Η υποδούλωση της Θεσσαλίας – Ιδιωτικοποίηση Λίμνης Πλαστήρα και λιγνίτες Ελασσόνας φέρνει η απελευθέρωση αγοράς ενέργειας Reviewed by Momizat on .   Στο μέτρο που στην ελληνική περιφέρεια δεν υπήρξε η οίηση και ο νεοπλουτισμός που διέφθειρε συνειδήσεις στο κλεινόν άστυ και επισκίασε την όποια προσπάθε   Στο μέτρο που στην ελληνική περιφέρεια δεν υπήρξε η οίηση και ο νεοπλουτισμός που διέφθειρε συνειδήσεις στο κλεινόν άστυ και επισκίασε την όποια προσπάθε Rating: 0

Η υποδούλωση της Θεσσαλίας – Ιδιωτικοποίηση Λίμνης Πλαστήρα και λιγνίτες Ελασσόνας φέρνει η απελευθέρωση αγοράς ενέργειας

Η υποδούλωση της Θεσσαλίας – Ιδιωτικοποίηση Λίμνης Πλαστήρα και λιγνίτες Ελασσόνας φέρνει η απελευθέρωση αγοράς ενέργειας

 
Στο μέτρο που στην ελληνική περιφέρεια δεν υπήρξε η οίηση και ο νεοπλουτισμός που διέφθειρε συνειδήσεις στο κλεινόν άστυ και επισκίασε την όποια προσπάθεια για αντίσταση στα φαινόμενα παρακμής που παρατηρήθηκαν τις τελευταίες δύο δεκαετίες στη νεοελληνική κοινωνία, παραμένει η επαρχία στο στόχαστρο εκείνων που θέλουν να καταλάβουν και το τελευταίο κάστρο πραγματικής παραγωγής …
Ο θεσσαλικός κάμπος σε συνθήκες ύφεσης αποτελεί την εγγύηση για την ανάκαμψη της ετοιμοθάνατης εθνικής οικονομίας . Η παγκόσμια οικονομική κρίση που για τη χώρα μας είναι πρωτίστως δημοσιονομική, δημιουργεί συνθήκες όχι μόνον κοινωνικού αυτοματισμού αλλά και γεωγραφικού. Το λεγόμενο αθηνοκεντρικό κράτος δεν είναι απλά μέρος της κρίσης, αποτελεί το ίδιο το λογισμικό ενός συστήματος «σάπιου» και διεφθαρμένου που καταρρέει…Ενός κρατικοδίαιτου και άδικου ως προς την κατανομή των πόρων συστήματος που θέλει την ελληνική περιφέρεια πληθυσμιακά –κοινωνικά και οικονομικά συρρικνωμένη. Απλά σε περιόδους ευημερίας (με δανεικά όπως αποδείχτηκε) από το πλούσιο τραπέζι της πίττας περίσσευε και ένα κομμάτι για την περιφέρεια. Τώρα όμως που στο τραπέζι απέμειναν τα ψίχουλα, αρχίζει να ισχύει ο νόμος της ζούγκλας. Σε περιόδους οικονομικής κρίσης εκτός του κοινωνικού ακολουθεί και ένας ιδιότυπος γεωγραφικός αυτοματισμός. Η μία περιφέρεια εναντίον της άλλης και όλες μαζί θυσία για να διατηρηθούν τα προνόμια της παρακμιακής Αθηναϊκής ηγεμονίας. Την οικονομική εξαθλίωση ακολουθεί πάντα η υποδούλωση. …

Η υποδούλωση της Θεσσαλίας
Το νερό άρα και η ζωή της Θεσσαλίας σε ιδιώτες;
Τούτη τη φορά η υποδούλωση έρχεται για την περιοχή της Θεσσαλίας μέσω της απαξίωσης του συγκριτικού της πλεονεκτήματος που είναι η αγροτική της παραγωγή. Το σταμάτημα των έργων της εκτροπής του Αχελώου ασφαλώς και δεν οφείλεται όπως διατείνεται το ΥΠΕΚΑ στην έλλειψη διαχειριστικών μελετών για τους υδάτινους πόρους, αλλά πρωτίστως στην έλλειψη των εθνικών πόρων. Η χώρα έχει μετατραπεί σε αποικία για τα επόμενα χρόνια αποπληρωμής των δανείων της και οι δανειστές τούτη τη φορά απαιτούν στην κυριολεξία γη και ύδωρ…
Είναι προφανές ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία χρησιμοποιείται αλά καρτ και ως άλλοθι από την εκάστοτε εξουσία για να επιβάλλει τους δικούς της όρους. Τώρα ο κίνδυνος της υποδούλωσης έχει πάρει τη μορφή της ανάγκης για την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας. Για την περιοχή μας εκτός του κινδύνου από την εξόρυξη και εκμετάλλευση των λιγνιτικών κοιτασμάτων της Ελασσόνας που θα μετατρέψουν τον εύφορο κάμπο της Θεσσαλίας σε «κρανίου τόπο» το άλλο μεγάλο θέμα έχει να κάνει με την παραχώρηση τουλάχιστο του 40% των υδροηλεκτρικών εργοστασίων σε ιδιώτες. Τα υδάτινα αποθέματα της Λίμνης Πλαστήρα αλλά και του Σμοκόβου λοιπόν μπορούν να περάσουν σε ιδιώτες οι οποίοι θα ελέγχουν με τον τρόπο αυτό την άρδευση και την ύδρευση στην Καρδίτσα και στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας…
Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και τα σχέδια ιδιωτών «παιχτών της ενέργειας» δεν σταματούν ασφαλώς στην παραγωγή ενέργειας προκειμένου να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι του κρατικού μονοπωλίου της ΔΕΗ . Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό πως όποιος ελέγχει τους υδάτινους πόρους στη Θεσσαλία ελέγχει και την ίδια τη ζωή των Θεσσαλών. Γιατί χωρίς νερό δεν υπάρχει ζωή…
Στο μνημόνιο το οποίο έχει υπογράψει η κυβέρνηση με την τρόικα και το οποίο συνεχώς επικαιροποιείται σε βάρος κατακτήσεων των πολιτών, υπάρχουν δεσμεύσεις προς τους δανειστές  που τους επιτρέπουν να απαιτήσουν την εκμετάλλευση δημόσιων αγαθών όπως είναι –πέρα από την ενέργεια- οι υδάτινοι πόροι που μάλιστα για τη θεσσαλική πεδιάδα είναι και ελλειμματικοί.
Σενάρια που σήμερα φαντάζουν επιστημονικής φαντασίας και μη υλοποιήσιμα στο βάθος της δεκαετίας που θα παραμείνει υπό την κηδεμονία των δανειστών η χώρα, μπορούν άνετα να υλοποιηθούν και να επιβληθούν μάλιστα και ως σωτήριες λύσεις από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης του παραπαίοντος Αθηνοκεντρικού κράτους μέχρι το 2024 οπότε θα γίνει υποτίθεται και η αποπληρωμή της τελευταίας δόσης των δανείων.

 Έτσι το να δούμε καύση λιγνίτη στη Θεσσαλική πεδιάδα από ιδιώτες και ταυτόχρονα εκμετάλλευση των υδροηλεκτρικών εργοστασίων άρα και των τεχνητών λιμνών της Καρδίτσας, σε συνδυασμό με το πέρασμα της αγροτικής γης ή των Ενώσεων που χρωστούν στην υπό εξυγίανση ΑΤΕ, σε πολυεθνικές είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος. Θυμίζουμε απλά ότι στις προηγούμενες πτωχεύσεις της χώρας (το 1893 και το 1932), ο τότε Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος κατείχε την Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών και τα κρατικά μονοπώλια στα σπίρτα, στα τσιγάρα, στο φωτιστικό οινόπνευμα, στις τράπουλες κλπ.
Το τι θα σημάνει για τη Θεσσαλία η ερημοποίηση της γης μέσω της εκμετάλλευσης των ελάχιστων υδατικών της πόρων, είναι προφανές:
-Υδρόμετρα στα χωράφια των αγροτών και λογαριασμοί στην ιδιωτική εταιρεία που θα εκμεταλλεύεται τα φράγματα Σμοκόβου και Πλαστήρα.
– Ο λογαριασμός νερού θα περάσει από τα χέρια των ΔΕΥΑ στους ιδιώτες…
– Η τουριστική ανάπτυξη του ορεινού όγκου της Καρδίτσας που βασίζεται στην ύπαρξη του υδάτινου στοιχείου τώρα θα υπακούει στον ανταγωνισμό των ιδιωτών για ελκυστικά τιμολόγια στην ενέργεια, ώστε ακόμη και σε περιόδους άνυδρες να θυσιάζονται τα υδάτινα αποθέματα για την παραγωγή ενέργειας, χωρίς φυσικά να τηρούνται τα οικολογικά όρια…
– Έλεγχος της τοπικής οικονομίας αφού το νερό για τη Θεσσαλία αποτελεί κινητήριο μοχλό για την αγροτική της παραγωγή.
– Οι αιρετοί της περιφέρειάς μας θα είναι και οι αρεστοί της Εταιρείας…
  Οι ίδιοι οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ με ανακοινώσεις τους επισημαίνουν πως η εκχώρηση του 40% των υδροηλεκτρικών εργοστασίων σε ιδιώτες υποθηκεύει το μέλλον της ελληνικής γεωργίας, αφού ένα μεγάλο μέρος των φραγμάτων χρησιμοποιείται πρωτίστως για την άρδευση.


Κρανίου τόπος…
Για την περίπτωση του λιγνίτη έχουμε αναφερθεί ξανά το τι θα σημάνει η αξιοποίησή του στην Ελασσόνα, μέσα από τη μελέτη του καθηγητή δασοπονίας του ΑΠΘ κ. Ζιάγκα:
1. Επιβάρυνση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στις Ανατολικές περιοχές των Νομών Καρδίτσας (δήμος Παλαμά) και Τρικάλων (δήμος Φαρκαδόνας) στην ευρύτερη περιοχή Τυρνάβου και στο μεγαλύτερο μέρος του Ν. Λάρισας από τη λειτουργία του ατμοηλεκτρικού σταθμού.
2. Όξινη βροχή και γκριζόμαυρο σύννεφο πάνω από τον θεσσαλικό κάμπο τις περισσότερες ημέρες του έτους για 30 περίπου χρόνια όσο θα διαρκέσει η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων και η πιθανή καύση τους γιατί το κόστος μεταφοράς προς το ατμοηλεκτρικό εργοστάσιο της Πτολεμαϊδας πιθανό να είναι ασύμφορο για τον ιδιώτη που θα το αναλάβει.
3. Συνέπειες στις καλλιέργειες και στη βλάστηση από τα αιωρούμενα σωματίδια στην ατμόσφαιρα που θα προέρχονται από τις εργασίες εξόρυξης και μεταφοράς του λιγνίτη
4. Σοβαρές επιπτώσεις στο δεύτερο σε μέγεθος ποταμό του Ν. Λάρισας και παραπόταμο του Πηνειού τον Τιταρήσιο. Μόλυνση του Ελασσονίτη που διέρχεται επίσης από την περιοχή εξόρυξης την Ποταμιά Ελασσόνας (ονομάστηκε έτσι επειδή από την περιοχή διέρχονται ποτάμια)
5. Η καρβουνόσκουνη και η τύρφη από την εξόρυξη μέσω των παραποτάμων του Πηνειού θα μεταφερθούν στα παράλια του Ν. Λάρισας και της Πιερίας, τα νερά και οι παραλίες θα μαυρίσουν στην κυριολεξία, οπότε σταματά η όποια τουριστική ανάπτυξη του Πλαταμόνα, των Νέων Πόρων, των Μεσαγγάλων κλπ.
6. Καταστροφή της βιολογικής γεωργίας και των προϊόντων με ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ) όπως το αρνάκι και το κατσικάκι αλλά και η φέτα Ελασσόνας (το 30% της φέτας της χώρας παράγεται σε τυροκομεία της Ελασσόνας).
7. Το βουνό των Θεών ο Όλυμπος που αποτελεί παγκόσμιο μνημείο θα μετατραπεί σε κρανίου τόπο το ίδιο και η επαρχία Ελασσόνας και αυτό θα είναι το τελειωτικό χτύπημα για την ήπια τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.
8. Η μεγαλύτερη και πιο εύφορη πεδιάδα της χώρας θα μετατραπεί σε γη χαμηλής αποδοτικότητας λόγω της μόλυνσης του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα και η παραγωγή δημητριακών και βαμβακιού της χώρας θα σημειώσει κατακόρυφη πτώση. Τα υπόγεια νερά του θεσσαλικού κάμπου θα δηλητηριαστούν και καθώς δεν προβλέπεται ούτε εκτροπή του Αχελώου το πρόβλημα στην περιφέρειά μας θα είναι το πόσιμο νερό για τις προσεχείς δεκαετίες. Θυμίζουμε απλά ότι το πολεοδομικό συγκρότημα της Λάρισας πίνει νερό από πηγές του Τυρνάβου που γειτνιάζουν επικίνδυνα με την περιοχή της εξόρυξης
9. Η υπέροχη χλωρίδα και πανίδα της περιοχής της Ποταμιάς Ελασσόνας με τις αμυγδαλιές, τα καπνά από όπου παράγονται τα περίφημα πούρα θα εξαφανιστεί και φυσικά και η κτηνοτροφία. Οι επιπτώσεις θα είναι μη αναστρέψιμες για αιώνες μετά την εξάντληση των κοιτασμάτων αφού τα εδάφη μετά την εξόρυξη είναι σαθρά και δεν φύεται ούτε καν θαμνώδης βλάστηση…
10. Και φυσικά – και το πιο σημαντικό- είναι ανυπολόγιστες οι συνέπειες για την υγεία των Θεσσαλών πολιτών, αφού αναμένεται να αυξηθούν δραματικά οι καρκίνοι, τα καρδιακά και τα αναπνευστικά προβλήματα…
Γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι η οικονομική και κοινωνική υποδούλωση της Θεσσαλίας δεν είναι απλά μία ευφάνταστη θεωρία συνομωσίας είναι ένα υπαρκτό σχέδιο το οποίο μπορεί να υλοποιηθεί αν δεν τύχει της καθολικής αντίδρασης των Θεσσαλών. Το ερώτημα είναι αν μετά από μία δεκαετία τουλάχιστο οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης θα υπάρχουν κουράγια και αντανακλαστικά στους πολίτες για να διεκδικήσουν το υπέρτατο αγαθό που είναι το δικαίωμα στη ζωή…

Του Γιάννη Κολλάτου

thessaliatv.gr

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή