Τα παιδιά της καραντίνας, της παρατεταμένης οικονομικής και υγειονομικής κρίσης αποδεικνύουν ότι έχουν κότσια, πείσμα και ψυχή.
Και ότι όσο δύσκολες ώρες και να έρθουν, δε θα σκύψουν ποτέ το κεφάλι, θα κοιτάνε μπροστά και θα κάνουν…τα μακάρι επιτέλους! Η Νεφέλη-Μιχαέλα γιατρός! Καλές σπουδές, μωρό μου, καλό νέο ξεκίνημα, εύχομαι να κάνεις τον κόσμο αυτόν λίγο καλύτερο, τον πόνο και την ασχήμια λίγο πιο υποφερτά.
Γελάω από χαρά, κλαίω με συγκίνηση, κλίνω το κεφάλι μου με σεβασμό στους τεράστιους αγώνες σου, κάνω τρυφερές αναδρομές και νέα σχέδια μαζί με προσευχές, όπως κάνει κάθε μάνα! Θυμάσαι που σου μάθαινα να περπατάς και να στέκεσαι στα μικροσκοπικά σου ποδαράκια, ακόμη και όταν δεν έβρισκες έδαφος από κάτω;
Και να έχεις φωνή, ακόμη και όταν τίποτα δεν ακουγόταν; Και συνέχιζα να σε κακομαθαίνω με αγκαλιές, ακόμη και όταν όλοι μου έλεγαν να σε αφήνω να κλαις; Σήμερα, λοιπόν, είσαι μια ώριμη γυναίκα, με αξίες, υψηλές προσδοκίες, ανοιχτή καρδιά και αλληλεγγύη και έγινες εσύ αυτή που μου κρατά το χέρι και δε με αφήνει να κλαίω!
Ο Θεός να σου δίνει υγεία και μάτια που βλέπουν μόνο το καλό και ότι στις μικρές καθημερινές χαρές βρίσκονται όλες οι ευλογίες της ζωής. Να έχεις καρδιά που συγχωρεί τα άσχημα, μνήμη που θυμάται τα καλύτερα, εμπιστοσύνη και αγάπη στους ανθρώπους και ψυχή που δε χάνει την πίστη ακόμη και στις πιο σκοτεινές μέρες.
Να μη μικραίνεις για κανέναν και μη βάζεις όρια στις σκέψεις και τα όνειρά σου, γιατί μόνο εσύ ξέρεις ποιο είναι το σωστό για σένα. Και ό,τι σε κάνει να χαμογελάς, να το κάνεις περισσότερο, μα να έχεις πάντα το κεφάλι και όχι τη μύτη ψηλά!
Φρόντισε να επιλέγεις τον δρόμο σου και να μη σου τον επιβάλλουν, να ταξιδεύεις και να ακονίζεις τα λόγια πάνω στα όνειρα και τότε θα δεις ότι ακόμη και στην πέτρα ανθίζουν τα λουλούδια. Το μυστικό είναι να μη χάνεις τον προορισμό σου ανάμεσα στις Τροίες και στις Ιθάκες.
Και να μην ξεχνάς ούτε ποια είσαι, ούτε από πού ξεκίνησες. Λίγοι θα χαρούν που εξελίσσεσαι και θα αγαπήσουν το φως σου, διάλεξε σοφά τον κύκλο των ανθρώπων σου και ζήσε! Η ζωή είναι ένα μυστήριο που αποκαλύπτεται μόνο σε εκείνους που τολμούν να ζήσουν και δεν κρατούν μεζούρες στις ανθρώπινες σχέσεις.
Μην ξεχνάς ποτέ πως η μόρφωση και το ήθος δεν είναι συνώνυμα, μπορεί κάποιος να είναι και σπουδαίος επιστήμονας και σπουδαίο κάθαρμα μαζί. Μια μέρα θα κοιτάξεις πίσω και θα δεις ότι όλα όσα πέρασες άξιζαν, μα πιο πολύ αξίζει η βόλτα σου στους ανθρώπους!




Συγκλονίζει το άρθρο σας!!!
Μου θυμίζει πράγματα..
Οι δύο κόρες μου, έχουν τελειώσει τις σπουδές τους, αλλά το γραπτό σας άγγιξε την καρδιά μου.
Σας ευχαριστώ