ΚΑΙ ΦΑΣΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΝΤΑΙ – Τι έγινε πραγματικά στη γιορτή για το Πολυτεχνείο στο 31ο Δημοτικό Σχολείο Reviewed by Momizat on . Του Γεωργίου Παπαβασιλείου,  διδασκάλου στο 31ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων ΚΑΙ ΦΑΣΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΝΤΑΙ - Τι έγινε πραγματικά στη γιορτή για το Πολυτεχνείο στο 31ο Του Γεωργίου Παπαβασιλείου,  διδασκάλου στο 31ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων ΚΑΙ ΦΑΣΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΝΤΑΙ - Τι έγινε πραγματικά στη γιορτή για το Πολυτεχνείο στο 31ο Rating: 0

ΚΑΙ ΦΑΣΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΝΤΑΙ – Τι έγινε πραγματικά στη γιορτή για το Πολυτεχνείο στο 31ο Δημοτικό Σχολείο

ΚΑΙ ΦΑΣΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΝΤΑΙ – Τι έγινε πραγματικά στη γιορτή για το Πολυτεχνείο στο 31ο Δημοτικό Σχολείο

Του Γεωργίου Παπαβασιλείου,

 διδασκάλου στο 31ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων

ΚΑΙ ΦΑΣΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΝΤΑΙ – Τι έγινε πραγματικά στη γιορτή για το Πολυτεχνείο στο 31ο Δημοτικό Σχολείο

Προς την ειδησεογραφική ιστοσελίδα ΤΡΙΚΚΗ PRESS

Σε ανυπόγραφο κείμενο με τον τίτλο “Δυστυχώς συμβαίνουν εν Τρικάλοις”

που αναρτήσατε την 17η Νοεμβρίου 2017 ( και που ελπίζω πως μόνον αναρτήσατε και δεν συντάξατε ) αναφερόμενο σε βάρος του προσώπου μου  ως διδασκάλου του 31ου Δημοτικού Σχολείου, υπευθύνου για τη σχολική εορτή Μνήμης του Πολυτεχνείου γραφτήκαν -μεταξύ άλλων- τα ακόλουθα:

“…  Με ύφος, λοιπόν, και στόμφο, αλλά και με τρεμάμενα λόγια ξεκίνησε με τα ονόματά των χουντικών:  Ότι ήταν όλοι τους ανώτατοι αξιωματικοί, ότι πήραν την εξουσία μετά από εκλογές και ότι τη νύχτα του Πολυτεχνείου η νεολαία ηττήθηκε!!! Η διευθύντρια του σχολείου λες και τη χτύπησε το ίδιο ρεύμα που χτύπησε τους περισσότερους από μας, του είπε αρχικά ευγενικά, όσο πιο ευγενικά μπορούσε, να καθίσει κάτω και ότι στο πρόγραμμα της γιορτής δεν υπήρχε φέτος ομιλία κανενός εκπαιδευτικού, η γιορτή ανήκει στα παιδιά.

Εκείνος συνέχισε απτόητος, χωρίς να δώσει σημασία, αποστρέφοντας το βλέμμα.

Τότε και εκείνη ύψωσε τον τόνο της και του αφαίρεσε τον λόγο, ενώ εξηγούσε στα παιδιά πως η ιστορία δεν παραγράφεται, τα γεγονότα δεν αλλάζουν και ότι το αίμα των νεκρών μας βαραίνει όλους μας. Το κυριότερο όμως ότι η νύχτα εκείνη ήταν νύχτα νίκης των νέων!…”

ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΔΗ!

            Σας παραθέτω απομαγνητοφωνημένο το τι ειπώθηκε από βίντεο που ευτυχώς υπάρχει από τη συγκεκριμένη γιορτή και που είναι στη διάθεσή σας.

Δάσκαλος:  – Επειδή είναι ημέρα μνήμης, πρέπει να θυμηθούμε μερικά πράγματα γι’ αυτή τη μέρα. Αν γυρίσουμε το χρόνο πενήντα χρόνια πίσω, και πάμε στις 21 Απριλίου του 1967, θα θυμηθούμε ότι τρεις στρατιωτικοί – ανώτεροι αξιωματικοί του στρατού μας –  ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, συνταγματάρχης, ο Στυλιανός ο Πατακός, ταξίαρχος τεθωρακισμένων, ο Νικόλαος ο Μακαρέζος…

(Η Διευθύντρια του Σχολείου πλησιάζει στο μικρόφωνο του δασκάλου, καθώς εκείνος ομιλεί)

Διευθύντρια:  – Συγνώμη, συγνώμη… (στρέφει το μικρόφωνο στον εαυτό της)  Κάνουμε μια επέτειο του Πολυτεχνείου. Με συγχωρείτε.  Έχετε να πείτε κάποια ομιλία;  Ή θα αναφερθείτε στους… στρα… στα… συνταγματάρχες που κύλισαν τη χώρα μας σ’ αυτό;  Έχετε να πείτε κάποια ομιλία για την επέτειο του Πολυτεχνείου;

(Ο δάσκαλος γνέφει καταφατικά. Η Διευθύντρια συνεχίζει στο μικρόφωνο)  Σας παρακαλώ να ακούσω την ομιλία.  Ειδάλλως να σταματήσετε να μιλάτε στα παιδιά…  (πιο έντονα)  γι’ αυτούς που αιματοκύλησαν τη χώρα μας!

(Η Διευθύντρια απομακρύνεται προς τις θέσεις του ακροατηρίου)

Δάσκαλος(προσπαθεί να συνεχίσει) – Αυτοί λοιπόν οι τρεις… Δεν… εε…  Βιαστήκατε, δεν με αφήσατε να ολοκληρώσω…

Διευθύντρια(φωνάζοντας από την πλευρά του ακροατηρίου)  – Όχι!  Δεν θα αναφέρετε εδώ πέρα αυτά τα ονόματα!

Δάσκαλος:  – Αυτοί λοιπόν οι τρεις…

Διευθύντρια(φωνάζοντας εντονότερα)  – Λέτε και τα τιμούμε σήμερα!   Σήμερα τιμούμε την επανάσταση!

Δάσκαλος:  – Αν με αφήσετε να ολοκληρώσω θα καταλάβετε πού το πάω, αλλά δεν με αφήνετε όμως… Ευχαριστώ πολύ.  Αυτοί λοιπόν οι τρεις, αλλά με τη συνεργασία  εε…  άλλων στρατιωτικών και αξιωματικών του στρατού της ξηράς…

Διευθύντρια(πλησιάζει πάλι στο μικρόφωνο)  –  Σας παρακαλώ…

Δάσκαλος:   –  …Έστρεψαν τα όπλα…

Διευθύντρια:  – Σας παρακαλώ,  σας παρακαλώ πάρα πολύ!  Σας παρακαλώ. Θα ήθελα λίγο να αναγνώσω – καθίστε κάτω!

(Ο δάσκαλος αποχωρεί από το μικρόφωνο και κάθεται σε θέση του ακροατηρίου. Η διευθύντρια συνεχίζει στο μικρόφωνο)

Διευθύντρια:  – Σας παρακαλώ, θα ήθελα να αναγνώσω το μήνυμα της…  του Υπουργού παιδείας για τη σημερινή ημέρα.     ………

Σήμερα παιδιά είναι ημέρα μνήμης της Επέτειος… της Επετείου του Πολυτεχνείου. Σημαίνει ότι οι φοιτητές ξεσηκώθηκαν εναντίον της χούντας, που κατέλαβε την εξουσία της χώρας μας, χωρίς κανένα δικαίωμα. Γιατί, οι άνθρωποι δεν ψηφίσανε για να έχουνε τον Παπαδόπουλο πρωθυπουργό…  Τους επιβλήθηκε η χούντα!       ………

Εφτά χρόνια ο λαός μας, από τότε που ξεκίνησε η χούντα, υπέφερε. Δεν υπήρχε δημοκρατία.

Εγώ σαν μικρό παιδάκι, σαν μικρό κοριτσάκι στην ηλικία σας, έξι-εφτά χρονών, θυμάμαι τους συγγενείς μου όλους, τους φίλους μας, τους γείτονες, να φοβόμαστε να ακούμε ραδιόφωνο. Ακούγαμε, ακούγαμε ραδιόφωνο με ακουστικά, γιατί φοβόμασταν μην έρθει ο χαφιές και μας ακούσει τι λέγαμε. Και επέχουνε μετά… μέτρα στα κρατητήρια.  ……

Είναι ένα μήνυμα ελπίδας παιδιά η σημερινή ημέρα.  Ότι η νέα γενιά πάντοτε προσπαθεί να διώξει από πάνω τους αυτούς που της επιβάλλονται με το ζόρι.  Η ελευθερία είναι το πιο μεγάλο αγαθό όλων των ανθρώπων.  Ελευθερία σε όσα πιστεύουμε, ελευθερία να τα λέμε, ελευθερία να είναι αυτοί που είναι, ελευθερία να είναι ανάπηροι, ελευθερία να είναι μαύροι, ελευθερία να έχουνε όποιες θρησκευτικές πεποιθήσεις θέλουνε.

Σήμερα το μήνυμα είναι για την ελευθερία, την οποία δεν είχε ο λαός μας παιδιά. Δεν έκανε εκλογές ο λαός μας για να βγάλει αυτούς που βγήκανε. Του επιβλήθηκε του λαού μας αυτή η χούντα.

Λοιπόν. Θα παρακολουθήσουμε τη γιορτή για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η οποία έγινε από τους φοιτητές του… της Νομικής και του Μετσόβιου Πολυτεχνείου και κοντά τους πήγε όλος ο λαός της Αθήνας.  Γι’ αυτό αυτή τη γιορτή σήμερα τη νιώθουν τόσο πολύ οι Αθηναίοι. Γιατί ήταν εκεί.

Οι φοιτητές φωνάζανε, θέλανε βοήθεια. Θέλανε κόσμο στο πλευρό τους, για να καταλάβουμε όλοι ότι ο λαός υποφέρει κι ότι πρέπει να κάνουν κάτι για να ξεσηκωθούνε. Τελικά ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές κι αυτό έγινε η αρχή για να γίνει η ανατροπή του καθεστώτος και να γίνουν επιτέλους δημοκρατικές εκλογές στη χώρα μας. Αυτά είχα να σας πω παιδιά.

 

(Η Διευθύντρια αποχωρεί από το μικρόφωνο. Η παρουσίαση της γιορτής αρχίζει αμέσως μετά)

 

            Από την ανάγνωση ή θέαση των παραπάνω, ακόμη και ο πιο δύσπιστος καταλαβαίνει ότι ουδέποτε από μέρους μου αναφέρθηκαν τα όσα ψευδώς αναφέρονται στο παραπάνω άρθρο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα σας. Επίσης μπορούμε όλοι να καταλάβουμε ότι στην Ελλάδα του 2017, σύμφωνα με τα λεγόμενα της κας Διευθύντρια του 31ου Δημοτικού Σχολείου, καθένας μας είναι ελεύθερος να είναι “ανάπηρος”, να είναι “μαύρος” αλλά να κατονομάσει τους υπευθύνους της Χούντας, δεν του επιτρέπεται. Τα παιδιά μας έχουν δικαίωμα μόνο στην χαζοχαρούμενη λήθη και όχι στην Ιστοριομνημοσύνη.

            Ίσως να απορείτε για το λόγο που χριστουγεννιάτικα θέλησα να ανακινήσω το θέμα αυτό. Προσωπικά παρά την τόσο προσβλητική επίθεση που υπέστην δεν είχα καμία τέτοια διάθεση. Το ήρεμο κλίμα σε μια σχολική κοινότητα είναι για μένα πάνω ακόμη και από επιθέσεις σε βάρος του προσώπου μου. Δυστυχώς όμως πληροφορήθηκα ότι η κ. Διευθύντριά μου σαν να μην της αρκούσε η προσβολή μου  από εκείνη την ημέρα, επιδιώκει και την πειθαρχική μου τιμωρία!

Είμαι υποχρεωμένος να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, την αξιοπρέπειά μου και την αξιοπρέπεια όλων των συναδέλφων μου που μπορεί πολύ εύκολα όπως αποδεικνύεται να βρεθούν στη θέση μου. Το επιστημονικό μας έργο και η διδακτική προσφορά μας δεν πρέπει να φιμώνονται   προληπτικά με ταυτόχρονη στηλίτευση όσων λογοκρίνονται ως φασιστών. Το να κρεμάς ταμπέλες στους άλλους δήθεν στο όνομα της δημοκρατίας είναι πρωτίστως φασιστική πρακτική. Αντίθετα η δημοκρατικότητα είναι μια ιδιότητα που κερδίζεται και πρέπει να αποδεικνύεται από τον καθένα μας διαρκώς και στην πράξη.

Το να επικαλείται κανείς ένα νεκρό πεντάχρονο παιδάκι και προσφυγόπουλα για να δικαιολογήσει την αυταρχική και αντιδημοκρατική συμπεριφορά κάποιου είναι προφανώς το έσχατο καταφύγιό του αλλά και ταυτόχρονα άνανδρο. Κρίμα, τίποτε άλλο.

            Για το λόγο αυτό και με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μου σας καλώ να αναρτήσετε το παρόν άρθρο μου με τον ίδιο τρόπο που αναρτήσατε και προβάλατε το ανωτέρω συκοφαντικό και ψευδές για εμένα άρθρο με τίτλο “Δυστυχώς συμβαίνουν εν Τρικάλοις” καθώς επίσης και να κατονομάσετε το συντάκτη του άρθρου αυτού ή να το γνωρίσετε στον πληρεξούσιο δικηγόρο μου ώστε να λάβω τα κατά το νόμο προβλεπόμενα μέτρα εναντίον του.

                                                                 Τρίκαλα 19-12-2017                                                                                                       Με τιμή

                                                            Ο πληρεξούσιος δικηγόρος

                                                                   Δήμος Θανάσουλας

 

Σχόλια (1)

  • ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

    “….τρεις στρατιωτικοί – ανώτεροι αξιωματικοί του στρατού μας – ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, συνταγματάρχης, ο Στυλιανός ο Πατακός, ταξίαρχος τεθωρακισμένων, ο Νικόλαος ο Μακαρέζος…” γράφει ότι αποκάλεσε ο δάσκαλος κ. Παπαβασιλείου μεσω της επιστολής που υπογράφει ο συνάδελφος Δ. Θανάσουλας…. τους πρωταίτιους της φασιστικής χούντας.
    Προφανώς αγνοούν και οι δύο ότι με τελεσίδικη και αμετάκλητη απόφαση ανώτατου δκαστηρίου (πρόεδρος του ο αείμνηστος αρεοπαγίτης Γιάννης Ντεγιάννης) οι συγκεκριμένοι χουντικοί όπως και το άλλο φασιστικό φίδι, ο Ιωαννίδης, κρίθηκαν ένοχοι εσχάτης προδοσίας σε βάρος της χώρας μας για κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος και για την προδοσία της Κύπρου και αφού κρίθηκαν ως επίορκοι αξιωματικοί του στρατού, ξηλώθηκαν τα γαλόνια τους και ουσιαστικά αποτάχθηκαν από αυτόν.
    Τι ανώτεροι αξιωματικοί του στρτού μας και σαχλαμάρες ;;;;
    Ποιοι; αυτοί που αλυσόδεσαν το λαό μας 7 χρόνια , δολοφόνησαν και βίασαν τη δημοκρατία ;
    Ομιλία και μάλιστα σε παιδάκια του δημοτικού σχολείου που ξεκινάει χαρακτηρίζοντας ως ” ανώτερους αξιωματικούς του στρατού μας” τα φασιστοειδή της τυρρανικής δικατατορίας, άποψή μου είναι ότι δεν πρέπει να ολοκληρωθεί…
    Το φασισμό του κόβεις το κεφάλι με την μία , διαφορετικά τον θωπεύεις .
    Διαλέξτε κ. Παπαβασιλείου.

    Απάντηση

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή