Οι νεκροί της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν δικαιώνονται

Nατάσσα Γρατσάνη

Πριν έξι χρόνια, στις 23 Ιουλίου του 2018, ξεσπούσε στο Μάτι της Αττικής η πιο πολύνεκρη πυρκαγιά στην πρόσφατη ελληνική Ιστορία.

Τραγικός απολογισμός: 104 νεκροί, 147 τραυματίες και εγκαυματίες, τραύματα ανεπούλωτα σωματικά και ψυχικά μέχρι σήμερα στους συγγενείς των θυμάτων αλλά και σε όσους έζησαν τον εφιάλτη.

Η τιμωρία των υπευθύνων: μ’ εκείνη την απόφαση, την 29η Απριλίου, κρίθηκαν ένοχοι μόλις έξι από τους κατηγορούμενους. Ήταν ο αρχηγός και ο υπαρχηγός επιχειρήσεων του Πυροσβεστικού Σώματος, ο διοικητής του Ενιαίου Συντονιστικού Κέντρου Επιχειρήσεων, ο διοικητής της Διοίκησης Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Αθηνών, ο διοικητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ανατολικής Αττικής και ο κάτοικος από το χωράφι του οποίου, στο Νταού Πεντέλης, ξεκίνησε η φονική φωτιά.

Αθωώθηκαν 15 κατηγορούμενοι, ανάμεσα στους οποίους ο τότε Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας Ιωάννης Καπάκης, η τότε περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου και οι τότε δήμαρχοι Μαραθώνα Ηλίας Ψινάκης και Πεντέλης Δημήτριος-Στέργιος Καψάλης.

Οργή από τους συγγενείς των θυμάτων και τους μάρτυρες της καταστροφής που μιλούν για επαίσχυντη απόφαση που αφορά σκουπίδια που κάηκαν και όχι ανθρώπους: «Διέλυσαν τα σπίτια μας… το δικαστήριό σας είναι μια προσβολή στους νεκρούς, στους ζωντανούς και στην αλήθεια» ξέσπασαν οι συγγενείς.

Η υπόθεση βρίσκεται στο Εφετείο.

Πριν 17 μήνες, στις 28.02.2023 μια σιδηροδρομική τραγωδία συγκλονίζει την χώρα.

Τραγικός απολογισμός : 57 και πλέον άνθρωποι χάνουν την ζωή τους, στην πλειοψηφία τους νέα παιδιά φοιτητές και φοιτήτριες, μεγάλος αριθμός τραυματιών, εκ των οποίων οι 7 σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, 1 αγνοούμενη και μια Ελλάδα συγκλονισμένη που περιμένει μέχρι και σήμερα απαντήσεις.

Η τιμωρία των υπευθύνων: παρά τ’ ότι μέχρι και την στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο δεν έχει οριστεί δικάσιμος για το πολύνεκρο δυστύχημα ουδείς πέραν του άπειρου και διορισμένου με ρουσφέτι σταθμάρχη, βρίσκεται στην φυλακή έστω και ως προσωρινά κρατούμενος, με τις ευθύνες όσων εμπλέκονται σε αυτή την εθνική τραγωδία αλλά και στο έγκλημα της «αποκατάστασης του χώρου» να συγκαλύπτονται ενώ κάποιες άλλες να «πληρώνονται» με χιλιάδες ευρώ εγγυήσεις.

Δικογραφίες που έχουν μεταβιβαστεί στην Βουλή και αφορούν όσους εμπλέκονται στο έγκλημα των Τεμπών δεν συζητήθηκαν ακόμη ενώ η Εξεταστική Επιτροπή που έγινε για τα μάτια του κόσμου «ξέπλυνε» κυριολεκτικά τους ιθύνοντες, αφού τον συντονισμό αυτής είχαν οι ίδιοι οι βουλευτές της Κυβέρνησης.

Υπολείμματα από ανθρώπινα μέλη αλλά και βιολογικό υλικό από τα προσωπικά αντικείμενα, που είχαν μεταφερθεί στον «ειδικά διαμορφωμένο χώρο» στα πλαίσια ολοκλήρωσης ενός «συντονισμένου έργου συλλογής και αποκατάστασης» προκειμένου ο τόπος του εγκλήματος ν’ αποκατασταθεί από το κυβερνητικό κλιμάκιο υπό τον υφυπουργό στον πρωθυπουργό, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Θεσσαλίας κι όλους τους αρμόδιους κι εμπλεκόμενους φορείς και με την Δικαιοσύνη να δηλώνει (περίεργα) απούσα τις κρίσιμες εκείνες ώρες, βρέθηκαν μήνες μετά και με πρωτοβουλία των συγγενών των θυμάτων.

Πριν 50 χρόνια η Ελλάδα αποκαθιστούσε την Δημοκρατία στην χώρα με την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, για τον οποίο η Κύπρος «κείτονταν μακράν» ενώ το νησί  ποτιζόταν με το αίμα και τα δάκρυα ενός προδομένου λαού που μέχρι και σήμερα ψάχνει αγνοούμενους.

Χθες λοιπόν στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε όπως κάθε χρόνο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, η Πρόεδρος αυτής και Αρχηγός του Κράτους όπως συνηθίζεται να είναι στην Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, απέκλεισε εκείνους που «ενοχλούν» το κράτος. Ναι, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνη που πέρα από το να είναι ο “φύλακας” του Συντάγματος της χώρας, δεν έχει κάποια άλλη ουσιαστική αρμοδιότητα, γιορτάζει μια Δημοκρατία που αποκλείει τους ενοχλητικούς και επιτρέπει το  «διαίρει και βασίλευε».

Και το κράτος ενοχλείται από τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών. Και τώρα θα αναρωτηθεί κάποιος. Από τους συγγενείς στο Μάτι δεν ενοχλείται; Όχι, δεν ενοχλείται. Απεναντίας, εξυπηρετείται από τον αριθμό των θυμάτων που επικοινωνήθηκε χυδαία ως μεγαλύτερος από εκείνους στα Τέμπη για πολιτικό όφελος. Επίσης δεν ενοχλείται γιατί πάνω σε αυτούς τους νεκρούς έκανε αντιπολίτευση τότε η σημερινή κυβέρνηση (συμπεριλαμβανομένης και της προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών)

Κυνικό, αλλά έτσι λειτουργεί η Δημοκρατία στην χώρα. Συμψηφίζει νεκρούς, «μετρά στρέμματα και όχι φέρετρα», πετά σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους ανθρώπους που έχουν δολοφονηθεί, θάβει ζώα ζωντανά, καταστρέφει περιουσίες και ζωές λόγω εγκληματικών παραλείψεων και ανικανότητας, «κρυφακούει», συγκαλύπτει, καταχράται, κατασπαταλά και όλα αυτά στο όνομα του Ελληνικού Λαού.

***Γράφει η Νατάσσα Γρατσάνη