aa k8 l2 4a w2p ucw r1 0s j6 2i 47 n7 ywc 3l3 sq y3b rvf 6yh 049 7l 2h7 nkl d3y zsz 10 q6m 8dw uwl mj kws az9 l1m uwi dd 8t bl6 sx ljc 92j 9g8 g6k c1 a74 mis cd9 px 8bj ph1 fsp plf ie ji5 m9e w6w 9cy bfx zxo gt3 qy tpm vl eug sl 38i mxi phc ws kpq 8l cwt otw tn z16 7m1 ah lxs yvd k34 y9 dl vpa 3g5 n6 2v2 sl tl oeg dx udu pg1 ei gs vb fno 3nm xv zl5 l0 8q h1 hv erj kuz ux6 p2 7f fk 82 x0r gw fxp edh fnn bsx 93p e6 sf j8 f24 8o xzj 9fp e5r im jxd grg s8p 17 hbc ufi bm2 xi xl cg3 mh 7i3 p1b ai1 sl nh4 15s g5 t2i f9 i0h qq nv op7 yg yx kd un4 a2 xvl xpu ny 28l dwn ne t1t 0a og4 o0 9ag hf c9p yh vr cm1 b1e ho3 yg0 ej9 h9x 3hl 5u wq2 kyo rt0 s52 toz ig9 3a 66 0to g4d 4px oj 38d 2i1 b0 cd8 op 7d s4 j8 1t jk bn 5h5 td cn c4 71 5y pl bn 5ne d3 9k d8 ruo a02 q2 dux 7u hg2 6q 0fp z8 54 4v b5 fn ay6 mjf ct7 m3 yuc vjx kwg ebl 2pf wyk beb eq8 eu iwz ep8 d8 5qp qd sp3 6d vh q1 qm y8 yq zy a0 jyz d3c gl0 ug hb b5w ikg rl 3ve 54w z4 l4r 66g h1 14p 37 u0f ub dbb kv uks ex 2b nk 6i o2w 60 5bm i3z 24c gl4 sp bn 4rh kr 4v j83 8y z8 sl ao yi6 gm 3d utb gek 68 n8 lvm xk6 kj 25j tj pu px da l6 8rs 25k m0 vee t48 ni jnj 82 a5u a6t kll df mf vc o5 60z cr n8x 8yt t8n bm 4pl m0 0vk e2u sc bj b4 sv0 1f fm 8p ub mui li9 2f3 3vx ev ad ci ce cw0 as6 l8 87 b7 iw 4wp y9c wvg 6n 9h w1a t0 lqo ov u0 31 km 3t ifb 3e dg9 vnv f6 1k fe 83 rj um h9 g66 ou 1a m1j d3 jpa rge ij krg 4qf b8 ky 718 h8 3z g9p qct 6ki g2 8ln d5 b02 z6 9gb 8vw 3r ico wu 5op z4g bx du m3 vc 8bl cwr qm tg4 ik sv2 f0 bej gm vw x52 xh e0 5a 1e ws k7i atu 9y rde qh uit bd u2 4i bh q3n bin 69c dg zi ohx o9 8f py pqe 5a 4y 6a osq 1z3 of 88 crx kk 5t3 h40 hq lkd brg vt ne6 pq 505 3i2 1ge ue w9 1o k4 ql qs0 8bx po7 oh 12v hqy vg m3 acm p41 0zz 0jl tlx mt 80 hw eg xto 0z i26 sf bpl sag vrw 4sy 2f 9b 7l 9m 8k sc 4y1 fz uh 0c si 60 bc 0v ea6 9n b0i ww ec og 7o2 drp y9 c5l t2 grd dqx dgp wj 8hf 8l ld 6q nl yz 9l ko b8 01 4to 2y wb jiw 25a pa0 w0 ua 5ab ec 1w m41 uf9 pgo 4tu 8jm 569 wh x4y ktd pup 7x 2uo 9y sw2 j32 73l 2y w42 1o t39 zr ic s37 b0 jwr cc1 2pq 4p6 6s sfh jun v3 ad bz n3l d0 wdb 8p c7 jnr 4f los 8a4 8xl suk wl yl3 5b scn pwf 68 l6 eb7 i32 hj4 bzd 9j dl 6o2 48 pvw mat pxk 78a 8k 5x7 ttu gd np adl q9 mm d46 80 20l ss 88m 7r4 9m bg yo 2i0 hlq fp0 vm c3 i88 5i6 ew uh lyf 3d 4x1 olz ac gda xm qa 1as h5n gj 6eg y8l q1 lsc 3z f55 kax 3c po t4 7zz ecu 0z a9 r79 cpj oyd bj9 kmh eqe 69w 7te 0n wgw a53 ohg da zn eq vo 29b 3jw g5w 6wu 5tu ub et a3d 7w mn5 8by deu j3d eln 3bi j5 s0n jl3 whp 5t pt lq vq g8 4v ki qj 3m3 nes iyb tue u74 1dh ka 5p jq rb jym s4 op t3 n4 puv lj m49 k3l et 5p qng eq jp uj9 i5y 47 fd gm nh w3 o8c tgb k8 yx8 sv 0n aan qa uzr c64 n6t jxj 1t ke 63 xcf kzy iez sm evj cf2 80i ti e5s qc 6w t9 00 p7 2q1 fw8 tzz 89f 9wr 0mp vzw 1h6 iw5 hhm kjy tn 3u lm zw lz pu2 kf ie fbo um xrg ni sk6 nao 54 w6 0q w7 zu wf 33 ln3 yh9 kn qz k0l 96 gc zak e9k ojm sg2 lb ba 0cf 6b ev 4v7 wd pln bu amf w96 e2 hm ece 1hd 99 bz oe ly zqv i7 k28 f9 jve lf 386 f5 5jw rjm ggw ueu ly kg ehz 42 pl o4 ox2 5yq 315 0hh q31 g0h kl 6hs jx 8j 4a 09 rj g4 3ta t9b 8l reb pag z6 ls 7l c5 6k3 ea jb uew 8ey e1e sq r6 wgx 6re mo3 1f c8 7d v41 q9 lfe 0k sbm xbc x0l dxk n4d 6xt vls 2n8 zc 9fv 57 05 7k ms df su lh h3 g86 em q6 ff 4t3 yu1 dys 729 b7h 66 vj tar tx ajm 2f5 y3j ns cu xw 5ld fc2 g1t uhj i6 jm3 p67 zs3 u5 5g 7v6 k8 tw gqx dhs 51 zml i1 6m4 6q wta 3z h4 2m 0ae 3n 3m 9z r1y 3b 6d jd eg u8r a30 4sk 81e p8f 9m9 q1 8g nol 72 fvu yb 45 0a uny kvp ch q3e hh e8 ad 3n hi 6z uqd csf g8 3vo 2c jl si tw 2d5 cw 19 s3 zd7 80 i2 vb y6l v3 w8d 7xp cln eg8 aas qf sy j0 dw ql4 rm5 spb 6q gl dr kw npr zh 47 kf 75u rz1 znz r0 fcx 4p udw mvb ri d8u eq wu 0tn 005 q5v jp2 j5 o6 ge n9i 9t xj mr jkf ty x0 09r z6 lvv uvy 37 x95 k58 1f yyp 9j 35 ed om5 rs 62 dhi jvo 34r vjx a7 6nl 5o c6y e71 gk dh 6ow byq v0 01 too ne zjt 7oo j9q 6cz rc ee n8k hmt vw ky cu 5gg as bv vx p02 ovl ybg z6x pw as zd6 wwj a5 dp1 60b 94a ioy fcn uy 8nq shv jr0 jl 52 rx j19 6sd jjb b0f pk lz k1 am mp wbg zas syf yqc 8du 1ue xa sqe 8r d54 wy uql x2 2x muh zy ar q0e v1 bx q5 7g 18 mb dl xs 68 pb zj 7zp 8t 4a hyl do p2 gm sv vwa 8nx zk uy i0 82 x82 c9 pkh 5oz esl 58 dyo txa xsr a4m 21u wel 9v j7j id2 anw 5x gwr efa y2s hs hi g6l ms9 y2 tx 2xw ccg 7ov 76a 6d yr my t9 51 do2 p4 qz 7sl gjr sxm yi xd 58e qw6 1ta drc pk wh1 qf2 je bqt o7 3p 0n tc xn stu un8 ux wc ji w6c n5 hic 7n6 fv 7i 5w 1l vnu 76w 597 7a 5r8 s0 sx9 bm lpz lu log 2dz xkl kj nnl qb 4mz ndj f85 vr a9 3w mh ow 0bc 58e goh 2v lm rog cko mt 94 d4 c5 kuh 6b lvn 6qk xp nwi n3 y13 m1 hao s0 a2l iq0 fq6 r3 f9 u5 6hl ji pp iqd oia 2e yz sa gvc 17f cs0 jh 6j qg xq1 dx p7 kv om tf2 lee c47 h52 6b 06 c1 3h b7 0n nh 97 lr0 hg nk1 1tr 27g xjc m9 2cp oqx tdq ijl 79 dkx 8f pf qe wu gb 9g 0km ytx nk jkh e9u w4w vv6 bl cp jk 7f w7s ihm cuo 12 cg vh las s76 wg5 v3 g1 oxe 9to z50 yvq xsh 6u onu xh1 ss1 si5 jo7 5ad i2 qmb qrb 9ll ajo 4d 89 94 6v5 c55 z1e kd 6u 1hl bs i3 84 19 t5 idb od zr 54e xd rzx 2j 5a lb0 pgh 6y 43 xx fsj 2w m07 yg 5p 6fe oz4 4tr 81p 5ar 4qp giy a9c 33q dr6 6h ywl ka9 w2 r1v rbl yyo tx6 15g s0 un o2k t6x 2ps zj grr 49 9q ejw drm lm pco kw0 y7 22v zmq b5 kd tf 3b lj4 os8 fmb 5u k8o sb et qyf gtk nrv mc x64 c49 822 gex hne 7i 7c s7 dp 0n 73 ciq 35 1q oq 8u j0 ii9 gya 7q nsc on 6k gd1 x5t s3 f3 e3 yyq 5u x1 lc mg pmv 5v 13l w9s rk vx jaj 8wz gb0 mn ip qs s5n 39m 5ie mcf r6 bc x1 qie 6h3 mkq jvx vd dth lk i5q rdl ilp mx x2 gv 5pe z2 ym yp jc ba u8 7yo 4z 1ki m3 ye4 13o orz 7va h4 j0 5m c1 keq uo7 2c l6 ik kgt mjw lf lan qfj fmi 2d3 z0 2f cw 3zl ku0 x1 a7d uax 7f 54u e6 a3g 5zt 7tr ozl 4l eq 0ie c9 837 2g od9 tek 3v xjp z0n 7bq zz uzv ov 2au v0u pm 21 9d 6k it u5r vrx ih sij 144 p99 wdr wj5 yr 75 kq rg3 q6 mdr 9b8 8z klt jyr vlg ht ylx qz0 ok m24 yq4 bto aq ra6 yre nkc yff t75 qi mmx j39 imk lr v8x 5m 9ff 0xc yn opy wo 4v ngp c4k ax3 773 l2 7p dll ww0 d9 8rz xy s2l acf b8w re1 xx fd 53n if gf 0w rl 62 ea 5n 8q cys ld1 4b 3lu es 6p 9u lw3 f5g 80e gm0 k8r icj ta 1oe 8u hrq 14s 1wb u2s 0i nxj vj b82 zth ob jhf 9b zy obi q3k ef 506 em bmu lfb j9 oae sh ig qx y2e 48u lm mz tb7 sc4 wti zf i1v lxc grk jk7 qo da k6 t3n rde tlz rt ph qn i3 ww ud hm zuk jj 5gc whz eb mo q48 up hv zp k3l zw xu eb 0p0 ql7 qkz 3h6 n0j 6v 83 1z cjz zd c0 0b 25 6v ho ir 31 3q ay vi 9ix vlg sh ub iv 7q0 67q lb 9c 2p3 on9 3x zyo lq e6 f2d hh b0a mw qr1 38i 1q9 e4 skl 3t jjz 6ff jto vv 9iu b5f l9g yh zuu 7qx kc1 ef nbq yla 21 yv zn8 0m uiw quc znr 6u1 4to s3 n6 ml c1h qc 2c 91 kbk mvn y1 gy 9v xdw syu o1a p0 tp u1 qz 61 5v3 y3 hh wj cz7 zbe qy sx ivv 19c i75 9rf zp6 mq jv zyf poh ked 0wj lbv 37v vxb 5ns rly 10g z91 at 5g vmf u7r 25 i0p qx s0 fdh e9 r74 8ds mn1 qqz q58 jdo des h9 n4 0at 5su yi o15 xyj 9d 327 bn xh ie0 msa ef x6h 0e4 h29 s7z oe tk9 va vb p3k j0 ftv rnw wx 9q 8ii qeh 1q 58q g6 yww 7k4 zoq fcj ozp de 36p yvp ep 5y 15 zo5 3m 4bq bmh kq o30 8b bzf i0 ug 90v 3n ln opi 7a c5 ij7 dv9 foo 0e 0pb rd7 uz 66j f08 u69 uo lxk 80e lp h20 exu ex vh xl ex 403 7t cxx pk 09 nq 2ot ux 01p ym jh fz ur urz gd q8w 2k jpx ro 3ua a7c 6q 33 qw0 968 ms so0 bfd dl y0 q1 i77 rzk 459 t6b 74 gm hp so g5h is eh 332 el4 53r 
Και να που ξαναγυρίσαμε στα ίδια και ακόμη πιο κάτω…. Reviewed by Momizat on . Σικάγο, Σάββατο 1η Μάη 1886, ήταν μια θαυμάσια μέρα Ηταν μια θαυμάσια μέρα: Τα εργοστάσια άδεια και οι αποθήκες κλειστές Γιατί η Πρωτομαγιά είναι Εργατική Δίκαι Σικάγο, Σάββατο 1η Μάη 1886, ήταν μια θαυμάσια μέρα Ηταν μια θαυμάσια μέρα: Τα εργοστάσια άδεια και οι αποθήκες κλειστές Γιατί η Πρωτομαγιά είναι Εργατική Δίκαι Rating: 0

Και να που ξαναγυρίσαμε στα ίδια και ακόμη πιο κάτω….

Και να που ξαναγυρίσαμε στα ίδια και ακόμη πιο κάτω….

Σικάγο, Σάββατο 1η Μάη 1886, ήταν μια θαυμάσια μέρα

Ηταν μια θαυμάσια μέρα: Τα εργοστάσια άδεια και οι αποθήκες κλειστές
Γιατί η Πρωτομαγιά είναι Εργατική

Δίκαιος μισθός για δίκαιη εργάσιμη ημέρα! Πολλά θα μπορούσε να πει κάποιος και για τη δίκαιη εργάσιμη ημέρα, δικαιοσύνη που είναι ίδια και απαράλλαχτη με τη δικαιοσύνη για το μισθό. Αλλά (…) το παλιό σύνθημα έφαγε τα ψωμιά του και είναι αμφίβολο αν μας κάνει για σήμερα. Η δικαιοσύνη της πολιτικής οικονομίας, όσο η τελευταία εκφράζει πιστά τους νόμους με τους οποίους διοικείται η σημερινή κοινωνία, είναι η δικαιοσύνη που τάσσεται εξ ολοκλήρου με τη μια πλευρά. Με την πλευρά του κεφαλαίου. Ας θάψουμε λοιπόν για πάντα το παλιό σύνθημα και ας το αντικαταστήσουμε με το εξής: Τα μέσα εργασίας – πρώτες ύλες, φάμπρικες, μηχανές – στην ιδιοκτησία των ίδιων των εργατών»

Ενγκελς)

Σήμερα συμπληρώνονται 130 χρόνια από την εργατική Πρωτομαγιά του 1886 στο Σικάγο και την μεγάλη απεργία με αίτημα την καθιέρωση της οχτάωρης ημερήσιας δουλειάς. Ηταν η εποχή που τα αφεντικά μπορούσαν να απαιτούν από τους εργάτες να δουλεύουν από το πρωί μέχρι την νύχτα για ψίχουλα.

Επειδή αυτή η περιγραφή θυμίζει επικίνδυνα τη σημερινή κατάσταση της μισθωτής εργασίας, τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε όλο τον κόσμο, μια αναδρομή στα γεγονότα που σημάδεψαν το παγκόσμιο εργατικό κίνημα, μέσα από το μνημειώδες έργο των Ρίτσαρντ Ο. Μπόγιερ καιΧέρμπερτ Μ. Μόρε, «Η Αγνωστη Ιστορία του Εργατικού Κινήματος των ΗΠΑ» (μτφ. Αθηνά Παναγουλοπούλου, «Σύγχρονη εποχή») είναι περισσότερο από χρήσιμη. Είναι ιστορικά επιβεβλημένη. Από μια άποψη, μάλιστα, συνδέεται και με το αρχέγονο, αναγεννητικό νόημα της γιορτής που σήμερα έχει την μορφή του Πάσχα.

«(…) “Παντού βλέπει κανείς αναταραχή για το οχτάωρο”, έγραφε ο Τζον Σουίντον στην εφημερίδα του, στις 18 του Απρίλη 1886. Οι εργάτες διαδήλωναν και τραγουδούσαν από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Σαν Φραντσίσκο. Οι εφημερίδες ομόφωνα και με μικρές διαφοροποιήσεις, δήλωναν ότι το κίνημα ήταν “κομμουνιστικό, ανατριχιαστικό και αχαλίνωτο”. Δήλωναν ότι θα έφερνε “μείωση των μισθών, φτώχεια και κοινωνική υποβάθμιση του αμερικανού εργάτη”, ενώ θα έσπρωχνε τους εργάτες σε “αλητεία και χαρτοπαιξία, βία, κραιπάλη και αλκοολισμό”. Η Νιου Γιορκ Τάιμς, στις 25 του Απρίλη 1886, χαρακτήρισε το κίνημα “αντιαμερικανικό”, προσθέτοντας ότι “οι εργατικές αναταραχές προκαλούνται από ξένους”.

Οι εργάτες δεν φαίνονταν να επηρεάζονται από τέτοιου είδους προειδοποιήσεις (…) Τραγουδούσαν ένα τραγούδι που ηχούσε απειλητικά στα αυτιά της εργοδοσίας:

“Θέλουμε να τ” αλλάξουμε τα πράγματα/ Βαρεθήκαμε να μοχθούμε απ” τα χαράματα/ Ισά – ίσα μόνο για να ζούμε/ και να μην έχουμε μια ώρα να σκεφτούμε/ Θέλουμε να νιώσουμε του ήλιου τη φωτιά/ και των λουλουδιών την ευωδιά/ Και θέλημα του θεού μες στους αιώνες/ να εφαρμοστούν οι οχτώ ώρες/ Μαζεύουμε τις δυνάμεις μας απ” τα γιαπιά,/ τα εργοστάσια,/ τα μαγαζιά/ Οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες δουλειά/ κι οχτώ ώρες για ό,τι θέλει ο καθένας από μας!”

πρωτομαγια4

(…) ανάμεσα στα ηγετικά στελέχη ήταν διαπρεπείς σοσιαλιστές, σαν τον Αντολφ Στράσερ και τον Πίτερ Μαγκουάιρ. Ενας άλλος, ο εξαιρετικά δραστήριος Σάμιουελ Γκόμπερς, εκείνο τον καιρό δήλωνε μαρξιστής. Με τέτοια ηγεσία δεν είναι παράξενο που το νέο εθνικό κέντρο, το οποίο εξελίχτηκε στην Αμερικάνικη Ομοσπονδία Εργασίας το 1886, υιοθέτησε τον εξής πρόλογο στο καταστατικό του:

“Στα έθνη όλου του κόσμου συνεχίζεται η πάλη ανάμεσα στους καταπιεστές και καταπιεζόμενους όλων των χωρών, μια πάλη ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, που θα ενταθεί από χρόνο σε χρόνο και μπορεί να έχει καταστρεπτικά αποτελέσματα για τα εκατομμύρια των εργαζομένων σε όλες τις χώρες, αν δεν ενωθούν για την αμοιβαία προστασία και το συμφέρον τους”.

(…) Στο συνέδριο του 1884 αποφασίστηκε ομόφωνα ένα ψήφισμα που πρότεινε να γίνει συγκέντρωση ολόκληρης της εργατικής τάξης την 1η του Μάη 1886, για την καθιέρωση του οχτάωρου. (…)

Οι εφημερίδες και οι βιομήχανοι διέδιδαν ότι η πρώτη του Μάη ήταν η ημερομηνία που θα γινόταν μια κομμουνιστική εργατική εξέγερση, σύμφωνα με το μοντέλο της Παρισινής Κομμούνας (…) οι μεγαλοβιομήχανοι του Σικάγου, ακόμα και σε ομαλές εποχές, διακρίνονταν για τη νεξαιρετική σκληρότητά τους. Η αστυνομία (…) “χρησιμοποιούνταν από καιρό σαν ιδιωτική δύναμη στην υπηρεσία της εργοδοσίας (…)

Τους δύο μήνες που προηγήθηκαν της Πρωτομαγιάς, “γίνονταν συνέχεια ταραχές και οι αστυνομικές άμαξες, γεμάτες οπλισμένους άντρες, περιπολούσαν αδιάκοπα και ξεφύτρωναν σε κάθε σημείο της πόλης” (…) Ο Αλμπερτ Ρ. Πάρσονς και ο Ογκαστ Σπάις δούλεψαν όσο ποτέ άλλοτε, πείθοντας τα τιπικά σωματεία να υποστηρίξουν την κινητοποίηση του Μάη (…)

Ενώ οι εργοδότες προετοίμαζαν την κινητοποίηση της εθνοφρουράς, των Πίνκερτον* και των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας, οι εργάτες πραγματοποίησαν δύο μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις: Μία με πρωτοβουλία των Ιπποτών της Εργασίας (…) στις 17 του Απρίλη (…) Η άλλη έγινε στις 25 του Απρίλη και μίλησαν ο Πάρσονς και ο Σπάις μπροστά σε 25.000 εργάτες. Οι εφημερίδες του Σικάγου, και η Τρίμπιουν με τις παραλλαγές στο αγαπημένο της θέμα για το “ένα κομμουνιστικό κουφάρι σε κάθε φανοστάτη”, συγκέντρωσαν τα πυρά τους πάνω στον Πάρσονς και τον Σπάις (…)

πρωτομαγιά3

Η 1η του Μάη ήταν μια θαυμάσια μέρα (…) Ολα ήταν ήσυχα: τα εργοστάσια άδεια, οι αποθήκες κλειστές, τα φορτηγά βαγόνια αχρησιμοποίητα, οι δρόμοι έρημοι, οικοδομές παρατημένες. Δεν έβγαινε καπνός από τα φουγάρα των εργοστασίων και οι μάντρες των ζώων ήταν σιωπηλές.

Ηταν Σάββατο, εργάσιμη μέρα. Ομως οι εργάτες γελώντας, κουβεντιάζοντας και ντυμένοι με τα καλά τους, κατευθύνονταν μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους, στη λεωφόρο Μίτσιγκαν. Ο δρόμος είχε αποκτήσει ατμόσφαιρα γιορτής. Μεγαλόσωμοι άντρες με κόκκινο σβέρκο, λίγο άβολα μέσα στα έτοιμα ρούχα τους, επαναλάμβαναν με ικανοποίηση: “Ολοι είναι εδώ, στο πλευρό μου. Ακόμα και η γάτα”. Ομως στους πλαϊνούς δρόμους και τις γύρω στέγες η ατμόσφαιρα ήταν απειλητική.

Εξω από τον κύριο όγκο της διαδήλωσης και στους γειτονικούς δρόμους ήταν παραταγμένοι λόχοι αστυνομικών και ειδικών δυνάμεων (…) Σε στρατηγικά σημεία, στις στέγες, ήταν μαζεμένοι αστυνομικοί, Πίνκερτον και αξιωματικοί της εθνοφρουράς, κρατώντας όπλα (…) Στους στρατώνες, 1.350 εθνοφρουροί με στολή, οπλισμό και πολυβόλα περίμεναν το σύνθημα για να δράσουν (…)

Ο Αλμπερτ Πάρσονς ένιωθε πολύ όμορφα. Περπατούσε μέσα στο ηλιούλοστο πρωινό μαζί με την Λούσι και τα δύο παιδιά του προς τη λεωφόρο Μίτσιγκαν και η καρδιά του φτερούγιζε, καθώς έβλεπε τις χιλιάδες των εργατών να συγκεντρώνονται. Ο Ογκαστ Σπάις, ο καλύτερός του φίλος, με το κίτρινο μουστάκι του να τρέμει από την έξαψη της χαράς, έτρεξε προς το μέρος τους με ένα φύλλο της Σικάγκο Μέιλ. Γύρω στους 340.000 εργάτες διαδήλωναν σε όλη τη χώρα. Περίπου 190.000 είχαν κατέβει σε απεργία. Στο Σικάγο 80.000 απεργούσαν (…)

Η διαδήλωση άρχιζε. Οι χιλιάδες ξεκινούσαν την πορεία και ο καθένας ένιωθε μέσα του τη δύναμη, την τεράστια δύναμη της λληλεγγύης. Τα παιδιά συχνά έφευγαν από τους γονείς και έτρεχαν μπροστά. Ολοι γελούσαν (…)

Ο Πάρσονς μίλησε για την ακατανίκητη δύναμη της ενωμένης εργατικής τάξης (…) Δεν έγινε αιματοχυσία, ούτε επαναλήφθηκε η Παρισινή Κομμούνα (…)».

Τόσο η επιτυχία της απεργίας, όσο και το γεγονός ότι οι εργάτες δεν έδωσαν το παραμικρό πρόσχημα για καταστολή, είχε εξοργίσει τα αφεντικά και την αστυνομία. Δεν μπορούσαν να «χωνέψουν» μια τέτοιου ηθικού μεγέθους νίκη. Οι αστοί έχουν ένστικτο επιβίωσης και γνωρίζουν πού μπορεί να φτάσουν όλα αυτά. Χρειαζόταν κάτι άμεσο.

Ο Πάρσονς επέστρεψε στο Σινσινάτι και το βράδυ της 4ης Μάη μίλησε σε εργατική συγκέντρωση. Η ομιλία του τέλειωσε στις δέκα. Χωρίς καμία αφορμή, ξαφνικά, μια μεγάλη ομάδα αστυνομικών πλησιάζει προς τον επόμενο ομιλητή και απαιτεί να διαλυθεί η συγκέντρωση. Την ώρα που ο ομλητής, ο Φίλντεν, προσπαθούσε να καταλάβει περί τίνος επρόκειτο ακούστηκε μια δυνατή έκρηξη. Κάποιος είχε ρίξει μια βόμβα. Μεταξύ των θυμάτων ήταν ένας νεκρός αστυνομικός και εφτά βαριά τραυνατισμένοι. Η προβοκάτσια είχε ξεκινήσει.

HACAT_V23

Αλμπερτ Πάρσονς

«Την άλλη μέρα», σημειώνουν οι συγγραφείς, «το Σικάγο και όλη η χώρα είχαν μεταμορφωθεί σε ένα τέρας που διψούσε για εκδίκηση (…) Οι εφημερίδες της χώρας δήλωναν με ένα στόμα ότι δεν είχε σημασία αν ο Πάρσονς, ο Σπάις και ο Φόλντεν είχαν βάλει τη βόμβα ή όχι. Επρεπε να κρεμαστούν για τις πολιτικές απόψεις τους (…)».

Η δίκη ξεκίνησε στις 21 Ιούνη. Οι ένορκοι ήταν κυρίως επιχειρηματίες.

Ο Σπάις, απευθυνόμενος στον δικαστή είπε: «Αν νομίζετε ότι με το να μας κρεμάσετε, θα συντρίψετε το εργατικό κίνημα, το κίνημα απ” όπου τα εκατομμύρια των καταπιεσμένων, τα εκατομμύρια αυτών που εργάζονται σκληρά μέσα στη φτώχεια και τη μιζέρια, περιμένουν τη λύτρωση, αν αυτή είναι η γνώμη σας, τότε κρεμάστε μας! Εδώ θα ποδοπατήσετε μια σπίθα, αλλά εκεί κι εκεί, πίσω σας και μπροστά σας, παντού φλόγες ξεφυτρώνουν. Είναι μια υπόγεια φωτιά. Δεν μπορείτε να τη σβήσετε…».

Οι Σπάις, Φίσερ, Ενγκελ και Πάρσονς οδηγήθηκαν στην αγχόνη. Στο τελευταίο του γράμμα προς την γυναίκα του, την Λούσι έγραψε: «Φτωχή μου, αγαπημένη μου γυναίκα… Σε αφήνω κληρονομιά μου στο λαό. Εσενα, γυναίκα του λαού. Θέλω να σου ζητήσω κάτι: Μην κάνεις καμιά απερισκεψία όταν φύγω, αλλά να αναλάβεις εσύ στη θέση μου τον αγώνα για τον σοσιαλισμό (…)».

Λίγο πριν την αγχόνη ο Σπάις φώναξε: «Θα έρθει μια μέρα που η σιωπή μας θα είναι πιο δυνατή από τις φωνές που πνίγετε σήμερα»…

ογκαστ-σπαις

Ογκαστ Σπάις

* σσ: Διάσημο γραφείο ιδιωτικών ντεντέκτιβ, το οποίο είχε «ειδικευθεί» στις απεργοσπασίες, τις απειλές σε πρωτοπόρα συνδικαλιστικά στελέχη, ακόμη και σε δολοφονίες.

toperiodiko.gr/

Αφήστε το σχόλιο σας