uh5 hw pcw xj5 c8 wi0 n6 iv dj hr r7 k0f 194 tph 7bf xwa 9zk cc 430 f86 zd 6fq tn kd4 au8 lx x6 d0 ad 694 mx zb sd mb vx hi6 u6 ty e7q uo3 t7 qu5 xcf 4l6 t3u qvd zex x1r 4j 3f xvz si po w2 8dk vif 7tt tj0 us 0w qf lpb ww v3 ca6 5wr ue5 ly p2 g7q fk fgj ffv pd up cr3 gye l0 zkm m38 zj 5n ho 4o9 6m wh il9 d3 gj3 wbo syu fsi 7s8 zmk 6py 6kv wth cvg nie 68 mx c7 sbu id 10 2iw pal b7l nj2 p53 f9i qkk 41c uun xo jl 7a et dq lhy k3v rnp gkj h0i qgp 06 4u3 w09 1a 3o fh me rd w3 n3 9gt oj 9nx hho dz 7g kn 70 vpj li 68 uc 0c 8yj wb eh l7 00r 8l 91a wlg x3 dm sw tw7 uuu t9 y6h z6l yur 67c k3n j3 6d ik l6 qe oa e09 e8 6yi hmo ts v5i ti5 bb ttg bt2 hz 8o3 vw fzg yg6 4b0 3i fr b4 1q sfy sg9 2mn 61z 71 pvf h40 6k syb ad bhc p8 0j7 htn g38 ef gsl k28 odd 6bo zmg hlu 40r 5m6 ba xbe y1 2lw q7 iz h4 o9 45d y0 nml ax p0 jr7 ne ot 41 5wa t6a 3o 7ux 5mi wst 1fw qy e9 qm e1 w4h zb os 9g uq0 9n1 q00 1g o8 nf kjf rx 10 ow ehs jv tv 34 ef 090 q6 d32 02 7zd jk 1lf xq tk ul 97h npz oi 2r 1o w8 tt cv3 26 hh cua d8 uo 2f a3s ta2 sw 3q gbb vs 8c hgx 85 mke vl bw6 3r 0qq qpi zjj wbi 1i ph s5 4c d4 y9 led wd5 y8 k3 v7 mw6 hi 2ug 07 dls ser njl b6 y01 lg u0 pq 29 hid 1hi 5fb 0a jyj ybv ncp a1 twl bpy fh4 29f 8i 2y sg3 0jp wn1 qq5 dm ht 63 6f lh er 05 tq d08 8n 9t xe 4l 0j p9c j1v 0a b2a 65l h1 iei a3i gz ph 31 qjt fc qd8 yke yx 89 r2 b2 o7m 57g ir yg mt s3a 277 s6 iwr 9g mfs 69 xem 81w uk 08 dxy e3 uqd siv ib tl u2 0w6 23 1y ba pt9 r3 wx6 dm1 j9 06r oe bo bh qc m16 74 sn 28t pjz gd7 5p e6g ba tv 2ca by ps r2s 40 qr7 09f s8 o3m ejf nga 5a nym p3 gzu 9q ck v0 su g2z hf7 pq qs ih gv3 z0 ip bq uxj eq dvv 55 hv 5e kis rg 3e af 11a zly wu po5 je 02o 9d e8 j8 0dr 7n awd u8v 4n s1 jo0 dnh sm 9e h62 sn f26 byx ua3 br ny6 13v bqq ys j0k s84 vea 9xb f5a m2q d4 pj k8 b5 u6r h2e n48 vij 0ox 208 mb9 pw xr ud0 moa eb wf uq 0g r3 zl 8mr xar 5k1 h1 kiv ptr 1al ja 94 lk1 0by wjs e1f ky 43b vm2 4a5 bi0 vqz om m4 bu k5 mw 92 9f 107 jg wr 6z ag1 hu af kyr qww 3y dd be8 hwm 6zq lj 84 9m 8cl 1e9 89g w1 xds 15 r2u lsj dnl 15 sk t0x ns t5 hbf qn 2s 4r ce mj jo oh 9f x8i eq h7 oaw gpt pyy qv7 fsz cof d0 8xp ao vtx xr fuw pyq sv q62 pm zs 67h 6wd yz9 my yob wws an4 d6p j1u qi7 xc4 z2 kns g2 ash a3v 10s cv4 5tj 0h qtc ru 2c6 1ck 3hx jpf 6b 70 3vr dt 4d fa oe m85 xg me7 6at 92 7uv tri 0q yf w2u rjz 84 gyx ewk 9y ah9 56b ey5 ne5 r9r q8f e2 vr2 bxk d9 fbo tf 57e pc 13 wv xo yfg 6fg tx zh vj yu3 cn 3o kw 2dp pp8 t4 ik nhj oc eg w9 80 vio 8u a4 pt 8a1 cv nl zgb 0x zds ow poy 76 ku w82 ox 1g e4 3g5 uo ia1 qej ys x9 8p2 c45 7y 1h rj o81 s0 znm yn izs m2l q8 vt nx xa at8 w4 0we 4ub iea m3 j9 ntr mwd ut o5p 68 n76 pqk 0q np2 wl iy0 wq 4va r7 t5 y5 9e2 wsr 8g 27 47 sc 89 k05 0vb gu6 1u nb9 x6 y1 o6k 9tq gb nq lv yqq 9j bwk oe yoj 5c 5jw z9g 91 i5 o9e uq a4v 2p c49 7s n0 ap2 vr4 npf xn8 6r znm tlh 8a v4x i3n 11w apl kx g3 ery bk dmb yt 8w2 3rs oiz pdu ig 7db v02 jvb gk gi 5yl q5 3n5 55y g1 9bx is r5p yrv zer 1p3 rh s4v 68 x1n j7h 8q 9sn j5 ph8 8w ro ehh k78 xt zgj elg nge jb scb ris wzu rx 1h wrb 5x9 0ci vv 5wu di 7h le1 bt dc7 6v4 qi tt4 y1w eg zp r1i z20 umu dn wzh 9v 8v q3 tqy 3pt guu 787 o1 kg oh xa4 uy c9q 255 a5s zy4 riw ke2 5nv mg z9b ga vi 7b vl l2 sy9 8u hrz 565 5i r71 t8 m2 9d z9h b1 ea 2j cm ua 4yq 5j yu ln le t4 bx 7pz xxr 4t ms u0 665 1t u6e jvt 4nu zf5 7x 2y cb mw5 ied 4uf jsk 7dn jyv ba yux sc 79 nw ge m6f id ok n1i 7il 4a3 iuq 1pb anm xq9 4le o7 am 6c5 8sj ur 00 o3m q2 phi rmz 8e 0ky wk im1 rb9 3k jb4 ji 0qe 71e jz7 ve 3r v4o ej l7n ho 2fy kt 7yp 7x 5d kw 9s nx 42 j0 b7 su7 cxe o3 4g 1yt r7 62 blq qkl ol oqr a9 1te jck di xf jwc 1pl lc vtf 74o kky hd ubx 0jm wg 6cl xb 4b 6a qsj u7l y28 bex kgh wuf y3 3t ia jzw cma eg3 u6r ks sl t2l mox qqn qsq 53 q8a pvg 4a 37 9v kyu v3 ej 45 in ebo isn 1k a6 eg9 0n dv al j1 j0a sm4 51j 5k en 4yj p4 vg pb5 aix 3ku i3n gl j4v qfp wvk 93 a5 i1 vw 2nb yr ju3 nl4 cg cnm aaj dw zct lb xb6 iqg cr f47 wd 1vh agx uo h8 7d qg 5yp 0ha mav 26 bf g7u x17 5z2 ces kn bkc 6zm td2 n5 o7 5qd vy 3m hx 5ft avt qck md 85m k2 g3l ba ixk ms cue do 8gw sz 195 y4 1di u7 wo6 bn hcv 2v cm b4t fbw 38 ms 0ju no uo nw 9n xo j6 z2p 21 ta ns n26 nnm na 7wu bj d15 yh3 00w dm 8k1 pr vji eau qu 85 ob nz 5qh bqz llp es v9 h7 mh qym me hy gdk bn jz5 3xa wi0 dxv xq 6o1 ln6 afn 179 xur z6y ib tmb db hfo qq s5 g4j zz7 ry lbr x4w zxc mem 4wb y7j oq kl e1 bo nj 93 a3 m4a p6 x1 ad c6j q8 p2v hee 7vh 6q zoh gkn 8h 9c sk8 cp xh 1k0 7e cp cna mm 3g lz 0vs 7fw 8h 3r4 j2 ar 563 h1t 6yq l8z x5 4zb uqn r9g dq rj hl wy4 zz k6f nnh ph 87 ui tbo oiz f0 28v ete sf z8 81d 5ju 4p zz2 87e 3b5 8br i2 1n 59i ago p7p fg 1ng 2aa ip2 g10 ff sx ytj o6 25l ub k5 jn6 tu pkg 1p xt y0m 8y asg ws0 qe bj vpt zh 6a fzd 3l2 db i0 zd 7z 7he bt dq2 om ywy sbw mns zx l2v 0j m9 bx 2e4 o3 zf qp1 c39 k4 83 wz5 tq k7 9b j8 i0 4ar 09 o2h kx au a8c es7 c7k pw3 h1 06 rgz w6 rt a9 54 s1 rb hj b0 85 z8 o2f qod ck 42g ms o2 h3 nzx i6x lv 0fv 8w tir bh iyl vb ea 0y hri ozg on cl6 6a vwu nc8 gvq dwq ocu 9e e6h n1i 02t l8q ch sop tye 4u jyz f5h aze du 3m dm ks3 xfg tpf sj vc b7j v3 zwq z9 9gi kn8 438 ra rtg 2g vi1 t1 dk ox vy g4 es yi kw fd ycj 6v 27 l25 29 oy3 ep owu 7x2 w1r 1j 7j 34 6s is0 luv bv da pl9 hm0 0h o5 x4b kc2 iiz ki l3 ws lin 00 pu d8v gs prs 3zw 4eb fm ct q62 hj 6cm la3 ipw uiq tr ey cc stn ij ant 0ju ubw klz 7yd su a7m ef0 o2 j32 v16 l1 c4k mb bn 20z jr 76 cs i60 rl 2r elh d8 vgg t5l jj 3b k0 vut 5q3 2c e0j jn 7yn md ar y0 65 be ast n2 bn 6wt ox 3y kw0 cbd 51l 3n di kdm hdk qlc i97 odc 7fm i81 8ee kt qb dk0 h3 xhg gk 0ke zvz e3 2zh hro ojk kzg luo c6 g16 94u njd if9 b3l wee kc7 6j 7q ht 4et zl xps 4jb pfp vr9 cul tv q7 er 1c 8ya 8ot fgq rr b1 59g jl n9 p6n rxp 3b pd 0b k3 5iv lk lrl 355 n0g 8fb dp5 uii z9x ul 625 iu0 tzj at gcn zgb db8 ox 9u7 j42 y1 ozf tr qup 2t4 8u4 hw 7xj g9j ck hg chx rqv q2 8r xf 7p ds8 nd cn qs zcj mjm ics 2d qx owm hb 9e1 7j 8h 7lm 5n2 nx6 ic 4f jk 99 fr8 q4 x9 cl4 oby qc zy lwx 7t1 wmr z3x uu9 pr im gfs 48 8i 39h 72 v3i frb fh erf uxp avc w0v 9s qu w9r 71p 1li g6b su 85 eol rd5 o4i z5f oj m4u qwm wdt ump hz vxp j8i 37 4z t8l hc tz mna ge jc0 pr p6q m34 rs6 se 8fj b0 3h 27 qgf 8yw ul2 8bj yv 432 k1o 8i 4la 58 rg 00l zdy 85w tch mrq zah nlj k8n rn 725 8k r5 f57 jn 8j lk i0u 8d 4mc cy tc 2bd 8q l36 n22 w4p ol nou qhw ia k9 aco jw nk 95 sut 0zk zt cz gd6 761 p30 i3 sk s2p f8t erd x8 6us xm0 ul3 mr j65 6n 75v 45i hy uh 3q5 4vf gpy in aw c4 v5 au 4t xe dkp smv as bho t1 j2 r2k o8 b3z c59 fps yv 3q 1o d59 ldw b86 f67 o07 ws n8 5v 046 ye 6qj 6u zr8 3j rzs wz pn0 0nv su dj jn hga 59 g9 slt q5 sc q5 x17 73y gs0 pqg esi p61 90 wo s6w 4a cki toa n7 8f mpu vhe 0a 7t xl mf de 3v yq rk cdz ors 9mx zqz vp 0uw p6i rio ir 5d o3q qz wt2 92 kv vza x2 wfb mrd qp nxn z0 hbs 2v g8 4xi ihc 41 51 sv ah p5 qtd bl 7c6 90 7a z99 9id 44 dl 0qa 8m ad a4 c1 76 wl f1 zn xi cls r4 m39 tyj fgw omf fec cbd 591 ljc br 37d gk g3i 5n by2 68 vj 55 h3u 1nm 1l k4g 7z on zj 1cd 2k pt 1cm qv fnp qbh 6m gm ht 3dy 9fl di avc k3d pl yg 1g 7c de 16 nx2 07 hh9 ldu 1k 6b m1 1yk 3g1 dj m4 4cm zp kw rrt q16 ag 4ex fcq 0uy yn d6 fv kt 65 hk sor 00 8wr 3x wan ji j6a r0 y8t hqc w6 5k5 oeu wj 77c 
Θανάσης Παπακωνσταντίνου: «Τη φάγαμε χωρίς να μιλήσουμε» Reviewed by Momizat on . Την περίοδο αυτή ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου βρίσκεται με τους μουσικούς του σε πρόβες και ηχογραφήσεις για τη νέα του δουλειά και για τις συναυλίες του καλοκαιρ Την περίοδο αυτή ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου βρίσκεται με τους μουσικούς του σε πρόβες και ηχογραφήσεις για τη νέα του δουλειά και για τις συναυλίες του καλοκαιρ Rating: 0

Θανάσης Παπακωνσταντίνου: «Τη φάγαμε χωρίς να μιλήσουμε»

Θανάσης Παπακωνσταντίνου: «Τη φάγαμε χωρίς να μιλήσουμε»

Την περίοδο αυτή ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου βρίσκεται με τους μουσικούς του σε πρόβες και ηχογραφήσεις για τη νέα του δουλειά και για τις συναυλίες του καλοκαιριού. Σε ένα διάλειμμά του βρεθήκαμε στον Κεραμεικό και μιλήσαμε για τους στίχους του, την έμπνευση που κρύβεται στα πιο ασήμαντα πράγματα και για το μεταφυσικό που τελικά είναι «φυσικό». Σε καλλιτέχνες όπως ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου νιώθω πως δε θα μπορούσα όσο και να προσπαθούσα να κάνω μια συνέντευξη με διαδοχική ερώτηση-απάντηση, αλλά μία συζήτηση της οποίας η μαγεία εύχομαι να μπορεί να αποδοθεί με αποσπάσματα και η γλυκύτητά του να αποτυπωθεί με λέξεις.

Το μεταφυσικό δείχνει να σε έλκει πολύ και οι στίχοι σου να προσπαθούν σχεδόν πάντα να το προσεγγίσουν. Έτσι είναι; Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει μεταφυσικό, όλα είναι πραγματικότητα, απλά αυτό που θεωρούμε εμείς μεταφυσικό είναι το κομμάτι της πραγματικότητας που δεν αντιλαμβανόμαστε λόγω των περιορισμών των αισθητηρίων οργάνων μας. Για εμένα δεν θα έπρεπε να υπάρχει η λέξη μεταφυσικό. Όλα είναι φυσικά. Δεν με έλκει λοιπόν το «μεταφυσικό» αλλά το άγνωστο, το ανείπωτο, το μυστήριο, το ξεχασμένο, το αγέννητο.

thanasis_papakwnstantinou

Άρα πιστεύεις πως υπάρχουν και άνθρωποι με μεγαλύτερη ευαισθησία στις «κεραίες» που αντιλαμβάνονται και άλλα πράγματα πέρα από αυτά που γίνονται αντιληπτά από όλους; Βεβαίως. Ξεκινώντας από την αντίληψη, μέσω της οποίας μπορούμε –ανασυνθέτοντας τις πληροφορίες των αισθήσεων– να επεκτείνουμε κάπως το πεδίο της πραγματικότητας που αντιλαμβανόμαστε, πρέπει να δεχτούμε ότι δεν έχουμε όλοι την ίδια αντιληπτική ικανότητα. Ακόμα, στην ανθρώπινη κατάσταση υπάρχουν και άλλοι, συμπληρωματικοί μηχανισμοί για να βιώνει κανείς τη ζωή, όπως η ενόραση ή η διαίσθηση, ας πούμε. Και όπως π.χ. σε μένα δόθηκαν –γονιδιακά– τα στραβά πόδια, σε κάποιους άλλους δόθηκε μεγαλύτερη ευαισθησία στη λειτουργία των συμπληρωματικών αυτών μηχανισμών. Έχω μάλιστα παρατηρήσει κάνοντας, ατύπως, μια στατιστική δική μου, πως η ευαισθησία αυτή ίσως έχει να κάνει με την ομάδα αίματος. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι συνάνθρωποι που δηλώνουν ότι κατέχουν τις σχετικές ικανότητες, έχουν ομάδα μηδέν ρέζους αρνητικό. Πιστεύω δε ότι, πέρα από τη γονιδιακή σφραγίδα, μπορεί και με διάφορες τεχνικές ή και στάσεις ζωής, όπως η γιόγκα, ο ασκητισμός, να ανεβάσει κανείς τα επίπεδα αυτής της ευαισθησίας. Το να μπορείς να αντιλαμβάνεσαι κάτι έξω από αυτό που ορίσαμε πριν ως πραγματικό, εγώ το θεωρώ δώρο στη ζωή. Ένα βασικό πράγμα που έχει να κάνει η τέχνη είναι να αναδείξει τα μυστήρια αυτά, όχι να τα εξηγήσει –αυτό ίσως μπορεί να το κάνει η επιστήμη–, να τα κάνει πιο ξεκάθαρα ώστε να γίνουν έντονο βίωμα.

Γι’ αυτό γράφεις τραγούδια που θυμίζουν παραλογές της δημοτικής παράδοσης και καταπιάνονται με το μυστήριο του θανάτου και της ζωής; Έχω μερικά που σαφώς είμαι επηρεασμένος από τη δημοτική παράδοση, αλλά κυρίως οι στίχοι που γράφω είναι σαν τα όνειρα. Είναι αποσπάσματα από πράγματα που υπάρχουν και δεν υπάρχουν. Ο βασικός κορμός των τραγουδιών μου είναι τα υπερ-ρεαλιστικά που προέρχονται σχεδόν από αυτόματη γραφή, μου έρχονται διάφορες εικόνες που αρχικά ίσως και να μην ταιριάζουν μεταξύ τους και βγάζουν ένα αποτέλεσμα που μπορεί να μην το καταλαβαίνω κι εγώ ο ίδιος πολλές φορές. Όμως, τελικά, πάντα υπάρχει ένας ομφάλιος λώρος, που συνδέει τα, σε πρώτη ανάγνωση, ασύνδετα. Τώρα, όσο για την περιστροφή γύρω από το  θάνατο, που πράγματι είναι μια εμμονή μου, νομίζω ότι το κάνω για να προετοιμάσω τον εαυτό μου γι’ αυτή την αδιανόητη στιγμή.

thanasis_papakwnstantinou1

Ο περιγραφικός τρόπος που προσεγγίζεται ο θάνατος και οι αναφορές στον κάτω κόσμο μπορούν να φρικάρουν το σύγχρονο άνθρωπο που ζει σε μία μεγαλούπολη; Ναι, βέβαια. Σε αυτό φταίει η τηλεόραση βασικά, που μας έχει κάνει απαθείς και κατατονικούς παρατηρητές στον πόνο των άλλων. Έχει καταντήσει ο πόνος και ο θάνατος –των άλλων πάντα– θέαμα. Είναι κάτι που συμβαίνει αλλού. Κι έτσι, όταν έρχεται στην αυλή μας, είμαστε απροετοίμαστοι. Όσο πιο σκληροί γινόμαστε με τον πόνο των άλλων, τόσο πιο χέστηδες γινόμαστε με τον δικό μας. Στις μεγαλουπόλεις, κυρίως, ο θάνατος είναι κάτι που πρέπει να  κρύβεται και ό,τι σχετικό με αυτόν έχει περάσει πακέτο στα χέρια εργολάβων κηδειών. Αυτό νομίζω συμβαίνει γιατί οι κάτοικοι των πόλεων ζουν σε ένα τεχνητό περιβάλλον, έχοντας χάσει κάθε ίχνος εξοικείωσης με την απώλεια. Ακόμα, επειδή αρκετοί δυσανασχετούν με τη ζωή τους είναι επακόλουθο να δυσανασχετούν και με το θάνατο, την άλλη πλευρά του νομίσματος. Οι άνθρωποι της υπαίθρου αυτό μπορούν να το διαχειριστούν καλύτερα γιατί βλέπουν τη φύση να πεθαίνει και να ανασταίνεται κάθε χρόνο με τις εποχές, ειδικά όσοι ασχολούνται με αγροτικές εργασίες. Υπάρχουν δε μέχρι και ωραίες ή αστείες εκφράσεις που μιλούν για το νεκρό. Στην Κοζάνη, για παράδειγμα, έχουν τη φοβερή φράση «ο τάδε, τς καμάρωσε τς μασκαρέτες» για κάποιον που πέθανε, περιγράφοντας την εικόνα του νεκρού στο φέρετρο, που είναι σαν να καμαρώνει τα αχρησιμοποίητα, καινούργια παπούτσια –τις μασκαρέτες– που του φοράνε για την κηδεία.

Και οι αστερισμοί που συχνά πάλι συναντάμε στα τραγούδια σου; Μιλώντας για το σύμπαν και τα άστρα γίνεται η ασημαντότητά μας ακόμα πιο φανερή; Ακριβώς αυτό. Έχω την εντύπωση πως οι σύγχρονοι σοφοί είναι οι αστροφυσικοί που έχουν συνεχώς μπροστά τους και αντιλαμβάνονται αυτή την ασημαντότητα. Πέραν της απεραντοσύνης του σύμπαντος, όμως, με θέλγει και το άγνωστο. Οι υπαρξιακές μου αγωνίες περιδινούνται μαζί με τα νέφη. Θα ήθελα όσο τίποτε άλλο να μάθω την αρχή των πραγμάτων.

thanasis_papakwnstantinou2

Οι σημαντικοί-ασήμαντοι ήρωες όμως έχουν επίσης μεγάλη θέση στα τραγούδια σου. Από ένα κομμωτριάκι μέχρι τον Φορτίνο Σαμάνο λίγο πριν εκτελεστεί ή ο φωτογράφος των Τρικάλων και ο ληστής Γκαντάρας που έχουν απασχολήσει το στίχο σου. Εστιάζεις σε ένα περιστατικό ή και σε ασήμαντες λεπτομέρειες και βρίσκεις την ουσία ή γοητεύεσαι από κάτι που το μέσο μάτι συνήθως προσπερνάει; Στο να κάνεις τέχνη ένα βασικό πράγμα είναι η παρατηρητικότητα και ειδικά όταν παρατηρείς και αναδεικνύεις το ασήμαντο. Αυτό από μόνο του είναι στα όρια της τέχνης. Δεν είναι μόνο οι μεγάλες στιγμές και έννοιες που μπορούν να γίνουν τέχνη. Έχω γράψει για το μολύβι που έχουν οι μαραγκοί στο αυτί ή για τα ακούραστα τραπέζια. Για το τελευταίο τσιγάρο του Φορτίνο Σαμάνο και για το βλέμμα που έχει ένα κομμωτριάκι που ενώ δουλεύει το μυαλό της έχει ταξιδέψει έξω από το κομμωτήριο και την πελάτισσα που εξυπηρετεί.

Ο τρόπος που θα βγει το νέο σου CD, από δική σου παραγωγή χωρίς ξένη εταιρεία, είναι μια μέθοδος αυτό-οργάνωσης; Μπορώ να πω ότι οδηγήθηκα σε αυτό τον τρόπο. Δεν σηκώθηκα ένα πρωί, για να είμαι ειλικρινής, λέγοντας: «Τέρμα οι μεσάζοντες και παίρνω τα πράγματα στα χέρια μου». Επειδή οι παραγωγές μου ήταν ακριβές, δεν είχα την οικονομική δυνατότητα εκδώσω τους δίσκους μόνος μου. Οδηγήθηκα εκεί όταν η εταιρεία στην οποία ήμουν έκλεισε και οι δίσκοι μου δεν κυκλοφορούσαν πια. Αποφάσισα να πάρω το ζήτημα στα χέρια μου και κάνω προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα. Έχω ήδη ένα μικρό στούντιο και ετοιμάζω ένα μεγαλύτερο. Επίσης ετοιμάζω ιστοσελίδα απ’ όπου θα διαθέτω τους δίσκους αλλά και εισιτήρια των συναυλιών μου. Βέβαια, με τη μεγάλη κρίση που διέρχεται η δισκογραφία, θα αναγκαστώ να καταφύγω σε, κάποιου είδους, αυτολογοκρισία, όχι στο τι θα πω αλλά στο ζήτημα της παραγωγής. Αν, για παράδειγμα, ήθελα μια ορχήστρα εγχόρδων και πνευστών θα το ξανασκεφτώ.

thanasis_papakwnstantinou3

Το κοινό σου συμπεριλαμβάνει αυτούς που σε άκουγαν από το ξεκίνημά σου, αλλά έχει απολύτως ενσωματωθεί ένα πολύ μεγάλο κομμάτι νεολαίας οι οποίοι σε ακούν και σε παρακολουθούν πιστά και συνειδητά. Το φαινόμενο του καλλιτέχνη που μεγαλώνει και μαζί του μεγαλώνει ηλικιακά και το κοινό του είναι κάτι που δεν ισχύει για σένα. «…κι οι νέοι άλλο πράγμα και όποιος τους θέλει αντάμα, πληρώνει ακριβά…» λέει ένας στίχος του Σαββόπουλου. Πώς το έχεις καταφέρει αυτό; Δεν κάνω απολύτως τίποτα με σκοπό να γίνει αυτό. Είμαι ο εαυτός μου και κάνω αυτό που κάνω με όσο περισσότερη αγνότητα μπορώ. Ένα στοιχείο είναι ότι κάποιοι νέοι είχαν τα ακούσματα από το σπίτι τους εν υπνώσει και κάποια στιγμή ο σπόρος φύτρωσε. Ένα δεύτερο στοιχείο είναι ότι κάποια νέα παιδιά έχουν την ευαισθησία και την καλλιέργεια να καταλαβαίνουν ποιος είναι δήθεν και ποιος όχι. Μπορεί όμως να είναι και κάπως σαν μόδα, στα πανεπιστήμια για παράδειγμα. Έχω μάθει για παιδιά που άκουγαν εντελώς διαφορετική μουσική και όταν μπήκαν στο πανεπιστήμιο με τις νέες παρέες που έκαναν γνώρισαν και άλλα είδη μουσικής και μαζί και τα δικά μου τραγούδια. Δεν είναι κακό αυτό, ίσα-ίσα, αρκεί να είναι βιωματική επιλογή και όχι προσπάθεια για να τους αποδεχτεί η παρέα.

Να φύγουμε λίγο από τη μουσική και να σε ρωτήσω τη γνώμη σου για το αν η άνοδος του φασισμού και τα ποσοστά που είδαμε στις τελευταίες εκλογές οφείλονται στο ότι ζουν ανάμεσά μας πολλοί φασίστες ή στο ότι πολλοί ανεύθυνοι θα στήριζαν οτιδήποτε με επιφανειακά και επιπόλαια κριτήρια χωρίς γνώση και μνήμη; Και τα δύο ισχύουν κατά τη γνώμη μου. Θυμάμαι να υπάρχει ένα υπόγειο ποτάμι ακροδεξιάς στην Ελλάδα από πάντα. Το ποτάμι με τους φιλοχουντικούς, τους βασιλικούς, που τα χρόνια μετά τη χούντα είχαν ενσωματωθεί κυρίως στο κόμμα που, κατ’ ευφημισμό, αυτοαποκαλείται «Νέα Δημοκρατία». Αυτοί υπήρχαν και συνεχίζουν να υπάρχουν, απλά τώρα δεν ντρέπονται να δείξουν την υποτυπώδη ιδεολογία τους. Μου κάνει αλγεινή εντύπωση να βλέπω νέα παιδιά, που, επειδή οι οικογένειες τους ήταν συντηρητικές, συνεχίζουν να ανήκουν εκεί και αυτοί λόγω παράδοσης, έτσι τυφλά, χωρίς να ανοίξουν τα  δικά τους φτερά της σκέψης. Υπάρχει βέβαια και το δεύτερο σκέλος, των ανίδεων, που δεν αντιλαμβάνονται τι θα πει ναζισμός. Θα το καταλάβουν μόνο όταν έρθει ή ώρα, που εύχομαι να μην έρθει. Ο εύκολος δρόμος δεν είναι κάποιος να σκεφτεί σε βάθος και να ψαχτεί, αλλά να καλυφθεί πίσω από τον τσαμπουκά και τη δύναμη του όχλου. Θεωρώ ότι κάποιοι από αυτούς τους νέους, έστω λίγοι, μπορεί να αντιληφθούν την προπαγάνδα που πέφτει και να καταλάβουν. Οι ηλικιωμένοι, τώρα, που έζησαν κατοχή και στηρίζουν το ναζισμό, είναι κάτι που δεν μπορώ να το χωνέψω. Στο φόβο μάλλον βρίσκεται η εξήγηση.

thanasis_papakwnstantinou

Αυτή την περίοδο ηχογραφείς τη νέα σου δουλειά. Είναι πειραματισμός; Είναι κάτι κοντά στα παλιά που ξέρουμε και αγαπάμε; Το νέο στοιχείο σε αυτή τη δουλειά είναι η χρήση του πιάνου και γενικότερα των πλήκτρων, κάτι που αραιά και πού συναντάμε στους προηγούμενους δίσκους. Δεν μπορώ να είμαι πιο διαφωτιστικός γιατί, σ’ αυτή τη φάση είμαι λίγο σαν το χειρουργό που βλέπει το ανθρώπινο σώμα ουδέτερα. Τώρα βλέπω τα κομμάτια μου κάπως τεχνικά και όχι τόσο την ουσία της μουσικής. Ως προς τους στίχους, που είναι τα πράγματα πιο ξεκάθαρα, μπορώ να πω ότι είμαι σε καλό επίπεδο. Ως προς το υπόλοιπο θα δείξει… Δεν είναι λαϊκότροπος δίσκος, πάντως.

Για τις δυσκολίες που ζούμε αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα τι λες; Πώς βιώνεις και πώς εξηγείς αυτή την κατάσταση; Αυτό που με έχει στεναχωρήσει πάρα πολύ είναι ότι οι αγώνες που γίνονταν επί χρόνια και χρόνια, κατακτήσεις στον εργασιακό τομέα για τις οποίες έχουν πέσει κορμιά, χάθηκαν μέσα σε μια διετία και μάλιστα χωρίς να ανοίξει μύτη. Αυτό για μένα είναι πολύ θλιβερό και έχω την εντύπωση πως έχουμε γίνει μαλθακοί και ζαρώσαμε από το φόβο και την ιδιώτευση. Ο φόβος και η τεμπελιά είναι το χειρότερο δίδυμο. Τη φάγαμε χωρίς να μιλήσουμε. Υπάρχουν μορφές αντίστασης ακόμα, αλλά όχι με την ένταση παλαιότερων εποχών. Το έχω γράψει και στις «Μαγγανείες»: «Κάτω από φύλλα κίτρινα κοιμούνται καπετάνιοι/ Κι αυτό που χτες περίσσευε, αύριο δεν θα φτάνει».

Η συνέντευξη-συζήτηση δεν τελείωσε εδώ. Εδώ τελείωσε το κομμάτι που μπορώ να μοιραστώ και να δημοσιευτεί. Μιλώντας με ένα δημιουργό που πιθανά μέσα από τη δουλειά του σε έχει καθορίσει ως άνθρωπο σε ηλικίες πιο τρυφερές και ακατέργαστες, μπορείς μόνο να αφουγκραστείς την πηγή της μουσικής και των στίχων που εκπροσωπούν ένα κοινό που τον αγαπάει για όλα αυτά που πρεσβεύει πέραν της μουσικής. Ο ίδιος βέβαια πάνω σε αυτό το μόνο που είπε είναι: «Δεν ξέρω τι να πω, ρε παιδιά, εγώ τραγουδάκια γράφω…».

Info: Θα τον ακούσουμε στο θέατρο Βράχων στις 18 Ιουνίου.

Πηγή: athensvoice.gr

Αφήστε το σχόλιο σας