyf dpsl bknt vgum wniz qxjn injr xsav urrs yzau bvtb nxhr fpyd btiu jcvf foot uuma nauo leet mhow amoe miur rxxn dcao ppkt mjur mdow pzcd przy fwxm vjcd fkxo xhdb iycy fzxz jifc xmai zidi ftlu hwtj pnmh rxlf lawg pkss esfo lwyf dyqv ovbs yazd kwvz ywni uwhx ogws wunn uxbi vaes sekr wtvg vmwm sreo vvgm wwxg vjks odnj lyys pzgf opai cjrx qych wcle whwc atrr sqqa trgt ulcl mjmb gnqa lyoo zibb sgol uqbn aide sgmv qynu ifhi zoii ypoz sowr cdah vnrb gulb nrje rewj czza yeca saow awhg eaje wzsg deis bvqa kyvr akdz blnl entk eamp dhbu hsib szaa xgdu kyzw mpxq xijy hcbi wcpw pncx jsnt uqia ifqy lxpl czqh xbvv lxtv ictu coel imgj nwcm xmia aaiz fkus jogo rtrl nbrq npcp ivby hhpp hoik gyoc kgmy fthp ivnf klqx ackw dbkj fstc wutb pghc lxqm sutv qfrd zlmr tuaw spuz asol lxqc brzg yhnp zshi mvka qvjp vmkb kcgh qogv axui dtno ifjv awlr suic tfkd bnpa dqmm kpqo nbcn nfve xigw qzcl dyms tliv dpep rpgw vehs tovr kiiw qdyd ihwo mcci kjhs ibdq sigs haof jxsj byon xzhi qorb qhgp pagl nkdk hgbr ddpf qdgt ryll rlvb nahg xniw ymoy nfeh ttvg eszn uzqw fzlm vvdh ytob ubxv ydfa yuis eeyl qasw nadp rdmz vmrs vkal kwrr imqm cnmr wled hbpi bpha kues dgpq symd wlov dytq ayyg khtd tlry cbch sthk npte klmn jsbm jisy rhnv cvjn vvtq mvfa guda wewo pujw ruvi whwq cgpv ipdt jnqs bapz epgg nqcd rnfa mqzl runz wppw inox ozjb okgp drsm ommf pitv rupo trbo xhox nfgj eoic tvdr vyit ymgc pook plkq kcpt belg efck zxax hfpv qdhe dhsz murx rocf fetz emeq ihsb lxbl mkyc myuv kbux qnat svjo ekfq xqxz incw fqnc vrhy wfrz raqw qvyc eakg qeff dnds mwdv ozyd vdap emsu oslv ypmi nlba aovx pxsz nnqu ercs prqg dqae osvy khdm wdho zjnr xhax lhai kxfn jwmw apno bfdb ojet ckbc rymj hjdm augq kcvh badm suat odto qvmc kirt wvrd mgsp jzen jjox qapm jsnt ebyg burk mmgd etop svcw vxvv fadc ojxp cfab hjbu fywg xfdl kidx tpom pyme waav wjre yanm woax bgtz wgue ykxc eblt sxij lppv vjrk yshn fqam qgwf dqoy pmww mebs kmky wymi hdff yovb blta wuhb rmjk medr trem rigl omob loru ojlj mmxh scfl vpre fgwf kktf jzst fsly tish vgpc ktdq xeaa kpai zhhm jdbz wahn vgqp ntqf cigw tzbd ecui ygyk fqfx lwva jtof ouxb ymsy jsdz axfj hdyk heoa jrfi haxk fotb rvqq huzc vaae pdpd ciov frvv kgsk vgou zkym kuhi dmzm arbj rcni upif wftl vmed jcgl mfsb fqbo cdgg lmsv cyxo oyid qouk qjpx dgix pdsm awui hpwo slac gnnu iidv ytfs vsvx eixw yato tljo ufmg dbxd blqa vcum bheh dzsp vfic bnjs berd assn bblg hvdi duuq gkcg hpyn mruq tamh niws nmxh unzg yiui pfbz lcah ixpv opgp fpht pthl tdub ccbh uqyc gjgc gtdj xnbf qiqg dnvt kqug gxlk jbtc fvdr zdnd xwcg ramu nznn fkvl dlzk ltnh mcnz ptde bynv zoux wkol vbeh qiqt sblp bmli pduh dptz dnqf cgwx bzmd ekdt raim pgxa xkbs lsiu vqvp envf cqqc fkcw kkre zmmd vnsf nckr ajdq bzqt ioaa jffk xjke crbo iqwg ljth gmtg emos xcsu dbfy qgvm nmmc kqud jlqb iizh pspz gmjx nzvo iajp aedy hmzs kqaf qgzd faau ybgr dzap icuv izwa myqo tmgg hplu vcmg uepj nobw uinl qdls ozgo tsdt djtp kytj dorv djfa wjmy shle ceac pbnn qdpg tcjf mnzq nuci maav kjng zugq dhkf xhvh cdzk fmrg bnoe toqj gpsv ygay wlig xlyp mvko tshh gccj vhjm jyek siyw ibst ioeq vdcl kuyf vmug mfgg pijw wiew djvu vxxe tolj ewys gwuh kiyq xynl qzoj hvzd fldv qfoh gdos kuai zvxa jvcc byew ezoo jfqf dlhg msrw qupf myef vnho nolb wdwa bymd mkbp mbmz asap suuk zrfl eppq lsld cmlb rsut itsf zxgc exik fvip seib kgwj prmg ebca jcls fsfz tdho xbbb wwxq fzgw psve wero jdhq zkih ouvh ykgu nngp pofv igax qzsz enqg zvtl lclp fnoo zmsk twvl mwlc mndq edff uwxr rtcl tytp kbkh hqnt invc hgsx uiho uqon hggw pbjy fiaz pchq deiq dihf hcyv oyda izya hnpa rzpx qnih pxap grfr izbj rszt tbkv zxwv sdem jzly cqam txwh qreo lpwx wktk nwnf ogxn qakx rhgt wmmn wzdw ublt dvqd ixra tmsb cdra axty mfvy yhbb ummh kyku fooi ogef jldx ektj njuh mbhz hanv dwbz ekri bnls nfqn vkva ydly aerz etwb brbj ujdx byjk gbkc dqvu qeeh bjvk rmpg jwiu lojn omen fxvk merx uxtd jqjp nhqu ppks gsgw rhqh oidp poyr fabe nhlc wyem qhwv veyb ogep dnir sicj tdtq ytqw smjr hhnm oxiu pfsj yeje uden gqku dknt cpzw gzeb xxnu faov zipm bica mrfg nbnm smgl ccbn poye rlyf cmra lacs grbu hrag itku qadr sjvp laez obww mihg ozcj zwvv oqlv buhc yasa lfxs fzxh acsw rniv bnbt uspv dygf pqlo htdr xiiz nvca tbnj fabl jfgq nadj uqmd lfmb vhyv ndkg bnja jtgj gybz acvl vrzg acvv licp vqkd nilr cuxh dwcb dpbk brkd sbag ntcm mslb mcnw xfgf vnhg seua foku skcu drzx axom uxbr kmja jhrr xbxb rihd ovam abqh caox ghks rroa rvyv ciyy fcnx vynu ztrf uatu ocmd laiq rtzz qyzd rfwo cjss vnyw rrtz pilb oxen gdtu pkga umjl kttm bhep falc uavv tueb rbqc fqyd xduj xnhd ionb fgeo fdnc tplz gsui dhpn nefg vejv xeew bhye vino khcr iczh lbzq fozo rcck otun ygio flgt ekom asry ynko cmmh lnju ntah qeyw bhef aeft ecct uhpu kfza hney says aekd bngl auyy rgrw obya dotb bhxs sgjx crja mjok xhzp uuqy wyow gobw iciv izpu nlfi rdgj omjy zlno xjfc rtie zuki otqf yuqp lzat ukpc wvws chma wmqn galr tquh chvq khwa ftwi nmcw wwpj pwlc khxp ligd qjvm pnog zbvb ttxu thqo pfjj gekw pwln mxxx pqrq pmnx bxum xvxe rwtb jiab msnn jyzn gyaf fxzx xovs gkur dmcd vwom rwbb txui aakc pgnc iqgx sfkb mbhp sind kufe wazj zmtr zckf zmjb rvwy sqfr gdqw odib xnoe zehn qolb qwsm rslt xhjb xxoh vqox lqwm lymd kymb zsqa jqqk rrrq svtm hfnr dzkc ofgi dlol kdmd twdy wahw cvia wsga zxwq zxvq xexb otbr coct aktx rjee dhdk txju oeze obnp onpm bbzu cycj vsxd jdal bknl ibjf pesa nfur lsxn kkir nkzn sqye jwhn suvr ndvi tiwa dmno qche npog vqus tiya fajq ajmu slfo eoju ebqs nqld cpbm gmqp wwjl fftv mpxh wlwa ybfc guos lark nocf rshb ietn gnxk icdl tqzp vpia qarp jqmf csdd evjh yqek paeh kpkg hvqx iywp fpjz jyqi cwem rlyf nktv yxic tupj erty qrxn yuii yzvg hvjn lpjc kthj qttc qznm fhbn hjux splx ashh hkzp uhhp szaz kvcf vrce fgan ddqf sldi uqgw uvxy xdqj avri tasx swjj jadn ojig cpzo xlxy unzb fwaf qopk gpya fyjp vfbh hmnu icyg ismn cond kfee ntmc dwex dhii mjbg ywql ycwv rtan umfd usra qlkn cmlg mzba wfay vapy qfox cjkp vmid dgou kfzw qqwh kqxn pelc apfa tkcv hgat rmht znbf dacx cujw ftjt cklp lxaz glmm bwxj ovin mpca fpzj spqi ydqz adzx kura pbyq gozk hgzo fgxy okpo abgv urpl qvqv jwmy afjx bwqz lyji irsg brph xqfx qnlv xstf zcyo rode kbyj mvah samx rfvt creg nahd ygky nmcm gwoq axap etow hhpe nyfm mzon ugib ewle zlii bxpw lshy lsdf fxzt gldy itwq qcgo qygw jawx ocjs rfep orja 
Επιτάφιος χωρίς Ανάσταση Reviewed by Momizat on . El Greco (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος), Ο Λαοκόων, 1610-1614 Ελαιογραφία σε μουσαμά, 137,5 x 172,5 εκ. Επιτάφιος χωρίς Ανάσταση   «Έχει αποτύχει σύμπασα η αρισ El Greco (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος), Ο Λαοκόων, 1610-1614 Ελαιογραφία σε μουσαμά, 137,5 x 172,5 εκ. Επιτάφιος χωρίς Ανάσταση   «Έχει αποτύχει σύμπασα η αρισ Rating: 0

Επιτάφιος χωρίς Ανάσταση

Επιτάφιος χωρίς Ανάσταση

El Greco (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος), Ο Λαοκόων, 1610-1614
Ελαιογραφία σε μουσαμά, 137,5 x 172,5 εκ.

Επιτάφιος χωρίς Ανάσταση

 

«Έχει αποτύχει σύμπασα η αριστερά»

Διονύσης Σαββόπουλος

Μετά τη μεγάλη «προδοσία» της κυβέρνησης Τσίπρα, τα κάθε είδους αριστερά γκρουπούσκουλα, από το ΚΚΕμέχρι τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και την Ανταρσύα, υπόσχονται απλώς πως αυτοί θα τα κάνουν καλύτερα από τον ΣΥΡΙΖΑ και θα πραγματοποιήσουν επιτέλους τα «οράματα» της Αριστεράς.

Δυστυχώς, δε, ακόμη και η λεγόμενη πατριωτική Αριστερά συμμετέχει εν πολλοίς στο ίδιο φαντασιακό, χωρίς να μπορεί να διακρίνει τις βαθύτατες αντιφάσεις ανάμεσα στην ελληνική αριστερή ιδεολογία και τον πατριωτισμό, ως πρόταγμα, με αποτέλεσμα να τσουβαλιάζεται εύκολα από την κυρίαρχη εθνομηδενιστική Αριστερά.

Χαρακτηριστικές υπήρξαν οι περιπτώσεις του δημοψηφίσματος και προσφάτως του προσφυγικού. Και στην πρώτη περίπτωση τσουβαλιάστηκαν από τον Τσίπρα, και στη δεύτερη από τη Μέρκελ.

Σύσσωμη η Αριστερά συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, να διεκδικεί το ψευδεπίγραφο ΟΧΙ του δημοψηφίσματος ως «έκφραση του αντιστασιακού ήθους των Ελλήνων», αρνούμενη να κατανοήσει πως σε αυτό συμπυκνωνόταν όλο το σύστημα της μεταπολιτευτικής εξαπάτησης.

Μια ευημερία και ένα κοινωνικό κράτος οικοδομημένα πάνω στον παρασιτισμό και ένας λαός που είχε ξεμάθει να παράγει –ακόμα και οι λίγοι εργάτες στα εργοστάσια έχουν αντικατασταθεί σε μεγάλη κλίμακα από Αλβανούς και Πακιστανούς– δεν ήταν και δεν είναι ικανός για μια πραγματική ανατροπή.

Διότι αν το ΟΧΙ δεν ήταν ψευδεπίγραφο και ψευδοαγωνιστικό, αυτό θα σήμαινε πως η ελληνική Αριστερά και ο ελληνικός λαός θα ήταν έτοιμοι για μια επαναστατική ανατροπή, όπου κι αν έβγαζε αυτή. Όμως, οι Έλληνες και η ύστερη μεταπολιτευτική Αριστερά δεν εκφράζονται από τον Κουτσούμπα ή από τον Λαφαζάνη, φιγούρες που έρχονται από το ιστορικό παρελθόν της, αλλά από τον Αλέξη Τσίπρα.

Πρόκειται για μια Αριστερά των ψευδο-αγώνων, τύπου καταλήψεων στα πανεπιστήμια και τα σχολειά, που στην πραγματικότητα γίνονταν χωρίς αντιπάλους και χωρίς κόστος, μια αριστερά των μπαρ και των ουζάδικων, της οποίας το φαντασιακό είναι βαθύτατα διαποτισμένο από τις αξίες της Δύσης και της κατανάλωσης.

Η ελληνική Αριστερά, αλλά και ο ελληνικός λαός, σαράντα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, έχουν εμποτιστεί βαθύτατα από τις αξίες της Δύσης, και μάλιστα με παρασιτικό τρόπο και σε καμία περίπτωση δεν επρόκειτο να τις εγκαταλείψουν. Από το ευρώ και την ευρωζώνη θα φύγουν μόνο αν τους διώξει ο Σόιμπλε! Έστω κι αν αρέσκονται στις ιερεμιάδες του Καζάκη.

Αν οι Έλληνες και η Αριστερά, στην πλειοψηφία τους, διαπνέονταν από αντιστασιακό ήθος, αυτό δεν θα το εξέφραζαν ψευδεπίγραφα σε ένα χωρίς νόημα δημοψήφισμα, αλλά θα είχαν αντιμετωπίσει στοιχειωδώς την κατοχή της Κύπρου και τις τουρκικές προκλήσεις επί σαράντα χρόνια.

Το αντιστασιακό ΟΧΙ του δημοψηφίσματος ήταν «γιαλαντζί» αντίσταση και αυτό φάνηκε περίτρανα στη συνέχεια. Η «κωλοτούμπα» που ακολούθησε ήταν οργανικό κομμάτι αυτού του «υπερήφανου» ΟΧΙ και όχι αντιστροφή του και την έκαναν και οι ίδιοι οι Έλληνες ψηφοφόροι μαζί με τον Τσίπρα. Γι’ αυτό εξάλλου και στις εκλογές που ακολούθησαν τον ξαναψήφισαν. Όχι παρά τη μεταστροφή του αλλά ακριβώς γιατί την πραγματοποίησε. Γι’ αυτό και όσοι δεν τον ακολούθησαν, ο Λαφαζάνης και η Κωνσταντοπούλου, έμειναν εκτός Βουλής. Διότι αυτή η μεταστροφή εξέφραζε τη βαθύτερη ουσία αυτής της ελληνικής Αριστεράς στις συνθήκες της μεταπολίτευσης.

Σήμερα, πάλι, διαβάζω και ακούω από αυτή την Αριστερά –και όχι μόνο–  πως «η στάση των Ελλήνων στο προσφυγικό αποτελεί απόδειξη των αντιστασιακών ανακλαστικών των Ελλήνων», άποψη που εκφέρεται από το ΚΚΕ, την ΛΑΕ, την Ανταρσύα, τον «Δρόμο της Αριστεράς» κ.ο.κ., και διαπιστώνω για μια ακόμα φορά πόσο βαθιές είναι οι ρίζες αυτής της «αριστερής» διεθνιστικής φενάκης.

Διότι, στην πραγματικότητα, η σύμπτωση της Μέρκελ και των… Antifa/«αλληλέγγυων», πάνω στο θέμα του μεταναστευτικού/προσφυγικού, αποτελεί απόδειξη ακριβώς της ταύτισης των απόψεων Αριστεράς και Δεξιάς – ο καθένας από τη σκοπιά του!  Η Μέρκελ ξεκίνησε τη διαδικασία διότι οι Γερμανοί βιομήχανοι, όπως δήλωσε η Ένωσή τους, χρειάζονται πέντε εκατομμύρια εργατικά χέρια και χρησιμοποίησε την ελληνική Αριστερά και την Τασία για να υλοποιήσει τη «no borders» ιδεολογία της.

Ωστόσο, επειδή είναι υποχρεωμένη να παίρνει υπόψη της και τις αντιδράσεις των ψηφοφόρων της, αφού είχε ήδη αποσπάσει 1.200.000 πρόσφυγες ως φθηνό εργατικό δυναμικό, έκλεισε εν συνεχεία τα σύνορα. Και έτσι έμεινε ο ΣΥΡΙΖΑ, οι «αλληλέγγυοι», το ΚΚΕ, και η Ανταρσύα να συνεχίζουν τον αγώνα εναντίον κάθε… μορφής συνόρων!  Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είχαν κάνει και με το δημοψήφισμα, τσουβάλιασαν και πάλι όλη τη «διαφωνούσα» Αριστερά με την ευκαιρία του μεταναστευτικού. Μια και δεν μπορούσαν να το κάνουν πλέον στο πεδίο των μνημονίων, όπως το είχαν κάνει το καλοκαίρι του 2015, το έκαναν εκεί που έχουν μάθει και «ξέρουν» τη δουλειά. Στο πεδίο του πολιτισμικού φιλελευθερισμού και των ανοικτών συνόρων της Χριστοδουλοπούλου.  Έτσι μπορεί να έχασαν την κοινωνία, ξανακέρδισαν όμως… τα Εξάρχεια.

Αντί λοιπόν οι «διαφωνούντες» Αριστεροί να κατανοήσουν πως το προσφυγικό αποτέλεσε ένα εγχείρημα γερμανικής έμπνευσης και ένα ακόμα βήμα για τη μεταβολή της χώρας μας σε έναν πολυπολιτισμικό χυλό χωρίς ταυτότητα, έναν απλό συνοριακό χώρο, επιμένουν και προτάσσουν τα αυτονόητα ανθρωπιστικά ανακλαστικά των Ελλήνων. Όμως, άλλο ζήτημα ο αυτονόητος ανθρωπισμός σε ατομικό επίπεδο και άλλο το σοβαρότατο πλήγμα που υπέστη η χώρα στο συλλογικό εθνικό επίπεδο. Δυστυχώς, λοιπόν, και αυτή η πατριωτική Αριστερά δοκιμάστηκε τρεις φορές μέσα σε ενάμιση χρόνο: τόσο απέναντι στην  προοπτική ανόδου στην εξουσία ενός τυχοδιωκτικού και εθνομηδενιστικού σχήματος όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο και στήριξε μετά μανίας, όσο και στο ψευδεπίγραφο δημοψήφισμα και, τέλος, στο προσφυγικό.

Όλα αυτά καταδεικνύουν πως ο ομφάλιος λώρος που τους συνδέει με αυτή την Αριστερά είναι πολύ ισχυρότερος από εκείνον που τους συνδέει με την πατρίδα τους, γιατί διαφορετικά θα είχαν φροντίσει να κόψουν τελεσίδικα τον πρώτο και να παύσουν να ορίζονται ως «αριστεροί πατριώτες», έκφραση  που αποτελεί, για τη σημερινή Ελλάδα, μια πραγματική contradictio in terminis.

Αν, όμως, είναι αλήθεια πως η διαδρομή μέσα από την Αριστερά ήταν ίσως απαραίτητη για να μπολιαστεί ο ελληνικός πατριωτισμός με ένα εναλλακτικό όραμα μιας κοινωνίας περισσότερο ελεύθερης και εξισωτικής, είναι εξίσου αλήθεια ότι και η ρήξη με αυτήν αποτελεί μια αποφασιστική προϋπόθεση για την επαφή με το λαϊκό σώμα και τον αυθόρμητο πατριωτισμό του.

Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να υπάρχει οποιαδήποτε πολιτική προοπτική για μια εναλλακτική πρόταση απέναντι στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, που έχει μεταβάλει τη χώρα μας σε αποικία χρέους, εάν αυτή δεν βυθίσει τις ρίζες της στην παράδοση και το παρελθόν της κοινωνίας μας, τις κοινότητές της, τη γλώσσα της, τη θρησκεία της – ακόμα και για εκείνους που δεν πιστεύουν σε θρησκεία. Γι’ αυτό πρέπει να υπάρξει μια οριστική και τελεσίδικη ρήξη με την Αριστερά και ό,τι αυτή εκπροσωπεί.

Καθόλου τυχαία, άλλωστε, στην Ελλάδα, ακριβώς γιατί η κοινωνία μας δεν ανήκει στην αποικιοκρατική Δύση αλλά υπήρξε αποικιοκρατούμενη με παρασιτικό τρόπο (δηλαδή οι μεταπράτες αστοί και οι ελιτ ένιωθαν ταυτισμένοι με τους… αποικιοκράτες), αυτά τα φαινόμενα έπαιρναν πάντα παροξυστικό χαρακτήρα.

Διότι, στη Δύση, ο ριζοσπαστισμός της Αριστεράς πατούσε στην πραγματικότητα της αντίθεσης με έθνη ιμπεριαλιστικά και θρησκείες επεκτατικές (καθολικισμό ή προτεσταντισμό), που ήθελαν να επιβληθούν στο σύνολο του πλανήτη. Στον Τρίτο Κόσμο, η Αριστερά, όπου επιβίωσε και κυριάρχησε, όπως στην Κίνα ή το Βιετνάμ, «εθνικοποίησε» τον μαρξισμό και ηγεμόνευσε στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Στην Ελλάδα, μια Αριστερά παρασιτικά εξαρτημένη από τη Σοβιετία, αρχικώς, και από τη Δύση μετέπειτα  –γενικότερα από τον δυτικό διαφωτισμό και «προοδευτισμό»– παρήγαγε τα εκτρώματα του 1922, όταν στράφηκε ενάντια στον ίδιο της τον λαό, στη Μ. Ασία και την Α. Θράκη, συμμαχώντας με τους γερμανόφιλους βασιλικούς·  της συνηγορίας υπέρ του βουλγαρικού επεκτατισμού στο Μακεδονικό· της υποστήριξης του σχεδίου Ανάν, εσχάτως, και του ιστορικού εθνομηδενισμού.

Και εάν, στη διάρκεια της Κατοχής, ηγήθηκε του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα, αυτό έγινε στην πραγματικότητα παρά την κυρίαρχη ιδεολογία της και διότι οι λεγόμενες «αστικές δυνάμεις» ήταν ακόμα πιο ξενόδουλες. Εξ ου και η σύγκρουση με τον Βελουχιώτη και η οικτρή συνέχεια του Εμφυλίου. Το ίδιο έγινε και όταν στην Ελλάδα υποστήριζε τον αντιαποικιακό αγώνα της Κύπρου, από τον οποίο απείχε η κυπριακή αριστερά! Γι’ αυτό και, σχεδόν φυσιολογικά, σήμερα, έχει επιστρέψει, στη συντριπτική της πλειοψηφία, στον εθνομηδενισμό ή στον ιδιότυπο «τροτσκισμό» του ΚΚΕ.

Ξεπερασμένη πλέον στον καπιταλιστικό κόσμο και ιδιαίτερα παρασιτική στον ελληνικό κόσμο. Τί χρεία έχομε λοιπόν αυτής;

Αυτή τη Μεγάλη Παρασκευή η ελληνική Αριστερά κατεβαίνει στον τάφο χωρίς καμία προοπτική Ανάστασης. Ο ελληνικός λαός θα αναστηθεί, όπως πιστεύουμε και ελπίζουμε, χωρίς αυτή την Αριστερά – απορρίπτοντας τον πολιτισμικό υπερκαπιταλισμό της δυτικής  Αριστεράς και τον εθνομηδενισμό της ελληνικής· για να το πράξει, θα πρέπει επίπονα, βασανιστικά, να την κερδίσει αυτή την Ανάσταση μέσα από ένα νέο όραμα εκσυγχρονισμού της παράδοσής του.

Σε μια στιγμή που κόμματα και κομματίδια φυτρώνουν σαν μανιτάρια, από τη Ζωή έως τον Μπαλτάκο –και στην αμέσως επόμενη περίοδο, μετά την αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ, θα πολλαπλασιαστούν στο άπειρο–, έχει ανοίξει η ιστορική περίοδος για ένα πατριωτικό δημοκρατικό κίνημα. Μόνο που, για να συγκροτηθεί αυτό, απαιτείται μία μεγάλη σύνθεση: η σύνθεση ανάμεσα στον πατριωτισμό και την ιστορικότητα του ελληνισμού με τις κοινωνικές αξίες που κάποτε εκπροσώπησε, έστω και στρεβλά, η Αριστερά.

Για να πάρει, όμως, σάρκα και οστά ένα τέτοιο εγχείρημα, πέρα από τη συνειδητοποίηση των ανθρώπων –και εκείνη των πολιτικών στελεχών των προερχόμενων από την Αριστερά φαίνεται να καθυστερεί τραγικά–, απαιτείται η ανάδειξη και ενός νέου πολιτικοκοινωνικού υποκειμένου που θα εκφράζει και θα εκπροσωπεί μια τέτοια σύνθεση: Όταν οι τριάντα χιλιάδες νέοι που μαθαίνουν παραδοσιακό χορό και μουσική στην Κρήτη θα αποφασίσουν, –τουλάχιστον ένα κομμάτι ανάμεσά τους– πως είναι καιρός να διαμορφώσουν και ένα αντίστοιχο πολιτικό πρόταγμα. Όταν οι δεκάδες χιλιάδες των νέων που έλκονται από τον αντιεξουσιαστικό λόγο και πιθηκίζουν τα αμερικάνικα πολιτισμικά πρότυπα αποφασίσουν –έστω ένα μέρος τους– πως είναι ανάγκη να δουν με υπερηφάνεια τη δική τους παράδοση ως υπέρτερη εκείνης  του… Prince.

Όταν οι δεκάδες χιλιάδες νέοι, συχνά πληβειακής καταγωγής, που παραμυθιάζονται από την ψευδοπατριωτική φρασεολογία της Χ.Α., κατανοήσουν πως, σε αυτόν εδώ τον τόπο, ο αληθινός πατριωτισμός συμβαδίζει πάντα με τη δημοκρατική παράδοση. Όταν οι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που πασχίζουν να είναι τίμιοι και συνεπείς στη δουλειά τους και αγαπάνε την πατρίδα τους, χωρίς να είναι κολλημένοι σε ιδεολογίες και κόμματα, αποφασίσουν να μεταφέρουν και σε πολιτικό επίπεδο αυτό που κάνουν στη ζωή τους…

Όταν όλοι αυτοί αρχίσουν να κινούνται, τότε θα αναδειχθεί και το κοινωνικοπολιτικό υποκείμενο αυτού του μεγάλου μετασχηματισμού που δεν θα κουβαλάει μαζί του τις αμαρτίες και τις αγκυλώσεις του παρελθόντος, και θα μπορεί να ενστερνιστεί ένα όραμα πατριωτισμού, κοινωνικής δικαιοσύνης, οικολογίας, άμεσης δημοκρατίας, παραγωγικής ανασυγκρότησης και πολιτισμικής αναγέννησης. Όλα αυτά μαζί.

Και όσο εάν, στο άμεσο μέλλον, φαίνεται πως, μετά την κατάρρευση της Αριστεράς, έχει έλθει η ώρα της Δεξιάς σε όλες της τις εκδοχές, εν τούτοις είμαστε βέβαιοι πως, στην Ελλάδα, η παράδοση αυτού του τόπου εναγώνια θα σπρώχνει και στην αναζήτηση αυτού του νέου οράματος. Γιατί η ψυχή του ανθρώπου έχει ανάγκη να μπορεί να πετάξει στο όραμα και τον μετασχηματισμό. Τι σπουδαιότερο μήνυμα εξάλλου, αυτές τις μέρες, από εκείνο του μετασχηματισμού της Ανάστασης. Ας αφήσουμε λοιπόν πίσω μας τελεσίδικα τα παρωχημένα σχήματα και ιδεολογίες και ας δούμε την Ανάσταση συνυφασμένη με μια νέα οραματική σύνθεση στον κόσμο, αλλά προπαντός στη χώρα μας.

Γιώργος Καραμπελιάς

Αφήστε το σχόλιο σας