Να είμαστε του χρόνου τέτοιες μέρες όλοι εδώ και να πατάμε στα πόδια μας Reviewed by Momizat on . Μαθαίνω κάθε εβδομάδα για γνωστούς μου που φεύγουν από τη ζωή ταλαιπωρημένοι από τον κορονοϊό. Δεν ανήκω σε αυτούς που βλέπουν τους θανάτους ως μια ψυχρή στατισ Μαθαίνω κάθε εβδομάδα για γνωστούς μου που φεύγουν από τη ζωή ταλαιπωρημένοι από τον κορονοϊό. Δεν ανήκω σε αυτούς που βλέπουν τους θανάτους ως μια ψυχρή στατισ Rating: 0

Να είμαστε του χρόνου τέτοιες μέρες όλοι εδώ και να πατάμε στα πόδια μας

Να είμαστε του χρόνου τέτοιες μέρες όλοι εδώ και να πατάμε στα πόδια μας

Μαθαίνω κάθε εβδομάδα για γνωστούς μου που φεύγουν από τη ζωή ταλαιπωρημένοι από τον κορονοϊό. Δεν ανήκω σε αυτούς που βλέπουν τους θανάτους ως μια ψυχρή στατιστική.

Δεν υπάρχει μέρα που να μην ακούσω ένα φίλο, ένα γνωστό, μια οικογένεια που ξέρω να μην έχει προσβληθεί από τον ιό.

O «Μύλος των Ξωτικών» αποφασίστηκε να λειτουργήσει. Με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Λες και δεν ζούμε σε εποχή πανδημίας, δεν είμαστε η δεύτερη χώρα της Ευρώπης σε θανάτους ανά εκατομμύριο, δεν έχουμε από τα χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού στην Ευρώπη, δεν είναι πλήρεις οι ΜΕΘ, δεν είναι όλη η Θεσσαλία κόκκινη.

Τι μένει; Μια απορία, ειλικρινής.

Όσο κι αν οι πολίτες είναι κουρασμένοι (ποιος δεν είναι;), όσο κι αν δεν αντέχεται άλλο αυτή η ζοφερή περίοδος, έπαψε να γίνεται αντιληπτό ότι ο ιός είναι εδώ, παραμονεύει, χτυπάει;

Συνηθίσαμε την πανδημική ροή των πραγμάτων και έχουμε αφεθεί, μέχρι να χτυπήσει εμάς ή κάποιον οικείο;

Καθημερινά πεθαίνουν περίπου 100 συνάνθρωποί μας, άλλοι 500 περίπου κινδυνεύουν στις ΜΕΘ, επιχειρήσεις καταστρέφονται οικονομικά, συμπολίτες μας χάνουν τις δουλειές τους και ίσως δεν έχουν τα προς το ζην.

Σε τι σουρεαλιστικό μέρος ζούμε…

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή