Ηταν πάντα εδώ Reviewed by Momizat on . Θυμάμαι. Θυμάμαι στο καφενείο του χωριού (μπλε, πράσινο ή κόκκινο δεν έχει σημασία) τους παππούδες να συζητούν για θέματα καθημερινά, απλά, χωρίς κανένα ιδιαίτε Θυμάμαι. Θυμάμαι στο καφενείο του χωριού (μπλε, πράσινο ή κόκκινο δεν έχει σημασία) τους παππούδες να συζητούν για θέματα καθημερινά, απλά, χωρίς κανένα ιδιαίτε Rating: 0

Ηταν πάντα εδώ

Ηταν πάντα εδώ

Θυμάμαι.
Θυμάμαι στο καφενείο του χωριού (μπλε, πράσινο ή κόκκινο δεν έχει σημασία) τους παππούδες να συζητούν για θέματα καθημερινά, απλά, χωρίς κανένα ιδιαίτερο νόημα.

Τους θυμάμαι, πώς συνεννοούνταν με τα μάτια και σταματούσαν την όποια κουβέντα, όταν κάποιος από «εκείνους» πλησίαζε.
Ήταν σα να διέθεταν ένα περίεργο αντανακλαστικό. Κάτι σαν μυστικό κώδικα.
Η συζήτηση σταματούσε και η επόμενη ξεκινούσε πάντα από άλλο τόνο.
Τόνο που δήλωνε – σχεδόν αστεία – την ασημαντότητα της. Θυμάμαι τις γυναίκες να συζητούν για κήπους και μαγειρικές μα όταν τις πλησίαζαν «εκείνες» με τον ίδιο μυστικό κώδικα των αντρών άλλαζαν κι’ εκείνες κουβέντα και λίγο μετά στο γύρισμα της πλάτης «εκείνης» έφτυναν τον κόρφο τους.
Έμαθα αντανακλαστικά και ‘γω να αντιπαθώ «εκείνους» και «εκείνες» χωρίς λόγο, χωρίς γιατί. Μεγαλώνοντας έμαθα πως «εκείνοι» και «εκείνες» ήταν παλιά, τα δύσκολα χρόνια με τους κακούς.
Έμαθα πως έκαναν δουλειές με τον εχθρό. Έμαθα πως πρόδιδαν κόσμο στον εχθρό. «Και γιατί δεν πήγαν φυλακή;» ρώτησα μια μέρα αμυνομένη για το κέρασμα που είχα αποδεχτεί στο σπίτι «εκείνης».
Κοιτάχτηκαν ο παππούς και η γιαγιά, κούνησαν το κεφάλι σε κάποιον δικό τους κώδικα και δεν μου απάντησαν.
Εγώ μεγάλωσα σε εύκολα χρόνια με «εκείνους» και «εκείνες» να προοδεύουν, να φτάνουν ψηλά, να είναι πάντα κοντά στην εξουσία, να κάνουν λεφτά. Δεν έδινα σημασία.
Ποιος θυμάται τις εμμονές των γέρων.
Χτες βράδυ θυμήθηκα: «Γιατί δεν πήγαν φυλακή;»
Τώρα θέλω απάντηση.

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή