Μη μασάτε! Reviewed by Momizat on . Ξύπνησα και νόμισα πως έγινε μεγάλη ταραχή. Άνοιξα τον υπολογιστή τρομαγμένος  υπολογίζοντας πως στη Γουόλ Στριτ θα είχε γίνει σεισμός. Τρίχες. Ο Ντάου Τζόουνς, Ξύπνησα και νόμισα πως έγινε μεγάλη ταραχή. Άνοιξα τον υπολογιστή τρομαγμένος  υπολογίζοντας πως στη Γουόλ Στριτ θα είχε γίνει σεισμός. Τρίχες. Ο Ντάου Τζόουνς, Rating: 0

Μη μασάτε!

Μη μασάτε!

Ξύπνησα και νόμισα πως έγινε μεγάλη ταραχή. Άνοιξα τον υπολογιστή τρομαγμένος  υπολογίζοντας πως στη Γουόλ Στριτ θα είχε γίνει σεισμός.
Τρίχες. Ο Ντάου Τζόουνς, αμετάβλητος.
– Μάλλον δεν το είχαν μάθει ακόμα, σκέφτηκα.
Έψαξα στην Σοφοκλέους. Το ίδιο: Οι μετοχές, αδιάφορες.
– Τι στο διάολο, κάτι δεν πάει καλά, ξανασκέφτηκα.
Βγήκα στην αγορά. Οι τιμές των ραδικιών που πουλούσαν οι γριούλες, αμετάβλητες. Αγόρασα ένα χωνάκι παγωτό, ίδια η τιμή με χθες και προχθές: 1,5 ευρώ.
– Μα είναι δυνατόν κοτζάμ Κουβέλης παραιτήθηκε και δεν κουνήθηκε φύλλο ούτε στην οικονομία ούτε στην αγορά; Ούτε ένα στριμωξίδι σε κάποιο ΑΤΜ;
Μπήκα στην ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου. Καμία μεταβολή στο ημερήσιο πρόγραμμα του Ομπάμα. Στη Μόσχα, το ίδιο.
Σκέτη τρέλα. Δεν είναι δυνατόν! Τόσο αδιάφορη η παραίτηση του μπάρμπα Φώτη;

Πατριώτες μη μασάτε. Ιστορίες της πλάκας είναι κάτι τέτοιες παραιτήσεις, με εισαγωγικά ή χωρίς. Κάτι τρέχει στα γύφτικα, που λέγαν και οι παλιότεροι.
Οι κύριοι Κουβέλης και Βενιζέλος, άχρηστος ο πρώτος, επικίνδυνος ο δεύτερος, στηρίζουν την πορεία τους στο fatsimare. Φραστικά πολύπλοκοι, λεκτικά μεγαλόστομοι αφάνταστη λεξιλαγνεία και επιτηδευμένα δυσνόητοι. Με εντυπωσιασμό μπροστά στις κάμερες, αλλά με καλά κρυμμένες τις σκοτεινές σκέψεις τους, στο πίσω μέρος του μυαλού τους.
Και να μην ξεχνάμε: Ο Κουβέλης ήταν αυτός που με ένταση φωνής άνω των εκατό ντεσιμπέλ, έτσι για να το μάθουν όλοι, υποστήριζε πως ούτε αυτός ούτε η ΔΗΜΑΡ θα γίνονταν ποτέ ούτε κολυμβήθρα του Σιλωάμ ούτε λοιμοκαθαρτήριο για να ξεπλυθούν οι ένοχοι της μεταπολίτευσης.
Αμ δε! Τον πρώτο και καλύτερο που ξέπλυνε, ήταν ο Βενιζέλος, αυτός που τον ξεπέταξε από την συγκυβέρνηση και έμεινε ο ένας και μοναδικός απαραίτητος του Αντώνη.
(Παρεμπιπτόντως, τόσο αδιάβαστος! Σεν άνοιγε κανένα Μακιαβέλι για μάθει από πρώτο χέρι τι τον περίμενε;)
Ανεξάρτητα λοιπόν από το αν «παραιτήθηκε» η το «παραιτήσανε» αν θα γίνει η όχι αποδεκτή η «παραίτηση» αν θα τον ξαναφωνάξουν με «ωσαννά», ανεξάρτητα αν στο μέλλον κληθεί να παίξει την προεδρική  «γλάστρα» στην Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία, ένα είναι σίγουρο:
Ο Πούτιν δεν πρόκειται να φύγει από την Κριμαία, τα ραδίκια δεν πρόκειται να φτηνύνουν, καμία τράπεζα δεν πρόκειται να χαρίσει κανένα κόκκινο δάνειο και τα Τρίκαλα δεν πρόκειται να αποκτήσουν θάλασσα.
Και  μια που το μέλλον δεν πρόκειται να αλλάξει στο ελάχιστο, ανεξάρτητα από την τύχη του Φώτη, άνοιξα και εγώ ένα βιβλίο και διάβασα εντελώς τυχαία ένα ποίημα και που σας το αφιερώνω:

 

 

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

Αν ο ανεκτίμητος άνδρας ζαρώσει τα φρύδια
ταλαντεύονται δύο αυτοκρατορίες.
αν ο ανεκτίμητος άνδρας πεθάνει
η γης κοιτάζει γύρο της σαν τη μάνα
που δεν έχει γάλα για το παιδί της.
Αν ο ανεκτίμητος άνδρας γύριζε
μια εβδομάδα μετά το θάνατό του,
δεν θα έβρισκονταν γι’ αυτόν σε ολάκερη την χώρα
ούτε την θέση ενός θυρωρού.

ΜΠΕΡΤΟΛ ΜΠΡΕΧΤ

 

Για την αντιγραφή: Χρ. Γκίμτσας

 

 

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή